အခန်း (၁၂၅၆)
Vol. 90 Ch. 1256
ရှေးခေတ်ရုပ်သေးရုပ်များသည် အဆင့်တူတွင် အဆပေါင်းဆယ်ချီ၍ ဈေးပိုရနိုင်သည်။
အထူးနည်းလမ်းနှင့် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်သတ္တုများကို အသုံးပြုထားလျှင် ဈေးပိုကောင်းသည်။
အထူးသဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဝိညာဉ်သတ္တုများ ပါဝင်နေလျှင် ပြန်လည်ထုတ်ယူပြီး ရောင်းချလိုက်ခြင်းအားဖြင့် အလွန်မြင့်မားသောဈေးနှုန်းကို ရနိုင်သည်။
ရှေးခေတ်၏ ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ချပ်ဝတ်များသည် များသောအားဖြင့် တူညီသော အခြေခံဝိညာဉ်သတ္တုများကို အသုံးပြုထားသည်။
ဥပမာအနေဖြင့် အဆင့်ငါးရုပ်သေးနှင့် ချပ်ဝတ်များသည် အဆီအနှစ်ရွှေကို အခြေခံဝိညာဉ်သတ္တုအဖြစ် အသုံးပြုသည်။
အဆီအနှစ်ရွှေကို အဆင့်ခြောက်၊ အဆင့်ခုနစ်၊ ကမ္ဘာဦးအဆင့်အထိ အသုံးပြုနိုင်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အဆီအနှစ်ရွှေက ရှားပါးလာသည်။ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ စည်းမျဉ်းများအရ အဆင့်ကိုးအောက်တွင်ရှိသော လူများက အဆီအနှစ်ရွှေကို အသုံးပြု၍ ပစ္စည်းများကို မဖန်တီးနိုင်ပေ။
ယခင်က တန်ဖိုးသိပ်မရှိသော အဆီအနှစ်ရွှေသည် ယခုအချိန်တွင် အဖိုးတန်ပြီး တစ်အောင်စ၊ နှစ်အောင်စခန့်လျှင် မူလဒင်္ဂါးတစ်သောင်း ပေးရသည်။
ရှေးခေတ် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ရှာတွေ့လျှင် အနည်းဆုံး အဆီအနှစ်ရွှေ ဆယ်ပေါင်ခန့်ကို ထုတ်ယူနိုင်မည်။
ထို့ကြောင့် လူအများက အပျက်အစီးနယ်မြေကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာကြသည်။
“ဘန်း”
ရုပ်သေးရုပ် ပေါ်ထွက်လာသောနေရာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဟန်မူယဲ့တို့ ဖြတ်သွားသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူများက တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။
သူတို့က ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ယူမသွားနိုင်သောကြောင့် တစ်ပိုင်းတစ်စစီ ဖြိုခွဲပစ်ခဲ့သည်။
ဟန်မူယဲ့က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး အပိုင်းအစတစ်ခုကို ဖမ်းယူသည်။
“ဒီမှာ လူတွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပစ္စည်းကောင်းကို မသိကြဘူး။ ဒီအစိတ်အပိုင်းတွေမှာ အဆီအနှစ်ရွှေ မပါဘူး”
နံရံကို မှီထားသော အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်က အပိုင်းအစအား ဖမ်းယူလိုက်သော ဟန်မူယဲ့ကို မြင်ရသောအခါတွင် ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
တခြားလူများ၏ မျက်နှာထားကလည်း ပေါ့ပါးနေကြသည်။
အပျက်အစီးနယ်မြေကို ရှာဖွေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများကို ဂရုစိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်လူက ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်လျှင် လွယ်ကူစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။
ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးနေသော အပိုင်းအစကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဓားဆန္ဒကို ထည့်သွင်းသည်။
ပုံရိပ်များသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာကြသည်။
သူက ရုပ်သေးရုပ်အား သန့်စင်နေသော မီးတောက်များကို မြင်ရသည်။
ထို့အပြင် တိုက်ပွဲကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။
သူက ယုထောင်မြို့၏ တိုက်ပွဲကို မြင်ပြီးသားဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မတူညီသော အရာတစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရသည်။
ထိုရုပ်သေးရုပ်သည် ယုထောင်မြို့မှ မဟုတ်ပေ။ အပြင်ဘက်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူတို့က ယုထောင်မြို့တွင် မြှုပ်နှံထားသော လှံရှည်ကို လုယူချင်ကြသည်။ သို့သော် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
မိုင်ထောင်ချီအကွာတွင်ရှိသော မင်ဝူမြို့သခင်ကပင် လှံရှည်ကို လိုချင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ တခြားမြို့များကလည်း လိုချင်ကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က သိချင်နေသည်။
‘အဲဒီလှံက ဘယ်အဆင့်မှာရှိနေလို့ လူတိုင်းက လိုချင်နေတာလဲ’
သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးမရှိပေ။ ဟန်မူယဲ့က မှတ်ဉာဏ်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ချထားသည်။
သူတို့က ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ဦးတည်ပြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်ကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့က သားရဲနှင့် တခြားကျင့်ကြံသူများကို မြင်ခဲ့ရသည်။
ဟယ်ရန်စွန်းနှင့် ဟန်မူယဲ့က လှုပ်ရှားရန် မလိုခဲ့ပေ။ သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော အစောင့်များက သားရဲနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို မောင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့အုပ်စုက ရှားရှားပါးပါး စည်းလုံးနေသည်။
