မိတ်ဆွေဟောင်းများ
Vol. 102 Ch. 1412
မြူနွေဉီးပင်လယ်၏အစွန်အဖျားတွင် လေနှင့်အတူ လွင့်မျောလာသည့် လှေတစ်စင်းရှိသည်။ လှေထိပ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများနှင့် ပြည့်နေလျက် စုတ်ပြတ်သပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူနှစ်ယောက်ရှိသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်ဘေးနားတွင် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကို မြင်နိုင်သည်။ ဤလူမက သွေးများစိုရွဲလျက် သတိရှိနေသေးသည်။ ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်ရင်း သူက ပတ်ဝန်းကျင်အား အဆက်မပြတ် စစ်ဆေးနေလေ၏။
“တောက်၊ ဒါက လုံးဝကို မထိုက်တန်ဘူး…”
“ဒီနှစ်ကောင်က ငါ့ကို လှည့်စားရဲရင် သူတို့ရဲ့ချိုးတွေကို ဖြတ်ပြီး ခွေးစာကျွေးလိုက်မယ်…”
“အင်မော်တယ်ပိုင်နက်ဆယ့်ကိုးခုကို ဖြတ်သန်းရင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်…”
“ဒါက ငါလုပ်ခဲ့သမျှထဲမှာ အကြီးမားဆုံးအလောင်းအစားပဲ။ ငါတို့ ရှုံးလို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့အိမ်၊ ငါ့ရဲ့မြေနဲ့ ငါ့ရဲ့မိန်းမတွေကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်…”
လူငယ်က မျက်နှာကို ကုတ်ခြစ်လျက် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အန္တရာယ်မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်၏။ ထိုအခါမှ သူက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက လှေ၏တစ်ဖက်ရှိ သတိမေ့နေသောအမျိုးသားများထဲမှတစ်ယောက်ထံ ရွေ့လိုက်၏၊ ထို့ကြောင့် လှေပေါ်တွင် လဲချကာ တဖြည်းဖြည်း အတွေးနက်သွားသည်။
ဝှစ်…ဝှစ်…ဝှစ်…
ပုံရိပ်အနည်းငယ်က လှေထံ ရုတ်တရက် ပြေးလာသည်။ အသက်ရှုချိန်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့က လှေပေါ်၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူတို့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် ငွေရောင်တိုက်ပွဲဝင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က လှေပေါ်ရှိ လူသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏ “မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ သမုဒ္ဒရာပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းမယ့်အစား မင်းတို့က တားမြစ်ပင်လယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ဘာလို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ”
ကြောက်ရွံ့လျက် သူက ပြန်ဖြေသည် “အရှင်၊ ဒါက တားမြစ်ပင်လယ်ဆိုတာ ငါတို့ မသိလို့ပါ။ ငါတို့နောက်ကို ရန်သူတွေ လိုက်လာခဲ့တဲ့အတွက် ဒီနေရာအထိ ထွက်ပြေးလာခဲ့တာပါ။ ဟုတ်တယ်၊ ငါ့နာမည်က လက်ချောင်းဆယ့်တစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး တောက်ပအထွတ်အထိပ်အင်မော်တယ်ပိုင်နက်ကပါ။ ဒီနှစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေကောင်းနှစ်ယောက်ပါ။ သူတို့နဲ့အတူ မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့မြူနွေဉီးပင်လယ်ကို လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက မဟာထန်အင်ပါယာကို ရှာဖို့အတွက် မြို့တော်ထဲကို ဝင်မလို့ပါ။ သူတို့က အင်ပါယာရဲ့မိတ်ဆွေကောင်းတွေလို့ ပြောခဲ့လို့ပါ”
ရွှေအင်မော်တယ်ခေါင်းဆောင်က ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြစ်သွားသည်။ သူက တစ်စက္ကန့်တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် မေးလိုက်သည် “သူတို့က အင်ပါယာရဲ့မိတ်ဆွေကောင်းတွေဆိုတာ သေချာလား။ မင်းက သူတို့အတွက် အာမခံနိုင်ရင် ငါ သူတို့ကို ကုသပေးမယ်၊ ပြီးရင် မင်းတို့ကို မြို့တော်ကို ပို့ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက လိမ်တာကို ရှာတွေ့ရင်တော့ မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့ဥပဒေအရ မင်းကို သတ်ဖြတ်ရလိမ့်မယ်”
“ဒါက…”
လူငယ်က အတော်လေးမလွယ်ကူဖြစ်သွားသည်။ သူက အတော်လေးသန်မာက ကြီးမြတ်သောတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏သေးငယ်သောခွန်အားက သူ့ရှေ့ရှိအင်မော်တယ်အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။
