ဘယ်လိုအဖေလဲ (၂)

လင်းရှန်သည်  မြောင်ယို ဘာတွေတွေးနေမှန်းမသိပေ။  သူမ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားတာကို မြင်ရသဖြင့် အခြားဘာမျှ မပြောတော့ပေ။

ထိုအချိန်က သူသည်  နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ  မှော်အဆီအနှစ်သစ်သားဝိညာဉ်ကို ရယူလိုသောကြောင့် မြောင်ယိုနဲ့ ဝိညာဉ်စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။  မြောင်ယိုအတွက် ကတော့ လင်းရှန်က  သိပ်ပြီးမစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

နောက်ဆုံးတော့ နေကိုးစင်းဂိုဏ်းသည် နဂါးမြိူ့ထဲကို နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူကို ခေါ်လာဖို့ ခွင့်မပြုပေ။

“တန်ခိုးကြီးတဲ့  ကျင့်ကြံသူအချို့က သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်တွေမှာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုမှုအတွက် နတ်ဆိုးတွေကို စုဆောင်းနိုင်တယ်လို့တော့ ကြားဖူးတယ်။   နေကိုးစင်းဂိုဏ်းက ဒီလိုပဲ လုပ်ခွင့်ပေးပါ့မလားလို့ တွေးမိတယ်” 

နှစ်ယောက်သား အတွေးနက်နက်နဲ့ လမ်းတစ်လျှောက် စကားမပြောဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ

 လင်းရှန်နဲ့ မြောင်ယိုသည် ရွှမ်တု တောင်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဒီမှာ လူတွေအများကြီး စုပြီးနေပြီပင်။

သို့သော် ထိုနေ့တွင်  ရွှမ်တုတောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသူများ၏ လူပင်လယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရေအတွက်သည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်လက  ရွှမ်တုတောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် ကျင့်ကြံသူ ၂၀၀၀ ကျော်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်  ရွှမ်တုတောင်ပေါ်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်သူ တစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။

ရွှမ်တုတောင်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများမရှိဘဲ နတ်ဆိုးများအားလုံးသည် အန္တရာယ်မရှိသော အပင်ဝိညာဉ်များသာဖြစ်သည်။

ဒါက လူတစ်ထောင်ကျော် ပျောက်ကွယ်ပြီး သေဆုံးသွားတာဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆူညံသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

 လင်းရှန်မော့ကြည့်လိုက်တော့ ရွှမ်တု တောင်တဝိုက် ကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်တွင် မြူခိုးအက်ကွဲကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်​​ယောက်​က​​ ပြေးထွက်သွားသည်​။

လင်းရှန်နဲ့မြောင်ယိုသည်လည်း ချွင်းချက်မရှိပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးသည် တိတ်တဆိတ် လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး အတူမရှိကြတော့ပေ။ လင်းရှန်သည် မြောင်ယို၏တည်ရှိမှုကို ချွီခယ်နဲ့ရှန်ကျီနင်တို့အား ရှင်းပြရန် အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။

" ဂျူနီယာ ညီလေးလင်း”

ရွှမ်တုတောင် တောင်ခြေရင်းကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့အသံကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။ လင်းရှန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့  ချွီခယ်နဲ့ ရှန်ကျီနင်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည်  လင်းရှန်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်

သည်။ သူ လုံခြုံပြီး ဘေးကင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့ သက်ပြင်းချလိုက်

သည် ။

လင်းရှန်ခွန်အားကို သူတို့ ယုံကြည်ပေမယ့် ရွှမ်တုတောင်မှာ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထွက်လာသူအရေအတွက် အလွန်နည်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲက သက်ပြင်းချမိသည်။

