← Chapters

ချန်ရှီး၏ ဒုက္ခ

Vol. 120 Ch. 4,1316

ချန်ရှီး၏ ဒုက္ခ

Vol. 120 Ch. 4,1316

နောက်ဆုံးတော့ နေလနတ်ခန်းမ တံခါးပွင့်လာပြီး ဂိုဏ်းထဲက လူတွေ ထွက်လာတော့သည

လူသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူတို့၏ ယခင် မည်းမှောင်သော မျက်နှာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအချိန်တွင် သဘောတူညီချက် တချို့ကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာဖြင့် မျက်နှာတွေက ကြည်သာနေကြပါပြီ။

လုရွှမ်တို့ အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်ကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများကို နှုတ်ဆက်ကာ အခြေအနေကို အမြန်မေးကြသည်။

တောင်ထွတ်သခင် ၅ယောက်သာ အကြီးအကဲ လုံဝူကျီက လုရွှမ်အား အင်မတန် ဂရုစိုက်ပြီး လုရွှမ် တခြားနေရာတွေကို သွားရမှာ သေချာကြောင်း စောစောကတည်းက သိပြီးသားပါ။

ချီးဖုန့်ကျူ: "လုရွှမ် မင်းသွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမယ်"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး "ကျွန်တော် မသွားလို့ရမှာလား?"

လူငါးယောက်လည်း တစ်ပြိုက်နက်တည်း ပြုံးရယ်လိုက်၏။ ခန်းမထဲမှာ ဆွေးနွေးစဥ်က နတ်နဂါး မိသားစု၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုခဲ့သူ လုရွှမ်ဟာ လူငါးဦး၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏အရေးပါမှု အလွန်တိုးလာကာ လုရွှမ်ကိုလည်း အနည်းငယ် ပိုသဘောကျသွားသည်။

လုရွှမ်သည် သူဟာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းက တပည့်ဖြစ်ကာ ယနေ့မှစပြီး ဘယ်ဂိုဏ်းကိုမှ မဝင်တော့ကြောင်း၊ တခြားဘယ်သူမှ သူ့ကို မယူသွားနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

နတ်နဂါး မိသားစုမှ ကမ်းလှမ်းသော သံလွင်ခက်ကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့ရာ တခြား ဘယ်မိသားစုများက သူ့ကို လာဘ်ထိုးနိုင်မှာတဲ့လဲ။

"တစ်လ... မင်းမှာ တစ်လပဲ အချိန်ရှိတယ် အဲဒီအချိန်ပြီးရင် အန္တရာယ် လမ်းကြောင်းက ဖြတ်သန်းဖို့ အချိန်ရောက်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ ဒီလအတွင်းမှာ နတ်နဂါး မိသားစုက မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို သေခြင်းမဲ့တံဆိပ်ပြား ပေးမယ် ကတိပေးထားတယ် အဂ္ဂိရတ်ဆေး တချို့ရောပဲ"

"ဒါကြောင့် ဒီလအတွင်းမှာ နယ်ပယ် တိုးတက်လာနိုင်အောင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားရမယ်... နိဗ္ဗာနဆေးရဲ့ ပဉ္စလက်စွမ်းအင်ကို ဘယ်သူမှ တိတိကျကျ မသိကြဘူး... ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိနေတုန်းပါပဲ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်၊ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက နည်းပါးသလောက် ရှားပါတယ်"

လုရွှမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဆိုးကျိုးလား?"

တုံးဖန်းမုက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

"ဟုတ်တယ်... ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်ဖို့အတွက်က ခက်တယ်လေ...ပတ်ဝန်းကျင်က စွမ်းအင်တွေအများကြီး၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ထွက်သက်၊ တောက်စွမ်းအင် ရဲ့ စည်းချက်နဲ့ အရာအားလုံးကို စုပ်ယူရမယ်လို့ ငါလည်း ထင်ခဲ့တာ... အဲဒါက ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်လေ”

"ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးကတော့ မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်အဆင့်ကို အခြေခံပြီး အဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ် တစ်နည်းဆိုရရင် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေ မြင့်မားလေ မင်းအောင်မြင်နိုင်တဲ့ တိုးတက်မှုအဆင့်ကို မြင့်စေလေပဲ... နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ လုံယွင်ဖုန်းရဲ့ အဆိုအရ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေမယ့် အဲဒါက ကံတရားပေါ်မှာ မူတည်တယ်... ဒါ့ထက် ထူးကဲတဲ့ အရည်အချင်း ရှိမရှိကိုလည်း ကြည့်သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အဆင့်တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်.. ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ထွက်သက်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ တူတာတွေက မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝေးကွာနေရင်တော့ ကြည်လင်တဲ့ စွမ်းအင်ပမာဏ အများကြီး လိုတယ်... မင်းမှာ သလင်းကျောက်တွေ ရှိတယ်မလား"

လုရွှမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒါက တကယ်ကြောက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ စွမ်းအင်သလင်ကျောက် အများကြီး ရှိနေတာ ကံကောင်းသွား၏။ သို့ရာတွင် သူ့အတွက် စွမ်းအင်သလင်ကျောက် သုံးသန်းသည် အဆင့်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မလုံလောက်ဘူးဟု ခပ်မြန်မြန်ပဲ ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

"အထွတ်အထိပ်သခင် ငါးယောက်က ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံအလုံအလောက် ရှိတယ် ထင်လို့လား?"

လုရွှမ် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ​ပြန်ပြောလိုက်သည်။

တိခွင်းက ပြုံးပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့... နတ်နဂါး မိသားစုနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ... နတ်နဂါး မိသားစုက တစ်ဝက်ပေးမှာ ငါတို့ရဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းကလည်း တစ်ဝက်ကို ထောက်ပံ့ပေးမှာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုံလောက်ပါတယ်။"

လုရွှမ် ဝမ်းသာသွားစဥ် အောင့်ယန်က ဆက်ပြော၏။

"ဒါက ဂိုဏ်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူး အတွက်ပဲ... မင်းဂိုဏ်းကို ဂရုစိုက်ရင် ငါတို့လည်း မင်းကို ကာကွယ်ပေးမှာပါ"

သို့သော် နိဗ္ဗာနဆေးလုံး၏ အကျိုးဆက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရတာကြောင့် လုရွှမ်ခမျာ ၎င်းက ထောင်ချောက် တစ်ခုဟုသာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါကြောင့် သူ မဝံ့မရဲနဲ့ မေးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်.... သလင်းကျောက်ဘယ်နှစ်တုံး ပြင်ဆင်ထားလဲ မလုံလောက်မှာကို ကြောက်လို့ပါ"

တိခွင်းက ရယ်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့ သန်း 100 ပြင်ဆင်ပြီးပြီ ဒါ မလုံလောက်ဘူးလား"

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်သည်။ နတ်နဂါး မိသားစုက ထည့်လိုက်သော ပမာဏက သန်း 200 ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် စိတ်ပူနေမိသည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်အောင် ပေါင်းစည်းပြီးတော့ နိဗ္ဗာနလျှို့ဝှက်မြေကို သွား... သုံးရက်ဆိုတော့ မများဘူး ဒါပေမဲ့ မင်း ဒြပ်စင်ငါးပါး ဓားသိုင်းကို မသုံးခင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သုံးရက်ပဲ ​​နေခဲ့တာလို့ ငါကြားတယ်.... ဒါပေမဲ့ နိဗ္ဗာနဓားသိုင်းကို ကျွမ်းကျင်အောင်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတောင် မဟုတ်လောက်ဘူး”

တိခွင်းမှာ လုရွှမ်အပေါ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေပုံရသည်။

တခြားဂိုဏ်းများကလည်း ၎င်းတို့၏ တပည့်များကို စီစဉ်ပေး​နေကြသည်။ အနည်းဆုံး ယခုအချိန်အထိ ရလဒ်များသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

"ကောင်းပြီ ဒီည မင်းစိတ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ထားပြီးတော့ မနက်ဖြန် အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို စသောက်လိုက်တော့... ချန်ရှီး မင်းနဲ့ လုရွှမ် ပြန်သွားတော့"

