ကောင်းကင်မှာ အနီရောင် နေရောင် လင်းနေတယ်

နေမင်းကြီးသည် တောင်တန်းတွေအောက် ပိုမိုနက်လာကာ အနီရောင် အရိပ်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ပြီး မကြာမီ ညဘက်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ကြားလိုက်ရတဲ့ ညည်းတွားသံတွေဟာ အခုအချိန်မှာ လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နားထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရပါ​ပြီ။

လုရွှမ်လက်ထဲက ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်သည် သတင်းပို့နေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပူလာသည်။ နောက်ဆုံးသားရဲကို ရှာမတွေ့ရင် ဘေးဒုက္ခ တကယ်ရောက်လာမယ်ဆိုတာ သူကောင်းကောင်းသိသည်။

ဟောက်ထျန်းနဲ့ နတ်သမီးဖေးလော့ကို လမ်းမှာ တွေ့ရပေမယ့် နတ်သမီးယောင်ကျားကတော့ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားလေပြီ။ အနှီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူမှလွဲ၍ လူများစွာ မကျန်တော့ဘဲ ခုနစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

"လုရွှမ်.... ဒီကို မြန်မြန်လာ"

ဟောက်ထျန်းရဲ့ အသံပဲ။ လုရွှမ် တခြားသူများကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပြီး ဟောက်ထျန်း ခေါ်ရာဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ အသံကို နားထောင်ကြည့်ရသလောက်ဆို အာကာသသားရဲနှင့် စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သက်တံကဲ့သို့ အလင်းရောင်နှင့် လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှည်လျားသော မီးတောက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ နောက်ဆုံးတွင် ဟောက်ထျန်း အနားသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းမှာ သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

ဟောက်ထျန်း၏ အသံသည် ရုန်းကန်ခြင်းနှင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ လူတစ်ဦးနှင့် အာကာသသားရဲတစ်ကောင်သည် ဟောက်ထျန်းကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။ ဟောက်ထျန်း ဒဏ်ရာရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် တောင့်ခံထားတာဟာ လုရွှမ် ရှေ့ကိုမသွင်းနိုင်မချင်း ထိန်းထားချင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း!" လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို စုပ်ပြီး ဟောက်ထျန်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု ပျက်သွားနိုင်ရင် လူတိုင်း ရှင်ပြန်ထမြောက်လာမည်။ သို့သော် မသေဖူးသော သူတစ်ဦးသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသူ တစ်ဦးနှင့် တူညီနိုင်ပါသလား။

ဟောက်ထျန်း။ ဤလူသည် မာနကြီးပြီး ရမ်းကားသော်လည်း သူ့နှလုံးသားက အလွန်စိတ်အားထက်သန်ပြီး ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေဖြစ်ထိုက်သည်။ ဒါကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း လုရွှမ် သူ့ကို မသေစေချင်ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ တခြားသူတွေ မကြာခင် လာတော့မယ်..."

"ဟမ့် ဒီခွေးကောင်က အာကာသသားရဲနဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရသွားခဲ့ပြီ.... ထန်းယိသန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေ... ဟမ့် ငါအသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ဆီသွားပြီး မှောက်ခုံလှန်ပစ်မယ်"

လုရွှမ်လည်း ထိုကဲ့သို့ မိုက်မဲသော လူမိုက်နှင့် တွေ့သွားရကြောင်း ကြားသောအခါတွင်လည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ လူယုတ်မာလို့ မခေါ်နိုင်ပေမယ့် ဘုန်းကြီးတွေနဲ့ လူသားတွေကို သူ့ဘဝအတွက် သစ္စာဖောက်သွားတဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သည်။

"ဟမ့် မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းတော်တယ်... အရည်အချင်းတွေ နည်းနည်းပဲ ရှိသေးတာမလား...နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့က မဟာဂိုဏ်းဝင်တွေပဲလေ... မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့များ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးချင်နေတာလား.... မတန်တဆတွေ တွက်နေတာပဲ"

"မင်းနာမည်က လုရွှမ် ဟုတ်တယ်မလား ဟီးဟီး ငါမင်းကိုတွေ့ဖူးတာကြာပြီ မင်းက နတ်မီးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်က လူတစ်ယောက်ပဲ... မင်းက သူရဲကောင်း ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့... အိပ်မက်မက်နေလိုက်!"

လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားကာ ချင်ထျန်းဓားဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။ လောလောဆယ် အချိန်က အရမ်းအရေးတကြီး ဖြစ်နေပြီမလို့ ဒီလူနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်ရမယ်။

ဟမ့်!

သို့သော်လည်း အာကာသသားရဲက ရုတ်တရက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှောင်တိမ်းကာ ဓားကို ပိတ်ဆို့ဖို့အတွက် ထိုလူရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ထိုလူက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် မျက်နှာထားကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား... မင်းဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကို ငါမသိဘူး ထင်နေတာလား မင်းငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ.... ပြီးတော့ အာကာသသားရဲက အလိုလို သေသွားလိမ့်မယ် ဟားဟား.... ငါလည်းမင်းကို သတ်ချင်နေတာ ကြာပြီ... အာကာသသားရဲ!! သူ့ကို အရင်သတ်ရအောင်"

ထိုလူက ရယ်မောကာ အာကာသသားရဲထံသို့ ပျံသွားကာ သူ့နောက်ကျောကို ခွစီးလိုက်ပေသည်။

လုရွှမ်သည် သူ အာကာသသားရဲပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားပါက ယခင်နည်းလမ်းကို ပုံတူကူးပြီး အာကာသသားရဲကို သတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သည်။

"လုရွှမ်.... အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်လောက် ကျန်သေးတယ်"

