တကယ့်လူသတ်သမား

လုရွှမ် ပုခုံးသာ တွန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကပြုံးပြီး။

"နောက်တာပါ နောက်တာပါ... နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမကိုပဲ ထပ်သွားရအောင်"

ဒါကလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံပြုချက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူတစ်စုက အဝေးသို့ ပြေးသွားသော်လည်း ယခင်နေရာ၌ မြေပုံကြီးတစ်ခုသာ ရှိကာ ဘိုးဘွားခန်းမင ရုတ်တရက် လေထဲမှာ ပျောက်သွားသကဲ့သို့ မတွေ့ရတော့ပေ။

"နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမက ပျောက်သွားတာလား?"

ကျိုးယန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အားလုံးကလည်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပေမယ့် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ကြချေ။

ဤသည်မှာ နတ်နဂါး မိသားစုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘွားခန်းမသည် မိသားစုတွင် တည်ရှိနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အခု ခန်းမက မိသားစုထဲမှာ မရှိတော့တာလား။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။

လုရွှမ်သည် ထိုရူးသွပ်သော အတွေးများကို သူ့စိတ်ထဲ မပြည့်စေချင်တာကြောင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမ ပျောက်သွားရင် တခြားဘာတွေ ပျောက်ဆုံးနေလဲ ဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်"

လုရွှမ်အတွက်ကတော့ နတ်နဂါး မိသားစုမှာ အဆောင်အဦးတွေ ဆက်ရှိနေသင့်ပြီး အသက်နဲ့မရဏ လမ်းခြောက်သွယ် အခင်းအကျင်းကလည်း ဆက်ရှိနေဖို့ သေချာပါ၏။

မဟုတ်ရင် ရွှေကျီးကန်း ပေါ်လာမှာ သေချာတယ်လေ။

ရွှေကျီးကန်းဟာ အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားနဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပိတ်ပစ်တယ် ဆိုကတည်းက သူဟာ ဤဖွဲ့စည်းမှုတွင် မပါဝင်ဝံ့သောကြောင့် ဆိုတာ အတိအကျပဲ ဖြစ်သည်။

အာကာသကျောက်စိမ်းပြားက အန္တရာယ် တစ်ခုခုကြုံတိုင်း ပိတ်ဆို့သွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောရင်တော့ ရယ်စရာကောင်းပါသည်။ ဒါက သူ့နယ်ပယ်က နိမ့်နေတဲ့ အချိန်မှာ အာကာသကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကလည်း မပြည့်စုံသေးလို့ ကမ္ဘာကြီးက အာရုံခံသွားမှာကို ကြောက်လို့ပါပဲ။

ယခုမူ မြေကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်လာသောအခါ ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်း ထက်သော်လည်း ပြင်ပချိတ်ဆက်မှုများကို တက်ကြွစွာ ပိတ်ထားတုန်းပင်။

လုရွှမ်သည် အခြားသူများကို မှီခိုအားထားချင်သည့် အတွေးအား အစောကတည်းက မေ့ပစ်လိုက်ပြီ။ သူက မိမိကိုယ်မိမိ အားကိုးရတာကိုသာ သူ ကြိုက်၏။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ လမ်းတစ်လျှောက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် လုရွှမ် ဤအမှန်တရားကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည် လက်ခံထားခဲ့သည်။

အခု စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ့ဘာသာ ကြိုးစားပြီး သူ့ကိုယ်သူ တခြားသူထက် သာလွန်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့တာတွေကို ဒီနေ့လို သန်မာလာခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပေမည်။

လူတိုင်း လက်နက်သန့်စင်ရေး တောင်ကြားသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားကြသော်လည်း မူလနေရာ၌ သဲကန္တာရတစ်ခုသာ ကျန်ခဲ့ပြန်သည်။ ၎င်းတို့သည် လက်နက်သန့်စင်ရေး တောင်ကြား၏ အသွင်အပြင်ကို မမြင်နိုင်​တော့ဘဲ နေရာက လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

ဟွေ့လင်: "လက်နက်သန့်စင်တဲ့ တောင်ကြားရဲ့ လက်ရှိ အသွင်အပြင်က အပြင်မှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်း ဖြစ်သွားတယ်လို့ ထင်လား"

လူခြောက်ယောက်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လာကြလေရာ ဟွေ့လင်၏ မျက်လုံးများသည်လည်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

"အရင်က ဒီနေရာကို တမင်တကာ လမ်းလျှောက်ပြီး လာခဲ့ဖူးတယ်... အဲဒီတုန်းက လက်နက်သန့်စင်တဲ့ တောင်ကြားကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အပြင်ကနေ မြင်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလို့ ထင်ရတယ်ရော... "

နတ်သမီးဖေးလော့: "တကယ်တော့ အပြင်က ကြည့်လိုက်ရင် နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမကို မတွေ့ရဘူး.... အရင်က ဝင်ဖူးတဲ့ ငါ့ဆရာတူအစ်မ အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေ အများကြီးကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမတစ်ခု ရှိခဲ့တယ် ဆိုရင်တော့ သူမတို့ ငါ့ကိုသေချာပေါက် ပြောပြလိမ့်မယ်"

ခမ်ဟွေးက ပုတီးစိပ်ပုတီးစေ့တွေကို ပွတ်သပ်နေရာမှ ဝင်ပြောလာသည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ အရင်က ညီအစ်မတွေလို ငါတို့လည်း အသက်နဲ့ မရဏဖွဲ့စည်းပုံ လမ်းခြောက်လမ်းကနေ ထွက်လာခဲ့တာလို့ ပြောချင်တာလား... ငါတို့မြင်နေရတာက သူတို့မြင်ခဲ့ရသလိုပဲပေါ့"

လုရွှမ်: "မဟုတ်ဘူး... ငါတို့အခင်းအကျင်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ.... သေချာတယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့အခြားမှော်အစွမ်းတွေကို ပြနိုင်လောက်ပြီ"

အခြားမှော်အစွမ်းတွေလို့ ဆိုတာကြောင့် လူတိုင်း သူ့ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ စကားများများ ပြောနေတာက အသုံးမဝင်ဘူး... ခဏလောက် သွားလေ့လာပြီးရင် ဒီနေ့ နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ မတူတဲ့အချက်ကို ဆွေးနွေး ကြည့်ရအောင်"

သူတို့ခြောက်ယောက်၏ မျက်လုံးများက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြောင်း ပြသနေ၏။ အမှန်စင်စစ် နတ်နဂါး မိသားစုထဲတွင် ၎င်းတို့၏ယခင် အကြီးတန်း ညီအကို မောင်နှမများလည်း ယခုလိုမျိုး ကံကြမ္မာကို စမ်းကြည့်ခဲ့လျှင် မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လုရွှမ်နဲ့ဟောက်ထျန်းက အတူတကွ လမ်းလျှောက် သွားခဲ့ကြသည်။ လူတိုင်းသည် လှိုင်းလုံးသုံးလုံး ကွဲထွက်နေသလို အငွေ့အသက်တွေက မတူကြချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်က အပျက်အစီး အပိုင်းအစတစ်ခုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ သူတို့ လျှောက်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းသည် ပူလောင်သော မြေကြီးတစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနေရာက ပြန်ထွက်ကာ နောက်ကြောင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ အရင် မြင်ဖူးသလိုပဲ မြင်နေရပြန်၏။

သွားကြည့်ရင်တော့ ဘာမှမရှိတော့ပေ။ လုရွှမ် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သော်လည်း ဘာမျှမတွေ့။ လုရွှမ် တွေးနေတာတွေကို သိတဲ့ ဟောက်ထျန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ခုခုမှားနေတာ... ဖြစ်နိုင်တယ် အားလုံး သတိထားကြပါ"

အခုတော့ သူတို့ရောက်နေတဲ့ နေရာက ခန်းမကျယ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ခန်းမတံခါး အပြင်ဘက်မှာ တစ်ချိန်တုန်းက လုံယွင်ဖုန်းရဲ့ ကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံခဲ့ရဖူး၏။ ယခုအချိန်တွင် ခန်းမအများစုသည် ဆွေးမြေ့ပျက်စီးကာ အပျက်အစီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အတွင်းပိုင်းပုံစံ တချို့ကတော့ ကျန်နေသေးသည်။

အန္တရာယ် အချို့ကို ထူးထူးခြားခြား ဖော်ပြထားသည်။ ထုံးစံအတိုင်း အခန်းရဲ့ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းပုံတွေက လူခုနစ်ယောက်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ပါဘူး။

"ထူးဆန်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ အကြီးတန်း ညီအစ်မတွေနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက အထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး တွေ့တယ်၊ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်.... ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့အလှည့်ကျတော့ ဘာမှမကျန်တော့တာလဲ"

လုရွှမ်: "မဟုတ်ဘူး... ကျန်ခဲ့တယ် အပြင်က ကမ္ပည်းပြားကို တွေ့ခဲ့လား.... နေလနတ်ခန်းမ"

လူခြောက်ယောက်လည်း တုံ့ပြန်ပြီး ကမ္ပည်းပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးယိက “ဒီကမ္ဗည်းပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ကြမလား... အဲဒါက ဘာထူးခြားတာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှေ့သို့သွားကာ ကမ္ဗည်းပြားကို ဖြုတ်ချလိုက်သည်။ စူးစူးဝါးဝါး အသံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင် တစ်ချက်က ကျိုးယိရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"လုရွှမ်! မင်း ဘာလုပ်တာလဲ!!"

