နှစ်တွေကြာအောင် စီစဉ်ထားတာ ဘာမှမဖြစ်လာဘူး

လုရွှမ် ပြုံးပြသော်လည်း သူပြုံးနိုင်လောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိတာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က အနည်းငယ် ဆိတ်သုဉ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှဲ့ကျားစုန့်ဟာ သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ ရင်းပြီး စီစဉ်ထားတာတွေက သူ့သားသမီးများ အားလုံးကို သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဒီလိုလူတွေက သူတစ်ပါးကိုရော ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပါ ထိခိုက်စေကြသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖီးနစ်နတ်မီးကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ အခင်းအကျင်းထဲမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်ခဲ့သော လူအုပ်စုသည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဂရုတစိုက်ကြည့်ရင်း ထွက်သွားချင်လာသည်။

သို့သော် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူတို့အားလုံး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... အခင်းအကျင်းက မဖွင့်ထားဘူးလား"

လုရွှမ် ရှဲ့မိသားစုကို ပြန်ရောက်လာပြီ။ ခဏအတွင်း အဖြစ်အပျက်တွေက ဖြစ်ပျက်သွားတော့ အားလုံးကလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို အဆင်ပြေလား"

ရှဲ့ဖေးဖေးက အပြေးအလွှားနဲ့ လာမေးသည်။

ဒီအရာတွေအကြောင်း ရှဲ့ဖေးဖေးကို ပြောပြသင့်လား။

"အမ် သခင်လေးလုရွှမ် အရင်တစ်ကြိမ်က ကိစ္စ အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး ကျုပ်က အသက်ကြီးပြီး မျက်လုံးတွေ မှုန်နေတော့ သခင်ငယ်လေးရဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ကို မမြင်ခဲ့ရဘူး ဟားဟား...."

ရှဲ့ကျားစုန့်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ လုရွှမ် သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ရှစ်လေးနဲ့ ကိုးလေး... မင်းတို့အစ်မနဲ့ သခင်လေးလုရွှမ်ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပေးလိုက်.... ဟမ့် သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံကြနော်... မဟုတ်ရင် ငါမင်းတို့ကို လက်ထပ်ခိုင်းပစ်မယ်"

ကောင်မလေး နှစ်ယောက် လန့်ပြီး ချက်ချင်း ပြေးသွားတယ်။

"အစ်မနဲ့ သခင်လေးလုရွှမ် ကျေးဇူးပြုပြီး အိမ်ထဲမှာ ထိုင်ပါဦး"

လုရွှမ် ဖျတ်ကနဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ရှဲ့ကျားစုန့် ခန္ဓာကိုယ်က တုန်လှုပ်သွားပြီး အသတ်ခံရသော ဝက်တစ်ကောင်လို အော်ဟစ်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ လွင့်ကျသွားသည်။

"မင်းငါ့ကိုရိုက်တယ် မင်းငါ့ကိုရိုက်ရဲတယ်ပေါ့... ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ ငါ့သမီးကို မင်းနဲ့ မပေးစားဘဲ နေလိုက်မှာ...ငါ...."

လုရွှမ်၏ လူသတ်ချင်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ရှဲ့ကျားစုန့် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ့ဆီသို့ လုရွှမ် တစ်လှမ်းချင်း လာနေတာကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ ကြည့်နေ၏။ လုရွှမ်ဆီက ဖိအားကြောင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာကာ ကူကယ်ရာမဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ တအိအိ လဲကျသွားသည်။

"ဖေဖေ"

ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က အလွန်ထိတ်လန့်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို.... အစ်ကိုကြီးတန်း"

ရှဲ့ဖေးဖေးကလည်း အော်လိုက်ပြီး လုရွှမ်လက်ကို အမြန်ဆွဲကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်သည်။ လုရွှမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ အပြင်မှာရှိနေတဲ့ ရှောင်းရောင်ကောင်းကင်ဂူနဲ့ ရှဲယွဲ့ကောင်းကင်ဂူက တပည့်တွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ထွက်သွားတော့!"

