ချန်ဖျင် ပြန်ပေါ်လာပြီ

အရူးလူဆိုးကို ကိုင်တွယ်ရန် လုရွှမ်ဆီမှာ လှည့်ကွက်တွေ ပိုများလာသည်။ မကြာမီတွင် ထန်ကျိုက်ဟုန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ လုရွှမ်ရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ထန်ကျိုက်ဟုန် ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်သွားတာကို တခြားမည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ အခုလည်း လုရွှမ် သူ့ကို ရူးသွပ်စေသည်ဟုသာ ထင်မြင်ကြသည်။ လုရွှမ် ထန်ကျိုက်ဟုန်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူခဲ့ကြောင်း မည်သူမျှ မယုံဝံ့ကြပေ။ ဒါပေမဲ့ အဖြစ်မှန်တွေကိုတော့ လုရွှမ်က လူတိုင်းရှေ့မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တင်ပြထားပြီးလေပြီ။

တတိယအဆင့် နတ်မီးနယ်ပယ် စိုက်ပျိုးသူသည် ဘယ်သူမှ စော်ကားရန် မတတ်နိုင်သော ပထမတန်းစား မိသားစုတစ်ခု၏ အကြီးအကဲကို အနိုင်ယူခဲ့​လေသည်။

လုရွှမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေ၏။ ဒီကောင် မရူးဘဲ တကယ်ပဲ ဆက်တိုက်နေမယ်ဆိုရင် အရမ်း ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးနေခြင်းပါပဲ။

"ဟားဟား တကယ်ကို အံ့သြဖို့ ကောင်းလိုက်တာ သူက တကယ်ပဲ မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးလာတဲ့ သခင်လေးလုရွှမ် မဟုတ်လား... နေနဲ့လရဲ့ နတ်ဘုရား....ကျွတ် ကျွတ် အရမ်းကြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြီးစိုးထားတာပဲ"

ဆိုးသွမ်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံထွက်လာသည်နှင့် လူတစ်ဦးလည်း ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက ပုပ်ပွနေပြီး အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်နေကာ အပ်နှင့်ချည်များဖြင့် ချုပ်ထားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံးက အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်ထားလေ၏။

ဒီလူထွက်လာပြီးတာနဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ဒီလူရဲ့ အငွေ့အသက်ကြောင့် ညစ်ညမ်းသွားမှာကို စိုးရိမ်ကာ အလျင်အမြန် လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

"လုရွှမ် ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ထူးဆန်းတဲ့လူက မောက်မာစွာ ပြုံးပြလာသည်။ သူ့အသံက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အဆုံးမဲ့မုန်းတီးမှု အပြည့်နဲ့။ ထိုအခါ လုရွှမ်ကလည်း တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး။

"ငါ့ကို အရမ်းမုန်းတဲ့ လူဆိုးတွေ အများကြီး မရှိပါဘူး.... ငါ ခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင် မင်းက ချန်ဖျင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ထူးဆန်းတဲ့လူက ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆိုလာသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါချန်ဖျင်က ဒီနေ့ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ လာခဲ့လဲ ကြည့်လိုက်... မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်"

လုရွှမ်က လှောင်ပြောင်သည်။

"မင်း အရမ်း မိမိုက်နေပါပြီ"

"ဟမ့် မင်းက မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ပြချင်တာပဲ... ငါက မင်းနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု မင်းသေရတော့မယ် မင်းကို ငါသတ်မယ်.... အိုး ငါ မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့အသွင်အပြင်အတိုင်း မင်းကိုပါ ပြောင်းလဲပစ်မှာ.... မင်းကို ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အဖြစ် ဘယ်သူကများ မှတ်ယူဦးမလဲဆိုတာ ငါမြင်ချင်ပါရဲ့"

ချန်ဖျင်သည် လုရွှမ်ကို ဆက်တိုက် စကားပြောခဲ့သည်။ အနီးနားရှိ လူများမှာလည်း ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ကောင်းစွာသိသူတစ်ဦးက ပြောပြခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အဓိကဇာတ်ကောင်မှာ သဘာဝအတိုင်း လုရွှမ်ပဲ ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤလူသည် နတ်မီးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်တပည့် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သို့သော် သူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိ သခင်အားလုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်အထိ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လာ၏။