အဆုံးတွင် သူက အံကြိတ်လျက် ပြောသည် “သူတို့က ငါ့ကို လိမ်သလားဆိုတာ မသေချာပေမယ့် သူတို့အတွက် ငါက အာမခံပါတယ်”
ရွှေအင်မော်တယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဆေးနှစ်လုံးပစ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြော၏ “သူတို့ကို ဆေးလုံးတွေ ပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် မြို့တော်ကို သွားကြမယ်”
နေ့ဝက်ကြာပြီးနောက်။
ရွှေအင်မော်တယ်က သူတို့သုံးယောက်အား မြို့တော်၏ဝင်ပေါက်သို့ ခေါ်လာသည်။ သူ့အထက်အရာရှိထံ တင်ပြပြီးနောက် သူက ထွက်ခွာသွား၏။
“ထစမ်း…”
သူတို့အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်စွမ်းအားရှင်က သတိမေ့နေသောလူနှစ်ယောက်ကို နိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏မှင်တက်နေသောအမူအရာကို ကြည့်ရင်း သူက မေး၏ “မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းတို့က ဧကရာဇ်ရဲ့မိတ်ဆွေတွေလို့ ပြောရဲတာလဲ။ ဒါက သေစေနိုင်တဲ့စကားတစ်ခွန်းဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား”
မြောင်ဝမ်ထန်က လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေး၏ “ဒါက မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့မြို့တော်လား”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြန်ပြောသည် “ဟုတ်တယ်၊ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်မြို့ကများ ငါတို့မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့မြို့တော်နဲ့ ယှဉ်နိုင်လို့လဲ”
မြောင်ဝမ်ထန်နှင့်ရှောက်မင်ကျန်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြောင်ဝမ်ထန်က ကမန်းကတန်းပြော၏ “အမြန်လေး။ ငါ့ကို ထန်ရှုဆီ ခေါ်သွားပါ”
“ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က သန်မာသောအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြော၏ “အင်ပါယာရဲ့နာမည်က မင်းတို့လို သာမညအင်မော်တယ်တွေ ခေါ်ဆိုလို့ရမယ့်အရာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့စကားကြောင့် မင်းတို့ကို ငါ ချက်ချင်းသတ်လို့ရတယ်”
“ငါ သက်သေပြနိုင်ပါတယ်”
ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မြောင်ဝမ်ထန်၏ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝတုန်ယင်သွားသည်။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က မျက်ခုံးတွန့်ကာ ပြန်ပြောသည် “ဘာသက်သေလဲ”
မြောင်ဝမ်ထန်က ကမန်းကတန်းပြောသည် “ငါ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ဖုန်းတစ်လုံးရှိတယ်။ ဖုန်းထဲမှာ ညီအကိုထန်နဲ့ငါရဲ့ဓာတ်ပုံ…၊ မဟုတ်ဘူး။ ဧကရာဇ်နဲ့ငါ့ရဲ့ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရှိတယ်။ အဲဒါကို မြင်ရင် မင်းက နားလည်မှာပါ”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က အရှိန်အဝါကို ရုတ်သိမ်းကာ ပြန်ပြောသည် “ဖုန်းကို ယူထုတ်လိုက်ပါ”
မြောင်ဝမ်ထန်က သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ဖုန်းကို ယူထုတ်လိုက်သည်။ သူနှင့်ထန်ရှုတို့၏ဓာတ်ပုံကို တွေ့သောအခါ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ကို ပြပြီးနောက် ပြောလိုက်၏ “အရှင်၊ ဒါက သက်သေပါ။ ဧကရာဇ်က ကမ္ဘာမြေမှာ ရှိစဉ်တုန်းက ငါတို့က အလွန်ကောင်းတဲ့မိတ်ဆွေတွေပဲ။ ငါတို့က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို လာခဲ့ရင် သူ့ကို ရှာဖို့ ပြောခဲ့တယ်”
ဓာတ်ပုံကို မြင်သောအခါ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပြန်ပြောသည် “ဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို တင်ပြဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒီအတောအတွင်း မင်းတို့က ဘုရားကျောင်းရဲ့ဝင်ပေါက်မှာ သွားစောင့်နေပါ။ ဧကရာဇ်က မင်းတို့ကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို သူ့ဆီ ပို့ပေးမယ်”
“ကောင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
