အခန်း (၁၂၁၆)

ချပ်ဝတ်သည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်ဟု ထင်ရသည်။

ချပ်ဝတ်၏ ကျားဖြူပုံရိပ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ထိုချပ်ဝတ်သည် မခုခံနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ချပ်ဝတ်ပဲ”

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ကျန်းချန်ခုံးက လေးစားနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်သည်။

သူက ရုပ်သေးသခင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုချပ်ဝတ်တွင်ပါဝင်သော အားကောင်းသည့်စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သည်။

ထိုချပ်ဝတ်သည် အဆင့်ခြောက်များကြားတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ချပ်ဝတ်ကို ဖိထားပြီး စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်သည်။ ထို့နောက် လက်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျားပုံရိပ်နှင့် သံမဏိပြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းကိုပေးခဲ့သော ချပ်ဝတ်နှင့် မတူဘဲ ဤချပ်ဝတ်သည် သားရဲဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ပိုမိုသန်မာသည်။

ဤချပ်ဝတ်သည် အဆင့်လေး၊ အဆင့်ငါး ချပ်ဝတ်သခင်များအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်ရန်စွန်းက အဆင့်နိမ့်နေသေးသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ထိုချပ်ဝတ်ကို သန့်စင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုက မေပယ်‌တောအုပ်မြို့မှာ စီးပွားရေးလုပ်တယ်မဟုတ်လား”

“ဒီချပ်ဝတ်ကို ရောင်းပေးလို့ရမလား”

ချပ်ဝတ်သံမဏိပြားက ကျန်းချန်ခုံး၏လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူက ကြောင်အသွားသည်။

‘ဒီချပ်ဝတ်ကို ရောင်းမှာလား’

‘ဒီချပ်ဝတ်ကို ရသွားတဲ့အင်အားစုက မေပယ်‌တောအုပ်မြို့မှာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်’

သူက ဟန်မူယဲ့ကို ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟန်မူယဲ့က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ခုံးက အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျန်းမိသားစုက ဤချပ်ဝတ်ကို မယူနိုင်လျှင်ပင် ချပ်ဝတ်ကို ရောင်းချပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အသာစီးရနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျန်းချန်ခုံးနှင့်အတူ မေပယ်တောအုပ်မြို့သို့ ပြန်မလာခဲ့ပေ။

သူက တောင်တန်းများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်သံမဏိပြားသည် သူ့လက်ထဲတွင် တောက်ပနေသည်။

ထိုအရာသည် ဟယ်ရန်စွန်းပေးခဲ့သော အဆင့်ကိုးချပ်ဝတ်၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။

ထိုချပ်ဝတ်သည် ယုထောင်မြို့ပျက်မှ ရောက်လာသည်။ ဟယ်ရန်စွန်းက သာမန်ချပ်ဝတ်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

ထိုချပ်ဝတ်ကို ပြုပြင်ပြီးသောအခါ အစစ်အမှန် အဆင့်ကိုးချပ်ဝတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုချပ်ဝတ်သည် မူလဒင်္ဂါးသန်းချီပြီး တန်ဖိုးရှိသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုချပ်ဝတ်ကို မပြုပြင်ခဲ့လျှင်တော့ မူလဒင်္ဂါးသုံးရာသာ တန်ဖိုးရှိသော ချပ်ဝတ်တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ချပ်ဝတ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့ပြီး သားရဲဝိညာဉ်သာ လိုအပ်နေသည်။

ချပ်ဝတ်၏ ယခင်ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က တောအုပ်ထဲတွင် ပြေးလွှားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော စွမ်းအင်များကို အာရုံခံကြည့်နေသည်။

တချို့သားရဲများက သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေကြသည်။

“အမြန်နှုန်းကောင်းရမယ်။ မှော်စွမ်းရည်တွေ ရှိရမယ်။ ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း လျော့နည်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး ....”

