အခန်း (၁၂၉၆)

လေဟာနယ်မှ ထွက်လာသော သားရဲတိုင်းသည် ပေတစ်ရာကြီးမားသည်။ သူတို့၏ တောင်ပံများက အနက်ရောင်အလင်းကို သယ်ဆောင်ထားပြီး တောင်ပံတစ်ချက် ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် တောင်ကုန်းတွင်ရှိသော ကျောက်တုံးများကို ကွဲကြေသွားစေသည်။

ခုခံရန်ကြိုးစားနေသော ရုပ်သေးရုပ်များက လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

လျင်မြန်သော ချပ်ဝတ်သခင်များကသာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘန်း”

ရုပ်သေးရုပ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွင့်ထွက်သွားကြပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။

ရုပ်သေးသခင်များက ဖြူဖျော့သွားသည်။ အဆင့်ခုနစ်နှင့် အထက်တွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများကသာ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

“ဒီသားရဲတွေက ဘာဖြစ်လို့ အရမ်းသန်မာနေတာလဲ”

“ငါတို့က ဒီလိုသားရဲတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်မှာလဲ”

တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ထိတ်လန့်နေသော အသံများကို ကြားရသည်။

အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်များက ကြောင်အနေကြသည်။

‘ပထမစမ်းသပ်မှုက ကျော်ဖြတ်ဖို့လွယ်တယ်ဆို’

“ဟမ့်၊ နေကြတ်ကျောင်းတော်က ရင်ဆိုင်ရလွယ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား”

တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင်ရှိသော လူတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ခန်းဆောင်၏ အလင်းလွှာတွင် စမ်းသပ်မှုခံယူနေသော မြင်ကွင်းကို ပြသနေသည်။

အနည်းဆုံး တပည့်ဆယ်ယောက်သည် ပထမသားရဲလှိုင်းကြောင့် ကျဆုံးသွားကြသည်။

တောင်ကုန်းတွင်ရှိသော အဖွဲ့အများစုသည် သားရဲများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံနေရသည်။

ပညာသင်တပည့် အများအပြားက ထိတ်လန့်နေပြီး အဖွဲ့ဝင်များကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သို့သော် လက်ရွေးစင်များလည်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“ကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေက စမ်းသပ်မှုတွေကို ခံယူထားတဲ့အတွက် မြို့ငယ်လေးတွေမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေထက် ပိုသာနေတာပဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။

“ဟယ်ရန်ရဲ့အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်။ သူတို့က ခုခံမှုနဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အစီအစဉ်တကျ ဆောင်ရွက်နေတယ်။ သားရဲတွေကို လွယ်လွယ်လေး ထိန်းထားနိုင်တယ်”

ဟယ်ရန်က အဆင့်ကိုးကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူက ထူးချွန်သော ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ မျှော်လင့်ထားသော လက်ရွေးစင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ရန်က အဆင့်ရှစ်ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သားရဲများကို ခုခံ၍ ထိတ်လန့်နေသော အဖွဲ့သားများအား ကာကွယ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့အဖွဲ့က စိတ်ငြိမ်သွားပြီး ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်လာခဲ့သည်။

ဟယ်ရန်နှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့နိုင်သော လူများသည် အားမနည်းကြပေ။

သူတို့က အသိဝင်လာသောအခါ တောင်ကုန်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဟယ်ရန်က သတိကြီးနေတုန်းပဲ။ ကောင်းကျန်ထိုက်ကို ကြည့်လိုက်ပါအုံး။ သူက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သားရဲဆယ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး အလင်းလွှာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ညွှန်ပြသည်။

ထိုနေရာတွင် ရုပ်သေးသခင်ဆယ်ယောက်၏ အကူအညီဖြင့် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် လူငယ်တစ်ယောက်က အစွမ်းပြနေသည်။

လူငယ်က အလွန်သန်မာပြီး အဆင့်ကိုးနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

