ထူးကဲခြင်း

ဖူးဆိုသည့်အသံက အစကတည်းက စွမ်းအားများစွာ မပါဝင်ပေ။ အလွန်ဆုံး လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သည့် ခံစားချက်မျိုးသာ ပေးစွမ်း၏။ သို့သော်လည်း ထိုအသံကို အဆုံးစွန်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည့်အခါ အရာအားလုံးက ကွဲပြားသွားသည်။

ဖူးအသံ ၆၀ ကျော်ကို ထပ်ဆင့်လိုက်သည့်အခါ လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွင်းနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိရမည်။ ယခု ဖူးသုံးထောင်ကျော်ကို ထပ်ဆင့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ပေါင်လဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရာက မည်မျှအားကောင်းမှန်း မသိတော့ပေ။

အကြောင်းအရင်းကမူ သူက အိပ်မက်ရှိသည့်သူ ဖြစ်၏။ သူက ပြီးပြည့်စုံသည့် သူ့ကိုယ်ပိုင်တေးဂီတကို ဖန်တီးလို၍ ရှေးဟောင်းဂီတသံစဉ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ထိုအိပ်မက်အတွင်း နစ်မြောနေစဉ် ဖူးဆိုသည့်အသံများကို အာရုံများစွာ မစိုက်မိတော့ပေ။

ထိုအရာက ရှစ်လင်းကျစ်အား ဂီတသင်္ကေတများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိစေသည်။ ယခင် ဟိန်ချင်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူက ဖူးအသံအောက်တွင် ပြိုလဲသွားသော်လည်း ထိုစဉ်အချိန်က ဂီတသင်္ကေတများသည် ယခုနှင့် အလှမ်းကွာနေသေး၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်က အဖြူရောင်သန်းလာပြီး သူတို့ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသည့် အမှောင်ထုက ရှစ်လင်းကျစ်ကြောင့် ပုံပျက်ယွင်းသွားစဉ် ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဂီတသင်္ကေတများကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ဖူးဆိုသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

ထိုအရာက အသံတစ်သံနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတော့ အသံထောင်ချီကို ထပ်ဆင့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့နှင့် ရှစ်လင်းကျစ်ကြားရှိ အမှောင်ထုက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွား၏။ သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည့်နေရာက ကြီးမားလွန်းသည့်အတွက် ပေတစ်ထောင်ဝန်းကျင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ထိုအရာက ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေဆဲသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာ မည်မျှကြာမြင့်ပြီး တခြားသောနေရာများရှိ အမှောင်ထု မည်မျှပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို ပြောဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုမြင်ကွင်းက ရှစ်လင်းကျစ်အား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ သူက ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင် ဖူးဆိုသည့်အသံက ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲသွားသလို ဖြစ်လေ၏။ ဓားကြွေးကြော်သံနှင့် ဓားမော့အတွက် ရေးထွင်းကဗျာတို့က သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည့် ပထမဦးဆုံးအရာများ ဖြစ်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဂီတဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဓားကြွေးကြော်သံက ကြေမွသွားသည်။

 ထိုအရာက ဓားမော့အတွက် ရတုကဗျာအတွက်လည်း အတူတူသာ ဖြစ်၏။ ထိုအရာ သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်နှင့်  ကြေကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖူးဆိုသည့် အသံမှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် အသံက ရှစ်လင်းကျစ်ဆီ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား တုန်ယင်သွားစေ၏။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်မိရုံသာမကဘဲ သူ့အမူအရာပါ ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုအခိုက်အတန့်လေး၌ သူက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂီတအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် .ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဂီတသင်္ကေတများကို ရှောင်ရှားလိုသည်။

သို့သော်လည်း သူ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် အသံလှိုင်းက ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်တိုင်း မိုးမြေက အရောင်ပြောင်းလဲသွားကာ တိမ်တိုက်များပင် ကင်းစင်သွားသည်။ သံစဉ်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည့် ရှစ်လင်းကျစ်ပင် ပြိုလဲသွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ထပ်မံ ပုံပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်ဝန်းက အံ့အားသင့်နေပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်ရသည်။

သူက ဧရာမလေထုကြီးနှင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

“ဒါက …”

ရှစ်လင်းကျစ်က ကြောင်အမ်းနေပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ထိုအခြေအနေကို တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူ သံစဉ်အသွင်ပြောင်းလဲထားသည်ကို တမင်ချိုးဖောက်နိုင်သည့်သူတချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း အများစုက ပြင်ပခွန်အား၊ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းစေနိုင်သည့် မန္တန် သို့မဟုတ် သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ပိုမိုပြီးပြည့်စုံသည့် တေးဂီတသံစဉ်တို့ကိုသာ မှီခိုကြသည်။

ယခု ဤသည်ကား ဂီတသင်္ကေတတစ်ခုတည်းဖြင့် ပထမဦးဆုံး ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ဒေါသက အဆုံးမသတ်သွားသေးပေ။ သူက အော်ဟစ်ရင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်ပိုင်ဂီတသင်္ကေတကို ထပ်မံ တုန်ခါစေလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ ဖူးဆိုသည့်အသံက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှစ်လင်းကျစ်၏ အမူအရာက ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူက အန္တရာယ် ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ့လက်က လက်ဟန်စည်းတံဆိပ်များ အလျင်အမြန်ဖွဲ့စည်းပြီး ဂီတသင်္ကေတများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို အဆင့်မြင့်စွာ နားလည်ထားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့ကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါ မူလသံစဉ်နှစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ တကယ်တော့ သူ့အဆင့်တွင် ဂီတသံစဉ် စုစုပေါင်းဆယ်ခု ရှိ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်လေး၌ သူ့အသက်အန္တရာယ် ကျရောက်နေသည့်အခါ ထိုအရာအားလုံးကို ထုတ်သုံးဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ ဂီတသံစဉ်က ပိုမိုကျယ်လောင်လာ၏။ ကွဲပြားသည့် ဂီတသံစဉ်များက ကွဲပြားသည့် လက်နက်များအသွင် ပြောင်းလဲကာ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ဖူးဆိုသည့်အသံကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်က ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသည့်အခါ ဂီတသံစဉ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုလဲသွားလေ၏။

