ငါးမျှားခြင်း

သဘောတူလိုက်ရသည့် အကြောင်းအရင်းက မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားကို လိုချင်သည့်အတွက် မဟုတ်ရပါလေ။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူသည် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းရှိသည့်သူဟု အမြဲတမ်းထင်ခဲ့၏။ ထိုအရာက သူ့မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွဲပြားစေသည်။

သူ့မူလခန္ဓာကိုယ်က အရှက်မဲ့ကာ သူနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူ့နိယာမသဘောတရားများက သူ ဆက်လက်တည်ရှိနေရသည့် အကြောင်းအရင်းများ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုအရာကို အင်မတန် အလေးထားသည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူက ထင်းယွိမြို့ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာရှိနေကြောင်း အမှတ်ရသွားလေ၏။ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ ဂူကလွဲ၍ သူက စားသောက်ဆိုင်ထဲသာ နေလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသည့် စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က သူ့အား အစမှ အဆုံး အရာများစွာ ပေးထားလေသည်။

အစပိုင်း အခန်းအဆင့်မြှင့်တင်မှု ဖြစ်စေ၊ သတင်းအချက်အလက် လဲလှယ်မှုဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားဖြစ်စေ အရာအားလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ စီးပွားရေးကဏ္ဍ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုထဲ ပါဝင်နေလေ၏။ သူက တစ်ဖက်သူနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်း တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း … ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ အဆင်ပြေနေသည့်အတွက် တစ်ဖက်သူကို ရံဖန်ရံခါ ကူညီပေးသည်က ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

တကယ်လို့ ငါ့နဂိုခန္ဓာကိုယ်ဆိုရင်တော့ ချက်ချင်း ငြင်းလောက်တယ်။ သဘောတူလိုက်ရင်တောင် သေချာပေါက် တွက်ချက်နေဦးမှာပဲ။ ငါ ဒီဟာတွေ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး…

ထို့ကြောင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က သာလွန်သည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

တာဝန်ခံက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အမူအရာကို မြင်သည့်အခါ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားလေ၏။ သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ရှိနေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို နားမလည်နိုင်သလို မေးလည်း မမေးရဲပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သဘောတူလိုက်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့စိတ်ထဲမှ သံသယများကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာအထက် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာကာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

“မသေမျိုးအရှင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

သူက ပြောလိုက်ရင်းဖြင့် အနီရောင်သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအရာက ထူးထူးဆန်းဆန်း တည်ရှိမှုများကို သိမ်းဆည်းဖို့ အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့တွင်လည်း တစ်ခုရှိသော်လည်း သူက ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများကို တန်းစားပစ်သည့်အတွက် ဖမ်းဆီးထားသည့် အလေ့အကျင့် မရှိပေ။

သိုလှောင်အိတ်ကို ဝမ်ပေါင်လဲ့ဆီ ထားပြီးသည့်နောက်တွင် တာဝန်ခံက ထရပ်လိုက်၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က တခြားမေးစရာမရှိကြောင်း မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူတို့က အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးသည့်နောက်တွင် တံခါးကို သေသေချာချာ ပြန်ပိတ်ခဲ့၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့အပြုအမူကြောင့် အတော်လေး ကျေနပ်နေသည်။

အဲဒါဆိုရင် သူ့အတွက် လန်လဲ့ငါးကို သွားပြီး ဖမ်းပေးရမယ်…

ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်လုံးမှိတ်ကာ ယခင်က ငါးကို မြင်ခဲ့သည့်နေရာအကြောင်း ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်၏။ သူက အကြမ်းဖျင်း စဉ်းစားပြီးသည့်နောက်တွင် ညအခါမှောင်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။

အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်ရက်တာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ နေက နေဝင်သွားပြီး အမှောင်ထုက အုပ်စိုးလာခဲ့၏။ စည်ကားအသက်ဝင်နေသည့် မြို့ကြီးကလည်း အပြည့်အဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက်ရှိသည့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်လုံးဖွင့်ကာ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း အမှတ်အသားပြားကို ထုတ်ယူပြီး နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ သူ့ပုံရိပ်က ဝေဝါးသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း ဂိတ်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူက ဂိတ်ပေါက်ထဲ မဝင်ဘဲ အမှောင်ထုထဲ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူက ဂီတသင်္ကေတမှ တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်ရင်း မီးတုတ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသလိုမျိုး အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

လအနည်းငယ် စူးစမ်းပြီးသည့်နောက်တွင် သူက အနီးနားရှိ အမှောင်ထုနေရာနှင့် အင်မတန် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်၏။ သူက တည်နေရာကို အတိအကျရှာဖွေဖို့ပင် မလိုအပ်ပေ။ သူက သူ့မှတ်ဉာဏ်များအပေါ် မူတည်၍ ဆက်လက် ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။ သူ့ဦးတည်နေသည့်နေရာက ယခင်က လန်လဲ့ငါးကို တွေ့ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်၏။