ကျောက်ချန်ယန်သည် အသက်အရွယ်နှင့် အဆင့်အတန်းအရ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေမည့် အရာများစွာ မရှိ​တော့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့​ပြီ။ အရင်က ပြခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်စာရင်း ပေးသူကို သူ ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ လုရွှမ်လို့ ရေးထားတာ တွေ့ရလေ၏။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်သားတော်က သူတို့ရဲ့ ကျောက်မိသားစုဆီ မင်္ဂလာပွဲတက်ဖို့ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက စိတ်ကူးယဉ်ထားမှာလဲ။ ဒါကိုစဉ်းစားရင်း သူ့တူလေးကိုကြည့်ကာ စိတ်ထဲ အရမ်းပျော်သွားပြီး။

"ထောင်းအာ... မင်းရဲ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကို လုရွှမ်နဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမှာပေါ့နော်"

"ဦးလေး... ဂိုဏ်းတူအစ်ကို လုရွှမ်က အရမ်းတော်တယ် သူက တခြားသူတွေကို ကြင်နာတတ်တယ် ရိုးသားတယ်... ဘာကိုမှ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မတောင်းဆိုတတ်ဘူး... အစ်ကိုလုရွှမ် တောင်းတာက ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ပဲ...အကျိုးစီးပွားအတွက် မပတ်သက်ချင်ဘူး"

ကျောက်ချန်ယန်၏ နှလုံးခုန်သံသည် အမှန်ပင် တဒိတ်ဒိတ် တုန်နေပြီ။ ထို့ကြောင့် သခင်လေးလုရွှမ်က နတ်ဓားကို ဘာသိဘာသာနဲ့ ပေးခဲ့ခြင်းပင်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်မှာစိုးတဲ့အတွက် ကျပန်းအကြံဉာဏ်များ မပေးဝံ့ပါဘူး။

လုရွှမ် ချန်ဖျင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်မယ်ဆိုရင် ထန်လုံက မင်းရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် ယွမ်ကျောင်းကို လုယူချင်နေတာ ဟုတ်တယ်မလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်နေတာ မင်းပဲ"

"ဟားဟားဟား ငါမင်းကို ဘာမှမဖုံးကွယ်ထားနိုင်ဘူးပဲ... ဒီကောင်လေးက ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ ရူးသွပ်နေတာလေ... ပြီးတော့ သူက ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ မပြဘူးဆိုရင်တောင် ဟမ့် ပြင်ပတပည့်တွေက သူ့ရဲ့ညံ့ဖျင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မထီမဲ့မြင်ပြုမှာပေါ့... အဲဒီမိန်းက​လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကျင့်ကြံရာမှာ ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်တယ်... အဲဒီငတုံးက ဒါကို တကယ်ကြီး ယုံကြည်ခဲ့တာ​လေ...ဟားဟားဟားဟား"

ယွမ်ကျောင်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားကာ သူမ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

လုရွှမ်: "ယွမ်ကျောင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို ထူးကဲပါတယ်... သူ့လို ယင်စွမ်းအင်ကို ရယူနိုင်သူက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဖီးနစ်အလင်းချီက အာဟာရကို ဖြည့်တင်းပေးလိမ့်မယ်... သူမရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခွဲထုတ်နိုင်ပြီးရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အာဟာရကို စုစည်းတာအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"

ချန်ဖျင်: "မင်းအများကြီး သိတာပဲ"

"ဟာဟာ... ငါက ရှေးဟောင်းကျမ်းခန်းမနဲ့ တခြားနေရာတွေမှာ သုံးနှစ်လောက်နေပြီး စာအုပ်တွေ များများဖတ်ထားတယ်လေ... မင်းကို ဒီမှာတွေ့လိုက်တာနဲ့ ငါခန့်မှန်းထားပြီးသား... ဒါကြောင့် ယွမ်ကျောင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းလိုချင်​​နေမှန်း မြင်သာအောင် ငါလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထွက်လာခဲ့တာ...မင်းက မင်းရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစာကျွေးချင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား?"

