အခန်း (၁၂၂၆)

“ဒိုင်သုံးယောက်လုံးရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက အဆင့်နိမ့်ဖြစ်မနေရင် အောင်မြင်လိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့၏ဘေးတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်က ပြောလိုက်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင်ရှိသော ဒိုင်လူကြီးများ၏ ချီစွမ်းအင်သုံးခုသည် စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလယ်အလတ်၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်နိမ့်။

ကျောက်ယုဖျင်က ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဒိုင်သုံးယောက်ကို ဦးညွတ်သည်။

“ကျေးဇူးပါအကြီးအကဲတို့”

ထို့နောက် သူက အဝတ်အစားကို ဆွဲဆန့်ပြီး ပုဆိန်ကိုယူ၍ စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။

သူက အောင်မြင်သွားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျောက်ယုဖျင်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို တပ်ပေးလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျောက်ယုဖျင်၏ ဦးလေးဟုခေါ်သော စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ တံဆိပ်ပြားတပ်ပေးနေသော လူက ကျောက်မိသားစုဝင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

မိသားစုကြီး၏ လူငယ်များသည် အမှန်တကယ်ပင် အရင်းအမြစ်ကို သုံးစွဲနိုင်ပြီး အဆက်အသွယ်ကောင်းမွန်သည်။

ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့၏အလှည့်သို့ မရောက်သေးပေ။ တခြားလူငယ်များက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်သွားကြသည်။

တချို့က အောင်မြင်ပြီး တချို့က ကျရှုံးသည်။

နောက်ခံမရှိသော လူငယ်များက စိုးရိမ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများက မသေသပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျရှုံးနိုင်ချေ ပိုများသည်။

သူတို့ထဲတွင် လက်မောင်းအကာကို သန့်စင်ပြီး ကံကောင်းစွာဖြင့် အဆင့်နှစ်သို့ရောက်သွားသော ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ရှိနေသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟန်၊ ခင်ဗျားအလှည့် ရောက်လာပြီ”

နောက်ဆုံးလူငယ်က စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ ဟန်မူယဲ့၏ ဘေးတွင်ရှိသော အဆင့်နှစ်ပန်းပဲပညာရှင် ကျန်းကျီအန်းက စကားပြောလိုက်သည်။

သူက ဟန်မူယဲ့ကို အချက်အလက်များဖြည့်သွင်းရန် ကူညီပြီး အနည်းငယ် စကားပြောခဲ့သည်။

ကျန်းကျီအန်းက အဓိကခန်းဆောင်၏ တာဝန်များအပြင် အသေးအဖွဲ့ကိစ္စရပ်များကိုလည်း စီမံပေးသည်။

အဆင့်နှစ်ပန်းပဲပညာရှင်သည် သိပ်အရေးမပါပေ။ မြို့ထဲတွင်ရှိသော ဈေးဆိုင်နှင့် အဖွဲ့အစည်းများတွင် သူတို့ကို လက်ထောက်အဖြစ်သာ ယူဆနိုင်သည်။

ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး အဆင့်သုံးပန်းပဲပညာရှင် ဖြစ်နေရမည်။

ကျန်းကျီအန်းတွင် နောက်ခံမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ပန်းပဲပညာစွမ်းရည်သည် အဆင့်နှစ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဟန်မူယဲ့၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ဟန်မူယဲ့က ကျန်းကျီအန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားသော လူငယ်များက အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ ထွက်မသွားကြသေးပေ။

သူတို့က တခြားလူများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကိုကြည့်ပြီး အတွေ့အကြုံယူနေကြသည်။

“ဟန်မူယဲ့၊ အဆင့်တစ်ပန်းပဲပညာရှင်အဖြစ် စစ်ဆေးမှုကို ခံယူမယ်”

“အချိန်နှစ်နာရီရမယ်”

ဟန်မူယဲ့က စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဆင့်တစ် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အထောက်အပံ့လက်နက်ကို သန့်စင်နိုင်လျှင် လုံလောက်သည်။

ဓား၊ ဓားမော့၊ လှံနှင့် တခြားပစ္စည်းများအားလုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျောက်ယုဖျင်က ပုဆိန်တစ်လက်ကို သန့်စင်သွားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ဖော်ထုတ်သည်။

“ငါက ဘုရားမြို့မှာ ဟန်မိသားစုကို မကြားဖူးဘူး”

“သူက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”

“စိတ်မရှည်မဖြစ်ပါနဲ့။ သူလုပ်တာကို ကြည့်ရအောင်။ ကံကောင်းပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ရလာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

တီးတိုးစကားသံများကို ကြားရသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဝိညာဉ်သတ္တုများကို လျင်မြန်စွာ အရည်ဖျော်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက လျင်မြန်သည်ဟု မပြောနိုင်သော်လည်း သဘာဝကျနေပြီး ကြည့်ရှုနေသူများကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။