ထိုနေရာက သူ ရှိနေသည့်နေရာနှင့် အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဂီတသင်္ကေတများကို အာရုံခံလိုက်ပြီး အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ ထိုအရာက ထင်းယွိကမ္ဘာထဲမှ ထူးထူးဆန်းဆန်း တည်ရှိမှုက ချဉ်းကပ်လာသည့်အသံ ဖြစ်၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က တုံ့ပြန်မှုဟူ၍ မရှိပေ။ သူက ထင်းယွိကမ္ဘာအပေါ် ကောင်းကောင်းနားလည်နေပြီ ဖြစ်၏။ အပြင်လူများအတွက် ထိုကမ္ဘာအကြောင်း သိသွားသည်နှင့် အန္တရာယ်များက နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသ ရှိထားသည့် ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့၏ ဂီတသင်္ကေတက မပျောက်ကွယ်သွားသရွေ့ အန္တရာယ်က ပေါ်ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာက အင်မတန် အားကောင်းကာ ထူးဆန်းသည့် အရာကို ထည့်မတွက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ ရန်မစလိုသည့် ထူးဆန်းကာ အားကောင်းသည့် တည်ရှိမှုမျိုးဖြင့် တစ်ခါက တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ ညအမှောင်ထဲတွင် တစ်ခါသာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် ထိုအရာက သွေးနီရောင်ဝေါယာဉ် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ထိုတစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှသာ ဖြစ်၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူက ထိုဝေါယာဉ်ကို ထပ်မံ မမြင်ရတော့ပေ။

ထိုစဉ် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထူးထူးဆန်းဆန်းအရာများ သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူက ဆက်လက်ရှေ့တိုးသွားပြီးသည့်နောက်တွင် ထူးထူးဆန်းဆန်းအရာများက သူ့နားတွင် ထူးထူးဆန်းဆန်း ပမာဏက များပြားလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။ သူက သူ့လည်ပင်းနောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လေမှုတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ လေအေးအေး တစ်ချက်ဖြတ်တိုက်သွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်တောင်ခတ်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှအမှားအယွင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည့်နောက်တွင် သူက ဂီတသင်္ကေတမှ အလင်းရောင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။

ထိုဂီတသင်္ကေတမှ အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် နောက်တွင် လိုက်ပါလာသည့် ထူးထူးဆန်းဆန်းအရာက သူတို့၏ လောဘကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝမ်ပေါင်လဲ့ဆီ ခုန်အုပ်လာကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အရာက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ မထီမဲ့မြင်အပြုံးသာ ဖြစ်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသက ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။ သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် ထူးထူးဆန်းဆန်းအရာများကို ဝမ်ပေါင်လဲ့က တစ်လုတ်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။

သူက ဝါးစားနေရင်း ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားသွား၏။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်ဂီတသင်္ကေတ၏ အလင်းရောင်ကို ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်ပြီး ဆက်လက် ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသက တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဂီတသင်္ကေတများလည်း တိုးပွားလာသည်။ ထိုအရာတိုးပွားလာသည်နှင့် အာသီသစည်းမျဉ်းကလည်း ပိုအားကောင်းလာ၏။

ထိုအရာက သံသရာစက်ဝန်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး ဝမ်ပေါင်လဲ့အား ဤနေရာကို ပိုမိုသဘောကျလာစေသည်။ သူက ဆက်လက် ရှေ့တိုးသွားရင်းဖြင့် အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။ သိပ်မကြာခင် နှစ်နာရီခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဒါက ဒီနေရာပဲ…

ဤနေရာက လန်လဲ့ငါးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်၏။ ဤနေရာရောက်ရှိလာပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဂီတသင်္ကေတ၏ အလင်းရောင်ကို အဆုံးစွန်ထိ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်က မီးတုတ်သဖွယ် အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားလေသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သိပ်ကြာကြာ မစောင့်ဆိုင်းလိုက်ရဘဲ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူက ညာဖက်လက်ကို မြှောက်ကာ အသာဆွဲယူလိုက်သည်။

သူ့လက်ချောင်းမှ ချော်ချိချိ ခံစားချက်မျိုး ရရှိလာသည်။ သူ့ညာဖက်လက်က လက်ဟန်စည်းတံဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထပ်မံဆွဲယူပြီး သူ့ရှေ့သို့ ယူဆောင်လိုက်သည်။ သူ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အရာက ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့အနေဖြင့် ထိုအရာကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ထိုမသာယာသည့် အသံမျိုးကိုလည်း ထုတ်မသုံးလိုပေ။ သူက သိုလှောင်အိတ်ထဲထည့်ကာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင် သူ့မျက်နှာအထက် ချော်ချိချိ ခံစားချက်မျိုးကို ထပ်မံ ရရှိလိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် နောက်ထပ် ငါးတစ်ကောင်ကို ဆွဲကာ သိုလှောင်အိတ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်၏။

သိပ်မကြာခင်သူက အနက်ပိုင်းသို့ သွားကာ အပြာရောင် ငါးခြောက်ကောင်ကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် ဒုက္ခမများစေဖို့အတွက် ယခုများများဖမ်းဆီးထားသည်က ပို၍ကောင်းကြောင်း တွေးမိ၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဤနေရာတွင် ငါးများစွာ ရှိနေကြောင်း ခံစားမိသည်။ ဤအရာက ထူးဆန်းသော်လည်း သူက များများစားစား သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဂီတသင်္ကေတအလင်းရောင်က ပိုမိုပင်တောက်ပလာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူက နေရာအနက်ပိုင်းထဲ သွားလာရင်း ၇ကောင်မြောက် ငါးကို မြင်သည့်အခါ ညာဖက်လက်ကို မြှောက်ပြီး ဆွဲယူလိုက်သည်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ညအမှောင်ထဲမှ အင်မတန် ပြင်းထန်သည့် အလင်းလုံးက ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုအရာက တောက်ပလွန်းသည့်အတွက် ဝမ်ပေါင်လဲ့ကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ ထိုအရာက သူ့အနား အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာကာ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဘယ်သူလဲ”

“ဟမ်” ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည့် အလင်းဘောလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူက အမှောင်ထုထဲတွင် သူ မြင်တွေ့ဖူးသည့် ပထမဆုံး ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသ  ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး  ဖြစ်၏။