အခန်း (၁၃၁၅)

“ဝီ”

သင်္ဘောပျံက အလင်းလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောနေရာသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ထိုနေရာတွင် စုစည်းနေသည်။

နလန်ရှုက လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ထားပြီး သင်္ဘောပျံကို လမ်းညွှန်နေသည်။

ထိုအရာသည် မိသားစုဝင်များကို ရှာဖွေနိုင်သော သွေးမျိုးဆက်ခြေရာခံခြင်းနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောပျံက နှေးကွေးသွားသည်။

“ဟမ်၊ အဲဒါက နလန်မိသားစုလား”

“နလန်မိသားစုက သတင်းရသွားတာလား”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့လူတွေက အခုလေးတင် ဒုက္ခရောက်နေတာ။ စစ်ကူတွေက ချက်ချင်းရောက်လာတာလား”

ဆူညံသံများကို ကြားရသည်။

ထိုစကားများကြောင့် နလန်ရှု၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားသည်။

နလန်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေသည်။

သင်္ဘောပျံက ဆင်းသက်လာသည်။ ပုံရိပ်များက သင်္ဘောပျံဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။

“ခေါင်းဆောင်”

“ခေါင်းဆောင်ရောက်လာပြီ”

“ခေါင်းဆောင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

နလန်မိသားစု၏လူများ ဖြစ်ကြသည်။

လူတစ်ရာကို အမဲလိုက်ပွဲသို့ စေလွှတ်လိုက်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

သူတို့အားလုံးက ဒဏ်ရာရနေကြသည်။

နလန်မိုရန်က ထိုလူများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဟယ်ကျူကို မမြင်ရပေ။

ဟယ်ရန်စွန်းကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“ဟယ်ကျူက ဘယ်မှာလဲ”

နလန်ရှု၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဟယ်ကျူက တစ်ခုခုဖြစ်သွားလျှင် ဆရာဟန်နှင့် တခြားလူများက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ဝေးကွာသွားလိမ့်မည်။

မိသားစုအတွက် သိပ်အရေးမပါသော ဟယ်ကျူက ယခုအချိန်တွင် ဦးစားပေး ဖြစ်နေသည်။ သူက နလန်မိသားစုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

“ခေါင်းဆောင် စွန်းမိသားစုရဲ့လူတွေက နလန်မိသားစုရဲ့တပည့်တွေကို အလစ်တိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ဟယ်ကျူက သူတို့ကိုကယ်ဖို့ ထွက်သွားပါတယ်”

“ခေါင်းဆောင်၊ စွန်းမိသားစုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို လုယူသွားရုံတင်မကပဲ သားရဲတွေကို မျှားခေါ်ပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ ရန်တိုက်ပေးခဲ့ပါတယ်”

သင်္ဘောထိပ်တွင် တိုင်ကြားသံကို ကြားရသည်။

နလန်ရှု၏ မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။

“စွန်းမိသားစုက နလန်မိသားစုကို အရင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ နားလည်နိုင်တယ်။ အခု အမဲလိုက်ပွဲမှာလည်း လိုက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေတာလား”

သူက အကူအညီတောင်းခံနေသော မိသားစု၏တပည့်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး တင်းမာစွာပြောသည်။

“ဟယ်ကျူနဲ့ တခြားလူတွေကိုကယ်ဖို့ ငါ့ကို ခေါ်သွားပါ”

နလန်မိသားစု၏ တပည့်များက လျင်မြန်စွာ ရှေ့တက်လာပြီး လမ်းပြပေးလိုက်ကြသည်။

သင်္ဘောပျံက လေဟာနယ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“နလန်မိသားစုက မြန်မြန်ရောက်လာမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး”

“အဲဒါက မိသားစုခေါင်းဆောင် နလန်ရှုမဟုတ်လား”

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နလန်မိသားစုက စွန်းမိသားစုကို တိုက်ခိုက်တော့မှာလား”

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက တီးတိုးပြောနေကြသည်။

နလန်မိသားစုနှင့် စွန်းမိသားစုသည် ယုံမင်မြို့၏ သူတော်စင်အဆင့် မိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့က တိုက်ခိုက်လျှင် နှစ်ဖက်လုံး ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