ဟန်မူယဲ့က သားရဲအများအပြားကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရွှေခြင်္သေ့ဆယ်ကောင်ခန့် ရှိနေသည်။

ထိုသားရဲများသည် ပေသုံးဆယ်ကျော်ကြီးမားပြီး တောက်ပသော လည်ဆံမွေးများကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

“မီးတောက်ရွှေခြင်္သေ့၊ အဆင့်ခုနစ်သားရဲ”

“သူတို့က မီးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်တယ်။ အမြန်နှုန်းကောင်းတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးအနေနဲ့ သားရဲဘုရင်ဖိအားလည်း ရှိနေတယ်”

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားသည်။

“ဒီတစ်ကောင်ကို ရွေးလိုက်မယ်”

....

မေပယ်တောအုပ်မြို့ ....

ကျန်းမိသားစုစံအိမ် ....

ဟန်မူယဲ့က ချပ်ဝတ်သန့်စင်ရန်အတွက် အားကောင်းသော သားရဲဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေနေသောအချိန်တွင် ကျန်းချန်ခုံးက အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။

မိသားစုခေါင်းဆောင် ကျန်းချန်ထျန်း၏ ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် မိသားစု၏ အကြီးအကဲခုနစ်ယောက်က ခန်းဆောင်တွင် စုဝေးနေကြသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်ကို တင်ထားသည်။

“မင်းတို့အားလုံး အလင်းဖြူကျားရဲ့စွမ်းအားကို ခံစားမိလား”

ကျန်းရှန်က လေးနက်‌သောမျက်နှာထားဖြင့် မေးသည်။

ကျန်လူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံးက အလွန်သန်မာသော ချပ်ဝတ်၏စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအနေဖြင့် ထိုချပ်ဝတ်ကို အဆင့်လေးနှင့် အဆင့်ငါး ချပ်ဝတ်သခင်များကလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

သူတို့ထဲတွင်လည်း အဆင့်မီသော ချပ်ဝတ်သခင်များ ရှိနေကြသည်။

အကယ်၍ ထိုချပ်ဝတ်ကို ရခဲ့လျှင် အနည်းဆုံး ငါးဆခန့် ခွန်အားတိုးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ချပ်ဝတ်ကိုတော့ အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“အကြီးအကဲတို့၊ ဒီချပ်ဝတ်ကို ကျန်းမိသားစုမှာသိမ်းထားလို့ ရမလား”

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ချပ်ဝတ်သခင်တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

သူ့စကားကို ကြားရသောအခါတွင် ကျန်းရှန်က ခေါင်းခါသည်။

“ဆရာဟန်က ဒါကို ရောင်းဖို့ပြောလိုက်တယ်”

“ဆရာဟန်က နာမည်တစ်ခု လိုချင်တယ်။ ငါတို့က မူလဒင်္ဂါးတွေ ပိုပေးပြီး ဒီချပ်ဝတ်ကို တိတ်တိတ်လေး သိမ်းထားလိုက်ရင် သူက မကျေမနပ် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

ထို့နောက် သူက ပြုံးသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီချပ်ဝတ်က ငါတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုရောင်းမလဲ၊ ဘယ်လိုရောင်းမလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်”

“ချန်ထျန်း၊ ငါက စွန်းမိသားစု၊ လင်းမိသားစုနဲ့ ထောင်မိသားစုကို သွားလိုက်အုံးမယ်”

“ငါတို့ ကျန်းမိသားစုက ဒီချပ်ဝတ်ကို မရရင်တောင် ငါတို့ မဟာမိတ်တွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားရမယ်”

....

အလင်းဖြူကျားဝိညာဉ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်ကို ရောင်းချမည်။

ထိုသတင်းကြောင့် မေပယ်တောအုပ်မြို့က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုချပ်ဝတ်က သားရဲဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့်အပြင် ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း ကောင်းမွန်သည်။

ထိုအဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်သည် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအနေဖြင့် အဆင့်လေးနှင့် အဆင့်ငါး ချပ်ဝတ်သခင်များကလည်း ထိုချပ်ဝတ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထိုချပ်ဝတ်မျိုးကို မေပယ်တောအုပ်မြို့၏ မိသားစုကြီးများက သေချာပေါက် လိုချင်ကြသည်။