နတ်နဂါး မိသားစုက အလွန်လုံခြုံဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်​ကြံသူများက လုရွှမ်တို့ လုံခြုံစေရန်အတွက် စောင့်ကြပ်​ပေးလျက် ရှိသည်။

အပြန်လမ်း၌ ချန်ရှီး အမူအရာမှာ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေမှန်း သတိထားမိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့အမူအရာမှာ တစ်ခုခုကို တုန်လှုပ်သွားသည့် အတိုင်းပင်။

"ချန်ရှီး တစ်ခုခုမှားနေလို့လား"

"အဆင်ပြေတယ်!" ချန်ရှီးက ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"မင်း အရိုက်ခံရလို့လား"

"မင်းအပူမပါဘူး!"

လုရွှမ်က ပြုံးပြီး "မင်းမှာ တစ်ခုခုရှိရင် ပြောပါကွာ.... ငါတို့ တစ်ခါမှ မရင်းနှီးဖူးပေမယ့် မင်းကို မနာလိုတဲ့ သူတွေက မင်းကို လုံးဝ နတ်ဆိုး စွဲလန်းနေတယ်လို့ ​ပြောကြတယ်... မင်း မိန်းမတွေကို ကြိုက်ပေမယ့် သူမတို့ ပုန်ကန်ပြီး လက်လျှော့လိုက်တယ်လို့တော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ တစ်ခါမှ မကြားခဲ့ရဘူး... မဟုတ်ရင် တခြားလူတွေ မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးပြီးလောက်ပြီ"

"ဒါဆို ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ.... အနာဂတ်မှာ ငါတို့က တခြားဒေသတွေကို ဝင်ရင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကာကွယ်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အားကိုးရလိမ့်မယ်... ငါ အဲ့မိသားစုထဲကို မဝင်ချင်ဘူး... ငါ အဲဒီဘက်​ကို ဝင်​လိုက်ရင် မင်းကို လက်​စား​ချေပြီး သတ်​ပစ်​မှာကို စိုးရိမ်​​နေ​ခဲ့တာမလား... ငါက မိတ်​​ဆွေ​တွေ အများကြီး ဖွဲ့ထားပါတယ်"

ချန်ရှီးတွင် မာနကြီးသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည်။ သူနှင့် လုရွှမ်သည် အချိန်အတော်ကြာမျှသာ မပေါင်းဖက်ဖူးသော်လည်း သူ့တွင် ရန်သူများစွာ ရှိနေသောကြောင့် တခြားသူများနှင့် မကြာခဏ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။

အောင်ပွဲနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုများ ရှိသော်လည်း ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းကို တိုက်နိုင်သူ လုရွှမ်မှာ သူ့စကားအတိုင်း လက်လွှတ်ခဲ့သည်။

ချန်ရှီး သူ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လုရွှမ်သာ တစ်ဖက်လူကို သတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် နည်းလမ်းများစွာကို သုံး​နေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။

"ဒါဆို ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ချန်ရှီး... ငါ့ကိုပြောပါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လုရွှမ်ရဲ့ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ချန်ရှီး" ဟူသော စကားက သူ့နှလုံးသားကို ပျော့ပျောင်းသွားစေသည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်း မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ ခေါင်းဆောင်ဟူသော ဂုဏ်သိက္ခာကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းရခြင်းကို ငြီးငွေ့လာကာ တစ်စုံတစ်ဦးမှ ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းရွက်နိုင်မည်ဟု ချန်ရှီးမှာ အပြင်းအထန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလူသည် ယခင်က သူအနိုင်ကျင့်ခဲ့သော လုရွှမ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ လုရွှမ် ချန်ရှီးရဲ့ ပုခုံးတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"သွား သောက်ရအောင်... နောက်ထပ် လူနည်းနည်းလည်း ထပ်ခေါ်လိုက်မယ် ဆိုတော့ ငါတို့ အချင်းချင်း အဆက်အသွယ် လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့"

All Chapters