အစစ်နဲ့အတု

နှစ်ယောက်သား မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် ဆေးလုံး ၂လုံးကို ထုတ်ကာ တစ်လုံးကို ကျိုးယိထံ ပစ်​ပေးပြီးနောက် တစ်လုံးကိုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။ ကျိုးယိလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အလွန်ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် သူ့ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ခွန်အားတွေ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားခြင်း မရှိသော်လည်း စွမ်းအင်များကတော့ လုံး၀ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နတ်ခန္ဓာ နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပိုသိသာထင်ရှားတဲ့ လေးနက်မှုလည်း ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရပါ၏။

ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်တို့လည်း သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အာရုံစိုက်မိတာကြောင့် ခပ်ဝေးဝေးကနေ ပြန်ထွက်လာကြသည်။

"နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုက ဘာဖြစ်မလဲလို့ တွေးနေတာလား?"

ဟောက်ထျန်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ နေဦးမလား.... ဒီနေရာကတော့ ငါ့ကို အတော်ကြီး ထိတ်လန့်စေတယ်"

တခြားသူတွေကလည်း ဒီနေရာကို ကောင်းကောင်းကြီး မှတ်မိသွားပြီမလို့ ခေါင်းတဆက်ဆက် ညိတ်လိုက်ကြသည်။ လျင်မြန်စွာ မှောင်စပြုနေပြီဖြစ်၍ လူတစ်စုလည်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ အဝေးမှ မီးလုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအထီးကျန်ညက အလွန်ရှားပါးသည့် တိတ်ဆိတ်တဲ့ည ဖြစ်သွားသည်။

လူခုနစ်ယောက်တို့သည် လက်နက်သန့်စင်ရေးချိုင့်သို့ ပြန်လာပြီး အစားအစာရင်း ထွက်သွားဖို့အတွက် တွေးတောရန် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။

အခု သူတို့ ခုနစ်ယောက်မှာ လုရွှမ်နဲ့ ဟောက်ထျန်းက တစ်ဖက်မှာ ရှိပြီး ကျိုးယိနဲ့ ခမ်ဟွေးက တစ်ဖက်ဖြစ်နေသည်။ ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်တို့က အနည်းငယ် လန့်သွားတာကြောင့် သူမတို့ နှစ်ယောက်ကို တိတ်တဆိတ် စိတ်ပူနေသော နတ်သမီးဖေးလော့နှင့်အတူ ထိုင်နေလိုက်သည်။

"ငါတို့ အာကာသသားရဲကို ဖျက်ဆီးပြီး အာကာသသားရဲတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပြီ... ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်စမ်းသပ်မှုတွေက အာကာသသားရဲတွေနဲ့ ဆက်နွှယ်နေမယ်လို့ ထင်လား?"

"နတ်နဂါး မိသားစုကို အရှက်ရစေမယ့် အရာက အာကာသသားရဲတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်.... တခြားတိုက်ကြီးတွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့လည်း သက်ဆိုင်နိုင်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ သူတို့နဲ့ မထိတွေ့ရသေးဘူး..."

နတ်သမီးဖေးလော့သည် ဟောက်ထျန်းက လေထုကို တမင်တကာ ချိုးဖျက်​နေကြောင်းကို သိသော်လည်း သူမအခု တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းရှာချင်သေးသည်။

"မကြာခင် အန္တရာယ်ရောက်လာလိမ့်မယ်"

လုရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယိက ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ နေနှင့်လသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေချိန်တွင် နောက်ဆက်တွဲ စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆက်နွှယ်ပုံပေါက်သည့် နားမလည်နိုင်သော ရောင်ဝါတစ်ခုကို သူခံစားရပြီး လုရွှမ် မခံစားရကြောင်း သူမယုံခဲ့ပေ။

"ဒါက အတွင်းနတ်ဆိုးတွေနဲ့ တစ်ခုခုတော့ ပတ်သက်နေမယ် ထင်တယ်!"

အတွင်းနတ်ဆိုး?

လူတိုင်း လုရွှမ်နဲ့ ကျိုးယိတို့ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ကာ ၎င်းတို့ဆီက အဖြေကို စောင့်နေကြသည်။

လုရွှမ် : "အခုလိုပါပဲ... မင်းတို့က နတ်ဆိုးတွေကို ကြည့်နေသလိုမျိုး အတွင်းနတ်ဆိုးကလည်း ငါတို့ကို ကြည့်နေတယ်... ကျိုးယိ မင်းလည်း အဲ့လိုပဲ ခံစားမိတယ်မလား?"

လုရွှမ်၏စကားကြောင့် လူများစွာ ထိတ်လန့်သွားကာ အားလုံးက ကျိုးယိကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးယိကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ငါလည်း ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာမှာကြောက်တယ်... အားလုံး သတိထားကြပါ"

ပြောပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ထွက်လာကာ လေထဲတွင် ပျံဝဲရင်း လူတိုင်းနှင့် ခပ်ခွာခွာနေလိုက်သည်။ ကျိုးယိ လုပ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။

"ဒီအဆင့်က တော်တော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရမယ့်ပုံပဲ... အားလုံးသတိထားကြပါ"

လုရွှမ်ကလည်း ဆိုရင်း ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရိပ်အယောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအရိပ်က ကျိုးယန် ဖြစ်နေတာကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်၏။

ကျိုးယန်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ပြီးတစ်စ ပြောင်းလဲသွားကာ သူမအတွက် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး သတ္တဝါအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နင်တို့အားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ငါ မြင်​နေရတယ်"

ကျိုးယန် လှမ်းအော်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားကာ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ရင်း သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်လိုက်သည်။