“လူ ၂,၀၀၀ ကျော် ဝင်လာပေမယ့် တစ်ဝက်လောက်ပဲ ထွက်လာတယ်။ ဒီ ရွှမ်တုအစည်းအဝေးက တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတယ်။” ချွီခယ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှမ်တုတောင်တွင် ပျံကျ ကျင့်ကြံသူအချို့သည် အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ဂိုဏ်းခွဲတပည့်များကိုပင် မပြောနဲ့။ တစ်ဦးတည်းကျင့်ကြံသူများကိုပါတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ချွီခယ်နဲ့ ရှန်ကျီနင်တို့သည် မှော်အဆီအနှစအရည်ကို လုယူပြီး အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ပွဲအချို့ကို တိုက်ထုတ်လိုသည့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့နှစ်ဦးသည် စွမ်းရည်ပြည့်ဝပြီး အထူးလက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ တိုက်ခိုက်သူအများစုကို အစားထိုးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ရန်သူများကို အနိုင်မယူနိုင်သော အချိန်အနည်းငယ်တွင်  ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်

ရန်  အထူးလက်နက်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

တစ်လအကြာတွင် ချွီခယ်နဲ့ ရှန်ကျီနင်သည် မှော်အဆီအနှစ်အရည်ခြောက်စက်ကို ရရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့တစ်ဦးစီတွင် ၃စက်စီရရှိခဲ့သည်။

ဒါက တော်တော်အကျိုးရှိနေပြီပင်။

ပျံကျကျင့်ကြံသူအများစုသည် အုပ်စုလိုက် သွားလာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မှော်အဆီအနှစ်အရည်ကိုတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့ကြားတွင် မျှဝေရန် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ၎င်းတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရန် ဝိညာဉ်ဆေးပြား အလုံအလောက်ရှိနေသည်။

သူတို့၏ပျော်ရွှင်မှုမှ ပြန်လည်အသိဝင်လာကာ ချွီခယ်နဲ့ရှန်ကျီနင်သည်  လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ထင်မြင်ယူဆချက်အရ သူတို့အများကြီးရခဲ့မယ်ဆိုရင် လင်းရှန်လည်း ရွှမ်တုတောင်ပေါ်မှာ ဒီထက်ပိုပြီး အမြတ်များများရလိမ့်မည်ပင်။ သူ့မှာ မှော်အဆီအနှစ်အရည် အနည်းဆုံး ဆယ်စက် ရှိလောက်သည်။

လင်းရှန်သည် အနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ မှော်အဆီအနှစ်သစ်သားဝိညာဉ်ကို ရရှိရုံသာမက လှောင်အိမ်အတွင်းမှ ဖောက်ထွက်ကာ ကျင့်ကြံသူသခင်ထံ ရောက်သွားမည်ဟု ၎င်းတို့က တွေးဖူးမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူ သခင်ကိုပင် သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ဒီအကြောင်းကို သူတို့သိလျှင် သူတို့မျက်လုံးတွေ ပြုတ်ထွက်ကုန်မည်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ အလောင်းကောင်ဂိုဏ်း၊ သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းနှင့် ပျံသန်းခြင်းတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတို့၏ တပည့်များအား မည်သည့်နေရာမှာမှ မတွေ့ရတော့သည်ကို လူအများက သတိပြုမိကြသည်။

"အဲဒီလူတွေက ရွှမ်တုတောင်မှာ သေသွားတာလား"

"ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး  ဘယ်သူက သူတို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ ဂိုဏ်းသုံးခုရဲ့တပည့်တွေ ကွယ်ပျောက်ကုန်ပြီ။”

"ဟေ့ ရန်ရှန်းပင်း၊ ရီစုဖန်နဲ့ ကွမ်ကျိူးတို့လည်း ထွက်မလာဘူး”

"ငါ့အထင်ပြောရရရင် ဒီလူတွေက ရွှမ်တု တောင်မှာတွေ့ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ အတူတူ သေဆုံးသွားလောက်တယ်”

"အဲဒါက အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်”

လူအများက ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းခွဲတပည့်အားလုံးနှင့် ထူးထူးခြားခြား ခွန်အားရှိသော ပျံကျကျင့်ကြံသူသုံးဦး တစ်ချိန်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ ဒီလူအားလုံးကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူးမလား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်သူသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်လိုက်သနည်း။ သူက ကျင့်ကြံသူသခင်လား?

