ဖမ်းဝရမ်း

ရှစ်လင်းကျစ်ကို သတိထားမိသည့်သူအများစုက တခြားသောဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်များနှင့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အများစုက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ထင်းယွိမြို့၏ အနောက်ဘက်ပိုင်းရှိ အဆောက်အဦးမြင့်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီးက အင်မတန် လှပလှ၏။ သူမက ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်သွားပြီး အေးစက်စက် အမူအရာမျိုး ပန်ဆင်ထား၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်တို့က အတော်လေး ကြော့ရှင်းကာ လှပပြီး တခြားကမ္ဘာမှ အလှတရားကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်း၏။

ထိုအမျိုးသမီးက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ် နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ယွဲ့လင်းကျစ် ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းက ရှစ်လင်းကျစ်ထက် သာလွန်နေပြီး လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းချုပ် ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက်ဟုပင် မှတ်ယူနိုင်သည်။

သူမက ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံဘက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒီလူက ဘာလို့ ရူးသွားတာလဲ”

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဟိန်ချင်းဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ် နှစ်ယောက်ကလည်း ခေါင်းမော့ကာ ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံလားရာဘက် လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အမျိုးသားများဖြစ်ပြီး အတော်လေး ရုပ်ရည်ချောမောကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အမျိုးသမီးဝတ်စုံ ဝတ်လိုက်ပါက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများစွာသည် သူတို့ထက် နိမ့်ကျကြောင်း ခံစားမိကာ မျက်နှာပူသွားမိလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အတော်လေးကို သဟဇာတဖြစ်နေပြီး တခြားဂိုဏ်းမှ တာအိုကျင့်ကြံသူများနှင့် ကွဲပြားနေသည်။

အချိန်အများစု သူတို့က ကမ္ဘာကြီး၏ အမြင်တွင် အတူတကွ တည်ရှိကြ၏။ လက်ရှိ သူတို့နှစ်ဦးက အဆောက်အဦးထဲ ထိုင်နေကာ တစ်ယောက်က ဗျပ်စောင်းကို တီးခတ်ပြီး တစ်ယောက်က ဘေးတွင်ထိုင်ကာ မေးထောက်လျက် ဂီတသံစဉ်ကို နားထောင်နေသည်။ သို့သော်လည်း ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ဗျပ်စောင်းသံက နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဗျပ်စောင်းတီးခတ်နေသည့်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။

တခြားသူကလည်း ဗျပ်စောင်းတီးခတ်သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်ကို မြင်သည့်အခါ သူ့အမူအရာက အေးစက်စက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူက ထရပ်ကာ ထွက်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။

“ဘယ်သွားမလို့လဲ” ဗျပ်စောင်းတီးခတ်နေသည့်သူက မေးလိုက်သည်။

“သူ့ကို သွားရိုက်မလို့”

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ထင်းယွိမြို့၏ နောက်ထပ်တစ်နေရာတွင် မီးခိုရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်အရွယ်အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အိမ်ထဲရှိ ခြံဝန်းအတွင်း ထိုင်နေလေ၏။ သူက လက်ထဲတွင် သစ်သားအပိုင်းအစကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ့ရှေ့၌ ကြွေထည်များကို ခေါက်ကြည့်နေသည်။

သူ့ဝန်းကျင်တွင် ကွဲကြေနေသည့် ကြွေထည်များလည်း နေရာအနှံ့ ရှိနေ၏။ ထိုအပိုင်းအစများက နေရာအနှံ့ပြန့်ကျဲနေသော်လည်း ပြီးပြည့်စုံစွာရှိနေသည့် ကြွေထည်ဟူ၍ များများစားစား မကျန်ရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ပြီးပြည့်စုံသည့် ကြွေထည်ကို ထပ်မံခွဲတော့မည် ဖြစ်၏။ သူ့အမူအရာက ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေသည့်အလား ထိုကြွေထည်ကွဲသွားသံကို နားထောင်နေရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ဂီတသင်္ကေတများကို ရေးထွင်းဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော်လည်း ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလာစေသည့်အတွက် သူ့မျက်နှာအထက် မကျေမနပ် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလူက ဂီတတာအိုဂိုဏ်းမှ တာအိုကလေးငယ်နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကျုံးဟိန်ကျစ် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ပြင်ပလောကတွင် ဂီတတာအိုဂိုဏ်းမှ လူအသိများဆုံး တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်၏။ တခြားတာအိုကလေးငယ်အတွက်မူ သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံး သီးသန့်ကျင့်ကြံနေလေသည်။ ဟိန်ချင်းဂိုဏ်းသားများနှင့် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသားတို့ကပင် ထိုအကြောင်းကို များများစားစား မသိကြပေ။ ဂီတတာအိုဂိုဏ်းကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုတာအိုကလေးငယ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်သာ သိ၏။