မိသားစု၏ အဆင့်ငါးချပ်ဝတ်သခင်က ထိုချပ်ဝတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားလျှင် အဆင့်ခြောက်နှင့် ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မိသားစု၏ ခွန်အားကလည်း ကြီးထွားလာမည်။

မေပယ်တောအုပ်မြို့၏ ခွန်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သော စွန်းမိသားစုမှလွဲ၍ တခြားမိသားစုများအားလုံးက ထိုချပ်ဝတ်ကို လိုချင်ကြသည်။

ကျန်းရှန်က မိသားစုကြီးများဆီသို့ အလည်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးက ချပ်ဝတ်ကို ဝယ်ယူရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ကျန်းမိသားစုက ထိုချပ်ဝတ်၏တန်ဖိုးကို သေချာပေါက် ဖော်ပြလိမ့်မည်။ သူတို့က ချပ်ဝတ်ကို ရောင်းချရုံသာမက ဆရာဟန်ကိုလည်း နာမည်ရအောင် လုပ်ပေးမည်။

ထို့အပြင် ကျန်းမိသားစု၏ ကြိုတင်သတင်းပေးခြင်းကို ရရှိထားသော မိသားစုများက ကျန်းမိသားစုကို အ‌ကြွေးတင်သွားသည်။

မေပယ်တောအုပ်မြို့၏ အင်အားစုများက တစ်ရက်အတွင်း ငွေကြေးစုဆောင်းပြီး ချပ်ဝတ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ရှုမိသားစုနှင့် တုမိသားစုက များပြားသော မူလဒင်္ဂါးများကို ပြင်ဆင်ထားသည်။

သူတို့က ဆရာဟန်၏ ခွန်အားနှင့် ပန်းပဲစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူမျိုး ဖန်တီးထားသော ချပ်ဝတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလိမ့်မည်။

ရှုမိသားစု၏ ရှုရွှမ်းကိုတော့ ရှုစီလင်းက အကျယ်ချုပ်ချထားလိုက်သည်။

ရှုမိသားစုက မေပယ်‌တောအုပ်မြို့၏ မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရန်မစနိုင်သောလူများ ရှိနေသည်။

ဥပမာအနေဖြင့် ဆရာဟန်ကို ရန်မစလျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ကျန်းမိသားစုဈေးဆိုင်၏ တတိယထပ်တွင် မိသားစုဆယ်ခုကျော်၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးက အဆင့်ငါးချပ်ဝတ်သခင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ချပ်ဝတ်ရောင်းချမှုကို ပြုလုပ်မည့် ကျန်းရှန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူက စကားသိပ်မပြောဘဲ အလင်းဖြူကျားချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ပြသည်။

လူတိုင်းက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ချပ်ဝတ်၏စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

ထိုချပ်ဝတ်၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့က အဆင့်ခြောက်ကျွမ်းကျင်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုချပ်ဝတ်ကို ရသွားသော မိသားစုက မေပယ်တောအုပ်မြို့တွင် ခွန်အားကြီးလာလိမ့်မည်။

“အားလုံးပဲ ငါက အပိုတွေပြောမနေတော့ဘူး။ ဆရာဟန်က ဒီချပ်ဝတ်ကိုရောင်းဖို့ ငါတို့ ကျန်းမိသားစုကို တာဝန်ပေးထားတယ်”

ကျန်းရှန်က ချပ်ဝတ်ကို ပြန်ယူလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်သည်။

“ကြမ်းခင်းဈေးက မူလဒင်္ဂါး သုံးသိန်းပဲ”

ကျန်းရှန်က ချပ်ဝတ်သံမဏိပြားကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဈေးတိုးပေးဖို့ကတော့ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

“ငါက နောက်ဆုံးဈေးနှုန်းကို ပြောပြမှာမဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုတယ်။ မျှတစေရမယ်”

သူက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆရာဟန်က ငါတို့သမက်လေး ဟယ်ရန်စွန်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ။ နောက်ကျရင်လည်း တခြားပစ္စည်းတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်”

“အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်က ဆရာဟန်ရဲ့ အကောင်းဆုံးလက်ရာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ကျန်းရှန်၏စကားက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူက ဟန်မူယဲ့၏ ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဆရာဟန်က အဆင့်ကိုးကို ကျော်လွန်နေလိမ့်မည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူသည် အလွန်အဆင့်မြင့်သော ချပ်ဝတ်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်များကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်။

ကျန်းရှန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့က အနာဂတ်တွင်လည်း အခွင့်အရေးရနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချပ်ဝတ်ကို မရခဲ့လျှင် သူတို့ပေးသော ဈေးနှုန်းက နည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုချပ်ဝတ်သည် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တန်ဖိုးတစ်ခု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သူတို့က အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားလျှင် လက်လျော့လိမ့်မည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူတိုင်းက ဈေးနှုန်းကို ဝါးပေလွှာတွင် ချရေးလိုက်ပြီး ကျန်းရှန်ကို ပေးသည်။

ကျန်းရှန်က သေချာကြည့်လိုက်ပြီး ဝါးပေလွှာများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

“ချန်မိသားစုရဲ့ တာအိုရောင်းရင်ချန်ရှန်ကျင်း၊ ဒီချပ်ဝတ်က မင်းအတွက်ပါပဲ”

ကျန်းရှန်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကို ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ချန်ရှန်ကျင်းဟုခေါ်သော လူက စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူက လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြန်လည်နှုတ်ဆက်သည်။

ချန်မိသားစု ....

ချန်မိသားစုတွင် အဆင့်ခြောက်ကျွမ်းကျင်သူ မရှိပေ။ ချန်ရှန်ကျင်းက အသန်မာဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခု သူတို့က ချပ်ဝတ်ကို ရသွားသောကြောင့် အဆင့်တူမိသားစုများကြားတွင် ထင်ပေါ်နေလိမ့်မည်။

“ကျေးဇူးပါအကြီးအကဲကျန်း”

“ကျွန်တော်ဈေးပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းက ကျန်းမိသားစုကို အမြန်ဆုံး ရောက်လာပါလိမ့်မယ်”

ချန်ရှန်ကျင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကျန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာဟန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါအုံး။ ကျွန်တော်က အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်တစ်ခုကို ပြုပြင်ချင်တယ်”

“အကြီးအကဲကျန်း၊ အဆင့်ငါးရုပ်သေးရုပ်ကို သန့်စင်ပေးဖို့ ပြောလို့ရမလား”

တခြားလူများကလည်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

ကျန်းရှန်က မငြင်းခဲ့ပေ။ သူက လူတိုင်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို မှတ်သားထားသည်။

တခြားလူများက အလင်းဖြူကျားချပ်ဝတ်၏ တန်ဖိုးကို မသိကြပေ။ ချန်ရှန်ကျင်းကလည်း ထုတ်ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူတချို့က တမင်သက်သက် သို့မဟုတ် မတော်တဆ ဈေးပေးခဲ့သောပမာဏကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

တချို့က ကြမ်းခင်းဈေး သုံးသိန်းအပြင် အပိုနှစ်သိန်းကို ထပ်ပေးသည်။ တချို့က မူလဒင်္ဂါး လေးသိန်းနှင့် လက်နက်တချို့ကို ပေါင်းပေးသည်။

တချို့က မူလဒင်္ဂါး ငါးသိန်းတန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်သတ္တုနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပေးခဲ့သည်။

ထိုသတင်းများကြောင့် ချန်မိသားစုက အနည်းဆုံး မူလဒင်္ဂါး ခြောက်သိန်းခန့် ပေးလိမ့်မည်ဟု မြို့သူမြို့သားများက ခန့်မှန်းကြသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရှန်ကျင်းက ချပ်ဝတ်ကို ရသွားသည်။

ချန်မိသားစု ....

ခန်းဆောင်ထဲတွင် မိသားစုအကြီးအကဲများ ထိုင်နေကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ချန်ရှန်ကျင်း ရှိနေသည်။

“အစ်ကိုကြီးက တကယ်ပဲ မူလဒင်္ဂါးခြောက်သိန်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပေးခဲ့တာလား”

ချန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ချန်ရှန်ကျင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။