အခန်း (၁၃၄၁)

ဟန်မူယဲ့၏နောက်တွင် ရှိနေသော ကျူးရှုယွမ်က ရှေ့တိုးလာသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ဓားအလင်းသည် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

“ရွှပ်”

ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

“ကောင်းကင်ဓား၊ မဆိုးပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ကောင်းကင်ဓားရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပဲ ရထားတယ်။ အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ဓား မဟုတ်ဘူး”

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် အစိမ်းရောင်ဓားအလင်းသည် ကျူးရှုယွမ်၏ဓားအလင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကျူးရှုယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါနေပြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

‘ငါ့ဓားအလင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား’

‘ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ’

သူက လောကတွင်ရှိသော ဓားဘိုးဘေးဆယ်ဦးတွင် ပါဝင်သည့် ‌ကောင်းကင်ဓား ဖြစ်သည်။

သူက အစွမ်းကုန်ပြန်မရသေးသော်လည်း ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

‘ဓားတာအိုနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ငါ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့လူ ရှိနေသေးတာလား’

“မင်း ... မင်းက ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့ပဲ”

ကျူးရှုယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ယခုဘဝသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာခဲ့သနည်း။

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့ကို ရှုံးနိမ့်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လောက၏ ဓားဘိုးဘေးဆယ်ယောက်သည် ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့၏ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဓားဘိုးဘေးဆယ်ယောက်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သိပ်မသောင်းကျန်းရဲကြပေ။

လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့ ဖြစ်သည်။

“သူလား”

လျန်ထျန်းဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ထက်တွင်ရှိသော သွမ်ထျန်ဖုန်း၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားသည်။

သူ့နောက်တွင်ရှိသော ဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများက စိုးရိမ်နေကြသည်။

အစိမ်းပုပ်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အသက်ငါးဆယ်အရွယ် တာအိုတန်ခိုးရှင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာသည်။

ဓားသွေးတောင်တွင် ပေါ်လာသော တန်ခိုးရှင် ဖြစ်သည်။

သူက တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့တက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပုံရသည်။

မည်သူမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဓားနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဓားတာအိုသည် လောကကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ဆီသို့ လာနေသော ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့ကို ကြည့်သည်။

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့သည် မူလစကြဝဠာမှ ထွက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စကြဝဠာများကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည့် ဓားကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက စကြဝဠာနယ်မြေကို ပိုင်းဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

လောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

“မူလစကြဝဠာရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ဟန်မူယဲ့က အကြီးအကဲဓားနတ်ဘုရားကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်”

ဟန်မူယဲ့၏ အသံက ကျယ်လောင်သော်လည်း လူတစ်ယောက်တည်းကသာ ကြားနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ သူတစ်ယောက်တည်းကသာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

“မူလစကြဝဠာ ....”

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့၏ မျက်နှာထားက အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေပုံပေါ်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

“ဘုန်း”

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေနှင့်လက ပေါင်းစပ်သွားပြီး အရာအားလုံး မွေးဖွားလာသည်။

ဓားတာအို ....

ထိုအရာအားလုံးသည် ဓားတာအိုတွင် တည်ရှိနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က နောက်ကျောတွင်လွယ်ထားသော ဓားသေတ္တာကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး ဓားတာအို၏ ဓားဆန္ဒကို စီးဝင်လာစေသည်။

အရုပ်ဆိုးသော အနက်ရောင်သေတ္တာက အသွင်ပြောင်းလာသည်။

ဓားသေတ္တာက တောက်ပနေပြီး ရှုပ်ထွေးသော ရှေးခေတ်အင်းကွက်များကို မွေးဖွားပေးသည်။

ထိုအင်းကွက်တိုင်းသည် ဓားတာအို ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ဓားဆန္ဒသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးမရှိပေ။

ဓားသေတ္တာက မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့က အစွမ်းကုန်သုံး၍ ဓားသေတ္တာကို ထိန်းထားလိုက်သည်။

မီးတောက်တစ်ခုသည် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

မီးတောက်က ဓားသေတ္တာကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ သန့်စင်၍ ကြံ့ခိုင်လာစေသည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ဓားသေတ္တာသည် ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့၏ ဓားဆန္ဒကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

ဓားဆန္ဒသည် ဆက်တိုက်သန့်စင်ပြီး အားကောင်းလာသော ဓားသေတ္တာထဲသို့ ဆက်တိုက် တိုးဝင်လာသည်။

ဓားသေတ္တာက မြစ်တစ်စင်းနှင့်တူသော ဓားဆန္ဒကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားအလင်းနှင့် မီးအလင်းသည် ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်သွားသည်။

“မင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့ ရှိနေတာပဲ”

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့၏ မျက်လုံးများက တောကပ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက လက်မြှောက်ပြီး ရွှေရောင်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူသည်။

“မင်းက အင်မော်တယ်သတ်ဓားပျံရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်”

ဓားအလင်းသည် ဖျတ်ခနဲလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဓားသေတ္တာထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထိုဓားသည် အလွန်အားကောင်းသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အစတွင် ဟန်မူယဲ့က မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အဆင့်နိမ့်သော လူသားအဆင့်လက်နက်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအား ဖျက်ဆီးနိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို မြင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုဓားများသည် ဓားသေတ္တာဆီသို့ ဆင်းသက်လာသောဓားနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ဓားအလင်းက မျက်စိကျိန်းအောင် တောက်ပနေပြီး ကြံ့ခိုင်မှုရှိသည်။ ဓားသေတ္တာက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဓားသေတ္တာ၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဟန်မူယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်ရှိသော သွေးနှင့်ချီသည် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ပေါက်ကွဲသွားသည့် ဓားသေတ္တာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