သူက ဝိညာဉ်သတ္တု ၁၃ခုကို အရည်ဖျော်ပြီး အစိတ်အပိုင်း သုံးဆယ်အဖြစ် ပုံသွင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသည်။

“ဝီ”

အနက်ရောင်သံမဏိပြားသည် တုန်ခါနေပြီး ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်သည် ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ချောမွေ့နေသည်။

“အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်”

ဒိုင်သုံးယောက်က ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အကဲဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

“သုံးခုလုံး အဆင့်မြင့်ရတယ်။ ဒီလိုအဆင့်မျိုးကို မမြင်ရတာ အရမ်းကြာနေပြီမဟုတ်လား”

စင်မြင့်၏အောက်တွင် လူငယ်များက အံ့အားသင့်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

“အဆင့်မြင့်သုံးခုကို လွယ်လွယ်ကူကူရလာတယ်။ သူက ဘယ်သူလဲ”

စင်မြင့်တွင် တာဝန်ကျနေသော အဆင့်နှစ်ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျန်းကျီအန်းကို လှည့်ကြည့်သည်။

ကျန်းကျီအန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့၏ အစစ်အမှန်နောက်ခံကို မသိပေ။

“အဆင့်နှစ်အတွက် ဆက်ပြီး စစ်ဆေးချင်ပါသလား”

ဟန်မူယဲ့က ဓားကို သိမ်းလိုက်သောအခါ ကျန်းကျီအန်းကို မေးနေသော ပန်းပဲပညာရှင်က ပြောလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခေါင်းညိတ်သည်။

“စစ်ဆေးမယ်”

“စစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်မယ်”

စင်မြင့်၏အောက်တွင် ခပ်အုပ်အုပ်အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်။

ပန်းပဲပညာရှင်နှစ်ယောက်က လိုအပ်သော ဝိညာဉ်သတ္တုများကို စင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ထပ်မံဖော်ထုတ်သည်။

အဆင့်နှစ်ပန်းပဲပညာရှင်သည် ချပ်ဝတ်၊ ရုပ်သေးရုပ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အစိတ်အပိုင်းကို သန့်စင်ရမည်။

သူက လက်မောင်းအကာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက ပိုမိုလျင်မြန်လာသည်။

သူက ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ချောမွေ့စွာ အရည်ဖျော်ပြီး အမျိုးမျိုးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူက နာရီဝက်အတွင်း လက်မောင်းအကာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

“ကြည့်နေဖို့မလိုဘူး။ သူက အောင်မှာသေချာတယ်”

“ဒီလက်မောင်းအကာက အလင်းရောင်ကိုတောင် ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ အဆင့်တစ်တွေကြားမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်”

အောက်တွင်ရှိသော လူငယ်များက လက်မောင်းအကာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဒိုင်လူကြီးများက သူတို့ထက် ပိုနားလည်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့က ထူးဆန်းသောမျက်နှာထားဖြင့် လက်မောင်းအကာကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်”

ဒိုင်လူကြီးသုံးယောက်က အကဲဖြတ်ပြီးသွားသောအခါ ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းမော့ပြီး ပြောသည်။

“အဆင့်သုံးအတွက် ဆက်လုပ်ချင်ပါတယ်”

သူက အဆင့်သုံးပန်းပဲပညာရှင်အတွက် တိုက်ရိုက် ဆက်ဖြေချင်သည်။

သာမန်ပညာသင်အဆင့်အတွက် အဆင့်သုံးသို့ ရောက်သွားရန် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရသည်။

မိသားစုကြီးများ၏ လူငယ်များအတွက် အရာအားလုံး ချောမွေ့နေလျှင် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်လိမ့်မည်။

မည်သည့်အရာပင်ဖြစ်စေ ကျွမ်းကျင်လာရန်အတွက် အချိန်ယူရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အဆင့်သုံးပန်းပဲပညာရှင်အဖြစ် တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးမှုခံယူတော့မည်။

ကျန်းကျီအန်း၏ဘေးတွင်ရှိ‌သော ပန်းပဲပညာရှင်က အားကျနေသည်။ သူက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ သူက အဆင့်သုံးပန်းပဲပညာရှင် ဖြစ်သွားရင် မင်းက မူလဒင်္ဂါးသုံးထောင်ကို ဆုကြေးအဖြစ် ရလိမ့်မယ်”

မူလဒင်္ဂါးသုံးထောင်သည် အဆင့်နှစ်ပန်းပဲပညာရှင်၏ နှစ်လစာ လခ ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျီအန်းက ကံကောင်းနေမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူကြိုဆိုလိုက်သော ကျပန်းလူတစ်ယောက်က အဆင့်သုံးပန်းပဲပညာရှင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

“သူက အဆင့်ခုနစ်အတွက် စာရင်းသွင်းချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်”

ကျန်းကျီအန်းက တီးတိုးပြောသည်။

‘အဆင့်ခုနစ်လား’

