အခန်း (၁၂၅၈)
Vol. 90 Ch. 1258
အချိန်မီမရှောင်နိုင်သော ချပ်ဝတ်သခင်နှစ်ယောက်က ဟယ်ရန်စွန်း၏ ဓားမော့အလင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။
“ဘန်း”
ချပ်ဝတ်သခင်တစ်ယောက်က လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများဖြင့် ပေကျံနေသည်။
နောက်တစ်ယောက်၏ အခြေအနေက ပိုမိုဆိုးဝါးသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချပ်ဝတ်က နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။ ချပ်ဝတ်က ပေါက်ကွဲပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ပိုင်းတစ်စစီ ဖြစ်သွားသည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အဆင့်ခုနစ် ကျွမ်းကျင်သူငါးယောက်ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။
သူက ဓားကိုင်ထားပြီး ယွီတန်မြို့မှ ဟယ်မိသားစုဝင်များ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ထို့နောက် လမ်းပိတ်ထားသောလူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟယ်ရန်စွန်းပဲ”
“မိုင်တစ်သန်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ နံပတ်တစ်ပါရမီရှင်”
“သူက ဘုရားမြို့ရဲ့ အဆင့်ရှစ်ချပ်ဝတ်သခင်နဲ့ ရုပ်သေးသခင် ဟယ်ရန်စွန်းပဲ”
ပတ်ဝန်းကျင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။ ယွီတန်မြို့၏ ဟယ်မိသားစုဝင်များကို ဝိုင်းရံခဲ့သော လူများက ထိတ်လန့်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက သူတို့ကို လိုက်မဖမ်းပေ။ သူက ယွီတန်မြို့၏ ဟယ်မိသားစုဝင်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”
ဟယ်မိသားစုဝင်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ကို အားကောင်းသော ဟယ်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်က လာကယ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
“ကျေးဇူးပါသခင်လေး”
ဆံပင်ဖြူနေသော အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ဦးညွတ်သည်။
လူတိုင်းက စုစည်းလိုက်ပြီး ဟယ်ရန်စွန်း၏နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။
ပျက်စီးနေသော မြို့သခင်စံအိမ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ရွှေနက်ရုပ်သေးရုပ်ကို ဟယ်မိသားစုက ယူသွားတာလား”
“အဲဒီရုပ်သေးရုပ်က လှံရှည်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ပတ်သတ်နေတယ်”
“မြို့သခင်ရောက်လာတာကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်”
ထိုပုံရိပ်က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်တွင် ဟယ်ရန်စွန်းက ဟယ်မိသားစုဝင်များအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဘိုဘေးခန်းဆောင်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။
“ဆရာဟန်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်နိုင်မယ်ထင်တယ်”
ဟယ်ရန်စွန်းက ညင်သာစွာ ပြောသည်။
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး ခန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်တော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ကြည့်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟယ်ရန်စွန်းကလည်း တစ်ခုခု ခံစားမိပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။
သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
“ဒါက သွေးမျိုးဆက် တုံ့ပြန်မှုပဲ ....”
