အချိန်က ကြပ်လာပြီ

နောက်တစ်ဆင့်မှာ လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်မီးနှင့် မြေကြီးမီးကို တွန်းလှန်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် အာကာသသားရဲကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

မြေကြီးမီး တစ်ဖန်ပြန်ကျုံ့သွားကာ လုရွှမ်ဆီက ယိုးယန်အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် ယခု လုရွှမ် ယိုးယန်ကို ရရှိပြီးပြီဖြစ်ကာ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ထွက်ပြေးသွားသောကြောင့် ဤယိုးယန်သည် ဝိညာဉ် လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူ၍ ကြေညက်သွားကာ အသုံးမဝင်သော ကြက်သားတုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မီးတောက်များကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ မြေမီးရဲ့ တည်ရှိမှုကိုလည်း အားကိုးရတာမို့ နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်ရလည်း လုရွှမ်အတွက်က အရေးမကြီးပါဘူး။

"အစ်ကိုကြီး လုရွှမ်ကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...အစ်မကျိုးယန်ရဲ့ အကူအညီအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အခုအချိန်မှာ ဟွေ့လင် ဘေးကင်းသွားပါပြီ။

ရွှေကျီးကန်းသည် ယခုအချိန်တွင် မပေါ်နိုင်သည့်အတွက် သနားစရာပါပဲ။ မဟုတ်ပါက ထိုကျောက်တုံးများ၏ အထူးအကျိုး သက်ရောက်မှုများ အကြောင်း မေးနိုင်သည်။ လုရွှမ် ဤသလင်းကျောက်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို နားလည်နိုင်လျှင် ဤအာကာသသားရဲ၏ တယ်လီပို့ခြင်း စွမ်းအားကိုလည်း နားလည်နိုင်လိမ့်မည် ထင်ပါ၏။

10% သို့မဟုတ် 20% ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သရွေ့ သူ အတော်လေး ကျေနပ်​နေလိမ့်မည်။

"နေက အနောက်ဖက်ကို ရောက်သွားပြန်ပြီ!"

ဟွေ့လင်က အနောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း စောင်းနေသည့် ကောင်းကင်ရှိ နီရဲနေသော နေကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း လုရွှမ် အနည်းငယ် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးယန်: "လုရွှမ်... ရှင့်မှာ ဆုံးဖြတ်ရခက်တာ တစ်ခုခုရှိလား"

"ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အာကာသသားရဲ နောက်တစ်ကောင် ရှိသေးတယ်... တစ်နည်းပြောရရင် အတော်လေး အပုန်းကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်.... ဒီအဆင့်ကို ကျော်ချင်ရင်တော့ အဲဒီအာကာသသားရဲကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလူကို သတ်ပစ်ရမယ်"

မိန်းကလေး နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။ လူတစ်ယောက်က ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ယင်းသည် ၎င်းတို့အား ကြီးစွာသော အန္တရာယ်နှင့် အဆုံးမဲ့ ဒုက္ခများပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မလား"

မိန်းကလေး နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားက အနည်းငယ်နောက်ကျ ကျန်နေသေးသည်ကို သိကြပါသည်။ သူမတို့က လုရွှမ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုဖြစ်သည်။

"လုရွှမ် စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စောင့်ရှောက်နိုင်ပါတယ်"

ကျိုးယန်က ပြောပြီး ဟွေ့လင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်​ပြသည်။

လုရွှမ် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး "နောက်ထပ် အာကာသသားရဲ မင်းတို့နောက်ကို လိုက်နေတယ်ဆိုရင် မင်းတို့မီးတောက်တွေကို မြေကြီးထဲက မီးတွင်းတွေထဲ ထည့်ထားနိုင်တယ်... မြေကြီးမီး ပြန်လောင်တာကို မြင်ရင် ငါလာခဲ့မယ်"

မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လုရွှမ် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော လုရွှမ်သည် မျက်စိစုံမှိတ်မလိုက်ဘဲ အာကာသသားရဲ တချို့က တွေ့ရှိသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သူတို့ရှာတွေ့သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အာကာသသားရဲသုံးကောင်ကို သူ သတ်ပြီးသွားပြီ ဆိုတာ ချက်ချင်း သိသွားလိမ့်မည်။

ဒီအာကာသသားရဲတွေဟာ သူတို့လိုက်ဖမ်းနေတဲ့သူကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူ့ဆီကို တိုက်ရိုက် လိုက်လာပါလိမ့်မယ်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့စွမ်းအင်သည် အတော်အတန် လုံလောက်သော်လည်း နတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကောင်းကင်မီး နှစ်ခုစလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ တခြား အာကာသသားရဲများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ကျန်နေတဲ့ ခွန်အားဟာ ဓါးသွားပေါ်မှ သံမဏိကောင်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါ​​သေးသည်။

ရှာဖွေပြီးနောက် ကျင့်ကြံသးများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်ဖမ်းခံရပြီး အာကာသသားရဲများဆီက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ ရှာတွေ့သွားသော ကျင့်ကြံသူသည် သူ့ကို သနားဖို့ တောင်းပန်သော်လည်း လုရွှမ်က အခွင့်မပေးဘဲ အာကာသသားရဲ လက်ထဲ၌ သေခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုလူက မသေဆုံးမီတွင် လုရွှမ်ကို အရှင်လတ်လတ်စားချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် ထိုလူ အသတ်ခံရတာကို ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ကြည့်နေသည်။ ထိုလူက အလွန်ထက်မြက်ပြီး အာကာသသားရဲကလည်း လုရွှမ်ကို ထိုသူထက်ပို၍ မုန်းတီးနေပုံရ၏။ ထိုလူ လှည့်ထွက်ပြေးသွားတာကို တွေ့တာနဲ့ လုရွှမ် အနောက်မှ ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် နှစ်ပိုင်း ခုတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ဒီအခြေအနေမှာ အာကာသသားရဲ ပျောက်ကွယ်သွားမလားဆိုပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသေးပေမယ့် မထင်မှတ်ပဲ ပျောက်သွားတာကြောင့် လုရွှမ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"လုရွှမ် မင်းတကယ် အာကာသသားရဲကို သတ်နိုင်မှန်း ငါသိ​နေတယ်... မင်းမှာ အဲ့ဒီအစွမ်းသတ္တိရှိတယ်"

