ယောင်ကျစ်ကို အနိုင်ယူခြင်း

ဒါက ဘယ်လို နားလည်မှုလဲ။

အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံရပေမယ့် ဒြပ်စင်ငါးပါး ကွဲသွားရင်ရော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒြပ်စင်ငါးပါး ဆိုတာက အရာခပ်သိမ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ဤအချိန်တွင် လုရွှမ်ဟာ လှောင်အိမ်သခင်များနှင့် နတ်နဂါး မိသားစုထဲတွင် သူမြင်ရသော နဂါးလှောင်အိမ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို သုံးသပ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လူများနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါများကို အကျဉ်းချနိုင်သည့် လှောင်အိမ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ဒြပ်စင်ငါးပါး၏ ပြီးပြည့်စုံမှုကို အမှန်တကယ် အသုံးချခဲ့သည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး ပြည့်စုံမှသာလျှင် အစွမ်းထက်သော အရာတစ်ခုကို ရနိုင်လိမ့်မည်။

ဒါဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးပါးက မပြည့်စုံရင် ​ပြိုကွဲသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ။

လုရွှမ် ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပေမယ့် အဲဒီအတွေး ပေါ်လာချိန်မှာတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ယားယံနေပြီး ဘယ်လိုမှော်ဆန်တဲ့ အရာတွေ ပေါ်လာမလဲ ဆိုတာကို စမ်းကြည့်ချင်လာ၏။

ထိုခဏ၌ နတ်နဂါး၏ စစ်မှန်သော သွေးနှင့် နိဗ္ဗာနဆေးလုံးတို့က သူ့စိတ်ထဲ မရှိတော့ပေ။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာက တကယ် အောင်မြင်လာမှာကိုသာ မြင်တွေ့ချင်စိတ်က များလာသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အစောက သိုင်းကွက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ မတော်တဆ ဖြစ်ပြီး လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုပြီးရင် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားပေမယ့် ဒါဟာ ပထမအကြိမ် ဖြစ်တာကြောင့် အနာဂတ်မှာ သူအောင်မြင်နိုင်တော့မှာလား ဆိုတာတွေ တွေးလာခဲ့သည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အဆုံးစွန် လူသတ်သိုင်းကွက် လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ယောင်ကျစ်: "ရှင်အခုနတုန်းက သုံးခဲ့တာက ဒြပ်စင်ငါးပါး ဓားသိုင်းလား?"

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါက ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုမှာ ဒြပ်စင်ငါးခုပါတဲ့ ဓားပဲ... ငါ့အမြင်အရတော့ ပိုသန်မာတဲ့ ဓားသိုင်း ဆို​တာ မရှိဘူး... ဓားသိုင်းကို သုံးနိုင်တဲ့ လူပဲရှိတယ် ငါ့ခြေ​ထောက်အောက်က ချီထျန်းပု ခြေလှမ်းတွေက မင်းရဲ့ ဓားချက်တွေကို ရှောင်တိမ်းဖို့ လုံလောက်တယ်... မဟုတ်ရင် နည်းနည်းတော့ ရှုံးနိမ့်သွား​လောက်တယ်"

ယောင်ကျစ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ရှင် အနိုင်ရရင် အနိုင်ရလို့ပဲ... တိုက်ပွဲမရှိရင် အောင်ပွဲဆိုတာ မရှိဘူး... ရှင်ဒီအချီမှာ အနိုင်ရခဲ့တယ် ကျွန်မရဲ့လေ့ကျင့်မှုအတွက် ရှေ့ကိုလမ်းပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....ကျစ်ဝေနတ်ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်ပုံကို ကျွန်မနောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပါပြီ..."

ယောင်ကျစ် လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်​ပြလိုက်ပြီး လှည့်ကာ ကျစ်ဝေသန့်ရှင်းတဲ့မြေဘက်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ဆရာ တောင်းပန်ပါတယ် တပည့်"

"ဒီအကြောင်းတွေ မပြောပါနဲ့တော့... မင်းရဲ့အမှားတွေကို မင်းနားလည်နိုင်ပြီး အနာဂတ်မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနိုင်ရင် ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ အရမ်းပျော်မိမှာပဲ..."