ယုထောင်မြို့ပျက်တွင် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သောလူက ပျောက်ကွယ်သွားသော သူ၏ဖခင် ဟယ်ကျူသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါသည်။
ရောက်လာသောလူက ဟယ်ကျူမဟုတ်ပေ။
၁၈နှစ် ၁၉နှစ်ခန့်သာရှိသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာထားက မောက်မာပြီး အဆင့်ရှစ်နှင့် အဆင့်ခုနစ် ချပ်ဝတ်သခင်များက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် နီးကပ်စွာ လိုက်လာကြသည်။
သူတို့၏နောက်တွင် ဒါဇင်ချီသော ချပ်ဝတ်သခင်နှင့် ရုပ်သေးသခင်များ ပါလာသည်။
ထိုပုံစံမျိုးကို မိသားစုကြီးများတွင်သာ တွေ့နိုင်သည်။
အဆင့်ရှစ်အစောင့်သည် မိသားစု၏ ထူးခြားသောခွန်အားကို ဖော်ပြနိုင်သည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက ခြံဝိုင်းဆီသို့ ရောက်လာသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူက ဂိတ်တံခါးအား ပိတ်ဆို့ထားသော လူများကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဒါက ဟယ်မိသားစုအိမ်တော်ပဲ”
“မင်းက ငါ့ကို တားရဲတယ်လား”
၁၈နှစ် ၁၉နှစ်ခန့်ဖြစ်သော လူငယ်က မောက်မာစွာပြောသည်။
သူက ရင်ဘတ်တွင် အဆင့်သုံး ချပ်ဝတ်သခင်တံဆိပ်ပြားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ဤနေရာတွင် တံဆိပ်ပြားဝတ်ဆင်ထားသော လူကို သိပ်မတွေ့ရပေ။
ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူငယ်က မျက်ခုံးပင့်သည်။
“သွေးမျိုးဆက်တုံ့ပြန်မှုလား”
လူငယ်က ဟယ်ရန်စွန်းကို စစ်ဆေးကြည့်နေသည်။
“မင်းက ဟယ်ရန်စွန်းဆိုတဲ့လူလား”
ဟယ်ရန်စွန်းကလည်း လူငယ်၏ သွေးမျိုးဆက်တုံ့ပြန်မှုကို ခံစားမိသည်။
သူ့အဖေ မဟုတ်ပေ။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ”
ဟယ်ရန်စွန်း၏ မျက်နှာထားက မည်းမှောင်နေပြီး မေးလိုက်သည်။
“ငါ့နာမည်က နလန်မိုရန်ပဲ”
လူငယ်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါက ဟယ်မိသားစုဝင်လည်း ဟုတ်တယ်”
လူငယ်က လက်မြှောက်ပြီး တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြသည်။
“အာရုံခံမိတယ်မဟုတ်လား”
“ငါဘယ်သူလဲ သိမှာပါ”
‘သူက ဘယ်သူလဲ’
ငယ်ရွယ်ပြီး ဟယ်ရန်စွန်း၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် တုံ့ပြန်မှုရှိသည်။
တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေသည် ဟယ်ကျူ၏ သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်သည်။
ဟယ်ရန်စွန်း၏ အဖေတူအမေကွဲ ညီအစ်ကို ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက သူနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နလန်မိုရန်၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်သည်။
ဟယ်ကျူ၏ အဆင့်ငါးချပ်ဝတ်သခင် တံဆိပ်ပြား ဖြစ်သည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ မေးသည်။
“သူက အဆင်ပြေနေလား”
ဟယ်ကျူက နောက်တစ်ကြိမ်လက်ထပ်ပြီး ကလေးမွေးထားသည့်အတွက် ဟယ်ရန်စွန်းက ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ထုတ်မပြခဲ့ပေ။
သူက လူငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။
သူက ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်နေသည်။ ဤလောကတွင်ရှိသော ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဆက်သွယ်နေရသည်။
သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင့်ရှစ်ချပ်ဝတ်သခင်နှင့် ရုပ်သေးသခင် ဖြစ်သည်။
သူက ဟယ်ကျူ၏ အခြေအနေကိုသာ သိချင်သည်။
လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဟယ်ကျူက ဟယ်မိသားစု၏ထောက်တိုင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဟယ်ရန်စွန်း၏ ပုံစံကြောင့် နလန်မိုရန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူက ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“မင်းက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတည်ငြိမ်နေတာပဲ”
“တကယ်လို့ မင်းကို ယုထောင်မြို့ပျက်မှာ တွေ့ခဲ့ရင် ဘုရားမြို့ရဲ့ ဟယ်မိသားစုက ဆက်ရှိနေသေးတယ်။ မင်းက သူ့ကို စိတ်မပျက်စေဘူးလို့ အဖေက ပြောလိုက်တယ်”
ထို့နောက် သူက ဟယ်ရန်စွန်း၏နောက်တွင်ရှိသော လူများကို ကြည့်သည်။
“ငါက ယုံမင်ရဲ့ နလန်မိသားစုက ၁၃ယောက်မြောက် သခင်လေးပဲ”
“ငါတို့ နလန်မိသားစုက သူတော်စင်အဆင့် မိသားစုတစ်ခုပဲ။ ငါတို့မိသားစုထဲမှာ သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူလေးယောက် ရှိနေတယ်”
သူတော်စင်အဆင့် ....