ဒီလူတွေဟာ အကြာကြီး ကြောက်လန့်​နေခဲ့ရပြီး ထွက်သွားချင်ပေမယ့် လုရွှမ်က ပြန်မလာ​သေးတဲ့အတွက် သူတို့ လုံးဝ မလှုပ်ရဲသေးချေ။ ဤအခိုက်တွင် လုရွှမ်ဆီက ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် အကုန်လုံး ပျာပျာသလဲ ထွက်သွားလေသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အခင်းအကျင်း တစ်ခု တားဆီးလိုက်သည်။ ရှဲ့ကျားစုန့်၊ သူ့ဇနီး၊ ရှဲ့ဖေးဖေးနဲ့ ညီမငယ် နှစ်ယောက်ကို ထုပ်ပိုးထားကာ ကျောက်ထောင်းနဲ့ ယွမ်ရှင်းကတော့ အပြင်လူမလို့ ရှဲ့မိသားစု၏ အရေးကိစ္စများကို သူတို့မသိတာက ပိုကောင်းပါသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဝတ်အလွှာဖြင့် ဖုံးထားသော အလောင်းတစ်လောင်း ပေါ်လာသည်။

"ဒါက အစ်မ၄ မဟုတ်လား.... အား! သူ့မှာ အဝတ်​တွေ မရှိတော့ဘူး"

"အစ်ကို... ဒါ ဘာ​တွေဖြစ်နေတာလဲ"

ရှဲ့ဖေးဖေး ချက်ချင်း ငိုချလိုက်သည်။ သူမ ပါးပြင်ပေါ် မျက်ရည်တွေ စီးကျလာကာ ကျန်အမျိုးသမီး သုံးယောက်ကလည်း ငိုယိုပြီး အလောင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေပြီး ပြာပုံ​ဖြစ်တဲ့ထိ မီးလောင်သွားလို့ တခြားအလောင်းတွေကိုတော့ ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီအလောင်းငါးလောင်းကိုတော့ ရလာတယ်...."

လုရွှမ် ရှဲ့မိသားစုရဲ့ သားမက်ငါးယောက် အလောင်းငါးလောင်းကိုလည်း လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် ရန်မြို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ မိခင်နှင့်သမီးများက ရှဲ့ကျားစုန့်ကို အကြီးအကျယ် မုန်းတီးမှုများဖြင့် ကြည့်နေ​တော့သည်။

"ငါနင့်ကို သတ်မယ်"

ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ အမေက အော်ဟစ်ပြီး ရှဲ့ကျားစုန့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်တော့သည်။

"ငါ့သမီးအတွက် နင် ပေးဆပ်ရမယ်.... နင်ငါ့သမီးအတွက် ​ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်!!"

သူမသည် ရှဲ့ကျားစုန့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်နေသော်လည်း ရှဲ့ကျားစုန့်က ဇနီးသည်ကို လွှင့်ပစ်ခဲ့သည်။ သူ့လက်ညှိုးကို လုရွှမ်ဆီသို့ ညွှန်ပြပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဟစ်အော်နေ၏။

"မင်း မင်း လိမ်နေတာပဲ... မင်း ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်ခဲ့တာ မင်း သူတို့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ တမင်သက်သက် သတ်လိုက်တာ!!"

ဖြောင်း!

ရှဲ့ကျားစုန့် မျက်နှာပေါ် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ရိုက်သူက ရှဲ့ဖေးဖေး ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။

"မင်းက ပုန်ကန်တာလား မင်းငါ့ကို ဘယ်လို​တောင် ရိုက်ရဲတာလဲ ငါက မင်းအဖေပဲ မင်းကို လုပ်ချင်တာ လုပ်ခိုင်းမယ်... ငါမင်းကို လက်ထပ်စေချင်တဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်"

သို့သော် ရှဲ့ဖေးဖေးက သူမဓားကို ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်ပြီး ရှဲ့ကျားစုန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးဖောက်ပစ်လိုက်သည်။

"နောင်တရတယ်... အဲဒီတုန်းက အဖေ့ကို မသတ်ပစ်ဖို့ ဘာလို့များ အစ်ကိုလုရွှမ်ကို တားခဲ့မိပါလိမ့်...... ရှင်က သေဖို့ထိုက်တန်တယ်!"

ရှဲ့ဖေးဖေး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ဓားကို ခပ်ပြင်းပြင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရှဲ့ကျားစုန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လည်း တုန်ခါကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွား​တော့သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို!"

