ငါ အချိန်မှန်ရောက်လာတယ်(၁)

လောင်ဝေ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချရင်း ဘေးနားက လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိပြီး “ဦးလေးလောင် ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်းပိုးမွှားတွေကော ဘယ်လိုလဲ”

ဒါကိုကြားတော့ တခြားလူလည်း ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကောင်းအလုပ်မလုပ်နိုင်ဘဲ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။  လုဝမ်စုန့်ပြန်လာသောအခါ သူသည် သူတို့ကို အပြစ်ပေးနိုင်သည်။

လောင်ဝေ့က တစ်ခုခု ပြောချင်ပေမယ့် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

လင်းရှန်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်  လုဝမ်စုန့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်ဟု ပြောချင်ခဲ့သည်။ လုဝမ်စုန့်သေသရွေ့ ပိုးမွှားတွေလည်း သေမှာပင်။

သို့သော် ဒုတိယအတွေးအရ လုဝမ်စုန်၏ ကျင့်ကြံမှူသည်  အတော်လေးနက်သည်။ အခုမှ ကျင့်ကြံသူသခင်အဆင့်ကိုတက်သော လင်းရှန်နှင့် ဒဏ်ရာရ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည်  လုဝမ်စုန့်ကို အနိုင်ယူနိုင်မလား မသေချာသေးပေ။

ဒါကိုတွေးတော့ လောင်ဝေ့ကစိတ်ပူနေ၏

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကီလိုမီတာများစွာအကွာတွင် လင်းရှန်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ဗဟိုပြု၍ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာအာရုံများသည် နေရာအရပ်ရပ်သို့ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားသည်။

လောင်ဝေ့၏ အဆိုအရ  လုဝမ်စုန်နဲ့ ဆယ်ကီလိုမီတာကျော် အကွာတွင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ စိုက်ထားသော ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်း ပိုးကောင်များသည် နိုးထလာမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်ဆိုလျှင်  လုဝမ်စုန်သည် လှိုဏ်ဂူမှ ဆယ်ကီလိုမီတာထက် မပိုသင့်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်

ခဏအကြာတွင် လင်းရှန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံများသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အရောင်အဝါနှစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲများကဲ့သို့သေးငယ်သော သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ အရောင်များအဝါနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် အရောင်အဝါနှစ်ခုသည် နေကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

ထို့အပြင် စွမ်းအင်ဘောလုံးနှစ်လုံးသည် ရံဖန်ရံခါ တိုက်မိနေသည်။ ကြည့်ရတာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

ဘာမှမမှားဘူးဆိုရင် မြောင်ယိုနဲ့ လုဝမ်စုန့်ပင်။

ဒါကိုမြင်တော့  လင်းရှန်က ဥက္ကာပျံလိုပဲ ခံစားမိတဲ့ နေရာကို ရုတ်တရက် အရှိန်နဲ့ ပျံသန်းသွားသည်။

ရွှမ်

အနီရောင် မြူခိုးတွေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်တောက်ခံရပြီးနောက်  မြောင်ယိုလက်ထဲက ပိုးဖြူပိတ်စက နောက်ဆုံးမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားလို့မရတော့ဘဲ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားသည် ။

အနီရောင် မြူခိုးများက အပိုင်းအစများကိုပင် ချမ်းသာမပေးဘဲ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်လာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မြောင်ယို၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လုဝမ်စုန့်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး "မင်းရဲ့ ပိုးစက ရတနာကောင်းတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ကိုးခုစလုံး ပျက်စီးသွားတော့ လအနည်းငယ်ကြာ ကျင့်ကြံခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရကို ဘယ်လိုတွန်းလှန်နိုင်မလဲဆိုတာ အခုပဲကြည့်ရအောင်။”

သူစကားပြောပြီးတာနဲ့  လုဝမ်စုန်က ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရ၏ နောက်ထပ်ဘောလုံးကို ထွေးထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သတ္တုသံနှင့် အတူ  မြောင်ယိုဆီသို့ လှိမ့်သွားသည်။

မြောင်ယို၏ အမူအရာသည် ပို၍ လေးနက်လာသည်။

သူမသည် လုဝမ်စုန်ကဲ့သို့  မသန်မာဘဲ သူမ၏ဒဏ်ရာမှလည်း အပြည့်အဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းမရှိပေ။ လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရအနည်းငယ်ကို ယခုလေးတင် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲတွင် အများဆုံးအသုံးပြုခဲ့သည်။ လုဝမ်စုန့်ကို သူမ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာလည်း အနီရောင်ပိုးစ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင်။

သို့ရာတွင်  ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် တရားဓမ္မရတနာများကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်ရက်ကျော်က တိုက်ပွဲတွင် ပိုးကိုးကြိုးမှ ငါးကြိုးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ကျန်လေးခုမှာ လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ငါ ရှုံးနေတုန်းပဲ”

မြောင်ယိုဟာ ခါးသီးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

လင်းရှန်အသက်ဆုံးရှုံးပြီး သူမအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလာမှာ စိုးတာကြောင့်  လုဝမ်စုန့်ကို အဝေးသို့ သွေးဆောင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမအသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသေးသည်။

