ကျဉ်းမြောင်းသောအောင်ပွဲ
Vol. 120 Ch. 4,1311
လူတော်တော်များများဟာ လုံယာရဲ့ စကားလုံးတွေကနေ ဒြပ်စင်ငါးပါးယင်ယန်ဓားသိုင်း ဆိုတာကိုတောင် စွဲလန်းနေကြပြီ။ အစတွင် ၎င်းသည် အဓိကဓားသိုင်း ရှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် လုရွှမ်က ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် သူ့ဘာသာသူ ဖန်တီး ပြောင်းလဲတိုးတက်စေခဲ့သည်။
ဒါက ဘယ်လိုအရည်အချင်းမျိုးလဲ။
ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းနှင့် ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းကြား သဘောထား ကွဲလွဲမှုကို လူတိုင်းသိကြသလို ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုသည် ယင်ယန်နှင့် ဒြပ်စင်ငါးပါးတို့အကြား အချိန်အတော်ကြာအောင် မဆက်ဆံခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ဓားသိုင်း ရှိတယ် ဆိုတာတော့ တဖြည်းဖြည်း မေ့လျော့သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ဤဓားသိုင်းသည် လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲရုံသာမက ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား ဆက်ဆံရေးကြောင့်လည်း လေ့ကျင့်သူ မရှိချေ။ သို့သော် ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းမှလူများသည် ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဥ်များကို သင်ယူလိုကြပြီး ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ဒြပ်စင်ငါးပါးကို သင်ယူလိုကြသည်။
လက်ရှိမှာတော့ လုရွှမ် သူ့အသက်ရှူသံကို ချိန်ညှိလိုက်စဥ် ဟောက်ထျန်းက သူ့ကိုတွေ့ဖို့ ပြေးတက်လာပြီး တွဲထူပေးလာ၏။
"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ဒဏ်ရာပြင်းလား"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ခန္ဓာကိုယ်က တုန့်ပြန်မှုတစ်ခုပဲ... ပြန်ကျင့်ကြံပြီးရင် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ အဆင်ပြေသွားမှာပါ... စိတ်မပူနဲ့ ငါ့မှာ သန့်စင်ထားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးတွေ ရှိတယ်"
"မင်းဘာလို့အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ... ဒြပ်စင်ငါးပါးနဲ့ ယင်ယန် ပေါင်းစပ်တဲ့ ဓားစွမ်းရည်ကို မင်းတကယ် နားလည်သွားပြီလား"
ဟောက်ထျန်းက အသံတိုးတိုးနဲ့ မေးလေသည်။ ထိုအခါ လုရွှမ်က ဒေါသတကြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး။
"ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား... ငါ ကံကောင်းသွားတာ... ကောင်းကင်မီး၊ နတ်မိုးခြိမ်းသံနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မီးတောက်တချို့ရဲ့ အကူအညီကြောင့်မလို့ပဲ... အကြီးအကဲ လုံဝူကျီက ငါတို့ကို အရင်က အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးခဲ့ဖူးတယ်မလား... ငါအဲ့ကနေ တစ်ခုခုတော့ သဘောပေါက်သွားသလို ခံစားရတယ်"
ဟောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အကြီးအကဲ လုံဝူကျီရဲ့ လက်ဆောင်အတွက်လည်း အလွန်ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ ထိုလက်ဆောင်က သူ့ကို နတ်မီးနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ်ကို တစ်လအတွင်း ပြီးပြည့်စုံစွာ ဝင်ရောက်နိုင်စေခဲ့သည်လေ။
ဒါပေမဲ့ ဒါက အစပဲရှိသေးသည်။ သူ့ဆရာ၏ အဆိုအရ အကြီးအကဲ လုံဝူကျီက မသေမျိုးနယ်ပယ်ရဲ့ လွန်လွန်ကဲကဲ ရှိနေပြီမလို့ သူ့ရဲ့ လက်ဆောင်အချို့သည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်အထက်တွင် ၎င်းတို့အတွက် များစွာအကျိုး ရှိစေနိုင်သည်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် လုရွှမ် နှင့် ကျိုးယိတို့သည် နတ်နဂါး မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သော အဓိကကျသူများ ဖြစ်လို့ ၎င်းတို့အား ပေးသောလက်ဆောင်များသည် အဆမရေမတွက်နိုင်အောင် ကြီးမားပါသည်။
ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်က သူဘာမှ သဘောမပေါက်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပဲ ရှိနေသည်။ အဆင့်က အရမ်းမြင့်နေလို့ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်ချက်တွေက အရမ်းများနေလို့လား မပြောတတ်။ အခုမှသာ မတော်တဆ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေ၏။ အနာဂတ်တွင် လုရွှမ်တစ်ယောက် ကောင်းကင်သို့ပင် လွင့်စင်သွားလိမ့်မည်။
"ကြိုးစားထား... အနာဂတ်က မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်သွားပြီ"
ဟောက်ထျန်းက အားပေး၏။ သူ့မျက်လုံးများက ငြိမ်သက်နေပြီး လုရွှမ်ကို အလွန် ယုံကြည်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ လုရွှမ်လည်း ဟောက်ထျန်းရဲ့ ပုခုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း ရိုးသားမှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ငါတစ်ယောက်တည်း ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး... ငါတို့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်"
"ကောင်းပြီ... အေးအေးဆေးဆေး သွားကြရအောင်... မျှော်စင်နယ်ပယ်ကသာ တရားဝင် အခမ်းအနားပဲ.. အဲဒီအချိန်မှာ မင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်ချင်တဲ့လူတွေ ရှိလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေရဲ့ အဆင့်ကိုတော့ မထိခိုက်ရဘူး"
လူများစွာသည် လုရွှမ် ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ယခင်တိုက်ပွဲ အနည်းငယ်အပြီး ကျန်လူများသည် လုရွှမ်တို့ရဲ့ ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုတိုက်ပွဲများက စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိတော့လေရာ အားလုံးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြ၏။
ထိုညတွင် လုရွှမ် ဂိုဏ်းချုပ် နေရာချပေးထားသည့် အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ နတ်နဂါး မိသားစုသည် လာရောက်လည်ပတ်သူ အများအပြား မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် ဧည့်သည်များအတွက် ခြံဝင်းတစ်ခုတော့ ရှိနေသေးသည်။
မဟာဂိုဏ်းကြီးနဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေက ရှေးဟောင်း မိသားစုရဲ့ နေရာတွေက ကွဲပြားကြပြီး သူတို့ထိုင်တဲ့ ဝင်းတွေရဲ့ အရွယ်အစားတွေကလည်း ကွဲပြားပါသည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်း၏ ခွန်အားနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို အမှန်တကယ် တွက်ချက်ပါက ဂိုဏ်းဟာ အခြေခံအားဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်။ ဒီလိုမျိုး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ လုံးဝ သတိမထားမိနိုင်သလို ဆက်ဆံရေးက စစ်ပွဲတွေကို ကြိမ်ဖန်များစွာ ဖြစ်စေတယ်လို့တောင် တွေးတောနိုင်ပါ၏။
ယခုမူ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းသည် ခြံဝင်း၏ထိပ်တွင် အဆင့်သတ်မှတ် ခံထားရပြီ။ ဂိုဏ်းက သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေက ရှေးဟောင်း မိသားစုနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို ဟွမ့်သွမ့်မဟာဂိုဏ်းနဲ့တော့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
ခြံကြီးထဲ၌ လုရွှမ်နဲ့ ချန်ရှီးတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ အိမ်များ လုံလုံလောက်လောက် ရှိသည်။ ထို့အပြင် နေရာက တိတ်ဆိတ်ပြီး မှော်ဆန်မှု အပြည့်ရှိသည်။ လုရွှမ် တောအုပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အတွင်းထဲ၌ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်များ အလွန်ပေါများပြီး မွေးရနံ့တစ်မျိုးလည်း သင်းပျံ့နေသဖြင့် အလွန်အေးချမ်းမှုကို ခံစားရသည်။
ယခုလို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အားထုတ်မှု ထက်ဝက်ဖြင့် ရလဒ်နှစ်ဆ ရရှိမည်ဟုပင် စိတ်ကူးနိုင်ပါ၏။
သေးသေးလေးကနေ အကြီးကြီးကို ကြည့်ရင်တော့ မဟာဂိုဏ်းနဲ့ ရှေးဟောင်း မိသားစုကြားက ကွာဟချက်က နည်းနည်းတော့ များပုံရတာ တွေ့နိုင်သည်။