အဆုံးမရှိသော အလင်းစီးကြောင်းများသည် ပြန့်ကျဲနေသော ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားသွားတိုင်းသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော သားရဲများ၏ အရေပြားကို ထိုးဖောက်နိုင်သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော သားရဲများက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လဲကျသွားကြသည်။

သူက အဆင့်ရှစ်သာဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားကောင်းသည်။ အဆင့်ကိုး၊ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်လာလျှင် မည်သို့ ဖြစ်နေမည်နည်း။

ခန်းဆောင်ထဲတွင် လူအများ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားကြသည်။

လက်ရွေးစင်ကျောင်းသားများကို တပည့်အဖြစ် မခေါ်ယူနိုင်လျှင်ပင် မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားနိုင်လျှင် ကောင်းမွန်သည်။

သားရဲများ၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တောင်ကုန်းပေါ်တွင်ရှိသော တပည့်အများစုက ထိတ်လန့်ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားများက ထင်ပေါ်လာကြသည်။

တချို့က ဦးဆောင်ပြီး တချို့က အမိန့်ပေးသည်။ တချို့ကတော့ သေသပ်စွာ ပူးပေါင်းထားကြသည်။

ထိုအရာသည် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်လက်ရွေးစင်များကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

“နလန်မိုရန်ဆိုတဲ့ ကလေးက နလန်မိသားစုက မဟုတ်လား။ သူ့ခွန်အားက မဆိုးဘူးပဲ”

ဒိုင်လူကြီးတစ်ယောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားသော နလန်မိုရန်ကို ကြည့်သည်။

“ဖုန်းကျူထျန်းရဲ့ခွန်အားက သူတော်စင်တွေကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်”

သားရဲတစ်ဒါဇင်ခန့်အား သတ်ဖြတ်လိုက်သော ဖုန်းကျူထျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒိုင်တစ်ယောက်က ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“ဖုန်းကောမြို့ရဲ့ သခင်လေးက ပါရမီရှင်လို့ နာမည်ကြီးတယ်။ ဒီစမ်းသပ်ပွဲက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို တားဆီးနိုင်မှာလဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဖုန်းကျူထျန်း၏ခွန်အားက လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။

သူက သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို တစ်ချက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

ထိုခွန်အားသည် အမွေအနှစ်ရတနာကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို အမြင်အာရုံစူးရှသော လူများက မြင်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် ရတနာသည်လည်း သူ၏ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။

တွက်ချက်မှုများအရ နတ်ဘုရားအဆင့် မဟုတ်လျှင် ဖုန်းကျူထျန်းကိုသတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖုန်းကောမြို့နှင့် နေကြတ်မြို့သည် ဆက်ဆံရေး တင်းမာနေသော်လည်း နေကြတ်ကျောင်းတော်တွင်ရှိသော ဖုန်းကျူထျန်း၏ သင်ယူမှုကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

ပြင်ပရန်ငြိုးများကို ကျောင်းတော်တွင် ဖြေရှင်းခွင့်မရှိပေ။ အစည်းအရုံးက စည်းကမ်းထုတ်ထားသည်။

သို့သော် အင်အားစုကြီးတစ်ခုက အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားချင်လျှင် စည်းကမ်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ဟာကွက်များကို အသုံးချနိုင်သည်။

“အဲဒီ တောင်ကုန်းနံပတ်ဆယ့်လေးက ခုခံနိုင်တာပဲ”

အလင်းလွှာ၏ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဒိုင်လူကြီးတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

သားရဲအုပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် သာမန်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ သားရဲအုပ်ကို တမင်သက်သက် စီစဉ်ထားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း သာမန်အဖွဲ့များက မခုခံနိုင်ကြပေ။

ဟန်မူယဲ့တို့အုပ်စုက ခံတပ်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့က မရိုးရှင်းပေ။

ခန်းဆောင်တွင်ရှိသော လူတိုင်းက သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ရှိနေသည့် လျန်ချီယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဆရာလျန်က တစ်ခုခုကို သိထားပုံပေါ်သည်။

