ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်

ကျောက်တုံးများကို အရောင်အလိုက် အနီ၊ လိမ္မော်၊ အဝါ၊ အစိမ်း၊ အပြာ၊ စိမ်းပြာနှင့် ခရမ်းရောင် ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

အဆင့်တစ်ခုစီရှိ အရောင်များအကြား တူညီသော ဖလှယ်မှုသည် တစ်လုံးအတွက် တစ်ရာဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အောက်ခြေအဆင့် သလင်းကျောက်တွေ ရဖို့ဆိုပြီး အဆင့်မြင့် သလင်းကျောက်တွေကို ဘယ်သူကမှ လဲလှယ်​ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အနောက်ဖက်ဒေသဟာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်ကြောင့် အခြားကမ္ဘာများနှင့် မချိတ်ဆက်နိုင်ပေ။ တွေ့ရှိရသည့် အမြင့်ဆုံးသော သလင်းကျောက်မှာ အစိမ်းရောင် သလင်းကျောက်သာ ဓားဖြစ်သည်။

ကောလဟာလတွေအရ အဆင့်မြင့် သလင်းကျောက်တွေရှိတဲ့ နေရာအချို့ရှိပေမယ့် အဲဒီအကြောင်းကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘဲ ဒဏ္ဍာရီအဖြစ်သာ တည်ရှိနေကြလေသည်။

ထို့အပြင် အနောက်ဖက်ဒေသတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်များကို တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းသေချာပေါက် သိသည်။ သူတို့ အခုဒီကို ရောက်လာပြီးနောက်မှ မယုံနိုင်စရာ၊ အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ကို ရှာတွေ့ထားကြပြီ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ရဲ့ အလင်းစွမ်းအင်က မြေအောက်ကနေ မွေးဖွားပြီး လှည့်ပတ်ပြေးနေလေရာ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုနဲ့ပင် တူနေသည်။ သလင်းကျောက် အလင်း၏ နောက်တွင်တော့ ကျင့်ကြံသူများစွာ ပြေးထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို လုကြ​တော့သည်။

"ဟမ့်!"

လုရွှမ် ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ချောင်ယန် လှည့်မေးလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

လုရွှမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

"သလင်းကျောက်က ကျွန်​တော်တို့ကို တွေ့ပြီး ကျွန်​တော်တို့ဆီ ပြေးလာနေပြီ"

ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

သို့သော် လုရွှမ်စကားက မကြာမီ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဓားမြှောင် တစ်စင်းက သူတို့ဆီသို့ အမှန်တကယ် ပျံသန်းလာခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် လုရွှမ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိပေ။

ထို့အပြင် လုရွှမ်ကလည်း ရှောင်တိမ်းရန် စိတ်ကူးမရှိပုံပါပဲ။ သလင်းကျောက်က လုရွှမ်လက်ထဲသို့ ကျသွားပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ထိုကျင့်ကြံသူက လုရွှမ်လက်ထဲမှ သလင်းကျောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းက လုရွှမ်လက်ထဲသို့ အလိုလို ပျံသွားတာ လူတွေအများကြီး မြင်လိုက်ကြသည်။ အရင်က သူတို့လိုက်ဖမ်းတာကို ကြားဖြတ် ပြေးသွားတာကြောင့် လုရွှမ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ ထင်ရှားပါ၏။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်က သူတို့ကို ပိုလို့တောင် စိတ်ဓာတ်ကျစေသည်။

ဒီလူသားကျင့်ကြံသူ ပေါ်လာတာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ သူတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် လူအသွင်ပြောင်းပြီး ဘယ်အချိန်က ရောက်လာကြတာလဲ။ သလင်းကျောက်သာ ဒီဘက်ကို ပြေးမလာခဲ့ရင် ဒီမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ချေ။

သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

ခဏအကြာတွင် လုရွှမ်တို့အဖွဲ့ကို ပြေးပေါက်မရှိအောင် လုံး၀ ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူလဲ!!"

အဘိုးအိုတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူပေမယ့် သူ့မျက်နှာက လူငယ်တစ်ဦးလို ဖြောင့်စင်းနေရာ ဆံပင်ဖြူနေတဲ့ လူငယ်နဲ့တောင် တူနေ၏။

လုရွှမ် သူ့လက်ထဲက ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ တကယ့်ကို လှပတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ အတွင်းထဲက ကြွယ်ဝ ကြည်လင်သော စွမ်းအင်ကိုပင် သိသိသာသာ ခံစားရရာ ထိုစွမ်းအင်များအား လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူလိုက်ချင်သော ခံစားချက်တစ်ခုပင် ရှိလာသည်။

နိဗ္ဗာနဆေးလုံးဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သော နယ်ပယ်သည် ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ပြန်လည် စုဆောင်းထားခြင်း မရှိသေးချေ။

နိဗ္ဗာနဆေးလုံးသည် သာမန်လူများ အတွက်သာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ လိုအပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် အခြားအရာများကို အလွယ်တကူ မဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့ပေ။ နိဗ္ဗာနဆေးလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ခိုးကြီးသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လုရွှမ်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

အနောက်ဖက်ဒေသမှ ဤနေရာကို ရောက်ပြီးနောက် နိဗ္ဗာနဆေးလုံးက သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး များစွာရှိသော်လည်း အားနည်းချက်များစွာ ရှိလာတာကိုလည်း ပို၍ပို၍ ခံစားလာရသည်။ သူ့နယ်ပယ်က တိုးတက်လာပေမယ့် သူ့အင်အားနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ မဖြစ်သေးပါဘူး။