နတ်နဂါးမိသားစု၌ ရှိနေချိန်အတွင်းမှာ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ လုရွှမ်သည် အကာအကွယ် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို ချမှတ်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ နှစ်မြုပ်ကာ လျင်မြန်စွာ ငြိမ်ကျသွားခဲ့သည်။
နေ့လည်ခင်းက ဓားပြိုင်ပွဲတွင် သူခံစားခဲ့ရသည့် တုန်လှုပ်မှုလေးက သူ့စိတ်ထဲ အကြမ်းဖျင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။
လုံဝူကျီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝိညာဥ်အလင်းတန်းအား ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်စေပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းနှင့် ဆင်တူသော ပုတီးစေ့လေးများ အဖြစ် သူ့စိတ်ဝိညာဥ်ထဲ၌ တည်ရှိနေပါသည်။ ဒါပေမဲ့ နားလည်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းတော့ သူဘယ်လိုမှ မဖြတ်နိုင်ခဲ့။
ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကပဲ သူ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေတုန်း စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ အသံတစ်သံ ထွက်လာပြီး ထိုအရာလေးများကို လေ့လာကြည့်ရန် တကယ်ကို ကွာဟချက်အနည်းငယ် ရှိနေတာ သိလိုက်ရသည်။
လုရွှမ်သည် သူ့အနောက်တွင် ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ်မှုသည် အဓိကအချက်နဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်ခြင်းရှိမရှိ မသိသော်လည်း အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကတော့ ဖြစ်နိုင်၏။
ဒါကြောင့် မှော်ဆန်သော ရွှေချိုကို ထပ်မံထုတ်ကာ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် အပူကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး အာကာသသတ္တဝါများနှင့် ဆင်တူသော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ဒီရတနာက ဘာများလဲ။
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ဤအရာသည် မြေကမ္ဘာ အတွင်းမှ အရာမဟုတ်ဘဲ မြေကမ္ဘာ အပြင်ဘက်ကနေ လာတာ ဖြစ်သင့်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သဘာဝအားဖြင့် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
စမ်းသပ်ပြီးနောက် လုရွှမ် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ရွှေချိုကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ချွင်းကနဲ အသံနဲ့အတူ အပြင်ဘက်က အခင်းအကျင်း ပျက်စီးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်။
"ဒီနေ့ အပြင်မှာ အရမ်းကောင်းနေပါလား"
ချန်ရှီးရဲ့ အသံ ထွက်လာ၏။
လုရွှမ်: "ဒီလောက်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ အဝါရောင်သလင်းကျောက် သုံးသန်း ဆွတ်ခူးပြီး နောက်ဆုံးတော့ ချမ်းသာလာခဲ့တယ်လေ"
"စိတ်ကြီးဝင်မနေနဲ့ တကယ့် သခင်က အခုထိ မလှုပ်ရှားလာသေးဘူး....လုံယာရဲ့ အစ်ကို လုံကူနဲ့ သူ့အစ်မ လုံရှင်း ရှိသေးတယ်... သူတို့က လုံယာထက် အများကြီး ပိုပြင်းထန်တယ်"
ချန်ရှီးက ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။
လုရွှမ်: "ကျေးဇူးပဲ!"
"ဖေဖေက ငါ့ကို ပြောခိုင်းတာ... ငါ့မှာ အဲ့လောက်ကောင်းတဲ့ စိတ်ထားမျိုး မရှိဘူး"
ချန်ရှီးသည် ရက်စက်သော လူဖြစ်ပြီး သူသည် လုံကူနဲ့ လုံရှင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ညွှန်ပြနေရုံလေး မဟုတ်ပေ။ သိသာတာက ဒီလူနှစ်ယောက်က အရမ်းအစွမ်းထက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက်တွင် လုရွှမ် အခြားအတွေးများ မရှိတော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူလိုက်သည်။
နောက်နေ့ မနက်မှာတော့ လုရွှမ်ဟာ သူ တောထဲမှာ မသိလိုက်ဘဲ အိပ်ပျော်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့စွမ်းအင်သည် ယခင်ထက် မြင့်မားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာများအားလုံး ပျောက်ကင်းသွားပုံကလည်း အံ့ဖွယ်တစ်ခုလိုပင်။