ဟယ်ရန်စွန်း၏နောက်တွင် စုစည်းနေသော ဟယ်မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဟယ်မိသားစုက အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် သူတော်စင်အဆင့် မိသားစုတစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မိသားစု၏ဘိုးဘေး ကျဆုံးသွားသောအချိန်တွင် ဟယ်မိသားစုက အများဆုံး အဆင့်ကိုးမိသားစုတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
နလန်မိုရန်က ဟယ်မိသားစုဝင်များ၏ ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာထားကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်သည်။
“ငါ့အစ်ကိုနဲ့ငါက အဖေတူပေမဲ့ အမေမတူဘူး။ ငါ့အဖေက အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ လမ်းပျောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ့အမေက သူ့ကို ကယ်တင်ပြီး ယုံမင်မြို့ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်”
“ဆက်ဖြစ်သွားတဲ့အရာကိုတော့ ပြောနေစရာမလိုတော့ပါဘူး။ အခု ငါ့အဖေက နလန်မိသားစုရဲ့ သန်မာတဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ”
သူက ဟယ်ရန်စွန်းကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အခုအချိန်ကစပြီး ငါ့အစ်ကိုက ဟယ်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
“ဘုရားမြို့ရဲ့ ဟယ်မိသားစုပဲ မဟုတ်ဘူး။ ယုထောင်မြို့ပျက်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိနေတဲ့ ဟယ်မိသားစုတွေအားလုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ”
နလန်မိုရန်က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
“အဲဒါက ဒီသခင်လေးရဲ့စကားပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ငြင်းစရာရှိလား”
အိမ်တော်ထဲတွင်ရှိသော လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
နလန်မိုရန်က မည်သို့ပင် ဖြစ်နေပါစေ သူတို့က ငြင်းစရာမရှိပေ။
ဘုရားမြို့၏ ဟယ်မိသားစုက သူတို့ကို လက်ခံချင်လျှင် သူတို့က ပျော်ရွှင်စွာ ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်။
ဘုရားမြို့၏ ဟယ်မိသားစုက အလွန်အားကောင်းပြီး ချမ်းသာသည်။ သူတို့က မယှဉ်နိုင်ပေ။
“သွားကြမယ်”
“မင်းကလည်း ဟယ်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ ဘိုးဘေးတွေကို အရိုအသေပေးလိုက်ပါ”
ဟယ်ရန်စွန်းက ဒေါင်းတစ်ကောင်သဖွယ် တောင်ပံဖြန့်ပြနေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
‘သူတော်စင်အဆင့်မိသားစုက အရမ်းသန်မာနေလို့လား’
‘သူတော်စင်အဆင့်က အရမ်းဝေးကွာနေလို့လား’
သူက လက်သီးဆုပ်ထားသည်။
သူက နောက်မိန်းမယူပြီး တခြားမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဖခင်ဖြစ်သူကို အပြစ်မတင်ပေ။
သို့သော် တစ်ဖက်မိသားစုကို ဦးညွတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။
ဆရာဟန်၏ အကူအညီနှင့် သူက သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ပင် ရောက်လိမ့်မည်။
ဟယ်ရန်စွန်းက လှည့်ထွက်သွားသောအခါ နလန်မိုရန်က ပြုံးသည်။
သူ့အစ်ကိုက ရုတ်တရက် အဆင့်အတန်းပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် စိတ်အခြေအနေ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပုံရသည်။
ကိစ္စမရှိပေ။ သူက ဂရုစိုက်ပေးလိုက်မည်။
သူ့အဖေက ဘုရားမြို့၏ ဟယ်မိသားစုနှင့် ဟယ်ရန်စွန်းတို့ သားအမိကို အကြွေးတင်နေသည်။
သူက ထိုအကြွေးကို ပြန်ဆပ်ပေးမည်။