သူတို့သိထားသည့်တစ်ခုတည်းသော အရာက ထိုတာအိုကလေးငယ်ကို ယင်ရှီဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများစွာက ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံကြောင့် အလန့်တကြား ဖြစ်သွားကြ၏။

 ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ဝမ်ပေါင်လဲ့ကလည်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ကူးပြောင်းလိုက်သည့်နေရာက တစ်သတ်မှတ်တည်း မဟုတ်ပေ။ သူက ကြုံရာကျပန်းနှင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှစ်လင်းကျစ်နှင့် အရမ်းနီးကပ်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အဝတ်အစားများကို ပြန်လည်ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ့နဂိုအသွင်ကို ပြန်လည်ပြောင်းလိုက်၏။ သူက လမ်းမအထက် လျှောက်လှမ်းလာကာ ရှစ်လင်းကျစ်၏ အော်သံကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း စိတ်ထဲ၌မူ လှောင်ပြောင်နေမိသည်။

“မင်းက ဘာမလို့ အော်နေတာလဲ။ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မင်းကို အဲဒီမပြောပလောက်တဲ့ အသံကို ထပ်ပြီး ခံစားခိုင်းရတာပေါ့”

ဝမ်ပေါင်လဲ့က စိတ်အခြေအနေကောင်းမနေပေ။ သူ ကြိုးစားခဲ့ရသည့်သံစဉ်က နင်းခြေခံလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်က သူ ပြုစုပျိုးထောင်ခံထားရသည့် ကလေးငယ်ကို တခြားအပြင်လူများက ဆိုးဆိုးရွားရွားဆက်ဆံသကဲ့သို့ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသအရ သူသည် ရှစ်လင်းကျစ်ထက် နိမ့်ကျကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ ရှစ်လင်းကျစ် ရောက်ရှိနေသည့် အဆင့်က ထင်းယွီစည်းမျဉ်းဥပဒေသ ဇစ်မြစ်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

“သုံးထောင်နဲ့မှ မလုံလောက်ရင် သုံးသောင်းပေါ့ကွာ ” ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ မျက်ဝန်းအထက် ရက်စက်သည့် အကြည့်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားကာ စားသောက်ဆိုင်ဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူ ရောက်သွားသည့်အခါ တာဝန်ခံကို ခေါ်ပြီး လန်လဲ့ငါးများကို ပေးလိုက်သည်။ အများစုက  သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သော်လည်း ဒါဇင်ချီကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ တာဝန်ခံက ထူးကဲသည့် ဓမ္မအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုကာ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လန်လဲ့ငါးအရေအတွက်ကို အာရုံခံလိုက်သည့်အခါ အတော်လေး တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

“ဒီလောက်တောင် အများကြီးပဲ”

တာဝန်ခံ၏ အံ့အားသင့်နေသည့် အမူအရာကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဝမ်ပေါင်လဲ့က မှုန်မှိုင်းမှိုင်းအမူအရာဖြင့်သာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ သူဌေးကို ငါ မပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂီတတေးသွား လိုချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်။ ပိုများလေ ကောင်းလေပဲ”

တာဝန်ခံက နှလုံးခုန်မြန်လာမိသည်။ သူက လန်လဲ့ငါး၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းကောင်းသိထားလေ၏။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ထိုအရာက သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံသူ၏ အင်အားကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သိထားသည်။