"အားလုံး သတိထားကြ!" ခမ်ဟွေးက အော်ပြောပြီး ဘေးနားကို ပြေးသွားသည်။

"အားလုံး သတိထားကြပါ"

ဖေးလော့လည်း အော်ကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ လုရွှမ်က ခဏလောက် ပျံသန်းပြီးနောက် ရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက အလင်းရောင်တွေနဲ့အတူ သူ့ရှေ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လုရွှမ်.. ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ကျွန်မ တခြားဘက်ကို ပျံသန်းနေတာ အသိသာကြီးကို... ရှင် တကယ်ပေါ်လာတာလား မင်းက အစစ်လား အတုလား"

ကျိုးယန် သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘေးက ဟွေ့လင်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်နှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင် နေကာ သတိထား ကြည့်နေလေသည်။ သို့သော် လုရွှမ် မည်မျှပင် ကြိုးစားအားထုတ်နေပါစေ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကြား ခြားနားချက်ကို သူ မမြင်နိုင်ပေ။

တကယ်တော့ ဒီနေရာဟာ အလွန်ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူနှစ်ယောက် ပြောခဲ့တာတွေက တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ နေရာကွက်လပ်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ထူးထူးခြားခြား ဆုံတွေ့ကြသော လူများပင် အစစ်လား အတုလား မသိတော့ချေ။

အကယ်၍သာ ထိုအချိန်တွင် လူအစစ်ကို ထင်ယောင်ထင်မှားအဖြစ် သတ်မိပါက နောင်တရလိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် နတ်နဂါး မိသားစုသည် လူတစ်ဦးကို လောင်းကြေးထပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အစတုန်းကလိုပဲ လုံဝူကျီဟာ အဖြူရောင်ဝတ် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ စစ်တုရင် ကစားနေတာကို သူ မြင်ခဲ့ရသည်။

နတ်နဂါး မိသားစု၏ လက်ရှိအခြေအနေသည် လုံဝူကျီနှင့် ဝတ်ရုံဖြူ အဖိုးအိုတို့ အကြားတွင် တကယ့်အောင်နိုင်သူအား အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်၍မရပေ။

ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုထဲကို ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်လာတဲ့ သူတွေအပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို အပ်ထားခဲ့ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခွင့် ပေးခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် ၎င်းတို့ဟာ အစပိုင်းတွင် စစ်တုရင်ကစားရမည့် အပိုင်းများဖြစ်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စစ်တုရင် ကစားခွင့် ရရှိလာပြီး ၎င်းတို့၏ဘဝနှင့် သေဆုံးမှုသည် လုံဝူကျီနဲ့ ဝတ်စုံဖြူ စစ်တုရင်ကစားသမားရဲ့ အနိုင်အရှုံး ကံကြမ္မာကိုလည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဒါက အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ကျိုးယိနဲ့ အတူတိုက်ခိုက်တုန်းက ရုတ်တရက် ခံစားခဲ့ရသလိုပင်။ သူ ပထမဆုံးမြင်ခဲ့ရတဲ့ စစ်တုရင်ကစားနည်းကို တွေးတောင် မတွေးနိုင်တော့ဘူး။

လက်ရှိ အခြေအနေက စစ်တုရင်ကစားနည်း တစ်ခုပဲ။ ဝင်လာတဲ့အခါကတည်းက သူတို့ဟာ စစ်တုရင် အပိုင်းအစတွေမို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြား အနေအထားကို ရွေးချယ်ရမှာလား။

နေရာကို ရွေးချယ်ဖို့ ခွန်အားရှိပေမယ့် မိမိဟာ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ ဖြစ်ဖို့ တခြားသူတွေဆီက ရွေးချယ်ခံရတာကြောင့်လား။ သူ့နေရာက မှားနေပြီလား။

သူ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး နောက်ဆုံးမှာ မှားနေတဲ့ ဘက်ကို ရောက်နေတာလား။ အခု သူကိုယ်တိုင်က စစ်တုရင်အပိုင်းအစ ဖြစ်သေးသော်လည်း သနားစရာပင်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူတို့ သုံးယောက်လုံး အဆင်မပြေစွာ မတ်တပ်ရပ်နေရသည်။

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် လူလေးယောက် ပြေးလာပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်နှာ​တွေကို ကြည့်တော့ ခမ်ဟွေး၊ ကျိုးယိနဲ့ ဟောက်ထျန်း၊ ဖေးလော့ ဖြစ်နေကာ သူတို့ လူခုနစ်ယောက် ပြန်ဆုံသွားသည်။

အစောကဆို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို မြင်နေရသလို တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်နေ​​ကြတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ အားလုံးရဲ့မျက်နှာတွေက အရင်ကလို ကြည်လင်လာနေပါပြီ။

လူခုနစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး တစ်ဖက်လူတွေက သူတို့သိပြီး ရင်းနှီးတဲ့ လူအစစ်အမှန် ဟုတ်လား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သေချာမသိကြဘူး။

"ငါတို့အားလုံးက တကယ့်လူတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အရင်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အပြောင်းအလဲတွေ လုပ်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်တဲ့ ပုံစံက ပြောင်းလဲသွားတယ်"

ခမ်ဟွေးက ရုတ်တရက် စပြောသည်။ သူဒီလိုပြောပေမယ့် ဘယ်သူနဲ့မှ မရင်းနှီးချင်ကြောင်း သိသာသည်။

"ဒါက တစ်ခုတည်းပဲ... ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကလွဲလို့ လူတိုင်းက ပုံရိပ်ယောင်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ခမ်ဟွေးသည် သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သရော်နေသံ အပြည့်ဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ လုရွှမ် ဘာမှပြန်မပြောပေမယ့် ဒါဟာ တကယ့် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုဆိုရင် သူတို့ဟာ ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်။