သို့သော်လည်း ရှစ်လင်းကျစ်၏ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းက အင်မတန် မြင့်မားသည့်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့တိုက်ကွက်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ဂီတသင်္ကေတစွမ်းအားဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ဂီတသင်္ကေတကမူ တစ်ခုနှစ်ခုမျှဖြင့် ကန့်သတ်ခံထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

“နောက်တစ်ကြိမ်” ဝမ်ပေါင်လဲ့က အော်ဟစ်ရင်း ဂီတသင်္ကေတကို တတိယအကြိမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖူး

ဂီတသံစဉ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့်အခါ ရှစ်လင်းကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားပြီး နောက်ထပ် သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် ဧရာမလေထုဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်က သူ့မျက်ဝန်းအား သွေးနီရောင် ပြောင်းလဲသွားစေ၏။

အမှန်တရားက ဂီတသင်္ကေတ၏ အဖျက်စွမ်းအားက ကြီးမားသော်လည်း အရှက်ကွဲဖို့ရာ အင်မတန် နိမ့်ကျနေဆဲ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အရှက်ကွဲမှုက မယုံကြည်နိုင်လောက်ဖွယ် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။

ထိုအရာအားလုံးက မပြီးဆုံးသေးပေ။ ညက ဖြိုခွင်းသွားပြီး နေ့ဖြင့် အစားထိုးခံရတော့မည် ဖြစ်၏။ ရှစ်လင်းကျစ်နှင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိထားကြသည်။

“မင်းကို သတ်မယ်” ဝမ်ပေါင်လဲ့က အော်ဟစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် စတုတ္ထအကြိမ်၊ ပဉ္စမအကြိမ်မှ အဌမအကြိမ်အထိ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှစ်လင်းကျစ်က ထိုအရာကို မရှောင်ရှားနိုင်တော့သည့်အခါ လေးကြိမ်မြောက် ဖူးဆိုသည့်အသံက ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို သွေးအန်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းထဲရှိ အနီရောင်က ပိုမိုပင် ပြင်းထန်လာ၏။ သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့ဆီ ပြေးဝင်လာသည်။

သို့သော်လည်း ပဉ္စမအကြိမ်နှင့် ဆဌမမြောက်အကြိမ် ဖူးဆိုသည့်အသံနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွား၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူ့အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲသွားလေသည်။ သူ့ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူက ဂီတသံစဉ်ကို ထုတ်ပြကာ ဆက်လက်ချည်တုပ်မည့်ဆဲဆဲတွင် နှစ်ကြိမ်မြောက်နှင့် ရှစ်ကြိမ်မြောက် ဖူးဆိုသည့် အသံက သူ့ရှေ့တွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ကြေမွသွားစေသည်။ ရှစ်လင်းကျစ်က သွေးတစ်ပွက်ပြီးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ကြိုးပြတ်စွန်သဖွယ် ဖြစ်နေလေ၏။ သူက ပေထောင်ချီ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

“အား” နောက်ဆုံးတွင် သူက နောက်ဆုတ်ခြင်းမှ ရပ်တန့်နိုင်လိုက်ပြီး မောပန်းစွာ အသက်ရှူနေသည်။ ရှစ်လင်းကျစ်က အတော်လေး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေလေ၏။ သူ့အတွင်းအင်္ဂါများက ပျက်စီးနေကာ အသက်ရှူနှုန်းက အားနည်းလာသည်။ သို့သော်လည်း သတ်ဖြတ်ငွေ့နှင့် ဒေါသတို့က အင်မတန် အားကောင်းနေဆဲသာ ဖြစ်၏။

သူက သူ့အသက်ကို စတေးလောက်အောင်အထိပင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်လွန်းနေသည်။ သူက ယွဲ့လင်းကျစ်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖို့ရာအတွက် နှစ်များစွာ ဝှက်ထားခဲ့သည့် ဝှက်ဖဲကိုပင် အသုံးပြုချင်လာမိသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်မကျန်ရှိတော့ပေ။ သူနှင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အမှောင်ထုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေမင်းနှင့် အစားထိုးလာသည်။ သူတို့က အပြီးတိုင် ရှင်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူတို့ပျောက်ကွယ်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် ထင်းယွိမြို့၏ မြောက်ဖက်ပိုင်းထဲတွင် အော်သံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

“မင်း ဘယ်နေရာမှာပဲ ရောက်ရောက် မင်းကို ရှာပြီးတော့ သတ်ပစ်မယ်”

ထိုအသံက ခြံဝန်းအတွင်း ထွက်ပေါ်လာကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၍ လူများစွာက ကြားလိုက်ရသည်။ လူများစွာ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံလားရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တချို့က အသံမှ တဆင့် ရှစ်လင်းကျစ်၏ ဇစ်မြစ်ကို သိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအထက် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာမျိုး ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ရှစ်လင်းကျစ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“ရှစ်လင်းကျစ်ကို ဒီလိုမျိုး မြင်ရခဲတယ်”