ယောင်ကျစ်လည်း ကျီးရွှယ်ချင်း အနားက ခုံလေးမှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ လူတိုင်းလည်း ယခင်အခြေအနေမှ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ဓားသိုင်း ပြိုင်ပွဲ၌ နတ်သမီး ယောင်ကျစ်က မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဟု ဆိုသော်လည်း တစ်ဖက်ကနေ ကြည့်ပြန်ရင်လည်း သူမ ဓားသိုင်းအပေါ် နားလည်မှုများစွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့ရသည်။

လုံယွင်ဖုန်းက အသာအယာ ပြုံးပြီး။

"ကောင်းပြီ... ပထမအချီမှာ လုရွှမ်က ကျစ်ဝေသန့်ရှင်းတဲ့မြေဘက်ကနေ သလင်းကျောက် သန်းတစ်ရာ ရသွားပါတယ်"

လုရွှမ် ရယ်ရင်း "နတ်သမီးမင်ဟယ်... မင်း ပြိုင်ပွဲဝင်ချင်သေးလား"

မင်ဟယ်၏ မျက်နှာမှာ ငရုတ်သီးကဲ့သို့ပင် နီရဲနေပြီ။ ကျားလန်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူမ မြင်လိုက်ရ​ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုရွှမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘာဝကျကျ နားလည်သွားခဲ့၏။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ သူမဘာသာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး သန်း၁၀၀ကို အကြီးအကဲ လုံယွင်ဖုန်းရှေ့ ချပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် အခုပြန်ယူလိုက်ရင် အရှက်မရှိတဲ့လူ ဖြစ်သွားတော့မည်။

ဒီအတိုင်းကြီးလည်း အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး။

အရင်ကတော့ လုရွှမ်ကို အနိုင်ယူဖို့ မိသားစုရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အားကိုးပြီး ထွက်လာခဲ့တာ။ ယခုတော့ သူမလုပ်ရပ်က မဆင်မခြင် လွန်ကဲနေမှန်း သိသွားရပြီ။

လုရွှမ်: "ငါ့ရဲ့ အကြီးတန်းအစ်ကို ချောင်ယန်က အသံပို့လာတယ်... မင်းရဲ့ ဆရာတူအစ်မ မင်လင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး မတိုက်တော့ပါဘူး... နတ်သမီး ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားလိုက်ပါ"

ချောင်ယန်၏ မျက်နှာလည်း အေးခဲသွားသည်။ အကြောင်းမှာ မင်လင်၏ ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးများကို သူမြင်လိုက်သောကြောင့်ပဲ ဖြစ်လို့ပင်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

"မင်း ကိုယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ဘယ်တော့မှ ပြောဖို့ မလိုပါဘူး"

နတ်သမီးမင်လင်သည် ချောင်ယန်အား မျက်စောင်း ထိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ်ပို၍ နူးညံ့သွားကာ လုရွှမ်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကြည့်နေ၏။

"ဒီအစ်ကိုက မင်းကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်တယ်ကွာ... ဒီအစ်ကိုနဲ့ မင်လင် အနာဂတ်မှာ လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းက နံပါတ်တစ် သူရဲကောင်း ဖြစ်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ ရင်သွေးကို ခေါင်းကိုင်ဖခင် ဖြစ်ခိုင်းမယ်"

လုရွှမ် နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးပြလိုက်သည်။ စကားပြောနိုင်တဲ့ အကြီးတန်းအစ်ကိုရဲ့ စကားတွေသာ တစ်ဖက်မိန်းကလေး ကြားသွားရင် သူ့ခြေထောက်တွေကို မြေကြီးပေါ်မှာ ထားနိုင်မလား မပြောတတ်။ ဒီအတွေးတွေ တွေးဖို့က အရမ်းစောလွန်း​သေးတယ် မဟုတ်လား။

မင်ဟယ် ရှက်ရွံ့စွာ ရှက်သွားပြီး လုံယွင်ဖုန်းဆီက လက်စွပ်ကို ​ပြန်ယူလိုက်သည်။

"သမီးလေး... အဲဒါတွေကနေ သင်ယူရမယ် နောက်နောင် ထပ်ပြီး စိတ်မြန်လက်မြန် မလုပ်မိ​စေနဲ့ ဟုတ်​ပြီလား"

ဒါက လုံယွင်ဖုန်းရဲ့ ဝေဖန်မှု ဖြစ်သည်။ မင်ဟယ်လည်း လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ လက်စွပ်ကို ကောက်ယူဿ အောက်သို့ အမြန် ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... အခုဘယ်သူရှိသေးလဲ"