ဟောက်ထျန်း အဝေးကနေ ပျံသန်းလာသည်။ သူ့ပုံစံက တော်တော်ရှက်သွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်မှာ သွေးခြေရာတွေ စွန်းထင်းနေခဲ့သည်။

လုရွှမ် ဟောက်ထျန်းကို ငုံ့ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ ဟောက်ထျန်းလည်း အာကာသသားရဲ၏ အားနည်းချက်ကို အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့မှန်း သူသတိထားမိသည်။ ဟောက်ထျန်း နှင့် အခြားသူများအနေဖြင့် အာကာသသားရဲကို သတ်လိုပါက ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အားကိုးရမည်။

၎င်းတို့သည် အလွန်ထက်မြက်သည့်တိုင် နတ်မီးနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံသော ကာလတွင်သာ ရှိကြသော်လည်း နယ်ပယ်တွင်း ကွာဟမှုသည် ပါရမီကွာဟချက်ကို လုံးဝ ချေဖျက်ရန် လုံလောက်ပါသည်။

ထို့အပြင် အာကာသသားရဲများသည် ဒဏ္ဍာရီလာ နယ်ပယ်ရှိ သတ္တဝါများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ မသေမျိုးနယ်ပယ်တွေက အခြားသော နယ်ပယ်များနှင့် လုံးဝမတူဘဲ ကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ဟောက်ထျန်း မှော်လက်နက်များနှင့် ဝှက်ဖဲများ မည်မျှသုံးစွဲခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ကာ ဤအာကာသသားရဲကို သတ်နိုင်ဖို့ အလွန်စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လုရွှမ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဟောက်ထျန်းလည်း မဆိုင်းမတွ ဝါးစားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အမြုတေထဲက ယွမ်စွမ်းအားဆွေ တက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရရာ အံ့သြသွားရတော့သည်။

"ဒီဆေးရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ... အရမ်းမိုက်တယ်"

"နာမည်မရှိဘူး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ လုပ်လိုက်တာ"

လုရွှမ် အဂ္ဂိရတ်ဆရာ ဖြစ်နေတာက ဟောက်ထျန်းတို့လို ဉာဏ်ကြီးရှင်များအတွက် အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အဂ္ဂိရတ် သန့်စင်နည်းများ၊ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုများနှင့် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတို့ကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြသည်လေ။

သို့သော် လုရွှမ်၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာအဆင့်သည် သာမန်မျှသာ မဟုတ်။ သူတို့ရဲ့ ရှေးဦးမဟာဂိုဏ်းထဲက အဂ္ဂိရတ်ဆရာထက်တော့ မဆိုးလောက်ချေ။

"လူတစ်​​ယောက်​ အသက်​ရှင်​​နေ​သေးတယ်... အဲ့လူက ခန်းမထဲကို မဝင်​​သေးဘူး... ငါတို့တွက်​ချက်​တာ မှား​နေတယ်​"

ဟောက်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ငါ ဒါကို သတိထားမိပြီး မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... မထင်မှတ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ ရှာဖွေမှုကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီ... အဲဒီလူကို တွေ့ရမယ် ပြီးတော့ မမှောင်ခင်မှာပဲ"

ဟောက်ထျန်း ကောင်းကင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ကောင်းကင်က မှောင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ မှောင်ပြီးရင် ဘာဖြစ်မယ်မှန်း မသိပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက် တော်တော် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ လုတွေကို သတ်ပြီး အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အာကာသသားရဲတွေက ညမှာ ပြန်ပေါ်လာမှာလား။

ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လူဦးခေါင်းတွေပဲ ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့။

"ငါတို့ သီးခြားရှာမယ်... တွေ့ရင် ချက်ချင်း အသိပေးကြမယ်"

ဟောက်ထျန်းက ပြောသည်။ လုရွှမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ဟောက်ထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူကတော့ ရယ်ပြီး။

“ငါသေရင်တောင် မင်းရှိနေ​သေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား”

ပြောပြီး အမြန်ထွက်သွား၏။ လုရွှမ် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း နေဝင်ခါနီးအထိ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းစာသာ လိုတော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လေတိုက်သံ၊ ညှိုးငယ်သော ညည်းတွားသံ၊ သွေးရောင်အေးစက်သော အရိပ်အယောင်နှင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြည့်နှက်နေသည့် စိုးရိမ်မှုတို့ကြောင့် အာကာသသားရဲ အချိန်မီ မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက သို့မဟုတ် ထိုလူကို သတ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤညသည် သူတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်း အစဖြစ်ပေမည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာတော့ ကျိုးယိနဲ့ ခမ်ဟွေးတို့ဟာ အရင်မကျေနပ်မှုတွေ အတွက် စိတ်ပူစရာ အချိန်မရှိတော့တာကြောင့် သူတို့ရဲ့အမူအရာတွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အမြန်ပဲ ထွက်သွားကြတော့သည်။