“ယုထောင်မြို့ပျက်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ မဟာမိတ်တွေက လဝက်အတွင်း စုစည်းလာလိမ့်မယ်။ သူတို့က တခြားနေရာရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်”
ဟယ်ရန်စွန်းက တီးတိုးပြောသည်။
ယုထောင်မြို့ပျက်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော မြို့များ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လိုအပ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင် ဟန်မူယဲ့က အပျက်အစီးနယ်မြေတွင် လွယ်ကူစေရန် ဟယ်ရန်စွန်းကို နာမည်ကြီးလာအောင် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။
ဥပမာအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အုပ်စုတစ်ခုက ဘုရားမြို့၏ သခင်လေးဟယ်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားကြသည်။
သူတို့က ဟယ်ရန်စွန်း၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို အတိအကျ မသိသော်လည်း ဟယ်ရန်စွန်းက မိုင်သိန်းချီပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်နာမည်ကြီးသည်။
သူက ဟယ်မိသားစုကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသော နံပတ်တစ် မျိုးဆက်သစ်လူငယ် ဖြစ်သည်။
သူက မေပယ်တောအုပ်မြို့မှ ကျန်းမိသားစု၏မြေးနှင့် လက်ထပ်ပြီးသားမဟုတ်လျှင် အမျိုးသမီးအများအပြားသည် သူ့ဘေးတွင် ရှိနေကြလိမ့်မည်။
“ဘုန်း”
သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားရသည်။
ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် ကျင့်ကြံသူများက လေဟာနယ်သားရဲများကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိနေသည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ဦးတည်သည်။
သူ၏ ဖခင်ကလည်း ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။
“ဒါက ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်ပဲ”
“ဟယ်မိသားစုက ယုထောင်မြို့ရဲ့ မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်”
ဟယ်ရန်စွန်းက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး ပြိုကျနေသော ဂိတ်တံခါးတစ်ခု၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
ခမ်းနားသော အိမ်တော်သည် ပျက်စီးသွားသော်လည်း ချီစွမ်းအင်အလင်းတချို့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ယခင်က ဝင်္ကပါများသည် အိမ်တော်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။
ဤနေရာကို မည်မျှပင် ရှာဖွေထားပါစေ ရတနာတချို့ အမြဲကျန်ရှိနေသည်။
ထို့အပြင် ယုထောင်မြို့၏ အမွေအနှစ်နှင့် မိသားစုများသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ အိမ်တော်ဟောင်းကို ကာကွယ်ပေးကြသည်။
“အဲဒီမှာ ဘယ်သူလဲ”
အိမ်တော်၏ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။ သူက ဓားတစ်လက်ကိုင်ထားပြီး ဟန်မူယဲ့နှင့် တခြားလူများကို စိုးရိမ်စွာ ကြည့်သည်။
လူငယ်၏ အော်သံကြောင့် အသက်အရွယ် မတူသော်လည်း ဝတ်စုံတူညီသော ကျင့်ကြံသူဆယ်ယောက်ကျော်က ခြံဝိုင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။
အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်တစ်ယောက်နှင့် အဆင့်ငါး ရုပ်သေးသခင်ငါးယောက် ရှိနေသည်။
ကျန်လူများက အနည်းဆုံး အဆင့်လေးတွင် ရှိကြသည်။
“ဒါက ငါတို့ ဟယ်မိသားစုရဲ့ ခြံဝိုင်းပဲ။ မင်းတို့တွေ မြန်မြန်ထွက်သွားသင့်တယ်”
ဟန်မူယဲ့နှင့် တခြားလူများ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
ဟယ်ရန်စွန်း၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။
“ငါတို့ကလည်း ဟယ်မိသားစုကပဲ။ ဒီနေရာကို ဝင်နေတာ ငါတို့ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်”
တစ်ဖက်တွင်ရှိသော အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်က အံ့အားသင့်မသွားပေ။ သူက လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။
“မင်းတို့က ဘယ်မြို့ကလဲ”
အပျက်အစီးနယ်မြေ ပွင့်လာသောအခါ အိမ်တော်သို့ လျင်မြန်စွာရောက်လာသော လူများသည် မိသားစု၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် အိမ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကိုသာ မှီခိုရမည်။
သူတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကွဲကွာနေခဲ့သည်။ တူညီသော မိသားစုနာမည်ကို ဆက်ခံထားလျှင်ပင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ယဉ်ကျေးနေရန် မလိုအပ်ပေ။
“ဘုရားမြို့ရဲ့ ဟယ်မိသားစု”
ဟယ်ရန်စွန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။
ဤနေရာတွင် အသိအမှတ်ပြု တံဆိပ်ပြားများကို မည်သူမှ ဝတ်ဆင်မထားကြပေ။ သို့သော် ဟယ်ရန်စွန်း၏ အရှိန်အဝါက တောင်တစ်လုံးသဖွယ် လေးလံပြီး တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဘုရားမြို့ ....”
အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဟယ်ရန်စွန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ထိတ်လန့်စွာပြောသည်။
“မင်းက သခင်လေး ဟယ်ရန်စွန်းလား”
ဟယ်ရန်စွန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ ဘေးတွင်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်။ သူက ဘုရားမြို့ ဟယ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးဟယ်ရန်စွန်းပဲ”
တစ်ဖက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တွင် ဘုရားမြို့၏ ဂုဏ်သတင်းက နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော မြို့များက ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ကြွယ်ဝမှုကို မသိသော်လည်း ရန်စရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။
ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော ဟယ်မိသားစု၏ နံပတ်တစ်ပါရမီရှင် ဟယ်ရန်စွန်းသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။
“ငါတို့က ပိုင်ယွဲ့မြို့ရဲ့ ဟယ်မိသားစုကပါ။ သခင်လေးဟယ်က ဒီကိုရောက်လာမှတော့ ငါတို့က လက်လျော့လိုက်ပါမယ်”
အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဦးညွတ်သည်။
“အနာဂတ်မှာ ပိုင်ယွဲ့မြို့ရဲ့ ဟယ်မိသားစုက ဘုရားမြို့ကို အလည်လာခဲ့ပါအုံးမယ်”
သူက စကားပြောလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။ လူဆယ်ယောက်ကျော်သည် ခြံဝိုင်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူတို့အားလုံးက တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
“ဆရာဟန်၊ ကြွပါ”
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူက ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အပိုင်းအစတစ်ခုကို ထုတ်ယူသည်။
ချပ်ဝတ်က ရွှေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဟယ်မိသားစုခြံဝိုင်းတွင် လမ်းပြပေးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာဦးရုပ်သေးရုပ်၏ လက်မောင်းသည် ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။
ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ရောက်လာသော ဟယ်ရန်စွန်းနှင့် ဟယ်မိသားစု၏ တပည့်ငယ်များက လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် လေးစားမှုကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားရသည်။
ဤနေရာသည် ဟယ်မိသားစုခွဲများ၏ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။
သူတို့က ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ပြီး ယုထောင်မြို့ပျက်တွင်ရှိသော ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ဟန်မူယဲ့က ခြံဝိုင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီး အဆောက်အအုံများက ပျက်စီးနေသော်လည်း သန့်ရှင်းနေကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ယုထောင်မြို့ပျက်သို့ ရောက်လာသော မျိုးဆက်သစ်များက အိမ်တော်ကို သန့်ရှင်းပေးခဲ့ပုံရသည်။
သူတို့က အိမ်တော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အချိန်မရှိသော်လည်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနိုင်သည်။
ဟန်မူယဲ့တို့က ယုထောင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ အမြင်ထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်က အပြင်ဘက်မှ မြင်ရသောပုံစံထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းနေသည်။
ရှေးခေတ်မြို့နှင့် အိမ်တော်များသည် ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုပြီး တည်နေရာကို တိုးချဲ့ထားကြသည်။
ထိုဝင်္ကပါများသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ တည်နေရာစည်းမျဉ်းကို အသုံးပြုထားသည်။
ရှေးခေတ်၏ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာသည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် တည်နေရာစည်းမျဉ်းကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ အားကောင်းပုံကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ ယနေ့အချိန်တွင် မြို့ကြီးများကသာ ထိုနည်းလမ်းမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။
ကြီးမားပုံမရသော ဟယ်မိသားစုခြံဝိုင်းသည် အထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ဆယ်မိုင်ခန့် ကျယ်ဝန်းကြောင်း မြင်နိုင်သည်။ သွယ်ယှက်နေသော အဆောက်အအုံများသည် ခြံဝိုင်း၏ အနောက်ဘက်အထိ ဆက်သွားသည်။
အိမ်တော်၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ လေ့ကျင့်ခဲ့ပုံရသည်။ ယိုယွင်းနေသော လေ့ကျင့်ရေးပစ္စည်းများကို နေရာတိုင်းတွင် မြင်နိုင်သည်။
နောက်သို့ ဆက်သွားလျှင် ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ချပ်ဝတ်များ၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို မြင်ရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲအမှတ်အသားများနှင့် ပျက်စီးနေသည်။
ဟန်မူယဲ့က အိမ်တော်၏ အလွှာလေးခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ခန်းဆောင်တစ်ခု၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ဤနေရာသည် ဟယ်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးခန်းဆောင် ဖြစ်သည်။
ဟယ်မိသားစု၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ဤနေရာတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က မလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့တွင်ရှိသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစိတ်အပိုင်းကလည်း ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာဦးရုပ်သေးရုပ်၏ လက်မောင်းသည် ခန်းဆောင်ထဲတွင် ရှိနေလိမ့်မည်။