လုရွှမ် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် လှည့်အော်လိုက်သည်။ ခဏကြာတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြပေ။ လူတိုင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ကြ။

အခုအချိန်မှာတော့ လုရွှမ်ရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက နဂါးကို ဖျက်စီးခဲ့တုန်းကထက် နည်းနည်း ပိုဆိုးသွားပေမယ့် သူက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူဖြစ်ပြီး သူ့စွမ်းရည်က သူတို့ စိတ်ကူးထားတာတွေကိုတောင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။

ဤအချိန်တွင် လုရွှမ်တစ်ယောက် ပါရမီရှင် အရည်အချင်း စာရင်းတွင် ရုတ်တရက် အဆင့်သတ်မှတ် ခံထားရတာက တကယ် လက်ခံနိုင်ကြောင်း သိသာမြင်သာလာသည်။

အဲဒီလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ မသေချာတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုကို လုပ်ဦးမှာလား။ ဒါက တစ်ဖက်သားကို အဝါရောင် သလင်းကျောက်တွေ အလကား ထိုးပေးနေသလို မဖြစ်သွားဘူးလား။

လုရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ ဒီလူတွေက ကြောက်နေကြတာလား။

ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်း ဘက်မှာတော့ အထွတ်အထိပ်သခင်ငါးယောက်က အောင်နိုင်နေသဖြင့် အရမ်းပျော်နေကြသည်။ အခုအချိန်မှာတောင် ဘယ်သူမှ သူတို့ကို မစိန်ခေါ်ရင်တောင် နိဗ္ဗာနဆေးလုံးနဲ့ နတ်နဂါးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သွေးကို မဝယ်ရင် သူတို့ စိုးရိမ်မှုကလည်း လျော့ပါးသွားလိမ့်မည်။

အခု စွမ်းအင်သလင်ကျောက် သန်း၁၀၀ ရှိနေပြီဆိုတော့ သူတို့အမြင်အရတော့ လုရွှမ် ကျန်တဲ့ ပမာဏကို ဘယ်လိုဖန်တီးမလဲ စဥ်းစားနေရသည်။ လုရွှမ်ကို ထိတ်လန့်နေကြောင်း သိတာကြောင့် လုံယွင်ဖုန်းလည်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ လာမယ်!"

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေ၊ ရှေးဟောင်း မိသားစုတွေဆီက မဟုတ်ဘဲ မဟာဂိုဏ်းက ဖြစ်​​လေသည်။

"သူက ဟွမ့်သွမ့်မဟာဂိုဏ်းကလူပဲ!"

ဟွမ့်သွမ့်မဟာဂိုဏ်း?

မဟာဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံးတွင် သူတို့ဂိုဏ်းအား သေချာပေါက် မသိသောဂိုဏ်း မရှိ။ သူတို့ခွန်အားက မြင့်သည်ဖြစ်စေ၊ အနိမ့်သည်ဖြစ်စေ အလင်းရောင်ထဲတွင် ရှိနေရတာကို မကြိုက်ဘဲ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချပြီး သူတို့အချိန်ကိုသူတို့ သတ်မှတ်ထားသူတွေပင်။

ဟွမ့်သွမ့်မဟာဂိုဏ်းကို လူအများစုက သိပ်ပြီး စိတ်ထဲ မထည့်ထားပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့မဟာဂိုဏ်းက တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ဤနေရာ၌ ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသောကြောင့်ပါပဲ။

"ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ ဟွမ့်သွမ့်မဟာဂိုဏ်းက ချင်စုန်း... အကြီးအကဲတို့ အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

ထွက်လာသည့် သူမှာ တာအိုဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးကာ ကလေးမလေးကဲ့သို့ပင် အလွန်သိမ်မွေ့သည်။ သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ထုတ်၍ လုံယွင်ဖုန်းဘေးတွင် ချထားပြီးနောက် လုရွှမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာကာ နှုတ်ဆက်လေ၏။

"ကျွန်တော် ချင်စုန်း... အငယ်တန်းညီလေး လုရွှမ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လုရွှမ်လည်း ချင်စုန်းကို ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့ ချင်စုန်းဟာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်တွင် ရှိနေတာ တွေ့ရပေမယ့် စင်စစ်သော်ကား နတ်မီးနယ်ပယ်၏ အဆင့်၁၂ သို့လည်း ရောက်ရှိသွားလေပြီ။