တခြားမိသားစုများအတွက် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လူအများက ပျောက်ကွယ်သွားသော သင်္ဘောပျံကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သင်္ဘောပျံက လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများက သင်္ဘောပျံကို မြင်ရသောအခါတွင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

“ဘုန်း”

ရှေ့တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားရသည်။

“ဟားဟား။ ဟယ်ကျူ၊ မင်းက ချပ်ဝတ်ကို ‌ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီပဲ။ တခြားလှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးလား ကြည့်ရအောင်”

“အညံ့ခံလိုက်။ မင်းက ပါရမီကောင်းပါတယ်။ နလန်မိသားစုအတွက် ဘာဖြစ်လို့ အလုပ်လုပ်ပေးနေမှာလဲ”

“ဟယ်ကျူ၊ မင်းက နလန်မိသားစုရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်လိုက်ရင် ငါတို့ စွန်းမိသားစုက မင်းကို လက်ခံပေးမယ်။ မင်းအတွက် အရှုံးမရှိစေရဘူး”

မောက်မာသော စကားသံများကို ကြားရသည်။

သင်္ဘောပျံတွင်ရှိသော နလန်ရှုက ချပ်ဝတ်ကို အသက်သွင်းသည်။

သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ထက်အရင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဟယ်ရန်စွန်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ရန်စွန်း၏ နှလုံးသားက မီးတောက်နေသည်။

သူက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ဘုန်း”

သူက လမ်းပိတ်ထားသောလူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဓားမော့နှစ်လက်ဖြင့် ခုတ်ချသည်။ သွယ်ယှက်နေသော ဓားမော့အလင်းက ပေထောင်ချီပတ်ဝန်းကျင်ကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။

ရုပ်သေးရုပ်သုံးရုပ်က တစ်ပိုင်းတစ်စစီ ဖြစ်သွားသည်။

ချပ်ဝတ်သခင်တစ်ယောက်က ဟယ်ရန်စွန်း၏နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက တားဆီးရန်ရောက်လာသော ထိုချပ်ဝတ်သခင်ကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ”

“သေချင်နေတာပဲ”

“သူ့ကိုသတ် ....”

အော်ဟစ်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားသော ဟယ်ရန်စွန်းကို ချပ်ဝတ်က လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အစိမ်းရင့်ရောင် ရုပ်သေးရုပ်သည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက လူတစ်ယောက်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ထိုလူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချပ်ဝတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတချို့သာ ကျန်တော့သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုလူ၏နောက်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားသော ချပ်ဝတ်သခင်နှင့် ရုပ်သေးသခင်များ ရှိနေကြသည်။ သူက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။

“ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက ငါတို့ကို ခေါ်သွားနိုင်ရင် အမဲလိုက်ပွဲရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေအားလုံးကို ....”

သူက စကားမဆုံးခင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ဟယ်ရန်စွန်းက မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

“အဖေ”

ဟယ်ရန်စွန်းက ခေါ်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော လူက ဟယ်ကျူ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ကျူ၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်သွားပြီး နေရာတွင် ငေးမောစွာ ရပ်နေသည်။

“သတိထား”

ဟယ်ကျူက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပုဆိန်ကိုင်ထားသော အနက်ရောင်ရုပ်သေးရုပ်သည် ဟယ်ရန်စွန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက တည်ငြိမ်နေပြီး မလှုပ်ရှားပေ။

သူ့နောက်တွင်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်က တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဓားမော့တစ်လက်ကိုမြှောက်၍ ပုဆိန်ကို ခုခံသည်။ ထို့နောက် တခြားဓားမော့တစ်လက်ဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

အဆင့်ကိုးရုပ်သေးရုပ်သည် တစ်ခါတည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထိုဓားချက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် အသန်မာဆုံးက အဆင့်ကိုးသာ ဖြစ်သည်။

နလန်မိသားစု၏ ဒဏ်ရာရနေသော တပည့်များက ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

သူတို့က ကယ်တင်ခံရတော့မည်။

ဟယ်ကျူတို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လူများက တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ထိုဓားချက်သည် အလွန်အားကောင်းသည်။

ဟယ်ကျူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက တွန့်သွားပြီး ဟယ်ရန်စွန်းကို ကြည့်သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းက ငါ့ထက် ပိုသန်မာနေပြီပဲ”