သို့သော် လျန်ချီယွမ်၏မျက်နှာထားက လေးနက်နေပြီး အတွေးများနေသည်။

အလင်းလွှာတွင် တောင်ကုန်းနံပတ်ဆယ့်လေးတွင် ကျန်နေခဲ့‌သော သားရဲခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်၏ အလောင်းများကို မြင်နေရသည်။

ထိုသားရဲများကို ကျောင်းသားများက သတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သားရဲများက တောင်စောင်းတွင် စိုက်ထူထားသော လှံရှည်များကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးမင်ကျီနှင့် တခြားလူများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုကို ခံစားရသည်။

သူတို့က သားရဲများကို ခုခံနိုင်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

သို့သော် သူတို့က တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ပါရန်မလိုအပ်သောကြောင့် စိတ်ပျက်နေသည်။

‘ဒီသားရဲတွေက ရင်ဆိုင်ရလွယ်တာလား’

‘စစ်ဆေးမှုက မခက်ဘူးပဲ’

“မသေသေးတဲ့အကောင်တွေ ရှိသေးတယ်။ သူတို့ကို သွားသတ်လိုက်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။ လူတိုင်းက လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ခံတပ်ထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။

ထောင်ကွမ်းနှင့် တခြားလူများက ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သတိထား၍ ရှေ့တက်သွားသည်။

“ဂါး”

လှံတစ်ချောင်းတွင်စိုက်ဝင်နေသော သားရဲတစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပြေးဝင်လာသော ရုပ်သေးရုပ်သုံးရုပ်ကို တိုက်ချသည်။

ထိုသားရဲက အလွန်အားကောင်းသည်။

ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် အဆင့်ခြောက်ရုပ်သေးရုပ်များကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ထောင်ကွမ်းနှင့် တခြားလူများက ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သားရဲက ကိုင်တွယ်ရန် လွယ်ကူသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သေဆုံးခါနီးဖြစ်နေသော သားရဲကပင် သူတို့၏ ခွန်အားထက် သာလွန်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုသားရဲက လှံရှည်များကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ပူးပေါင်းပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးသားရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးသောအခါတွင် လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

သားရဲအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့က ကျောင်းတော်၏ ဆုကြေးကို ရရှိနိုင်မည့်အပြင် သားရဲ၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် မူလဒင်္ဂါးများကိုလည်း လဲလှယ်နိုင်လိမ့်မည်။

အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်သားရဲများက တန်ဖိုးရှိသည်။

“အားလုံးပဲ လှံရှည်တွေ ထိခိုက်သွားလား စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ”

“ရုပ်သေးသခင်တွေက သံရိုင်းတွေကို ဆက်ပြီး တူးဖော်ရမယ်”

“ချပ်ဝတ်သခင်တွေက ထုံးကျောက်တွေကို သယ်ယူရမယ်”

ဟန်မူယဲ့၏အသံကို ကြားရသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျောင်းသားများက ကြောင်အသွားကြသည်။

“မင်းတို့က ဘာလို့ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ။ အစ်ကိုဟန်ပြောနေတာ မကြားဘူးလား”

ကောင်းထျန်ကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ရုပ်သေးရုပ်က သားရဲတစ်ကောင်ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ကျန်လူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်ကြသည်။

သူတို့က သားရဲများကို အပိုင်မသိမ်းနိုင်သောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသော်လည်း အစ်ကိုဟန်မရှိလျှင် ပထမသားရဲအုပ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် လူတိုင်းက တိုက်ခိုက်ရေးဝင်္ကပါနှင့် ခုခံရေးဝင်္ကပါများကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်သားရဲအုပ်သည် တစ်ရက်ကြာလျှင် ရောက်လာလိမ့်မည်။

လျန်ချီယွမ်က တောင်ကုန်းနံပတ်ဆယ့်လေးတွင် အပုံလိုက်ရှိနေသော ထုံးကျောက်များနှင့် သိပ်သည်းစွာရှိနေသော လှံရှည်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆွံ့အသွားသည်။

‘သူတို့က အဆုံးအထိ ဒီအတိုင်းသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား’

