အခန်း (၁၃၂၉)

“သူတော်စင်အဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ငါးယောက်တစ်အုပ်စု ပြုလုပ်တယ်။ သခင်လေးချီရဲ့ နောက်ခံက ထူးခြားတယ်။ သခင်လေးက သူနဲ့အတူ အဖွဲ့ကျသွားရင် အရေးမသာဘဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

“စစ်ဆေးမှုခံယူတဲ့ ပန်းပဲပညာရှင်ငါးယောက်မှာ ပထမဆုံးနှစ်ယောက်က သူတော်စင်အဆင့် တံဆိပ်ပြားကို ချက်ချင်းရနိုင်တယ်။ ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကတော့ နည်းနည်းစောင့်ရတယ်။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့လူပဲ။ တကယ်လို့ စမ်းသပ်ပွဲကို အောင်မြင်တယ်ဆိုရင်တောင် တံဆိပ်ပြားရဖို့ သုံးနှစ်စောင့်ရလိမ့်မယ်”

အဆင့်လေးရုပ်သေးသခင်က ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“သခင်လေး၊ ကျွန်တော့်နာမည်က ဝူကျောက်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ဟန်ပါ”

ဝူကျောက်က ဝမ်ကျင်းမြို့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ သူက အမျိုးမျိုးသော စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် ဇာတ်လမ်းများကို ပြောပြနိုင်သည်။

ထို့အပြင် နေရာအနှံ့တွင်ရှိသော ဈေးဆိုင်၊ စံအိမ်များနှင့် နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော အင်အားစုကိုလည်း သိနေသည်။

“ဒီယုထောင်စံအိမ်က နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင် ကျန်းလီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ ဒီနေရာမှာရောင်းတဲ့ ချပ်ဝတ်နဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေအားလုံးက အဆင့်ခုနစ်နဲ့ အထက်မှာ ရှိတယ်”

“ဒီကာရန်တစ်ထောင်စံအိမ်ကို နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင် ဇောင်ချွန်ယွင်က တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ သူမက ရှားပါးတဲ့ အမျိုးသမီး ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ”

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝူကျောက်က ပြောပြနေသည်။ ဟန်မူယဲ့က ဝမ်ကျင်းမြို့နှင့် ပတ်သတ်ပြီး ပိုမိုနားလည်လာသည်။

မကြာခဏဆိုသလိုပင် သူက မေးခွန်းတချို့ကို မေးလေ့ရှိသည်။

“သခင်လေးဟန်၊ တကယ်လို့ စမ်းသပ်ပွဲမှာ ထိပ်ဆုံးနှစ်ယောက်ထဲ မဝင်နိုင်ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားမပေးပါနဲ့”

“ဒါမှမဟုတ် ထိပ်ဆုံးနှစ်ယောက်ထဲကို ဝင်သွားပြီး တံဆိပ်ပြားကို ချက်ချင်းမလိုသေးဘူးဆိုရင် တံဆိပ်ပြားထုတ်ယူနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို တခြားလူတစ်ယောက်ဆီမှာ ရောင်းစားလို့ရတယ်”

“ပုံမှန်ဈေးနှုန်းကတော့ ရှစ်သိန်းနဲ့ ဆယ်သိန်းကြားမှာ ရှိတယ်”

ရှေ့တွင် မီးပြင်းဖိုများနှင့် ရင်ပြင်ကျယ်ကို မြင်ရသည်။ ဝူကျောက်က ဟန်မူယဲ့ကို တီးတိုးပြောနေသည်။

‘အဲဒီလိုမျိုးလည်း လုပ်လို့ရတာပဲလား’

‘တံဆိပ်ပြားကို စောစောစီးစီးရဖို့အတွက် ဆယ်သိန်းလောက် သုံးကြတာလား’

‘အဆင့်မြင့်ပန်းပဲပညာရှင်တွေ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ အကုန်လုံးက ချမ်းသာကြတာပဲ’

‘ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်က အဲဒီအခွင့်အရေးကို ဘာဖြစ်လို့ ရောင်းမှာလဲ’

‘သူတို့က မူလဒင်္ဂါးတွေကို မလိုဘူးမဟုတ်လား’

“သခင်လေးဟန်၊ စမ်းသပ်ပွဲမှာ ဦးစားပေးခံရတဲ့လူတွေက နောက်ခံကောင်းတဲ့လူတွေပဲ”

“သူတို့နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားသင့်တယ်”

ဟန်မူယဲ့က တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာသောကြောင့် ဝူကျောက်က သူ့ကို သာမန် အဆင့်ကိုး ပန်းပဲပညာရှင်အဖြစ် ယူဆထားသည်။

ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်စရာများကို ပြောပြနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် ဝူကျောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“စိတ်ချပါသခင်လေးဟန်။ သခင်လေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အဲဒီကိစ္စတွေကို စီစဉ်ပေးမှာပါ”

ပန်းပဲပညာရှင်များ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအရ တချို့အရာများကို မလုပ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဧည့်လမ်းညွှန်များက လှုပ်ရှားပေးကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကားမပြောပေ။ သူက ရှေ့တွင်ရှိသော ရင်ပြင်နှင့် ခန်းဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ခန်းဆောင်နှင့် ရင်ပြင်သည် အနည်းဆုံး ပေတစ်သောင်းခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ ပန်းပဲပညာရှင်များသည် နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် သူတော်စင်အဆင့်များ ပါဝင်သော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပန်းပဲပညာရှင် အယောက်နှစ်ဆယ်သည် လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမျိုးသည် ရှားပါးသည်။

ဝူကျောက်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဘယ်လက်ရွေးစင် ရောက်လာတာလဲ”

သူက ဘေးတွင်ရှိသော ဟန်မူယဲ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါသည်။

သခင်လေးဟန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

‘သခင်လေးချီများလား’

သူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ သခင်လေးချီနှင့် တခြားလူများက အပြေးလာနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဝူကျောက်၏ မျက်နှာထားက ပိုမိုဆိုးဝါးသွားသည်။

သခင်လေးချီတို့ကို လမ်းပြပေးနေသော အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်သခင်က ပျော်ရွှင်သွားသည်။

သူက ရင်ပြင်တွင် စုစည်းနေသော သူတော်စင်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့က သခင်လေးချီကို ကြိုဆိုဖို့ စောင့်နေကြတာလား”

“သခင်လေးချီရဲ့နောက်ခံက အရမ်းနက်ရှိုင်းနေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး”

ချီမိသားစု၏ လူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှေ့တွင်ရှိသော လူအိုကြီးက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သခင်လေးချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

“ငါက ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့ ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ တီထွင်မှုဆုကြေးကို ရဖူးတယ်”

တီထွင်မှုဆုကြေးကို ရဖူးသော လက်ရွေးစင်တစ်ယောက် ....

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူများက သခင်လေးချီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဆုကြေးကို ရရှိဖူးသော လူများအားလုံးသည် ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ ပန်းပဲပညာလောကတွင် အနာဂတ်ထောက်တိုင်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ပန်းပဲပညာရှင်အစည်းအရုံးက အာရုံစိုက်ထားပြီး ကြိုဆိုရန် ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်လိုက်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေရန် မလိုတော့ပေ။

“အကြီးအကဲတို့၊ ဒါက ယွယ်ဟူမြို့ရဲ့ ချီမိသားစုက သခင်လေး ချီကျူးကျန်းပါ”

လမ်းပြပေးနေသော အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်သခင်က ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ဦးညွတ်လိုက်သည်။

သူတို့စောင့်နေသောလူက ရောက်လာပြီဟု ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူကျောက်က အားကျနေသည်။

တစ်ခါတလေတွင် အခွင့်အရေးများသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်ခြောက်ချပ်ဝတ်သခင်ဖြစ်သော ကျူးရှောက်ရှန်က ချီမိသားစု၏ ဆုကြေးကို ရရှိရုံသာမက ချီမိသားစုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။

အင်အားစုအများအပြားသည် ဝမ်ကျင်းမြို့တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို မငြင်းပယ်ကြပေ။

ထို့အပြင် ကံကြမ္မာဟု ပြောနိုင်သည်။

ကျူးရှောက်ရှန်က ဝမ်ကျင်းမြို့၏ ဧည့်လမ်းညွှန်အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အင်အားစုကြီးတစ်ခုတွင် သက်တောင့်သက်သာ နေနိုင်လိမ့်မည်။

စတေးခံဖြစ်နေလျှင်ပင် တန်ဖိုးရှိသည်။

တန်ဖိုးမရှိလျှင် စတေးခံ ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။

ရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က စမ်းသပ်မှုခံယူဖို့ ရောက်လာတာလား”

ကျူးရှောက်ရှန်က ကြောင်အသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချီမိသားစုဝင်များ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာထားက အေးခဲသွားသည်။

ချီကျူးကျန်းက အနည်းငယ် ရှက်သွားပုံပေါ်သည်။

“အရင်ဆုံး ဘေးမှာ စောင့်နေလိုက်ပါ”

နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်က ချီကျူးကျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလျက် ပြောသည်။

ချီကျူးကျန်း၏ မျက်နှာထားက သိပ်မကောင်းသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဦးညွတ်သည်။ သူက ဘေးတွင် ရပ်စောင့်နေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းမြို့တွင်နေထိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူ၏ စကားကို မပယ်ရှားသင့်ပေ။

သူက ဘေးသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် အဆင့်ကိုးတံဆိပ်ပြားကို တပ်ဆင်ထားသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်သည်။

“ငါက ကျန်းရှန်မင်ပါ။ သခင်လေးချီနဲ့အတူ စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပါဝင်ရလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါအုံး”

ချီကျူးကျန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းရှန်မင်က ရှက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်သည်။

ဝူကျောက်က ကျူးရှောက်ရှန်နှင့် ချီကျူးကျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကျေနပ်နေသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်က ဟန်မူယဲ့၏ အဆင့်ကိုးတံဆိပ်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ပြောသည်။

“မင်းကလည်း စမ်းသပ်မှုခံယူဖို့ ရောက်လာတာလား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဘေးမှာ စောင့်နေပါ”

ဟန်မူယဲ့က ကျန်းရှန်မင်၏ဘေးတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ ကျန်းရှန်မင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။

သူ့အမြင်တွင် သူနှင့် ဟန်မူယဲ့က အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးတွင် နောက်ခံမရှိပေ။

ဟန်မူယဲ့က အနည်းငယ် မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး နေရာတွင် ရပ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“လာနေပြီ”

“နောက်က လိုက်လာတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ”

“သူက လက်ရွေးစင်တစ်ယောက်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်နေသော စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ပန်းပဲပညာရှင်များကို မြင်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူများက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ပြတ်သားသောမျက်ခုံးနှင့် တောက်ပသောမျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်၏ ရင်ဘတ်တွင် အဆင့်ကိုး ပန်းပဲပညာရှင်တံဆိပ်ပြား ရှိနေသည်။

“သူလား”

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးသည်။

သူက ထိုလူငယ်ကို သိနေသည်။

အဆင့်ကိုးပန်းပဲပညာရှင် ရှုအောင်း ဖြစ်သည်။

သူက အဆင့်ကိုးဖြစ်သော်လည်း ဟန်မူယဲ့နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သူနေသောမြို့သည် အဆင့်မြင့်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်မပေးနိုင်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ရှုအောင်းက အနည်းဆုံး သူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သူက ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဆုကြေးကို နှစ်ကြိမ်ရထားသောကြောင့် ဟန်မူယဲ့က မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ပထမတစ်ကြိမ်တွင် သန်းသုံးဆယ်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ကြိမ်တွင် သန်းနှစ်ရာဖြစ်သည်။

ကျူကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဆုကြေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ဖော်ပြမထားသော စည်းကမ်းတချို့ ရှိနေသည်။

သန်းရာချီပြီး ရရှိနိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ရှုအောင်းက အလွန်ထူးချွန်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ရောစပ်ခဲ့သော နည်းလမ်းသည် အဆင့်ခုနစ်နှင့် အဆင့်ရှစ် ရုပ်သေးရုပ်များတွင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်သတ္တုများကို အစားထိုးနိုင်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်သတ္တုများကို တခြားနေရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။

“ဟားဟား၊ ရှုအောင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ”

ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ လျင်မြန်စွာ ရှေ့တက်သွားသည်။

“ဆရာတူအစ်ကိုလောယန်၊ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းခေါ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က မလာဘဲ မနေရဲပါဘူး”

ရှုအောင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်သည်။

တခြားပန်းပဲပညာရှင်များကလည်း သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက နောက်ခံပုံရိပ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

ချီကျူးကျန်းက ရှုအောင်း၏နာမည်ကို ကြားဖူးပုံရသည်။ သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကျန်းရှန်မင်က ရှုအောင်း၏နာမည်ကို သိပုံမရပေ။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တီးတိုးစကားသံများကို နားထောင်လိုက်ပြီး လေးစားသောမျက်နှာထားကို ဖော်ပြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ စမ်းသပ်ပွဲပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့”

ရှုအောင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်။ မင်းရဲ့ အဆင့်ကိုးတံဆိပ်ပြားကို ပြောင်းလဲသင့်တာ ကြာနေပြီ”

လောယန်က ရယ်လိုက်ပြီး ရှုအောင်း၏ပခုံးကို ပုတ်ပေးသည်။

“ဆရာက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းကို ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိမ့်မယ်”

ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ယောက် ....