အခန်း (၁၃၀၈)

နေကြတ်ကျောင်းတော်တွင် ဟန်မူယဲ့က လက်နက်များကို သန့်စင်ခဲ့သည့်အပြင် စာအုပ်များကို ပုံမှန်အတိုင်း ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။

သူက ကူညီနိုင်သောလူများကို လမ်းညွှန်ပေးသည်။

ကျောင်းတော်က အမိန့်ထုတ်ထားသောကြောင့် စစ်ပွဲအကြောင်းကို မည်သူမှ ထုတ်မပြောကြပေ။

စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော လူများကလည်း အကျိုးအမြတ်များအကြောင်းကို ပြောမပြချင်ပေ။

အနည်းငယ်ဆိုလျှင် တော်သေးသည်။ သို့သော် အလွန်များပြားနေသည်။

အကျိုးအမြတ်များအားလုံးကို ခွဲဝေပေးရန် နှစ်ဝက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ပမာဏအတိအကျကို မည်သူမှ မသိနိုင်သော်လည်း အဆင့်အနိမ့်ဆုံး ကျောင်းသားများကပင် မူလဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ်ခန့် ရခဲ့သည်။

သူတော်စင်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများဆိုလျှင် ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။

သူတို့က ဆုကြေးများအပြင် သားရဲများ၏ အစိတ်အပိုင်းကိုလည်း စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အားလုံးထဲတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သော ဖုန်းကျူထျန်းက သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်သွားသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းကလည်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်လာသည်။

ထိုအရာသည် လွယ်ကူစွာ အဆင့်မတက်ဘဲ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့အတွက် အဆင့်တက်ရန် အရေးမကြီးပေ။ ခွန်အားနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကသာ အရေးကြီးသည်။ သူတို့က အဆင့်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် စစ်ပွဲတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့က တိုးတက်လာကြသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော တပည့်များအားလုံးက လောင်ကျွမ်းနေမင်းနှင့် ဆည်းဆာနေမင်းအတန်းများကို တက်ရောက်နိုင်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ကျောင်းတော်တွင် သင်ယူခြင်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်ပြီး နေကြတ်မြို့မှ ထွက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းက ကျောင်းတော်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစ်ကိုဟန် ရှိနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ၂နှစ်ကြာသည်အထိ အတန်းသစ်မပြောင်းခဲ့ပေ။ သူက အရုဏ်ဦးအဆင့် တပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် နေကြတ်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးက ထူးခြားသော တပည့်တစ်ယောက်အကြောင်းကို သိကြသည်။

ထိုတပည့်က အရုဏ်ဦးအတန်းတွင် ရှိသော်လည်း နည်းပြနှင့် ဆရာများကပင် လေးစားရသည်။

ထိုတပည့်၏ အစစ်အမှန်ပုံရိပ်ကို လူအနည်းငယ်ကသာ သိကြသည်။

တချို့က ဖုန်းကျူထျန်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ပြောသည်။ တချို့ကတော့ ဟယ်ရန်ဟု ပြောကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က နှိမ့်ချစွာနေထိုင်ပြီး လူအများရှေ့တွင် ပေါ်မလာသောကြောင့် တခြားလူများက မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော လူအနည်းငယ်ကသာ ဟန်မူယဲ့အကြောင်းကို သိကြသည်။

“အစ်ကိုဟန်၊ ဒီနေ့ ကမ္ဘာဦးရုပ်သေးရုပ်တွေကို လေလံတင်လိမ့်မယ်။ သွားကြည့်အုံးမှာလား”

ဟန်မူယဲ့၏ ခြံဝိုင်းထဲတွင် ဖုန်းကျူထျန်းက ဖိတ်စာတစ်စောင်ကိုင်ထားပြီး တီးတိုးပြောသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက အစ်ကိုဟန်၏ယုံကြည်မှုကို ရထားသောကြောင့် ကိစ္စရပ်များကို ကူညီပေးနိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၂နှစ်တွင် သူက အစ်ကိုဟန်အတွက် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ရှာဖွေပြီး ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ချပ်ဝတ်များကို ရောင်းချပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက ဟန်မူယဲ့၏ ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။

တခြားတစ်ယောက်ကတော့ ဟယ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဟယ်ရန်က အလွန်သန်မာပြီး မြို့သခင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော သူနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

နလန်မိုရန်၏အကူအညီလည်း ရှိနေသောကြောင့် သူက ဟန်မူယဲ့ကို အများအပြား ကူညီပေးနိုင်သည်။

ထိုကိစ္စကြောင့် ဖုန်းကျူထျန်းက အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။

‘မြို့သခင်လေးဖြစ်တဲ့ ငါက ဟယ်ရန်ထက် နိမ့်ကျနေတာလား’

“ကမ္ဘာဦးအဆင့်လား”

ဟန်မူယဲ့က ဖိတ်စာကို ယူလိုက်ပြီး စာရင်းတွင်ပါသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။

“ဇီဝရုပ်သေးရုပ်၊ ကမ္ဘာဦးအဆင့်”

သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။

သူက စာရင်းကို ဆက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“ဖုန်းကောမြို့က ဖူထျန်းဆင်သားရဲကို ရောင်းတော့မှာလား”

ထိုလေလံပွဲတွင် ဖူထျန်းဆင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပါဝင်နေသည်။

နေကြတ်မြို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သော ၂နှစ်၏ တိုက်ပွဲမှစ၍ ဖုန်းကောမြို့နှင့် နေကြတ်မြို့က မကြာခဏ ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည်။

နေကြတ်မြို့သည် ဟန်မူယဲ့မှတစ်ဆင့် တုမင်မြို့၏ အသက်ဝိညာဉ်ဝင်္ကပါကို ရရှိထားသည်။

ထိုရတနာသည် လေဟာနယ်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။

သို့သော် နောက်ထပ်ရတနာတစ်ခုကို လိုနေသေးသည်။ ဖူထျန်းဆင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။

ထိုရတနာနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားမှသာ နေကြတ်မြို့က လေဟာနယ်လောကသို့ သွားနိုင်မည်။

ဖုန်းကောမြို့က ဖူထျန်းဆင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုချင်သော်လည်း အသက်ဝိညာဉ်ဝင်္ကပါ မရှိသောကြောင့် မသုံးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် နေကြတ်မြို့နှင့်လည်း ဆက်သွယ်ခဲ့သောကြောင့် ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နေကြတ်မြို့က ဆင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အတော်လေး ပေးရလိမ့်မည်။

ထိုရတနာမျိုးကို သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် မရနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ။ ငါလာခဲ့မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ဖိတ်စာကို သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏စကားကို ကြားရသောအခါတွင် ဖုန်းကျူထျန်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ သူက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းကောမြို့သခင်ဖြစ်သော သူ့အဖေက ဟန်မူယဲ့ကို ဖိတ်ခေါ်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။

၂နှစ်အကြာတွင် သူက ဟန်မူယဲ့၏ အထောက်အထားကို သိလာခဲ့သည်။

ဘုရားမြို့၊ ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဆရာဟန် ဖြစ်သည်။

သူက ပန်းပဲပညာရှင်အစည်းအရုံး၏ အရက်ရောဆုံး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူက အလွန်ချမ်းသာသည်။

ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က အဏုကြည့်မျက်လုံးကို တစ်ဦးတည်း ရောင်းချပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ရာချီသော တခြားမူပိုင်ခွင့်များကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ နှစ်စဉ်အရောင်းအဝယ်သည် လေဟာနယ်မြို့ကြီးများထက် သာလွန်နေသည်။

ပန်းပဲပညာရှင်အစည်းအရုံး၏ အကာအကွယ်ကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် တခြားအင်အားစုများက ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို လုယက်ကြလိမ့်မည်။

ထိုကြွယ်ဝမှုမျိုးကို မည်သူက သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က အကျိုးအမြတ်များကို ဝေမျှပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်။

အနည်းဆုံး အကျိုးအမြတ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

သူတို့က ပန်းပဲပညာရှင်များအားလုံးကို အကျိုးရှိစေသည်။

ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်က အလုပ်ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ငွေကြေးအထောက်အပံ့ကို ရနိုင်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အမည်မသိ ပန်းပဲပညာရှင်များက ဆုကြေးရပြီး ပန်းပဲပညာကို ဆက်လက်လေ့လာနိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များတွင် ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဂုဏ်သတင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။

သူတို့ကို ကြံစည်ရဲသောလူက လောကတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်များအားလုံး၏ ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ကြယ်စင်စုစကြဝဠာသည် လက်နက်ပစ္စည်းများအပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ပန်းပဲပညာရှင်များကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သော အင်အားစုတိုင်းက ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ချပ်ဝတ်များကို ရရှိနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်တွင် ဖုန်းကောမြို့က ဖုန်းကျူထျန်းကို ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ မြို့သခင်ဖြစ်သော သူ့အဖေက ကျောင်းသားဟန်မူသည် ဆရာဟန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

သူ့အဖေ၏ တောင်းဆိုချက်အရ သူက ဆရာဟန်နှင့် ခိုင်မာသောဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ထားရမည်။

သူက အမြဲ ထိုသို့လုပ်နေခဲ့သည်။

ခြံဝိုင်းထဲတွင် ဟန်မူယဲ့က အပြင်ထွက်သွားသော ဖုန်းကျူထျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်မြှောက်၍ စွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဟယ်ရန်စွန်းက သူ့ဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဆရာဟန်”

ဟယ်ရန်စွန်းက လေးစားစွာ ဦးညွတ်သည်။

“ဒီလေလံပွဲက ဘယ်လိုလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ဖိတ်စာပြလိုက်ပြီး မေးသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက ကိစ္စရပ်များကို ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်ထားနိုင်သည်။

“အဲဒါက နေကြတ်မြို့နဲ့ ဖုန်းကောမြို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်ပါပဲ”