ချန်ဖျင်ရဲ့ ပါးပြင်တွေက ကျိုးပဲ့နေပြီဖြစ်လို့ သူ့အမူအရာကို မမြင်နိုင်ပေမယ့် သူ့အသက်ရှုသံက သိသိသာသာ ပိုထူလာကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ အပုပ်နံ့ကလည်း ပိုပြင်းထန်လာသည်။

"မင်းတစ်ကိုယ်လုံးက နံ​စော်နေတာပဲ"

လုရွှမ် ရုတ်တရက် စကားပြောင်းပြောပြီး လက်ဖဝါးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။

ချန်ဖျင်: "မင်းက သေမင်းကို ရှာချင်နေလောက်အောင် အရမ်းမာနကြီးနေတာပဲ!!"

ချန်ဖျင်ခန္ဓာကိုယ်က ခုန်တက်လာ၏။ လုရွှမ်လည်း သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အမြန်ခုတ်ထစ်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ညီအကိုများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ် မျှော်လင့်ချက်ထားတဲ့အတိုင်း ချန်ဖျင်က မရှောင်သွားဘဲ လုရွှမ်ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ နတ်ဓား၊ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ချန်ဖျင်၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခံထားရလေ၏။

"ဟားဟား ဟားဟားဟား ဟားဟားဟား... အံ့ဩသွားလား... ငါ့လက်တွေကတင် အရမ်းမာတာ မဟုတ်ဘူးနော် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တောင့်တင်းတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ... မင်းခံစားရရင် အဲဒါကို ဖြတ်လိုက်ရုံပဲ..."

လုရွှမ်လည်း လူသား၏လက်များက ဒီလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နိုင်တာကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပါ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကလည်း ဒီလို ရန်ပွဲမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြတာကြောင့် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

လုရွှမ်ဟာ အရင်က မျှော်စင်နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ် ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခု ထူးဆန်းတဲ့အရာ ပေါ်လာသည်။ ထိုသူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီထူးဆန်းတဲ့ အသွင်အပြင်တွေပဲ လွှမ်းမိုးထားသလိုပဲ ဖြစ်နေ၏။

"ထပ်လာခဲ့!!"

လုရွှမ် အော်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း ဓားကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူက မြေပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လျှပ်စစ်မီးတောက်များက တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေသော်လည်း ချန်ဖျင်မှာမူ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ထိုစဥ် ချန်ဖျင်က အား​ပါးတရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ မီး​တောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်သော်လည်း သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

"ငါပြောပါတယ်... မင်းမလုပ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငါခံစားခဲ့ရဖူးတဲ့ နာကျင်မှုတွေ အားလုံးကို မင်းအပေါ်ပြန်ထား​ပေးမယ်... ဒါမှ မင်းလည်း အနှိပ်စက်ခံရတဲ့ ဝေဒနာကို သိနိုင်မှာ...."

ချန်ဖျင်က အော်ဟစ်ပြီး ထပ်ပြေးလာသည်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွား၏။ ချန်ဖျင် သိမ်းပိုက်ထားသည့် နေရာတွင် အနက်ရောင် အရည်တစ်စက် ရှိနေသော်လည်း ခဏအတွင်း အနက်ရောင်အငွေ့ ဖြစ်သွားပေသည်။

ချန်ဖျင်က ​​အခုလောက်ထိ ခံနိုင်ရည်အား ကောင်းသွားမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့။ ဒီအကွာအဝေးကနေ သုံးသပ်ကြည့်ရင် ဓားသိုင်းရဲ့ စွမ်းအားဟာ အဆင့်အနည်းငယ် တိုးလာနိုင်ပါသည်။

ချန်ဖျင်က လုရွှမ်အား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဝိုင်းထားကာ လုရွှမ် ထွက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ထားသည်။ သူက ယွမ်ကျောင်းနဲ့ တခြားသူတွေ ဒီလူဖြစ်နေတာကို မြင်အောင် ပြချင်နေ၏။