အခန်း (၁၃၂၄)

ဟန်မူယဲ့က အသက်ဝိညာဉ် အုတ်မြစ်ဝင်္ကပါကို ကိုင်ထားပြီး ဓားဆန္ဒကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အသက်ဝိညာဉ် အုတ်မြစ်ဝင်္ကပါက အလိုဆန္ဒတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ ဓားစွမ်းအားနှင့် ချီစွမ်းအားကို ဝင်္ကပါထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့မှာ မရေမတွက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များ ရှိသည်။ စွမ်းအားပြတ်လပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

မရေမတွက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များကြောင့် ဝင်္ကပါက ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

“ဘုန်း”

ပတ်ဝန်းကျင်က တုန်ခါသွားသည်။ လဲလျောင်းနေသော ဆင်သားရဲက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဆင် ဖြစ်သည်။

ဝင်္ကပါသည် ကောင်းကင်ဆင်၏ ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဆင်သားရဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတွေးတချို့ကို ခံစားမိသည်။

“မင်းက မူလစကြဝဠာကို ပြန်သွားရင် ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးပါ”

“သခင်ပြောနေတဲ့ မူလစကြဝဠာကို ငါမြင်ချင်တယ်”

“ငါက ဒီလိုဖြစ်နေပေမဲ့ မူလစကြဝဠာကို သွားချင်တယ်”

ဆင်သားရဲ၏ ဝိညာဉ်သည် ဝင်္ကပါအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အခွံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရုပ်သေးရုပ်များနှင့် ဆင်တူသည်။

သန့်စင်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဆင်က မူလစကြဝဠာသို့ သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ကောင်းပါပြီ”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

ကောင်းကင်ဆင်၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွင့်မျောနေသော တောင်တန်း၏အောက်ခြေတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ဆင်သားရဲက တောင်တန်းကို ထမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လေဟာနယ်ကို ဝင်တိုက်သည်။

“ဘန်း”

လေဟာနယ်က အက်ကွဲသွားသည်။ ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားသားရဲနှင့် ကမ္ဘာဦးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရှုချန်၏ အမိန့်အောက်တွင် လုကျီရှုကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

လေဟာနယ်က အက်ကွဲသွားသောကြောင့် လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တောင်တန်းအား ထမ်းထားသော ဆင်သားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်ရသည်။

ထို့အပြင် ဓားအလင်းများဖြင့် တောက်ပနေသော ဟန်မူယဲ့ကိုလည်း မြင်ရသည်။

“အကြီးအကဲလု၊ အကူအညီလိုနေလား”

ဟန်မူယဲ့က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လုကျီရှုကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးသည်။

လုကျီရှုက စကြဝဠာနယ်မြေ၏ စကြဝဠာတစ်ဝက်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ခွန်အားအရ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လုကျီရှု၏ ချပ်ဝတ်က ပျက်စီးနေပြီး သူ၏ ရုပ်သေးရုပ်ကလည်း ချိန်းကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်။

သူက လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသော ရွှေရောင်လှံကြောင့်သာ ယခုအချိန်အထိ ခုခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလှံသည် စည်းမျဉ်းများကို ဆန့်ကျင်နိုင်သော စကြဝဠာအဆင့်လက်နက် ဖြစ်သည်။

လှံရှည်သည် ရွှေရောင်မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ မီးတောက်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်သွားစေပြီး လုကျီရှုကို အသက်ရှူချောင်စေသည်။

မြို့ပျက်အားသယ်ထားသော ဆင်သားရဲက လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ လုကျီရှုက ဓားကိုင်ထားသော ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မင်း”

ဟန်မူယဲ့က ဤနေရာသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု လုကျီရှုက ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ဒီနေ့မှာ ငါမသေရင် မင်းက ငါ့ညီအစ်ကို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

လုကျီရှုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ဖြင့် ထိုးသွင်းသည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်က ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရုပ်သေးရုပ်၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ဖိအားက လျော့ကျသွားသည်။

လုကျီရှုက ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှုချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ချသည်။