"ထားလိုက်ပါ။ အဆိုးဆုံးက ဒီမှာပဲသေရတာ။ ငါ့လက်စားမချေနိုင်တာကတော့ သနားစရာပဲ”

အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း  မြောင်ယိုသည် သူမ၏ သတ္တိကို မွေးလိုက်ပြီး  လုဝမ်စုန့်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူမ ဒီနေ့ လုဝမ်စုန့် မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူ့အသားတစ်ပိုင်းကို ကိုက်ထားရမည်။

မြောင်ယိုအတွေးတွေကို ခံစားလိုက်ရသလို  လုဝမ်စုန့်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ချင်ရင် မင်းမှာ ခွန်အားရှိမရှိ ကြည့်ရမယ်။"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် တတိယတန်းဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြောများရှိသော်လည်း သူသည် မြောင်ယိုထက် အဆင့်နှစ်ဆင့်မြင့်သောကြောင့် ၎င်းကိုအနိုင်ယူရန် လွယ်ကူသည်။

မြောင်ယိုအနေနဲ့ သူ့ဒဏ်ရာကနေ မသက်သာသေးတဲ့အပြင် သူ့ရဲ့ ဓမ္မရတနာကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည် ။ သူမ၏ ခွန်အားသည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လုဝမ်စုန့်သာ မြောင်ယိုကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းချင်တာကြောင့်မဟုတ်ရင် ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို အရင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်မှာပင်။

“နာခံမှုရှိရှိ အရှုံးပေးလိုက်ပါ။ မင်းငါ့နဲ့ပြန်သွားရင် မင်းဒုက္ခတွေ သက်သာသွားနိုင်တယ်” လုဝမ်စုန့်က အော်လိုက်သည်။

မြောင်ယိုသည် မတုန်လှုပ်ပေ။ လုဝမ်စုန့်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ်တွင် သူမက သူမ၏ သွားများကို အံကြိတ်ကာ ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရဖြင့် ခုခံခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရတော့  လုဝမ်စုန့်ဟာ ​​စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ပါးစပ်ကိုဖွင့်၍ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆယ့်ရှစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ရောယှက်ပြီး ဆယ်မီတာခန့်ရှည်သော ပုဆိန်ကြီးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းလိုက်ကြသည်။

ပုဆိန်ကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် စူးရှသော သတ္တုရောင်ဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လုဝမ်စုန့်ရပ်နေသည့်နေရာသည် ချက်ချင်းပင် သံချေးရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပင်များ ညှိုးနွမ်းသွားသည်။

ဒီလှုပ်ရှားမှုကို  အာဏာရှင် ဥက္ကာခဲ ပုဆိန်လို့ခေါ်သည်။  ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ဓမ္မဖော်မြူလာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရန် ဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြော ၁၈ခုကိုလိုအပ်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရ ၁၈ လုတ်ကိုလည်း လိုအပ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ လုဝမ်စုန့်သည် အာဏာရှင် ဥက္ကာခဲ ပုဆိန်နဲ့ ကျင့်ကြံသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် လူသား ကျင့်ကြံသူများနှင့်နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများပါ ပါသည်။

သာမန် စတုတ္ထတန်း သို့မဟုတ် ပဉ္စမတန်း ဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြော ရှိများသည် သူနှင့် တူညီသည့် အဆင့်တွင်ရှိလျှင်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်မဆိုင်ဝံ့ပေ။

ဝုန်း

မိုးခြိမ်းသံများကြားတွင် နက်မှောင်သော အနီရောင်ပုဆိန်သည် အရာခပ်သိမ်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် လွှမ်းမိုးနေသော အရောင်အဝါဖြင့် လွှဲချလိုက်သည် ။

ပုဆိန်သည် မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို မြောင်ယိုကောင်းစွာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အဲဒါကိုမြင်တော့ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရကို မြန်

မြန်ဆန်ဆန် စုစည်းလိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေတွေ တဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး အနီရောင်ပုဆိန်ကို ထိတွေ့ဖို့ လေဆင်နှာမောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နှစ်ခုသား လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်လာသည် ။

ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အနက်ရောင်ပုဆိန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခွဲသွားသလိုမျိုး လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်  မြောင်ယိုထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

သူမသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျမလာမီတွင် အော်ဟစ်ရန်အချိန်သာ ရှိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြောင်ယိုသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့ပြီး စိတ်မကောင်းစရာ အခြေအနေတွင် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားခြင်းမှ ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမထရပ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် မြောင်ယိုသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ရှိသွေးများ တဟုန်းဟုန်းတောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ညှီစို့စို့အရသာက သူမ၏လည်ချောင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူမ ဝီရိယစိုက်ထုတ်ထားလို့ သက်သာလာတဲ့ ဒဏ်ရာက ပြန်ဆိုးဝါးလာတယ်ဆိုတာ ချက်ချင်းသိလိုက်ရသည်။

ဥက္ကာခဲပုဆိန် ထိမှန်ပြီးနောက် သူမ၏ ဒဏ်ရာများသည် နေရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းကို မသုံးမီကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာဖွယ်ရှိသည်။

ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသော လုဝမ်စုန့်ကိုကြည့်ရင်း မြောင်ယိုအနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။