အဆင့်မြင့် အလောင်းအစား (၁)

စွန်းလင်းမောင်?

လင်းရှန်အနေနဲ့ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ တွေးကြည့်တော့ ထိုလူကို သိပုံ မပေါ်ပေ။

တွေးပြီးတာနဲ့ သူက ကျွန်းကန့်သတ်ချက်ကို ဖွင့်ပြီး အပြင်လူကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လူငယ်တစ်ယောက် လင်းရှန်းရှေ့မှာ ရောက်လာသည်။

"ကျွန်တော်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ?"

လင်းရှန်သည် ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိဥာဏ်အရ စွန်းလင်းမောင်သည်  ကျင့်ကြံသူသခင် မဟုတ်သလို တောက်ပသော ဝင်ပေါက်နဝမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း ချက်ချင်း ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ သူအနေနဲ့ ဝိဉာဉ်မဏ္ဍိုင်သွေးကြောကိုပင် မပေါင်းစည်းရသေးပေ။

စွန်းလင်မောင်က အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

လင်းရှန်အကြောင်း သီးသန့်ဆွေးနွေးသောအခါတွင် ၎င်းကို သိပ်ပြီးမတွေးခဲ့မိသော်လည်း လင်းရှန်၏ရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ရပ်ကာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော အရောင်အဝါကို ခံစားလိုက်သောအခါတွင်မူ သူသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည်။

ဒါက အားကြီးတဲ့သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အားနည်းသူတွေရဲ့ မသိစိတ်က တုံ့ပြန်မှုပင်။

ထို့အပြင်  စွန်းလင်းမောင်သည် ဤနေရာတွင် မစ်ရှင်တစ်ခုရှိခဲ့သည်။ သူ့အနေနဲ့ ပိုတောင် စိတ်မသက်မသာ ခံစားရသည်။

ခဏအကြာတွင်  စွန်းလင်းမောင်သည် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

“အကိုကြီး လင်း၊ ကျွန်တော်က စီနီယာအကိုရှန်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်းလာတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက အကိုရှန်က ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းကိုလွှဲယူဖို့ ချိန်းဆိုထားခဲ့ပါတယ် ။ ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းကို အတင်းဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး လုယူတာက  စည်းမျဉ်းတွေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ဆီပြန်ပေးလိုက်ပါ”

ဒါကြောင့် သူ့ကို ရှန်ဝမ်ချီက ပို့လိုက်တာပင်။

လင်းရှန်က လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးလိုက်ပြီး “မလိုအပ်တာတွေကို ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အခြေအနေမှန်ကို သိတယ်။ အဲဒါကို တကယ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောချင်ရင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အရင် ချိုးဖောက်ခဲ့တာ ရှန်ဝမ်ချီလေ”

“ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းက အခု ငါလှိုဏ်ဂူနေရာ။ အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတာ ငါ့ကိုယ်ပိုင် ဥစ္စာ။ရှန်ဝမ်ချီက အဲ့တာကို စွန့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုနေတယ် ။ ငါ့ဆီကနေ ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းကို သူ ဘယ်လို လုယူမယ်ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြစမ်းပါ”

တပည့်အချင်းချင်းကြားတွင် တိုက်ပွဲပြတ်လတ်တာမျိုး မရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ ၎င်းတို့သည် အနည်းဆုံး တော့ ရှေ့ကို ပေါ်လာရမည်။ လင်းရှန်လောက် ဘယ်သူမှ ရိုးရိုးသားသား ဘယ်သူမှ မရှိခဲ့ပေ။ စွန်းလင်းမောင်သည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အရှက်ကွဲသွားသည်။

တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အကိုရှန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမည်ဟု သတိရမိသည်။ သူ့က အံကြိတ်ကာ စိန်ခေါ်လွှာကို ထုတ်ပြီး လင်းရှန်ထံ ပေးလိုက်သည်။

“အကိုကြီး လင်း၊ ဒါက စီနီယာအစ်ကို ရှန်က ကိုယ်တိုင်ရေးထားတာ။ ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းကို စွန့်လွှတ်ဖို့ကိစ္စမှာ စီနီယာညီအစ်ကို လင်းက သဘောမတူရင် ဒီစာကိုပေးခိုင်းပါတယ်”

"အိုး?"  လင်းရှန်က ယူလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည် ။ လှောင်ပြောင်သောအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤစာသည် စိန်ခေါ်မှုစာတစ်စောင်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းအရာသည် ရလဒ်အပေါ် အခြေခံ၍ ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို 

ဆုံးဖြတ်ကာ လင်းရှန်းအား တိုက်ခိုက်ဖို့ နေရာရွေးချယ်ရန် တောင်းဆိုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။လင်းရှန်က သဘောမတူလည်းရသည်။ သူသည် အနာဂတ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူရဲဘောကြောင်သည့် ကျွန်းပေါ်တွင် ပုန်းနေနိုင်သည်။

“နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပါပဲ။ မင်းဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ။ ရိုးရိုးသားသားပြောပါလား?"