လုရွှမ် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ကျိုးယိရဲ့ဘေးနားကို ပြေးသွားသည်။ ကျိုးယိ မလှုပ်သေးသော်လည်း လုရွှမ် သူ့ကို တိုက်ချင်နေရင်တောင် အနိုင်ယူရဲမယ်လို့ မထင်ချေ။

လုရွှမ်ကတော့ သူ၏ရန်လိုမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးကာ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အတွေးစက်ဝန်းထဲက အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အတွင်းတစ္ဆေက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိပြီ"

အတွင်းတစ္ဆေလား?

လုရွှမ် ဒီလို ပြောလာတဲ့အခါ ကျိုးယိလည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ လုရွှမ် လက်မောင်းကို သူ့ပု​ခုံးပေါ် တင်ထားခိုင်းလိုက်၏။

"ဒီကမ္ဗည်းပြားပေါ်က စကားလုံးတွေကို ကြည့်လိုက်... ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲလို့ မင်းထင်နေလား"

ကျိုးယိ ကမ္ပည်းပြားပေါ်ရှိ နာမည်ကို သတိပြုမိသွား၏။ ၎င်းက သူနဲ့ လုရွှမ်တို့ရဲ့ နတ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆက်စပ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲကို နတ်ခန္ဓာရဲ့ အလင်းရောင်ကို ထည့်ထားလိုက်... ပြီးတော့ အဲဒီလူတွေရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်နေတဲ့ ပုံရိပ်တွေကို မြင်ဖို့ ကမ္ဗည်းပြားကို သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်..."

ကျိုးယိ လန့်သွားသည်။ တစ်ခုခု မှားနေပြီလား။

သူသည် သူ၏ မှော်အစွမ်းကို သူ့မျက်လုံးများဆီသို့ အမြန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်တို့ ဘေးက နတ်သမီးဖေးလော့၌ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တိတ်တဆိတ် လင်းလက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရ​လေသည်။

"အဲဒါက?"

"အာကာသသလင်းကျောက်... မင်းလည်း အာကာသသားရဲကို သတ်ပြီး အထဲက သလင်းကျောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား? လူတွေနဲ့ နတ်ဆိုးသတ္တဝါတွေ သူတို့ကိုယ်ထဲမှာ သလင်းကျောက်တွေ ရှိလို့လား... ငါတို့မှာက နတ်ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်.. အာကာသ သတ္တဝါတွေမှာတော့ သလင်း ကျောက်ခဲတွေ ရှိတယ်!"

ကျိုးယိ သူ့လက်သီးများကို မသိစိတ်မှ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

"တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်ဘူးလား?"

"မမြင်ရဘူး....နတ်မျက်လုံးနဲ့တောင် မမြင်ရဘူး နတ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အလင်းရောင်ကို ထုတ်လိုက်မှ မတော်တဆ တွေ့ရတာ... နတ်သမီးဖေးလော့က မင်းညီမနဲ့ ဟွေ့လင်နားမှာ ဘာလို့ နီးနီးကပ်ကပ် နေနေတာလဲလို့ တွေးနေတာ... အစကတော့ ကောင်မလေးတွေ အချင်းချင်းမလို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာတော့ သူမမှာ အစီအစဉ်ရှိပုံရတယ်...."

"ဟုတ်တယ်.... နတ်သမီးဖေးလော့နဲ့ နတ်သမီးယောင်ကျား နှစ်ယောက်စလုံးက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်... ဖေးလော့က ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိဘဲ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရင် ယောင်ကျားကလည်း သေချာပေါက် လုံခြုံပြီး အသံထွက်လာလိမ့်မယ်... အခုချိန်မှာတော့ ယောင်ကျား သေဆုံးရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက အာကာသသားရဲ ပူးပေါင်း ပါဝင်နေတာ သေချာတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျိုးယိ ရုတ်တရက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။ လုရွှမ်လည်း သူ့ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြုံးပြလေ၏။ ကျိုးယိ ဘယ်လောက် မာနကြီးကြောင်းနဲ့ ဒီစကားနှစ်လုံးကို ပြောနိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲတယ် ဆိုတာ သူသိပါသည်။