ဒြပ်စင်ငါးပါးယင်ယန်ဓားသိုင်း
Vol. 120 Ch. 4,1310
လုရွှမ်ကလည်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံး၍ ကောင်းကင်ကို လက်တစ်ချောင်းနဲ့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ နောက်လက်တစ်ဖက်က လက်ညှိုးကလည်း မြေပြင်ကို ညွှန်ပြထား၏။ ချင်ထျန်းဓားကိုတောင် လေထဲ၌သာ လွင့်မျောထားခိုင်းသည်။
အားလုံးက ကောင်းကင်ကို အမြန်ကြည့်ကာ အပြောင်းအလဲ ရှိလားမလား သိချင်နေကြသည်။
လုရွှမ်သည် ယခင်က ဓားသိုင်းကို စဥ်းစားရင်း နားလည်သလောက်ဆို ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံရန် အဆင်သင့် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ့ဓားသိုင်းရဲ့ ချို့ယွင်းချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ဖက်လူရဲ့ ဓားသိုင်းအောက်သို့ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းသာ ကွာကြောင်း သိ၏။
ဒြပ်စင်ငါးပါး၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်နှင့် အာကာသအတွင်းရှိ ယင် အအေးဓာတ်တို့ အတူတကွ စုရုံးလာကာ ယင်နှင့်ယန် တိုးပွားလာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်လိမ့်မလဲ။
ထိုအဖြစ်ကြောင့် လုရွှမ် ပြိုင်ဘက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသွားသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လုံယာဘက်က နတ်နဂါးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဒြပ်စင်ငါးခု၊ ယင်ယန်စွမ်းအင် ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပေါင်းစည်းမှုနှင့် ဓားသိုင်းအပေါ် နားလည်မှုအရ လုရွှမ် သူ့ကိုယ်သူ လုံယာထက် သာလွန်ကြောင်း သိသည်။
ဒါကြောင့် ဒီကစားပွဲကို အနိုင်ယူချင်တယ် ဆိုရင်တော့ သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခု လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ သူ့မှာလည်း နတ်နဂါး ရှိပေမယ့် ၎င်းကို ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာခိုင်းရန် လောလောဆယ်တော့ မလိုအပ်သေးချေ။
လက်တစ်ဖက်က ကောင်းကင်ကို ဖွင့်လိုက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝိုက်ရှိ လေထုထဲက အပြောင်းအလဲများကို လူတိုင်းလည်း ခံစားနိုင်သည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါးသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စပြုလာကာ သူ့မျက်နှာရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်ဆီ၌ ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လာရသည်။
ထို့နောက်တွင် ၎င်းတို့က ရောနှောသွားကာ ပေါင်းစည်းလိုက်ကြပြီး မငြိမ်မသက်မှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာကြသည်။
"ဟေ့ လုရွှမ် ဘယ်မှာလဲ... သူဘာလို့ပျောက်သွားတာလဲ"
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က ထအော်လိုက်သည်။ အဲဒီအခါမှ လူတွေလည်း တုံ့ပြန်လာကြ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ ပရိတ်သတ်တွေမှာ တကယ်ပဲ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့မိမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။
လူများသည် စိန်ခေါ်ကွင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှာဖွေကြည့်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များဖြင့် ရှာဖွေကြသော်လည်း လုရွှမ်ရှိနေခြင်းကို မခံစားနိုင်ကြပေ။
"ယင်းယန်နဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါးက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးထဲ ပေါင်းစပ်သွားတာပဲဟ!!"
တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သလို ထအော်လိုက်တဲ့အခါ အသံပြုသူအား လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်ကြသည်။ အရင်က လုရွှမ် ရှိတဲ့နေရာကို သရုပ်ပျက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကောင်လေးက ပြောလိုက်တာပါပဲ။
ဟောက်ထျန်းလည်း ရှင်ထျန်းအား အံ့သြစွာကြည့်ရင်း ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းလေး ဖြစ်နေသည်။ ရှင်ထျန်းရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ အမူအရာနဲ့။
"ဉာဏ်ကြီးရှင်လေး... ဒါကမှ တကယ့်ပါရမီရှင်ပဲ ငါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောပြခဲ့ပေမယ့် လုရွှမ် ဒီကလေးက ဒြပ်စင်ငါးပါးနဲ့ ယင်ယန်ကို တကယ် ပေါင်းစပ်ပစ်တာပဲ"
"အရင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားတယ်... လုရွှမ်က မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စွမ်းအင်ကို ပေါင်းစည်းပြီး ထိန်းချုပ်နေတာ.... ဒါပေမဲ့ သေးငယ်တဲ့ နေရာမှာ အချိန်တိုတိုနဲ့ ပေါင်းစည်းဖို့ဆို လုံလောက်တယ်"
ဝူး!