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါတွင် ဟယ်ရန်စွန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်ရှိသော ဖိနှိပ်ထားသည့်အလင်းက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ချပ်ဝတ်က ရွှေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက အဆင့်တက်သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ ခမ်းနားသောအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“အစ်ကိုကြီး”

နလန်မိုရန်က ပျံသန်းလာပြီး ဟယ်ရန်စွန်း၏ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက ချပ်ဝတ်ကို အသက်သွင်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုးရိမ်စွာ ကြည့်သည်။

ဟယ်ကျူကလည်း သတိထားလိုက်သည်။

စွန်းမိသားစု၏ လူများက အဆင့်တက်နေသော ဟယ်ရန်စွန်းကို နှောင့်ယှက်ချင်သော်လည်း ရှုမိသားစု၏ သင်္ဘောပျံနှင့် နလန်ရှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ဆက်မနေရဲ‌တော့ပေ။

လေဟာနယ်တွင်ရှိသော သားရဲများကပင် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

“ဒီလိုအရွယ်မှာ သူတော်စင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်လာတာ တကယ်ရှားပါးတယ်”

သင်္ဘောပျံတွင်ရှိသော နလန်ရှုက ဟယ်ရန်စွန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ရန်စွန်း၏ အငွေ့အသက်က အလွန်သန်မာနေပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

သူ၏ ချပ်ဝတ်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်ကလည်း တောက်ပနေကြသည်။

နလန်ရှုက ဟယ်ရန်စွန်း၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဟယ်ကျူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဟယ်ကျူ၏ ပါရမီက ထူးခြားသော်လည်း ဟယ်ရန်စွန်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ထိုအရာသည် နောက်ခံနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဆရာဟန်က ဟယ်ရန်စွန်းကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။

ဆရာဟန်၏ အရင်းအမြစ်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်ပေ။

သင်္ဘောပျံတွင်ရှိသော နလန်မိသားစု၏ တပည့်များက အဆင့်တက်သွားသော ဟယ်ရန်စွန်းကို အားကျစွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း တက်ရောက်နိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံဆင့်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ချင်သေးသည်။

သူတော်စင်အဆင့်ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားအဆင့်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။

ဥပမာအနေဖြင့် ဆရာဟန်က အဆင့်ကိုး ပန်းပဲပညာရှင်တံဆိပ်ပြားကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် ဆရာဟန်၏နာမည်ကို ကြားလိုက်လျှင် မည်သူက အဆင့်ကိုးပန်းပဲပညာရှင်ဟု သတ်မှတ်မည်နည်း။

ဟယ်ရန်စွန်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဟယ်ကျူကို ကြည့်သည်။

“ရန်စွန်း၊ ငါ့ကို ဆရာဟန်နဲ့တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါ”

ဟယ်ကျူက ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သင်္ဘောပျံပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဟယ်ကျူက သူ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်ဆရာဟန်”

ဟယ်ကျူက အဝတ်အစားကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်သည်။

“ဆရာဟန်မရှိရင် ဟယ်မိသားစုနဲ့ ကျွန်တော့်သားက ဆက်ရှိနေမှာမဟုတ်ပါဘူး”

ဟယ်ကျူက အော်ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ရန်စွန်းကလည်း ဒူးထောက်သည်။

နလန်မိုရန်ကလည်း လျင်မြန်စွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူများက သူတို့ကို လေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဟယ်ရန်စွန်းက ခွန်အားထုတ်ပြပြီး သူတို့၏ရှေ့တွင် အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို မည်သူက လှောင်ပြောင်ရဲမည်နည်း။

ဒူးထောက်ခြင်းကပင် လေးစားစရာကောင်းသည်။

ဟယ်ကျူကတော့ စကားလုံးများဖြင့် ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို မဖော်ပြနိုင်ပေ။

ဟယ်ရန်စွန်းကို ယခုအခြေအနေအထိ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သော ဆရာဟန်က မည်သည့်အရာကိုမှ လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ဆရာဟန်က ဟယ်ကျူ၏ လေးစားမှုကိုသာ လိုအပ်လိမ့်မည်။