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်၏ နှုတ်ခမ်းက တွန့်သွားသည်။

‘အဲဒီစကားကို ဘယ်လိုယုံရမှာလဲ’

ဆံပင်ဖြူနေသော အကြီးအကဲတချို့သည် စင်မြင့်၏ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးက အစည်းအရုံး၏ ပန်းပဲပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

တချို့က အဆင့်သုံးတံဆိပ်ပြားကို တပ်ဆင်ထားပြီး တချို့က အဆင့်လေးဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားထဲတွင် အဆင့်ငါးတစ်ယောက်လည်း ပါနေသည်။

“အကြီးအကဲစွန်း၊ သူက တစ်ခါတည်း အောင်မြင်သွားမယ်လို့ ထင်လား”

အဆင့်လေးတံဆိပ်ပြားနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက်က တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး လေးစားစွာ မေးသည်။

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော အကြီးအကဲစွန်းက အဆင့်ငါးပန်းပဲပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ဘုရားမြို့၏ အစည်းအရုံးတွင် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသည်။

ဤနေရာတွင် အဆင့်ခြောက်ပန်းပဲပညာရှင် သုံးယောက်သာ ရှိနေသည်။

“စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သူက အဆင့်သုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် စွန်းမိသားစုရဲ့ အလုပ်ရုံကို ခေါ်သွားလိုက်မယ်”

“ပန်းပဲလုပ်ငန်းစဉ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်”

အကြီးအကဲစွန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

သူ့စကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူများက အားကျသွားကြသည်။

စမ်းသပ်မှုကို ခံယူနေသောလူက မိသားစုကြီးတစ်ခုသို့ ဝင်‌ရောက်နိုင်မည့်အပြင် အဆင့်ငါးပန်းပဲပညာရှင်၏ နည်းစနစ်များကိုလည်း လေ့လာနိုင်လိမ့်မည်။

တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံလိုက်ခြင်းနှင့် သိပ်မကွာပေ။

အကယ်၍ စွန်းမိသားစုထဲသို့ လက်ထပ်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်လျှင် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“ဝီ”

စင်မြင့်တွင် ဟန်မူယဲ့၏ မီးတောက်က သုံးခု ကွဲထွက်သွားသည်။

နှစ်ခုက ဝိညာဉ်သတ္တုများကို အရည်ဖျော်ပြီး ပုံသွင်းနေသည်။ တစ်ခုကတော့ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး အစိတ်အပိုင်းများကို အချောသပ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟန်မူယဲ့က အချောသပ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများအပေါ်တွင် အင်းကွက်ကို ရေးထိုးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသော အစိတ်အပိုင်းများက ပြီးပြည့်စုံနေပြီး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မလိုတော့ပေ။

အဆင့်သုံးအတွက် ဟန်မူယဲ့က ရုပ်သေးရုပ်လက်မောင်းကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စောင့်ကြည့်‌နေ‌သော လူများက မတူညီသော ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်တွင် မလိုအပ်သော လှုပ်ရှားမှုများ မရှိပေ။

အရာအားလုံးက စနစ်တကျ ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်သတ္တုကို သန့်စင်ပြီး တပ်ဆင်လိုက်သောဖြစ်ရပ်ကလည်း အပြစ်ကင်းသည်။

တစ်နာရီအတွင်း ရုပ်သေးရုပ်လက်‌မောင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“ခလွပ်”

ဟန်မူယဲ့က လက်မောင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်၍ လှုပ်ရှားစေသည်။

ဒိုင်သုံးယောက်က ချက်ချင်းအဖြေမပေးဘဲ သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး အကဲဖြတ်မှုကို ထုတ်ပေးသည်။

“အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်၊ အဆင့်မြင့်”

အဆင့်မြင့်သုံးခု ထပ်ရလိုက်သည်။

စင်မြင့်၏ရှေ့တွင် လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ပညာသင်အဆင့်မှ အဆင့်သုံးအထိ တိုက်ရိုက်ရောက်သွားသော ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်ကို သူတို့က ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် စိတ်အားတက်ကြွဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသည်။

သူတို့က စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“ငါတို့မိသားစုကို ဝင်ရောက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလားလို့ သွားမေးလိုက်ပါ”

အကြီးအကဲစွန်းက တီးတိုးပြောသည်။

အလုပ်ရုံသို့မဟုတ်ပဲ မိသားစုကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စေမည်။

ဟန်မူယဲ့က စမ်းသပ်မှုတစ်လျှောက်တွင် အဆင့်မြင့်များကိုသာ ရခဲ့သောကြောင့် အကြီးအကဲစွန်းက စိတ်ဝင်စားနေသည်။

‌ဘေးတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့တက်သွားတော့မည့်အချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဟန်မူယဲ့၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“စမ်းသပ်မှုကို ဆက်လုပ်ပါမယ်”

သူက ဆက်လုပ်ချင်သည်။

အဆင့်လေးအတွက် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်သွားလျှင် အဆင့်လေးပန်းပဲပညာရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။