နဂါးဟောက်သံနှင့်အတူ လူတိုင်း နဂါးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် နဂါးသည် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဟောက်နေလေသည်။
"ဒါက နတ်နဂါးကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအပိုင်းအစပဲ"
ရှင်ထျန်းက တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ နတ်နဂါးကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
နတ့နဂါးသည် ၎င်း၏အမြီးကို လွှဲယမ်းပစ်ကာ အက်ကွဲသံများဖြင့် လေလှိုင်းများကို လှုပ်ခတ်စေသော်လည်း လေထုထဲတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ထည်ကို ကန့်သတ်ထားသည့် ဒြပ်စင်ငါးခုရှိသကဲ့သို့ ရုန်းနေဆဲပင်။
နတ်နဂါး၏ ကိုယ်လုံးက လိမ်နေတာကြောင့် ထိန်းချုပ်ခံနေရတယ် ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်သည်။ ၎င်းရဲ့ ခြေသည်းလေးချောင်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ခြစ်နေသည်။ လေထုကို ကုတ်ခြစ်နေမှန်း သိသာပေမယ့် ကြီးမားတဲ့ ပွတ်တိုက်သံက ထွက်လာ၏။
ဝူး!
နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အခါမှာတော့ အသံကနေ နတ်နဂါးကြီး အနည်းငယ် နာကျင်သွားကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ သူ့ဗိုက်အောက်မှ နဂါးကြေးခွံက ရွှေဝါရောင် ပြောင်းသွားပြီး ဗိုက်အောက်ကနေ ခြေသည်းတစ်ချောင်း ထပ်ထွက်လာသည်။
လုံယာ: "ကောင်းကင်ထက်က နဂါး!"
နတ်နဂါးသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လေထုထဲ၌ လှည့်ပတ်ထား၏။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်မတ်စေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖိနှိပ်မှုမှ ခွဲထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းတော့မည့်နှယ် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ဝုန်း!
ရုတ်တရက် လေထဲမှ မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်နဂါးအား ထိမှန်သွားသည်။ မိုးကြိုးဟာ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင်ရှိပြီး ရေပုံးလောက်ကြီး ထူကာ ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်သည်။ ၎င်းက ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး စွမ်းအားကလည်း အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် နတ်နဂါး၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ချိုးနှိမ်ပစ်လိုက်သည်။
လေထုထဲက နေရာဟာ တင်းကျပ်လာပြီး နဂါးကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပုန်းအောင်းနေလိုက်ရသည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မိုးတိမ်တွေက သည်းထန်စွာ ရွာချလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နဂါးကြီးဟာ ခွန်အားသစ်တွေနဲ့ ဟောက်လာကာ ခြေသည်းငါးချောင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုကြီးလာပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးထဲက ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာခဲ့ပါတော့သည်။
နတ်နဂါးက တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မနီးမဝေးတွင်တော့ လူတစ်ယောက်က တိုက်ပွဲကို နီးနီးကပ်ကပ်မှ ကြည့်နေသည်။
ဒီလို တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှတ်ထားပါ့မလဲ။
အကွာအဝေးက တော်တော် ဝေးသေးတာတောင် ရောင်ဝါက သူ့ဆီ ပြေးလာတဲ့အခါ သွေးတွေအန်တဲ့အထိ လွှင့်စင်သွားစေ၏။ ထိုစဉ် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာပြီး သူ့ကိုဖမ်းကာ မြေကြီးပေါ် ချပေးလိုက်သည်။
ပထမလူ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ ဖြစ်သွားတာကို ကြည့်ရင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတာကို လူတိုင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပါ၏။ ဒီထိုးနှက်မှုရဲ့ စွမ်းအားက မသေးသလို ထိုလူရဲ့ နယ်ပယ်ကလည်း မဆိုးလှသော မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ တတိယအဆင့် ရှိနေလေသည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ဝေးကွာသော ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် သူသေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်သော်လည်း သူ၏စိတ် အခြေအနေမှာ အလားအလာများစွာ မရှိနိုင်တော့ပေ။