နတ်ဘုရားအင်းကွက်များက တောက်ပလာပြီး လေဟာနယ်က ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသည်။

အလင်းနှင့်အမှောင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအလင်းကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုဓားချက်က အဆုံးမရှိသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ဓားချက်ကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။

ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ဓားတစ်ချက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားအလင်းက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။ သူ့ပုံရိပ်က လေပြင်းတစ်ခုသဖွယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ့နောက်တွင် ဗလာဖြစ်နေသော မြို့တစ်မြို့နှင့် ဆင်သားရဲတစ်ကောင် ရှိသည်။

မြို့ထဲတွင် သက်ရှိများ မရှိပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားသားရဲနှင့် အသက်ဝိညာဉ်ဝင်္ကပါ၏ ပေါင်းစပ်မှုစွမ်းအား ရှိနေသည်။ ထိုအရာသည် မြို့တစ်မြို့၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကပင် မြို့တစ်မြို့ကို တစ်ယောက်တည်း မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြပေ။

“ဘုန်း”

ဟန်မူယဲ့က ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က လွင့်ထွက်သွားသည်။

ကမ္ဘာဦးအဆင့် ချပ်ဝတ်နှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က ဓားအလင်းနှင့် ရင်မဆိုင်ရဲသောကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားအလင်းများသည် လေဟာနယ်တွင် သွယ်ယှက်နေပြီး ကမ္ဘာဦးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားသားရဲနှစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပေတစ်ထောင်ကြီးမားသော သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုကျီရှုက ဟန်မူယဲ့နှင့် ပေတစ်သောင်းအကွာသို့ ရောက်လာသည်။ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်လျှင် သူက မြို့ထဲသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

မြို့ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင် မြို့၏ စွမ်းအားကြောင့် သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းနေမည်။

သို့သော် လုကျီရှုက လှုပ်ရှားလိုက်သောအချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရသည်။

“ရွှပ်”

ဓားအလင်းတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လေဟာနယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ထိုဓားအလင်း၏ ထက်မြိမှုသည် ဟန်မူယဲ့နှင့် သိပ်မကွာပေ။

ဓားအလင်းက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သောကြောင့် လုကျီရှုက ခြေချရန် နေရာမရှိတော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

လုကျီရှု၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲနေပြီး ဟိန်းဟောက်သည်။

“အကြီးအကဲရှုချန်က လေဟာနယ်ပျက်စီးခြင်းစွမ်းအားကို နားလည်သွားပြီပဲ”

သူက အစွမ်းကုန်သုံးပြီး လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။ လှံရှည်က‌ ရွှေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လေဟာနယ်ကို ပျက်စီးမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းသည်။

သို့‌သော် ဓားအလင်းနှင့် အမှောင်ထု၏ တိုက်စားမှုကြောင့် သူက အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လုကျီရှုက ထိတ်လန့်နေပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ညွှန်သည်။

ဓားအလင်းတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဓားကိုင်ထားသော ရှုချန်က ဟန်မူယဲ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်သည်။

“ငါက မင်းနဲ့ ကစားဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ”

ရှုချန်၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားက အေးစက်သောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။ သူ့မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားမြှောက်သည်။

“မင်းရဲ့ဓားနဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်နိုင်တယ်”

“မင်းမှာ စကြဝဠာအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို စိန်ခေါ်ဖို့ စွမ်းအားရှိလား ကြည့်ရအောင်”

စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် စည်းမျဉ်းကို ထိန်းချုပ်သည်။

ဤလောကတွင် ကောင်းကင်တာအို မရှိသောကြောင့် စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူများက တခြားလူများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ရှုချန်က စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက စည်းမျဉ်းများကို ထိန်းချုပ်ထားလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

မိုးကြိုးစွမ်းအားဖြစ်စေ၊ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် သွေးချီဖြစ်စေ၊ ဓားတာအိုဖြစ်စေ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို မကျော်လွန်နိုင်သေးပေ။