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆွေးနွေးနေကြတာကိုကြားတော့  ချွီခယ်နဲ့ရှန်ကျီနင်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာသွားသည်။

ဂိုဏ်းသုံးခုက လူတွေတောင် သေကုန်၏ ကံကောင်းထောက်မစွာ  ၎င်းတို့သည် မပါဝင်ခဲ့ကြပေ။

လင်းရှန်၏အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ သူတို့ဝိုင်းဆွေးနွေးတာကို မကြားသလိုပဲ လင်းရှန်က “စီနီယာအစ်ကိုတို့ သွားကြရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချွီခယ်နဲ့ ရှန်ကျီနင်တို့သည် အာရုံများပြန်ရလာပြီး ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ရွှမ်တုတောင်မှ ထွက်ခွာခြင်းသည် အလွယ်တကူ အနားယူနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ရွှမ်တုတောင်ပေါ်၌ ဘာမှမတွေ့ခဲ့သူများသည် လမ်းတစ်လျှောက် တစ်ခုခုရခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများအား ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

မှော်အဆီအနှစ်အရည်ကိုရရှိထားသူများပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ပြုလုပ်နိုင်သည်။  မှော်

အဆီအနှစ်အရည်ကို မုန်းတီးနေမည်မဟုတ်ပေ။

ချွီခယ်သည် နဂါးပျံသင်္ဘောကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်သည်။

အမြင့်၁၀မီတာနှင့် မီတာသုံးဆယ်မှ လေးဆယ်အထိ ရှည်သော အကောင်တစ်ကောင်၏ အသွင်အပြင်သည် ၎င်းအနီးတစ်ဝိုက်ရှိ လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။

လူတော်တော်များများက မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

အလောင်းကောင်ဂိုဏ်း၊ သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းနှင့် ပျံသန်းခြင်းတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့်အတူ လင်းရှန်နှင့် ၎င်း၏စီနီယာညီအစ်ကိုများက ပျံသန်းနေသော သင်္ဘောကဲ့သို့ ရတနာများကို ထုတ်ယူနိုင်ကြသည်။

ပျံသန်းနေသော သင်္ဘောကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ၎င်းတို့ သုံးဦးအပေါ် ထားခဲ့သော မကောင်းတဲ့ အကြည့်များက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့်လည်း  ချွီခယ်က နဂါးပျံသင်္ဘောကို နေရာမှာပဲ ဆွဲထုတ်ခဲ့တာပင်။  လူတချို့၏ မကောင်းသော အကြံအစည်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရတာ တော်တော်ထိရောက်လေ၏

သူတို့ သုံးယောက်သည်  နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ ချွီခယ်သည် တိုကင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ သင်္ဘောသည် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်းတက်ကာ နဂါးမြို့ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

နဂါးပျံသင်္ဘောသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် ဆွေးနွေးမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထူးဆန်းသော လေထုသည် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

အချို့သော  ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှမ်တုတောင်ခြေရင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ လူတော်တော်များများက သူတို့နောက်ကိုခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ လိုက်လာကြသည်။

နဂါးမြို့။

နေကိုးစင်းဂိုဏ်း၊

ရှေးဟောင်းအခန်းတစ်ခုမှာတော့ 

ခန်းဟိုင်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး ရံဖန်ရံခါ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသည်။

တစ်လကျော်ကြာပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အပူအဆိပ်တွေကို လုံး၀မထုတ်နိုင်သေးပေ။