ရှဲ့ဖေးဖေး လုရွှမ်ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ငိုလိုက်​လေသည်။ လုရွှမ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ရှဲ့ကျားစုန့် သူ့ရဲ့ တခြားသမီးနှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံခဲ့တယ်ဆိုတာ မမြင်ခဲ့ရရင်တော့ သူ အခုလိုမလုပ်မိလောက်။ သို့သော် ရှဲ့ကျားစုန့်က ဒီကိစ္စကို ဖုံးဖိထားပေမယ့် သူတို့ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက် အဆိပ်သင့်သွားမယ်ဆိုတာ သိသာပါ၏။

"မငိုနဲ့တော့ အားလုံးပြီးသွားပြီ... မင်းမှာ ညီအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ အမေရှိသေးတယ် မင်း သန်မာရမယ် သူတို့အားကိုးနိုင်တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူက မင်းပဲ"

ရှဲ့ဖေးဖေးလည်း သူ့အမေနှင့် ညီမငယ်နှစ်ယောက်၏ အကူအညီမဲ့မှုကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အကိုကြီး... ညီမ သူတို့ကို ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားပြီး အနီးအနားမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ချင်တယ် အဆင်ပြေရဲ့လား"

"မင်း မလုပ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာတော့ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေ ရှိသေးတယ် ထင်တယ်"

လုရွှမ် အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက်တွေကို ရုပ်သိမ်းပြီးနောက်မှာ ကျောက်ထောင်းနဲ့ ယွမ်ရှင်းတို့ဟာ အပြင်မှာ စိတ်မရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတာကို တွေ့ရလေသည်။

"အကိုကြီး... မင်းတို့နှစ်ယောက်...."

နှစ်ယောက်သား အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှာ အလောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို တွေ့ရကာ ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ အဖေလည်း ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထိုအခိုက် လုရွှမ်က ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး။

"အကြီးအကဲ...မြန်မြန်ပေါ်လာပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

မီးခိုးရောင် အဝတ်အစား ဝတ်ထားတဲ့ အဖိုးအိုက ဒီကောင်လေး သူ့ကိုတွေ့ရတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ ၎င်းက အံ့သြသွားသည်။ လုရွှမ် ထပ်အော်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်လာပေးပါ...."

သူနည်းနည်းလှည့်ပြီး ခေါင်းကို ထပ်မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကလေးက တကယ်ကြီး ငါ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာတဲ့... အစွမ်းထက်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်အသိပဲ..."

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံ ၀တ်ဆင်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ ရုတ်တရက် မသေမျိုးနယ်ပယ်ရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း တခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြပြီး အလျင်တစော ဂါဝရပြုကြသည်။

"အကြီးအကဲ... ဒီအငယ်တန်းမှာ မညှာတာတဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိတယ်"

မီးခိုးရောင်အဖိုးအိုက အဖြစ်အပျက်ကို မြင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ လုရွှမ်က သူလုပ်ခဲ့သည့် အရာအတွက် အမှားအမှန်ကို သိတတ်သော တာဝန်သိသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းလည်း အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးခဲ့သည်။

သူထွက်လာစဥ်က လုရွှမ်ကို စုံစမ်းရမည် ဟူသော တာဝန်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ လုရွှမ်က ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းထဲသို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဝင်ရောက်ခဲ့သူပင်။ ထိုကောင်လေးသည် ယုံကြည်ထိုက်သူ ဟုတ်မဟုတ်ကိုလည်း စစ်ဆေးရန်လည်း လိုအပ်​သေးသည်။

ဒီကလေးက အကျင့်စရိုက် မကောင်းရင် ဂိုဏ်းက သဘာဝအတိုင်း စောင့်ရှောက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ရဲ့လုပ်ရပ်ကို မြင်ပြီးနောက် မီးခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအိုမှာ ဒီကောင်လေးကို နှလုံးသားအောက်ခြေကနေ သဘောကျသွားပြီး ဂိုဏ်းရဲ့အနာဂတ်ဟာ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် ဆိုတဲ့ စကားကို လက်ခံသွားသည်။

လုရွှမ်၏ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းသည် အနာဂတ်တွင် သန့်ရှင်းတဲ့မြေသို့ ရာထူးတိုးနိုင်သည် ဟူ၍လည်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါသူတို့ကို ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ပို့လိုက်မယ် ကောင်လေး မင်းအရမ်း သန်မာနေရမယ် မင်းမှာ အစောင့်အရှောက် မလိုတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းသတိထားရဦးမယ်... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို ပေးခိုင်းထားတာ"

လုရွှမ် လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ၎င်းကိုယူလိုက်သည်။ ပစ္စည်းက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ရာ၌ အသုံးဝင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နတ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အရင် နတ်နဂါး မိသားစုထဲကို ဝင်တုန်းက မုယွီအာကလည်း လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့သေးသည်။ မထင်မှတ်ပဲ သူမလက်ဆောင် ပေးခဲ့တာနဲ့ နှိုင်းယှဥ်လိုက်ရင် ဒီတစ်ခုရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အားကောင်းလွန်းလေသည်။