နတ်နဂါးဘက်က ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားစဥ် နတ်နဂါးရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်အုပ်စုတစ်ခု ကျယ်လောင်စွာ ဖြာထွက်သွားသည်။
အပြန်အလှန် အနေနဲ့ နတ်မိုးခြိမ်းသံသည် ကောင်းကင်၌ ဟိန့းဟောက်ဆဲဖြစ်၍ အောက်ဖက်က မီးတောက်များကို ဗုံးကြဲချလိုက်လေ၏။
"ကောင်းကင်က မိုးခြိမ်းသံက အဆုံးမရှိ အင်အားကြီးတဲ့ မြေကြီးကို နှိုးဆော်တယ်... ကောင်းကင်မီးကို နှိုးဆွပေးတဲ့ မိုးခြိမ်းသံကြောင့် အစွမ်းပိုထက်တာ!"
ရှင်ထျန်းက အကျယ်ကြီးအော်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းလေသည်။
လူတိုင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွား၏။ လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအချိန်တွင် ဒြပ်စင်ငါးပါးယင်ယန်ဓားသိုင်းကို နားမလည်သေးသောကြောင့် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူ့အရည်အချင်း၊ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကြာကြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆက်တွဲ ကောင်းကင်ယံ မိုးခြိမ်းသံနှင့် မိုးကြိုးများက ဆင်းသက်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် နတ်နဂါးသည်လည်း ချက်ချင်းပင် လဲကျသွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျရှုံးခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ လူအသွင် အစစ်အမှန်ပုံစံကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
လုရွှမ် ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ လဲကျလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒါ့အပြင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပါးစပ်ထဲက သွေးများ ထွက်ကျလာ၏။ လုံယာက မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်မှန်မှန်ဖြင့် ဆင်းသက်ကာ လုရွှမ်ထံ သူ့လက်ကို ဦးညွှတ်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။
"ငါ့နယ်ပယ်က မင်းထက်အများကြီး သာလွန်ထားတယ်....ငါဖိနှိပ်ထားခဲ့ရုံပဲ... နတ်နဂါးဓားသိုင်းကိုလည်း ဆယ်နှစ်ထက်မနည်း လေ့ကျင့်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ ဓားနားလည်မှုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါးယင်ယန်ဓားသိုင်းက အနိုင်ယူခဲ့တယ်... လုရွှမ်... မင်းရဲ့နာမည် ကျော်ကြားမှု၊ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"
ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် လုံယာ လှည့်၍ထွက်သွားသည်။ လုရွှမ် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်စဥ် လုံယာက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
ဒါက နတ်နဂါးဓားသိုင်းပဲ ဆိုတာ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ သူတို့လည်း အံ့သြသွားရသည်။ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွှံ့နှင့်တူသော လူတွေဖြစ်ကာ လုံယာရဲ့ နတ်နဂါးစွမ်းအားက အလွန်ထင်ရှားလှသည်။
လုရွှမ်လည်း နဂါးသွားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် လမ်းကြောင်းကို ကြည့်နေသည်။ ပရိတ်သတ်တွေကတော့ သူ့ကို ကြည့်နေ၏။ နှလုံးသားထဲမှာတော့ အရမ်းခါးသီးတဲ့ ခံစားချက်များဖြင့်။
ဒါဟာ လုံယာ အနိုင်ရခဲ့ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ လုရွှမ် ဒဏ်ရာရပြီး လုံယာက နေကောင်းနေပေမယ့် သူ့ရဲ့ စကားတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာထင်ရှားလွန်းပေသည်။
လုရွှမ်ဟာ ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ့ဂုဏ်သတင်းနှင့် ထိုက်တန်သူပင်။