မြောင်ဝမ်ထန်က စဉ်းစားပြီးနောက် သိုလှောင်လက်စွပ်မှ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်နှစ်လုံးကို ကမန်းကတန်းယူထုတ်ကာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ထံ ပေးလိုက်သည်။
“မင်းဘာလုပ်တာလဲ”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က မှင်တက်လျက် ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။
“အာ…”
မြောင်ဝမ်ထန်၏မျက်နှာက ချက်ချင်းအေးခဲသွားကာ စတင်ရယ်လိုက်သည် “အရှင်၊ ဒါက မင်းရဲ့အားထုတ်မှုအတွက် ငါတို့ပေးချင်တာပါ။ မင်းက ဒါကို မငြင်းဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်’
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်၏မျက်နှာပေါ်ရှိအမူအရာက ချက်ချင်းလင်းလက်သွား၏။
လက်ဆောင်တစ်ခုလား။
သူတို့က ငါ့ကို လာဘ်ထိုးနေတာလား။
ငါ့လို ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ကို အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်နှစ်တုံးနဲ့လား။
မြောင်ဝမ်ထန်က သူ့အမူအရာကို ကြည့်ကာ သူပေးတာမလုံလောက်ဟု သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။ သူက သိုလှောင်လက်စွပ်မှ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်လေးတုံးကို ယူထုတ်ကာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာနှင့် သူက ပြော၏ “အရှင်၊ ဒါက ငါ့မှာရှိသမျှအကုန်ပါပဲ။ မင်းက ဒါကို မငြင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က မယူဘဲ ရယ်လျက် ပြန်ပြောသည် “မင်းတို့က ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ လာဘ်ပေးလာဘတ်ယူလုပ်တဲ့အရာရှိတိုင်းက အသတ်ခံရမယ်လို့ မဟာထန်အင်ပါယာမှာ ဥပဒေတစ်ခုရှိတယ်”
“အာ…”
မြောင်ဝမ်ထန်က ရပ်ကာ ပြန်ဖြေသည် “ထန်ရှုက ဒါကို အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို သယ်လာတာလား”
မြောင်ဝမ်ထန်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က သူတို့သုံးယောက်အား မြို့တော်ထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။ နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် သူက သူတို့ကို ဘုရားကျောင်း၏ဝင်ပေါက်သို့ ခေါ်လာသည်။
နန်းတော်ထဲတွင်။
ထန်ရှုက သူ့သားထန်စုန်နှင့် စကားပြောနေသည်။ ရုတ်တရက် သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခေါင်းမလှည့်ဘဲ သူက မေးလိုက်၏ “ဘာဖြစ်တာလဲ”
“သူတို့က ဧကရာဇ်ရဲ့မိတ်ဆွေတွေလို့ ပြောကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူတို့က…”ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်က ထန်ရှုထံ သတင်းပို့လိုက်သ်ည။ သို့သော် သူက ပြောမပြီးခင် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ထန်ရှုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြော၏ “သူတို့က ဘာပြောခဲ့တာလဲ”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က ပြန်ဖြေသည် “သူတို့က အရှင်နေခဲ့ဖူးတဲ့နေရာတစ်ခုက အရှင့်ရဲ့ညီအကိုတွေလို့ ပြောကြတယ်။ သူတို့က အဲဒါကို မြေကမ္ဘာလို့ ခေါ်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”
ကမ္ဘာမြေလား။
ထန်ရှု၏အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက လှည့်ကာ မေးလိုက်၏ “သူတို့ရဲနာမည်က ဘာတွေလဲ”
“မြောင်ဝမ်ထန်နဲ့ရှောက်မင်ကျန်း။ အခြားလူကတော့ သူက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့လမ်းညွှန်ပါ”ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်က ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်ဖြေသည်။
မြောင်ဝမ်ထန်လား။
ရှောက်မင်ကျန်းလား။
ထန်ရှုက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ဒီလောက်လျင်မြန်စွာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူတို့က ဒီနေရာအား ရှာနိုင်လိမ့်မည်ဟုပင် မထင်ခဲ့ပေ။
“ငါ့ကို ပြော၊ သူတို့က ဘယ်မှာလဲ”
“ဘုရားကျောင်းရှေ့မှာ”
ထန်ရှုက ထန်စုန်ကို လက်ကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည် “စုန်အာ၊ အဖေ့ရဲ့မိတ်ဆွေဟောင်းနှစ်ယောက်နဲ့ သွားတွေ့ကြရအောင်”