သူ့ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာတွေက ပျောက်ကင်းလာပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ပုံပေါက်နေပေမယ့် နေ့တိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အပူအဆိပ်တွေက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုတင်ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ ခန်းကျိုးဟာ သူ့ရဲ့ချစ်လှစွာသောသားလေး နာကျင်ကိုက်ခဲနေတာကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ အပ်တွေထိုးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီကလေးက  လင်းရှန်လား" အံကြိတ်ထားသော သွားများဖြင့် မေးသည်။

ဟန်လျန့်က “ဦးလေး၊ရွှမ်တုအစည်းအဝေးကပြီးပြီ။လင်းရှန် ပြန်လာသင့်ပြီ”

"ဒီကလေးပြန်လာရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းပြော”

ဒါကိုကြားတော့ ဟန်လျန့်က "ဦးလေး၊ ခန်းဟိုင်နဲ့ဟန်လျန့်က အလောင်းအစား လုပ်ထားတာ။ အကျိုးဆက်တွေကို ခံယူဖို့ နှစ်ဦးသဘောတူခဲ့ကြတာ။ ခန့်ဟိုင်ကဒဏ်ရာရခဲ့ပေမယ့်  လင်းရှန်ကို ပြဿနာမရှာသင့်ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် ဝေဖန်မှုတွေ ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်ရတယ်…”

လင်းရှန်သာ နောက်ခံမရှိသော သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဟန့်လျန်အဖို့ တားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း  လင်းရှန်သည် ယခုဂိုဏ်းတွင် ကျော်ကြားခဲ့ပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်လိုတဲ့ အကြီးအကဲတွေတောင် ရှိခဲ့သည်။  အကယ်၍ ခန်းကျိုးသည် လင်းရှန်ကို ယခုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက အထက်အရာရှိများမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်ဖြစ်သည်။

ခန်းပျိုးက မုန်းတီးစွာနဲ့ "ဒါဆို ဘာလဲ။ ဟိုကောင်လေးက ဟိုင်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ ငါဟိုင်အတွက် လက်စားချေမပေးရင် ငါက ဘယ်လိုအဖေမျိုးပါလိမ့်။"

ဟန်လျန့်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။

သားအဖနှစ်ယောက်က ဒေါသတကြီးကြသည်။

ခန်းဟိုင်က သူ့အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ပြီး လင်းရှန်နဲ့ ပြဿနာမရှာဘူးဆိုရင် ဒီအခြေအနေမျိုးနဲ့ သူဘယ်လို အဆုံးသတ်ပါ့မလဲ။

သို့သော် ထိုအရာများကို ပြောရလျှင် လင်းရှန်သည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။

ခန်းဟိုင် ပြောပြချက်အရ လင်းရှန် တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

ခန်းဟိုင်တွင် ဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြော နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသည်။

သူ့ကို တစ်ချက်တည်း အနိုင်ယူနိုင်ဖို့  လင်းရှန်မှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြော သုံးဆယ်ရှိရမည်။

နေကိုးစင်းဂိုဏ်းတွင် ဒုတိယတန်း ဝိညာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြော ရှိသူ နောက်တစ်ယောက် ရှိတော့မည်လား။

ဟန်လျန့်က တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ခန်းကျိုးက စိတ်ပူပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“လင်းရှန်ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ့ကို အကြောင်းကြားပါ။ တခြားဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ဂိုဏ်းက ငါ့ကို အပြစ်ပေးရင်တောင် ဟိုင်အတွက်ကို လက်စားချေရမှာ” 

"အဲ့ဒီကလေးက ဟိုင်ကို အပူအဆိပ်ဒဏ်ကို ခံစားစေခဲ့တယ်။ ငါလည်း သူ့ကို ဒီလိုပဲ ခံစားခွင့်ပေး”

အဆုံးတွင်ခန်းကျိုး၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဟန်လျန့်က တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဆုံးတွင် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။

ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရေး ဒုတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူသခင်က စိတ်ဆုံးဖြတ် ထားသောကြောင့် သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။