လင်းရှန်သည်  ရှားမုန့်ရန်ကြောင့်လားမသိသော်လည်း ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။

အတွင်းစိတ်က ရယ်နေပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာတော့ မဖော်ပြပေ။ သူက စိန်ခေါ်စာတစ်စောင်ကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှန်ဝမ်ချီအတွက် လွယ်ကူလွန်းတယ်။ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းက ငါ့ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်မှုလေ။  ငါ့ပစ္စည်းတွေကို အလောင်းအစားအဖြစ်သုံးတာက သူ့အတွက် သိပ်လက်တွေ့မကျဘူးမဟုတ်လား။ အလောင်းအစားလုပ်ချင်ရင် သူ့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုကိုပါ  ပြလေ”

စွန်းလင်းမောင်က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး “အစ်ကိုကြီး လင်းရဲ့ သဘောထားကို သိလို့ရမလား။

ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စွန်းလင်းမောင်က ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ပေ။ လင်းရှန်၏တောင်းဆိုချက်ကိုသာ နားထောင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့် ရှန်ဝမ်ချီအား သတင်းပို့နိုင်သည်။

"ရှန်ဝမ်ချီရဲ့ ဗိမာန်က ဘယ်မှာလဲ"

"အဲဒါက မုန်တိုင်းကျွန်းမှာပါ” စွန်းလင်းမောင်က မစဉ်းစားဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို မုန်တိုင်းကျွန်းကို အလောင်းအစားအဖြစ် သုံးကြည့်ရအောင်။" လင်းရှန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “နှစ်ဖက်စလုံးက ကျင့်ကြံမှုမြေကို အလောင်းအစားအဖြစ် အသုံးပြုမယ်။ တရားမျှတတယ်မဟုတ်လား"

ထိုမှသာ စွန်းလင်းမောင်က သူမေးတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

ပြောရန် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ထားသော်လည်း လင်းရှန်က သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ တားလိုက်သည်။

“ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို  မင်းဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး။ ပြန်သွားပြီး ရှန်ဝမ်ချီကို ငါ့တောင်းဆိုချက်ကို ပြောပြလိုက်။ သူလက်ခံချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဆယ်ရက်အကြာမှာ ရွှေစမ်းချောင်းကျွန်းမှာ တိုက်ပွဲစမယ်”

ဒါကိုပြောပြီးနောက်  လင်းရှန်က စွန်းလင်းမောင်ကို ပြောခွင့်မပေးဘဲ ဧည့်သည်ကို ပြန်ဖို့ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါပြောပြီးပြီ။ ငါ ကျင့်ကြံတော့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပေး”

စွန်းလင်းမောင်သည် တစ်ခုခုပြောတော့မည့်အချိန်တွင် လင်းရှန် လက်ဝှေ့ယမ်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။အားကြီးသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ပြေးလာတော့ ချက်ချင်းပင် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရသည်။

သူ့အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသောအခါတွင် စွန်းလင်းမောင်သည် ကျွန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရပြီး ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုက အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကူရာကယ်ရာမဲ့နေသူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်သွားပြီး ရှန်ဝမ်ချီအား သတင်းပို့ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

စွန်းလင်းမောင် ပြန်လာစဉ်တွင်  ရှန်ဝမ်ချီသည် အမိုးပျံကျွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အပေါ်ကကြည့်လိုက်ရင် ကျွန်း၏မြေပြင်အနေအထားကို ဝင်းတွေနဲ့ အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးတွေက ဝန်းရံထားသည်။

ဖမ်းစားနိုင်ဆုံး အရာမှာ ကျွန်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းကြွေပြားများသည် ကောင်းကင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ အဆောက်အဦများတွင် ရွှေငွေဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ သူတို့သည် အဝေးမှကြည့်

လျှင် စီးဆင်းနေသော ကျောက်စိမ်းနဲ့တူပြီးချယ်လှယ်ထားသော အမိုးအကာများသည် သက်တံနှင့်တူသည်။ ဒါက အလွန်ဇိမ်ရှိလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်၌ လူတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။  မရေမတွက်နိုင်သော အိမ်အကူများသည် စပျစ်ရည်နှင့် အရသာမျိုးစုံကို အဆက်မပြတ် ဧည့်ခံနေပြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်ကြသည်။

"မုန့်ဖေးက သူ့ဘာသာ  ပျော်နေတုန်းပဲ”

ရှန်ဝမ်ချီက ရယ်မောပြီး နန်းတော်ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းများစွာ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

ခန်းမထဲမှာ လူဆယ်ယောက်ကျော်နေပြီ။ သူတို့အားလုံးသည် အသက် ၂၅ နှစ်မှ ၃၀ ကြား များဖြစ်သည်။ အားလုံးက  သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ ဇိမ်ကျကျ ၀တ်ဆင်ထားကြသည်။  သူတို့အားလုံးဟာ သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုတွေ၏ တပည့်တွေဆိုတာ သိသာသည်။ 

ဦးဆောင်သူ သုံးဦးသည် ထူထဲသော အရောင်အဝါများ ရှိသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ၊ သူတို့သည် ရှန်ဝမ်ချီကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူသခင်များဖြစ်သည်။

အသံကိုကြားတော့  လီမုန့်ဖေက လှည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ရှန်ဝမ်ချီကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဝမ်ချီက  ဒီမှာပဲ။ ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ နာရီဝက်ကျော်ပြီ။မင်းများများ  သောက်ရမယ်”

အနားတွင် ထန်မင်နှင့် သွမ်ကျီဖျင်တို့သည် ရှန်ဝမ်ချီကို ဦးစွာသောက်စေလိုသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ အားပေးကြသည်။

တောက်ပသောဝင်ပေါက်အဆင့်မှ သြဇာကြီးမားသော မိသားစုများ၏ အခြားတပည့်များသည် အပြုံးများဖြင့်ရပ်နေကာ ကြားမဖြတ်ဝံ့ကြပေ။ 

သြဇာကြီးသော မိသားစုများ၏ တပည့်များသည် ၎င်းတို့မိသားစုများမှတဆင့် ဆက်စပ်နေကြသောကြောင့် မျိုးနွယ်စုများသည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဆက်ဆံလေ့ရှိကြသည်။ ရံဖန်ရံခါ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိစေရန် အတူတကွ စုံဆည်းကြရသည်။