နာရီဝက်ကြာပြီးနောက်။
အလုပ်သမားများထံ မေးလိုက်၏ “မြောင်ဝမ်ထန်နဲ့ရှောက်မင်ကျန်းတို့က ဘယ်နေရာမှာလဲ”
ဧည့်ခန်းထဲတွင်။
လူငယ်က မထိုင်နိုင်သေးဘဲ မြောင်ဝမ်ထန်နှင့်ရှောက်မင်ကျန်းတို့အား ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကမန်းကတန်းမေး၏ “မင်းတို့က ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တာလား၊ အကိုတို့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ဖြေပါ။ မင်းတို့အတွက် ငါ အလောင်းအစားလုပ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တာဆိုရင် သေခြင်းကပဲ ငါတို့အားလုံးကို စောင့်နေလိမ့်မယ်”
မြောင်ဝမ်ထန်က ပြန်ဖြေသည် “ဒါက ငါတို့သိထားတဲ့မဟာထန်အင်ပါယာနဲ့ ဧကရာဇ်က ထန်ရှုဆိုရင် ငါတို့က သေချာပေါက် လုံးဝမမှားဘူး။ လက်ချောင်းဆယ့်တစ်ချောင်း၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့”
လက်ချောင်းဆယ့်တစ်ချောင်းက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည် “ငါက ဘာလို့ မစိုးရိမ်ရမှာလဲ။ မင်းတို့ကောင်တွေက ဘယ်နေရာက လာသလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ ပြီးတော့ဒီနေရာကို ခေါ်လာဖို့ မင်းတို့က ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တယ်။ ဒီအတောအတွင်း မင်းတို့တွေ ဘာတွေကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲ။ ငါ့ကြောင့်မဟုတ်ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက အကြိမ်ပေါင်းတစ်ရာလောက် သေနေပြီ…”
မြောင်ဝမ်ထန်နှင့်ရှောက်မင်ကျန်းတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ရယ်လိုက်သည်။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ လာသည့် သုံးနှစ်အတွင်း သူတို့က ပြဿနာများနှင့် ချက်ချင်းရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့ကလည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူက အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများနှင့်သလင်းကျောက်များရရှိရင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူတို့က ကြယ်ဝမှုအချို့ရရှိလာသည်။ သို့သော် သူတို့က သခင်လေးတစ်ယောက်အား ရန်စခဲ့ပြီး တစ်ဖက်မိသားစုက သူတို့အား လိုက်ဖမ်းခဲ့သည်။ သုံးနှစ်အတွင်း ပြေးရင်းလွှားရင်း သူတို့က လူတစ်ရာလောက်အား သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်ငြား သူတို့လည်း သေဘေးနှင့် အကြိမ်ကြိမ်နီးကပ်ခဲ့သည်။
မြောင်ဝမ်ထန်က စတင်တုံ့ဆိုင်းလျက် ပြောသည် “အကိုရှောက်၊ ငါတို့က မှားယွင်းခဲ့တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ပြဿနာဖြစ်ပြီမလား”
ရှောက်ဝမ်ထန်က ခါးသီးစွာ ရယ်လျက် ပြန်ဖြေသည် “ဟုတ်တာပေါ့။ သေချာပေါက်ဒုက္ခများပြီပေါ့။ ဒါက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာရဲ့အကြီးကျယ်အခမ်းနားဆုံးအင်ပါယာဖြစ်တဲ့မဟာထန်အင်ပါယာပဲ။ ငါတို့က ဒီမဟာထန်အင်ပါယာရဲ့ဧကရာဇ်ကို ရန်စခဲ့တယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် သေဖို့ပဲ ရှိတယ်”
မြောင်ဝမ်ထန်က နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောသည် “ငါတို့က မှားယွင်းတယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။ ညီအကိုထန်က ဘယ်လိုစွမ်းဆောင်နိုင်သလဲဆိုတာ မင်းမသိတာလဲ မဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာမြေမှာပဲဖြစ်ဖြစ်အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက သေချာပေါက် နာမည်တွင်မယ့်သူပဲ။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။ ဒီမဟာထန်အင်ပါယာက မြေကမ္ဘာက မဟာထန်အင်ပါယာနဲ့အတူတူပဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ”
“ဟားဟားဟား…ငါ့ရဲ့မိဘတွေက ငါ့ကို မွေးဖွားခဲ့ပေမယ့် ငါ့ကို အသိဆုံးက အကိုမြောင်ပဲ”
ဧည့်ခန်းတံခါးက ပွင့်သွားပြီး ထန်ရှု၏ရယ်သံကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ထန်ရှုက သူတို့အရှေ့၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။