လန်လဲ့ငါးက ဖမ်းဆီးဖို့ရာ မလွယ်ကူလှပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားပြီးသည့်နောက်တွင် သူက ချက်ချင်းဆိုသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့သူဌေးဆီ တင်ပြဖို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင် စားသောက်ဆိုင်နောက်ကွယ်မှ သူဌေးက သူ့ကိုယ်ပိုင်အဆက်သွယ်များကို အသုံးချကာ ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက် ထင်းယွိမြို့တစ်ခုလုံးမှ မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားများကို စုဆောင်းပေးခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ညက ကျရောက်လာပြီး မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွား ပထမအသုတ်ကို ပို့ဆောင်လာလေသည်။ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အနေဖြင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့ဂိုဏ်းဆီ ပြန်မသွားသေးပေ။ ထိုအစား သူက အခန်းအတွင်းနေကာ မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားများကို ကြည့်ရင်း နားလည်ဖို့ အရူးအမူး ကြိုးစားနေသည်။

ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသအပေါ် သူ့ပါရမီက ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ဟပ်ပြသလာသည်။ ဤသည်က လန်လဲ့ငါးဂီတလောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း လုံလောက်သည့် ဂီတတေးသွား ရှိနေသရွေ့ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့် ပိုမိုရရှိလာနိုင်သည်။

ထိုအရာက မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားအမြောက်အများ ရှိနေသည့်အခါတွင်သာ ဖြစ်၏။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထိုလဝက်ခန့်အတွင်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က စားသောက်ဆိုင်တွင်သာ နေထိုင်ပြီး ဂိုဏ်းသို့ မသွားခဲ့ပေ။ သူက ဆက်လက် နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်နေရင်း ဂီတသင်္ကေတများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားထောင်ချီ ရောက်ရှိလာနေသည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ဖူးဆိုသည့် ဂီတသင်္ကေတများကလည်း အံ့မခန်း အလျင်နှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာ၏။ ယခု ထပ်ဆင့်ထားသည့် ပမာဏအရေအတွက်က သုံးထောင်မကတော့ဘဲ ရှစ်ထောင်ကျော် ရောက်ရှိနေလေပြီ။ တခြားဂီတသင်္ကေတအတွက်မူ ဂီတတေးသွားက မပြီးပြည့်စုံသည့်အတွက် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်တေးသံ မဟုတ်သည့်အတွက် တခြားအသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က စိတ်ဓာတ်ကျမိသော်လည်း  ရှစ်လင်းကျစ်ကို သတ်နိုင်တော့မည့်အကြောင်း တွေးမိသည့်အခါ သူ့ကိုယ်ပိုင်အစွဲအလမ်းကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို လဝက်ခန့်အတွင်း ရှစ်လင်းကျစ်၏ အမည်အောက်တွင် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းမှ ဖမ်းဝရမ်းစာစောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖမ်းဝရမ်းစာစောင်က အလွန်တရာမှ ရိုးရှင်း၏။ ထိုအရာတွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့ ရုပ်ပြောင်းလဲထားသည့် ပုံတူပါရှိပြီး သူ့ပုံဆွဲစွမ်းရည်က အတော်လေးတိကျကာ သူ့အမူအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသထားသည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုသူက ထူးဆန်းသည့် ဂီတသင်္ကေတတစ်ခု ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ဖော်ပြထား၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူနှင့် တွေ့ဆုံပါက ရှစ်လင်းကျစ်ဆီ သတင်းပေးဖို့လျှင် သူက ပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်၏။

ထိုအရည်အချင်းက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများစွာ ကြား ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ တာအိုကလေးငယ်က ကိုယ်တိုင်ဂီတသံစဉ်ကို ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအတွက် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အခွင့်အရေးကြီး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လဝက်ခန့်အတွင်း ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူများစွာက သီးသန့်ကျင့်ကြံနေခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုအစား သူတို့က ညဖက်ထွက်ခွာကာ ရှစ်လင်းကျစ် လိုချင်သည့်လူကို လိုက်လံရှာဖွေကြ၏။ အထူးသဖြင့် ဟိန်ချင်းဂိုဏ်းမှ လူများ ဖြစ်သည်။ ရှစ်လင်းကျစ်က လူတချို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့က ဝမ်ပေါင်လဲ့ကို ရှာဖွေလိုကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ကိုယ်ပွားက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနှင့် ထင်းယွိမြို့ကြားတွင် နာမည်ကျော်ကြားနေလေသည်။ လူများစွာက ဆက်လက်ရှာဖွေနေစဉ် ဝမ်ပေါင်လဲ့ကမူ မပြီးပြည့်စုံသည့် ဂီတတေးသွားများအပေါ်  နားလည်မှု အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။