သူက မူလစကြဝဠာတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး လောကကို ကျော်လွန်နိုင်သော တာအိုလမ်းစဉ်ကို မပိုင်ဆိုင်သေးပေ။

လူတိုင်းက လွတ်မြောက်ချင်ကြသည်။

ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ချင်သည်။

ရှုချန်က ဓားရှည်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သောအခါ ဟန်မူယဲ့က ဝိညာဉ်အထိ အေးခဲသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ့ထက် ပိုမိုသန်မာသည်။

‘ဒါက စကြဝဠာအဆင့်လား’

သူက ရှုချန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် တုန်လှုပ်နေမိသည်။

“သူ့ဒဏ်ရာတွေက ကုသဖို့ ခက်ခဲတယ်။ အစွမ်းကုန်သုံးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

လုကျီရှုက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော လှံရှည်ကို ပစ်လွှတ်သည်။

စကြဝဠာအဆင့် လှံရှည်က တောက်ပသောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ရှုချန်၏ဖိအားကို နှင်ထုတ်သည်။

ချုပ်နှောင်ထားသော စွမ်းအားက တစ်ချက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လှံရှည်က လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲပြီး ရှုချန်နှင့် ပေတစ်ရာအကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

‘အခုပဲ’

ဟန်မူယဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းသည်။

အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးကြောင်းနှင့် သွေးချီသည် သူ၏ ဓားချက်တွင် ပါဝင်လာသည်။

သူက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးထားသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းများက လှုပ်ရှားနေပြီး သွေးနှင့်ချီသည် မိုင်သန်းချီပတ်ဝန်းကျင်ကို ရွှေနီရောင်သန်းသွားစေသည်။

ထိုဓားတွင် အုပ်ချုပ်သူအဆင့် နတ်ဘုရားသားရဲ၏ စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းထားသည်။ ထို့အပြင် မူလစကြဝဠာ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ဓားနည်းစနစ်ကိုလည်း အသုံးပြုထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားသားရဲခွေ၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးလည်း ပါဝင်သည်။

ထိုစွမ်းအားသုံးခုသည် စည်းမျဉ်းများကို လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်နိုင်သည်။

ထိုစွမ်းအားသုံးခုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီး စည်းမျဉ်းများနှင့် ယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် စည်းမျဉ်းကသာ စည်းမျဉ်းကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ဓားရှည်သည် လှံရှည်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လာပြီး ရှုချန်နှင့် ပေတစ်ရာအကွာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှုချန်က ဟန်မူယဲ့၏ဓားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားသည်။

“ပုရွက်ဆိတ်တွေ”

သူက ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချသည်။

“ဘုန်း”

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားက ရှုချန်၏ဓားနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

ဓားနှစ်လက်၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပြိုကျသွားသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတို့က လက်ရည်ညီနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကြဝဠာအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။ သို့သော် စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုဓားချက်ကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

သူက စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားက နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သည်။ ဓားချက်တိုင်းသည် လေဟာနယ်ကို အက်ကွဲသွားစေသည်။

ရှုချန်၏ မျက်နှာထားက တင်းမာနေသည်။ သူက ဓားမြှောက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ ဓားချက်များကို ခုခံနေရသည်။

တည်နေရာက တွန့်လိမ်ပြီး လေဟာနယ်က လှုပ်ရှားနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က တစ်ပိုင်းတစ်စစီဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည်ပေါင်းစပ်၍ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသည်။

“ရွှပ်”

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားချက်က ရှုချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

ရွှေနက်ရောင်ချပ်ဝတ်က ဓားချက်ကို တားဆီးခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုတ်သွားသော ရှုချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရွှေရောင်သွေးစီးကြောင်းကို မြင်ရသည်။

“ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်”

ရှုချန်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဒဏ်ရာရထားပြီး စကြဝဠာအဆင့်လက်နက်ကို ကိုင်မထားသော်လည်း ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ သွေးများက ဆူပွက်နေကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲကြောင့် သူက လောက၏ အသန်မာဆုံးကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာတွင် ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုတော့ပေ။