အနည်းဆုံး ယခင်အဆင့်သုံးဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော ခွန်အား ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားမှုမျိုး မရှိသေးပေ။ သို့သော် ဤခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်က ချို့ယွင်းချက် အားလုံးကို ​ဖြည့်​ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်​ကြံမှုအပေါ် အနည်းငယ် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်။

"ကျွန်​တော်တို့က စန်းယောင်မျိုးနွယ်ဘက်က လာတာပါ... ခင်ဗျားတို့ကိုရှာဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ"

ချောင်ယန်က ဖြေလိုက်သည်။ စန်းယောင်မျိုးနွယ်ဟာ အဘွားကြီးပိုင်ဆိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်ပါပဲ။

"ဟမ့် စန်းယောင်မျိုးနွယ်မှာ မင်းတို့လောက် ကောင်းတဲ့ လက်နက်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေရှိလား... ငါတော့ မမြင်ပါဘူး... မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြရင် ပိုကောင်းမယ်.။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့ကို မိစ္ဆာသားရဲတွေဆီ အစီရင်ခံရလိမ့်မယ်... အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက မင်းတို့လို လူတွေကို သဘောကျတယ်!"

အဘိုးအိုက ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် သူ့နောက်က ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကလည်း မျက်နှာမှာ မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတွေ ရှိနေကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများသည် ၎င်းတို့ကို မည်သို့မည်ပုံ ကိုင်တွယ်မည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပုံပါပဲ။

"အိုး... ငါတို့ ဒီမှာညှိနှိုင်းဖို့ ဘာလို့များ ရှိနေမိပါလိမ့်??"

လုရွှမ်ကဆိုရင်း သူ့လက်ထဲမှ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ကို သိမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော်မိုက်တာပဲ... ကောင်လေး ကျောက်တုံးကြီးကို လွှဲပေးလိုက်စမ်း!"

အဘိုးအိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လုရွှမ်က သလင်းကျောက်ကို သိမ်းလိုက်တာကြောင့် တခြားလူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အော်ဟစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဟာသပဲ။ အခုအချိန်က သူ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဓားစာခံကို ဖယ်ထုတ်နိုင်မလဲ။

"နှစ်နှစ်ပြီးရင် လာမယ့် အမဲလိုက် ရာသီအတွက် မင်းတို့မှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ"

လုရွှမ် လူတိုင်းရဲ့ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ မေးလိုက်သည်။

"ဟမ့် ငါတို့ကိုသာ အဲဒီခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်ရဲ့ အပိုင်းအစနဲ့ဆို ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အလုပ်ကြမ်းကို ရှောင်နိုင်မှာပဲ"

အဘိုးအိုက ဟစ်အော်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ လုရွှမ်ဟာ နတ်မီးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာကြောင့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ လုံးဝ ဘောင်မဝင်ပေ။

အဘိုးအို၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း အဘွားကြီးကဲ့သို့ပင် သူ၏ စွမ်းရည်များ ကုန်ဆုံးထားသည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားပြီ။ အသက်ရှုသံက အခုထိ ပျော့ပျောင်းနေသေးပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်က မကြာခင် ပြိုကျတော့မလို ဖြစ်နေ၏။

အကြောင်းပြချက်က အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ စွမ်းရည်များကို အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာစေရန်အတွက် ဖုံးကွယ်ထားသော ဒဏ်ရာများကို ဖိနှိပ်ထားရန် သူ့ကိုယ်ပိုင် လေ့ကျင့်မှုကို အသုံးပြုနေသည်။

အဲဒီဒဏ်ရာများကို မဖိထားနိုင်တော့တာနဲ့ သူတို့သေတဲ့နေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

တစ်ဖက်ရှိ လုရွှမ်ကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ လက်ဖဝါးနဲ့ ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။

ချောင်ယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လုရွှမ်က ရန်သူကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့တောင် လုပ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ဒီလူကြီးက ကြောက်စရာကောင်းတယ်လေ။ လုရွှမ်က အလွန်ထက်မြက်ကြောင်း သူသိသော်လည်း နတ်မီးနယ်ပယ် ကိုးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

ဒီလိုအဘိုးအိုကို တွန်းလှန်ချင်ရင် ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးရမှာကို ကြောက်ရ၏။ တခြားလူ မပြောနှင့် အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်ပေ။ စိတ်ထဲတွင်ပင် အလွန်ဒေါသ ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ကြီးမားသော နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့်သို့ပင် တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒေါသတွေထွက်နေတော့ သူ့အစွမ်းရှိသမျှကို လက်ဖဝါးပေါ်မှာ စုစည်းထားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်အမြင့်ကို မသိတဲ့ ဒီကောင်လေးကို သူဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တဲ့ သင်ခန်းစာကို သင်ပေးလိုက်ချင်သည်။

သို့မဟုတ် ဒီလူငယ် ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ အနားယူနိုင်စေရန် သူ့ကို အသေသတ်လိုက်ရုံပင်။

လုရွှမ်လည်း သူဒီ လူအိုကြီးနှင့် တိုက်နိုင်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် နတ်မီးနယ်ပယ်နဲ့ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် အကြား ကွာဟချက်က ကမ္ဘာနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အသက်ရှုသံတစ်ခု ရှိနေပြီး လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆီကနေ အပူတွေ ထပ်ထွက်လာပြန်၏။

ဒီအရာက သူ့ယုံကြည်မှုကို အလွန်တိုးစေတာကြောင့် ရန်သူရဲ့ လက်ဖဝါးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။