ဟောက်ထျန်းက အော်လာသည်။

လုရွှမ် ခေါင်းကို မော့ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်က တုနှိုင်းမရတဲ့ အချိန်ကာလ ဖြစ်နေပါပြီ။

"ဟားဟား မင်းလည်း သတိထားမိပြီးပြီ မဟုတ်လားဟင်... ညဘက်ရောက်ရင် အာကာသသားရဲတွေ ထပ်ပေါ်လာဦးမယ် သူတို့ရဲ့ လိုက်စားမှုကနေ မင်း လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား ဟမ် မင်း သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်နော်"

အာကာသသားရဲထံမှ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် လုရွှမ် ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်လာသည်။ ခွန်အားရှိသမျှ အစွမ်းကုန် တိုက်ရတော့မယ့်ပုံပဲ။

"ဟောက်ထျန်း! မင်း အနောက်ဆုတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေချာကာကွယ်ထား!"

ဟောက်ထျန်း သူပြောသည့်အတိုင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

"မင်းငါ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းကြားက ကွာခြားချက်ကြီး တစ်ခုတော့ ရှိပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်"

ထိုအခိုက် ချင်ထျန်းဓားက အရှိန်ပြင်းလာပြီး နဂါးဟောက်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သွားသည်။ တစ်ဆက်တည်း လုရွှမ်၏နောက်တွင် နတ်နဂါးကြီး၏ အနက်ရောင်အရိပ်က တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

လုရွှမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ သေချာသည်မှာ ဤလောကရှိ ဥပဒေများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများက ပို၍ အားကောင်းလာခဲ့​ပြီ။ ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှာတုန်းက သူ နတ်နဂါးကိုပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤ​နေရာတွင်တော​ြ ၎င်းသည် အစပိုင်းတွင် ရှိခဲ့သော တိမ်မြုပ်သွားသည့် အသွင်ထဲသို့ ဖိသိပ်ခံထားခဲ့ရသည်။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်က ဟောက်ထျန်း နဲ့ ထိုကျင့်ကြံသူကို ထိတ်လန့်သွား​စေပြီး အာကာသသားရဲတောင် လန့်သွားလေသည်။ လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်တွင် နဂါးသွေးများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားမိခဲ့ပေ။

နတ်နဂါး၏ အသံသည် ဟောက်ပြီးနောက် အာကာသသားရဲဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ လုရွှမ်တွင် ရွေးချယ်စရာများစွာ မရှိသည့်အပြင် ၎င်းမှာ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဓားဖြစ်သည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း... ခြောက်ခုမြောက် ဓား! ကမ္ဘာကို ဖန်တီးစေ!"

ဓားစွမ်းအားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ကြွယ်ဝသော သေမင်းစွမ်းအင်သည် အရပ်ရပ်မှ ကျယ်လောင်စွာ မြည်သံ​ပေးလာပြီး ဓား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စုစည်းလိုက်သောအခါတွင် ကြွယ်ဝသော အသက်စွမ်းအင် အဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ဤအသက်စွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထွက်သက်ဝင်သက်၊ ကောင်းကင်မီး၏ အလိုဆန္ဒပြည့်ဝမှု၊ လေချွန်သံနှင့်အတူ အာကာသသားရဲဆီသို့ ခုတ်ထစ်နေသည်။

"ကောင်းကင်မီး!"

ထိုမီးကြောင့် အာကာသသားရဲသည် လွတ်မြောက်ချင်လာသည်။ ကောင်းကင်မီးဘောလုံးများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာပါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဟာ နေလုံးငယ်လေးကဲ့သို့ တောက်ပနေမည်ကို သူသိသည်။

ကောင်းကင်မီးသည် လုရွှမ်မှ တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားသည့် လှည့်ကွက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မီးက အစွမ်းထက်သော်လည်း အာကာသသားရဲ၏ အရှိန်ကိုသာ ထိန်းထားနိုင်သောကြောင့် သူ၏နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ လင်းလက်သွားအောင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်မှာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေတဲ့ အနီရောင် နေလုံးနဲ့ တူလာသည်။

လုရွှမ်သည် ဤအခိုက်အတန့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြကွက်သည် ဤကဲ့သို့ အလင်းရောင်ကို အမှန်တကယ် ထုတ်လွှတ်လိမ့်မည်ဟုပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တွင် အနီရောင်နေရောင်ကို ပဲ့တင်ထပ်ကာ အနီရောင် တိမ်တိုက်များထဲမှ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော နေရောင်ကိုပင် ဆွဲထုတ်လာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အနီရောင်နေလုံး လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ ဟောက်ထျန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း ထိတ်လန့်တကြားကြီး ပြူးကျယ်သွား၏။ တစ်ဖက်က ကျင့်ကြံသူက ပိုလို့တောင် ထိတ်လန့်သွားလေပြီ။

“နတ်ခန္ဓာကိုယ်!”

နတ်ခန္ဓာ၏ ဘုန်းအာနုဘော်သည် အမှန်ပင် ကြီးမြတ်သော်လည်း ယခုလုရွှမ်၏ တန်ခိုးသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းပြီး အာကာသသားရဲပင် ကောင်းကင်၌ ခေတ္တ အေးခဲသွားခဲ့သည်။

"သတ်ပစ်!"

လုရွှမ် ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ပြီး အာကာသသားရဲကို ကောင်းကင်ဓားဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ချင်ထျန်းဓားက ရုတ်တရက် စောင်းသွားကာ ကျင့်ကြံသူခမျာ ခုခံကာကွယ်သော်လည်း ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့သည်။

ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းနှင့်ပင် လုရွှမ် အာကာသသားရဲကိုသတ်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် နတ်မီးနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ကတော့ မခက်ခဲချေ။