စမ်းသပ်မှု၏ ငါးရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တံခါးပွင့်လာသည်။ တပည့်များအားလုံးက မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

သောင်းချီသော အနက်ရောင်ကြေးခွံကျားသစ်များက ရေစီးသဖွယ် ပြေးထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်ခါသွားအောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

“အဲဒါက သံမဏိကြေးခွံကျားသစ်တွေပဲ”

“သူတို့က လျင်မြန်ပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းကောင်းတယ်။ ငါတို့က ခုခံဖို့ပဲ တတ်နိုင်မယ်”

တောင်ကုန်းတွင်ရှိသော တပည့်များအားလုံးက လျှပ်စီးကြောင်းသဖွယ် လျင်မြန်ပြီး ပေါင်တစ်သိန်းလေးလံသော ကျားသစ်နက်များကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

သူတို့၏ ထက်မြိသောသွားနှင့် လက်သည်းများသည် အလွန်ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။

တစ်ချက်ခုန်အုပ်ခံရလျှင် တစ်ခါတည်း သွေးအန်သွားလိမ့်မည်။

“ထွက်ပြေးကြ”

တောင်ကုန်းထိပ်တွင်ရှိသော ကျောင်းသားတစ်ယောက်က အော်ပြောသည်။

ထို့နောက် သူတို့အဖွဲ့က လူစုခွဲပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

အကူအညီတောင်းခံသော အချက်ပြမှုသည် ကောင်းကင်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် မည်သူမှ ရောက်မလာကြပေ။

ခန်းဆောင်တွင်စောင့်ကြည့်နေသော ဒိုင်လူကြီးများက အကူအညီပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

“အခက်အခဲကို ရင်မဆိုင်နိုင်ရင် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သန်မာလာမှာလဲ”

သူတော်စင်အဆင့် ချပ်ဝတ်သခင်တစ်ယောက်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ကျောင်းသားအဖွဲ့များက နေရာတိုင်းတွင် ထွက်ပြေးနေကြသည်။

သူတို့က မသိစိတ်အလျောက် အားကောင်းသောအဖွဲ့များဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

ချပ်ဝတ်သခင်များက အမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူတို့၏နောက်တွင် ရုပ်သေးသခင်များ ပါလာကြသည်။ ပန်းပဲပညာရှင်များကတော့ နောက်ဆုံးတွင်ဖြစ်သည်။

“စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပန်းပဲပညာရှင်တွေက တခြားလူတွေအတွက် အသားဒိုင်းကာပဲ ဖြစ်ပေးနိုင်တယ်”

ဒိုင်လူကြီးတစ်ယောက်က ဆိုးဝါးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စမ်းသပ်ပွဲတွင် ထိုမြင်ကွင်းမျိုးကြောင့် သူတို့က အမြဲတမ်း ဒေါသထွက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ရသည်။

ပန်းပဲပညာရှင်များသည် ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က တန်ဖိုးထားမခံရပေ။

“သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြစို့”

အလင်းလွှာတွင် ထွက်မပြေးနိုင်သော ပန်းပဲပညာရှင်များက နောက်ပြန်လှည့်ပြီး သားရဲများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

“မြန်မြန်လေး ငါ့ကိုကယ်ပါ။ ငါက အဆင့်ရှစ် ပန်းပဲပညာရှင်ပါ”

တချို့ပန်းပဲပညာရှင်များက တခြားလူများကို စွန့်ပစ်ပြီး ထိတ်လန့်စွာ ထွက်ပြေးလာကြသည်။

တောင်ကုန်းတချို့တွင် သန်မာသူများက ပါရမီရှိသော ရုပ်သေးသခင်နှင့် ချပ်ဝတ်သခင်များကို စုစည်းနေကြသည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမကောင်းသော ပန်းပဲပညာရှင်များကိုတော့ ငြင်းပယ်လိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲတွင် ပန်းပဲပညာရှင်များက လုံလောက်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထောက်ပံ့မပေးနိုင်ရုံသာမက အဖွဲ့ကိုလည်း ဆွဲချသွားနိုင်သည်။