ဟယ်ရန်စွန်းက ဖိတ်စာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

နေကြတ်မြို့နှင့် ဖုန်းကောမြို့က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့သော်လည်း ဖူထျန်းဆင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တန်ဖိုးဖြတ်ရန် မလွယ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က သဘောတူညီချက် ရခဲ့သည်။

“ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ မြို့ကြီးတွေကိုလည်း ဖိတ်ထားပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဆန္ဒရှိတဲ့လူတိုင်းက လေလံဆွဲနိုင်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်တို့ ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကလည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်နဲ့ ချပ်ဝတ် ငါးခုကို လေလံတင်ဖို့ ပို့ထားပါတယ်”

ဟယ်ရန်စွန်းက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကမ္ဘာဦးအဆင့်၏ အောက်တွင်ရှိသော ရတနာများကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

သို့သော် တခြားမြို့များအတွက် နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းများက အလွန်ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရတနာများကိုတော့ မြို့ကြီးများကသာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြသည်။

“စာရင်းထဲမှာပြထားတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်နဲ့ ချပ်ဝတ်တွေက ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ လက်ရာနဲ့တူတယ်လို့ ခံစားမိတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး”

ဟန်မူယဲ့က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

“လေလံပွဲပြီးရင် နေကြတ်မြို့က လေဟာနယ်ကိုတက်ဖို့ ကြိုးစားလောက်တယ်”

“အဲဒီအချိန်မှာ နေကြတ်ကျောင်းတော်ရဲ့ တစ်ဝက်က ရေခဲလမြို့ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ဟယ်ရန်စွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း တွေးကြည့်ပြီးပြီလား”

“ရေခဲလမြို့ကို သွားမှာလား။ ဘုရားမြို့မှာ ဆက်နေမှာလား”

ရေခဲလမြို့သည် ဆက်လက်တိုးတက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တခြားမြို့များနှင့် ကုန်သွယ်နိုင်သည့်အပြင် နတ်ဘုရားတစ်သောင်းဘုရားကျောင်း၏ ကုန်သွယ်ရေးခန်းဆောင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များတွင် ကမ္ဘာဦးအဆင့်ကို လက်လှမ်းမမီသေးသော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းများကို ရောင်းဝယ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဆရာဟန်၊ ကျွန်တော်က ဘုရားမြို့မှာ ဆက်နေချင်ပါတယ်”

ဟယ်ရန်စွန်းက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဘုရားမြို့ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ဆရာဟန်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပါ။ ကျွန်တော်က ဘုရားမြို့မှာ ဆက်နေပြီး အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားပါမယ်”

ဟယ်ရန်စွန်းက တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ရေခဲလမြို့က ဘုရားမြို့ရဲ့ အကူအညီကို မလိုတော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်က ရေခဲလမြို့ကို လာခဲ့ပါမယ်”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက ယုံကြည်ရသည်။ သူက သူလိုချင်သောအရာကို နားလည်သည်။

ရေခဲလမြို့တွင် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြား ရှိနေသည်။

သို့သော် ဘုရားမြို့တွင် သူက အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ။ အဲဒါဆိုရင် ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို မင်းဆီမှာ အပ်ထားလိုက်မယ်”

ဟန်မူယဲ့၏စကားကြောင့် ဟယ်ရန်စွန်းက ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ နှစ်စဉ်အကျိုးအမြတ်သည် မရေမတွက်နိုင်ပေ။

ယခုအချိန်မှစ၍ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သော ထိုလုပ်ငန်းစုကို သူက ထိန်းချုပ်ရတော့မည်။

ဟယ်ရန်စွန်း ထွက်သွားသောအခါ ဟန်မူယဲ့က လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ရွှေကျီးကန်း၊ ခေးတော့၊ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ဓာတ်စင်ငါးပါး မီးပြင်းဖိုတို့သည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်လာကြသည်။

သူက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ထိုအင်မော်တယ်အလင်းသည် ခေးအော့နှင့် ရွှေကျီးကန်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်အားကောင်းလာသည်။

“ဒီကလေးက မူလစကြဝဠာကို ပြန်သွားရင် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက တီးတိုးပြောသည်။

“အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေက သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး”

“ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတချို့ကပဲ သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

“အဲဒီလူအိုကြီးတွေက နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ရှင်သန်လာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ပြီးပြီ။ ကပ်ဘေးတွေကိုလည်း ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီ။ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို တွေးမကြည့်နိုင်ဘူး”

ခေးအော့က ပြောလိုက်သည်။

ဓာတ်စင်ငါးပါးမီးပြင်းဖိုက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခေးအော့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

“ခေးအော့၊ ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေအကြောင်းကို သိတာလား”

“မင်းကို ကောင်းကင်စုပေါင်းကုန်းမြေမှာ ထားခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ”

ဓာတ်စင်ငါးပါးမီးပြင်းဖို၏ စကားကြောင့် ခေးအော့၏ ပုတီးစေ့က တုန်ခါသွားသော်လည်း အဖြေပြန်မပေးခဲ့ပေ။