သူ့အမြင်တွင် ဓားအလင်းနှင့် ပုံရိပ်များက သွယ်ယှက်သွားကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ဓားတာအိုနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းများကို မြင်ရသည်။

ဓားသေတ္တာ၏ နည်းစနစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဓားသေတ္တာက ပျက်စီးသွားသော်လည်း ထူးဆန်းသော နည်းစနစ်များက ကျန်ရှိနေသည်။

“ဘုန်း”

ရွှေရောင်ဓားသည် ဓားသေတ္တာ၏ အပျက်အစီးများကြားမှ ပျံထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လောကတွင်ရှိသော တောင်တန်းနှင့်မြစ်များကို ဖျက်ဆီးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စကြဝဠာကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မှတ်မိနေသည်။

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့က စကြဝဠာနယ်မြေကို တစ်ချက်တည်း ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများကို ကျဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

‘ငါက ဒီအချိန်မှာ ရှိနေတာလား’

‘ဒါက အတိတ်ပုံရိပ်လား ဒါမှမဟုတ် အချိန်မြစ်ထဲမှာ ခရီးသွားနေခဲ့တာလား’

ဟန်မူယဲ့က မသိပေ။

ဓားအလင်းသည် စကြဝဠာကို ထိုးဖောက်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဓားအလင်းသည် စကြဝဠာအလွှာများကို ထိုးခွဲပြီး အပြာရောင်ကြယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ပြီး ပြန်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ပျက်စီးသွားသော ဓားသေတ္တာနှင့် ဓားအလင်းသည် သူ့ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မူလစကြဝဠာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ဓားတာအိုနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းနေရသော အကြောင်းအရင်းကို နားလည်သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားများကို သန့်စင်ပြီး ပျိုးထောင်ပေးနိုင်သော ထူးခြားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူဖန်တီးထားသော ဓားသေတ္တာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဓားသေတ္တာသည် ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ဓားများကို သယ်ဆောင်ထားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများ၏ ဉာဏ်အလင်းကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက မူလစကြဝဠာသို့ ရောက်လာသောအခါ ဓားတာအိုနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ထူးခြားသောနားလည်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရွှေရောင်ဓား၏ ဓားအလင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမြဲ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုဓားအလင်းသည် အမျိုးမျိုးသော ကမ္ဘာလောကများ၏ မွေးဖွားခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် စွမ်းအားစုပ်ယူပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက် ကျင့်ကြံခြင်းအားလုံးသည် ထိုဓားအလင်းအတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

အလင်းနှင့်ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ်တွင် ရပ်နေသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် ပန်းပဲပညာရှင်များအတွက် စမ်းသပ်ပွဲနယ်မြေ ဖြစ်သည်။

လျန်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်၊ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် သန့်စင်ခဲ့သော ဓားများအားလုံးသည် ပူဖောင်းသဖွယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်များက လျင်မြန်စွာ လွင့်ပြယ်လာကြသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားအလင်းတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ဓားများကို သန့်စင်ပေးခဲ့သော ဉာဏ်အလင်း ဖြစ်သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သော ဉာဏ်အလင်းများသည် ဟန်မူယဲ့၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာကြသည်။

ထိုဉာဏ်အလင်းများက သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဓားတာအိုဉာဏ်အလင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ဓားလမ်းစဉ်နှင့်ပတ်သတ်သော သူ၏ ဉာဏ်အလင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် ဓားပျိုးထောင်ပေးရန် ဖန်တီးထားသော ဓားအိမ်မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် သူက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအား ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဓားအလင်းကိုလည်း စုပ်ယူခဲ့သည်။

ထိုဓားအလင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး အာရုံခံမရပေ။

“မိတ်ဆွေလေး၊ တစ်နေ့မှာ မင်းက အင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားပျံရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရခဲ့ရင် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ငါနဲ့ တွေ့ဖို့ အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့၏အသံ ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားပျံ ....

သူက ဓားသေတ္တာ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ရရှိထားရုံသာမက အင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားပျံကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထိုဓားပျံသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဓားအလင်း ဖြစ်သည်။

‘အဲဒါက လောကမှာ အသန်မာဆုံးဓား မဟုတ်လား’

‘ငါက အဲဒီဓားရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရပါ့မလား’

‘ငါက အဲဒီဓားရဲ့သခင် ဖြစ်လာမှာလား ဒါမှမဟုတ် လက်ခံကိုယ်ပဲ ဖြစ်နေမှာလား’

ဟန်မူယဲ့က မသိပေ။

သူ၏ ပန်းပဲစွမ်းရည်က အလွန်လေးနက်သော်လည်း ထိုဓားပျံနှင့်ပတ်သတ်၍ လမ်းပျောက်နေသည်။

သူက ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေထဲမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိခဲ့ကြောင်းကိုသာ နားလည်လိုက်ရသည်။

“ငါက လျန်ထျန်းဂိုဏ်းကို သွားအုံးမှာပါပဲ ....”

သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ကျန်နေခဲ့သည်။

တခြားလူများက အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်လာသောအခါတွင် ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို မေ့လျော့သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူကတော့ မဟုတ်ပေ။

သူက ဓားသေတ္တာ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်သည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကြာအောင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ထိုကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

တစ်နေ့တွင် သူက လုံလောက်စွာ သန်မာလာသောအခါ အချိန်မြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ပြန်ယူမည်။

ထို့အပြင် ဓားနတ်ဘုရားလုယွဲ့နှင့်လည်း တွေ့ဆုံမည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားနတ်ဘုရားဆိုသော နာမည်ကို နှစ်သက်မိသည်။

သူက အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဝီ”

ဝမ်ကျင်းမြို့တွင် ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားရသည်။

လူတိုင်းက အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော ခန်းဆောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်က နတ်ဘုရားအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားတာလား”