အချိန်ကုန်ဆုံးမှု

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကျောက်ပြားကမ္ဘာမှ ထွက်လာလိုက်သည်။ မဟာစကြဝဠာကြီးနှင့် ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူ့နှလုံးသားထဲမှ ကြိုးထုံးကို ပြီးမြောက်ခဲ့သလိုမျိုး ဖြစ်၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ပြန်ရောက်လာပြီးသည့်နောက်တွင် တိတ်တဆိတ်ဖြင့် တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခဲ့သည်။ သူက စတင် ကျင့်ကြံခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူ့အနေဖြင့် ကျင့်ကြံရေးကို ငြီးငွေ့သွားဖို့ သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

မသေမျိုးအငွေ့အသက်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူက မသေမျိုးဟူ၍ မှတ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်သည့်အတွက် သူ့ကျင့်ကြံဆင့်သည် မည်မျှမြင့်မားနေကြောင်း မသိတော့ပေ။

ဤသည်က အရေးမကြီးလှပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည့်အရာက ကျင့်ကြံရေးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သူသည် သက်ရှိအားလုံးကို ကြည့်ဖို့ ပိုမိုလိုလား၏။ သူ ရွေးချယ်ထားသည့် တောင်ထိပ်က မြင့်မားသည့်အတွက် သူ့နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ပေါင်လဲ့က အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်လေသည်။

သူက ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေကို ကြည့်နေမိသည်။ ထိုသို့ ကြည့်နေရုံမျှဖြင့် နှစ်သုံးရာ ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။

နှစ်၃၀၀အတွင်း ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ပေါက်ထွက်လုမတတ် အနေအထားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုအရာက ကောင်းကင်ယံထဲ မျောလွင့်နေခြင်း ရပ်တန့်သွားလေ၏။ ထိုအရာ ရပ်တန့်သွားသည့်အခါ ကြယ်စင်ပမာဏ အမြောက်အများက ဆွဲယူခံလိုက်ရသည်။ ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေကို ဗဟိုပြုလျက် ကြယ်စင်စုအသစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကျောက်ပြားကမ္ဘာကို ထုတ်ကာ ထိုအရာဖြင့် ပေါင်းစည်းစေခဲ့သည်။ ထိုအရာက ကောင်းကင်ဘုံအလွတ်တွင် ရှိသည့် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုနှင့်တူပြီး ထိုအရာက ကုန်းမြေနှင့် တစ်ခါတည်း ပေါင်းစည်းသွားလေ၏။

သူ့ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ကျောက်ပြားကမ္ဘာ၏ ပေါင်းစည်းမှု ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို နှစ်ဖက်မှ ဗဟုသုတနှင့် အဆက်အသွယ်များ လဲလှယ်မှုကြောင့် ကျောက်ပြားကမ္ဘာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကလည်း အနေအထားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

အချိန်က ကုန်လွန်သွားလေ၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့ နှစ်ထောင်ချီကြာ အလှုပ်အယှက်မရှိ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်ရုပ်အသွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခင်နှစ်ထောင်ပိုင်းအတွင်း ဝမ်ရီရီက အကြိမ်တစ်ရာမျှ လာတွေ့ခဲ့ပြီး သူ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးကလည်း အကြိမ်တစ်ရာ လာတွေ့ခဲ့သည်။ ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း တစ်ခါ လာတွေ့ခဲ့၏။  ထိုသူက ဝမ်ပေါင်လဲ့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ရုပ်ထုဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ဘာမှမပြောပေ။ သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့ကို အဖော်ပြုကာ သက်ရှိများကို တစ်နှစ်တာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက နေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ဤသို့ဖြင့် ဆက်လက် စီးဆင်းနေဆဲဖြစ်ကာ ဒုတိယမြောက် နှစ်တစ်ထောင်၊ တတိယမြောက် နှစ်တစ်ထောင်၊ ပထမဦးဆုံးနှစ်တစ်သောင်းအချိန် ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကို လာတွေ့သည့် အရေအတွက်က ယခင်နှင့် အတူတူသာ ဖြစ်၏။ သူက ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် လာတွေ့မည်ဖြစ်ကာ ရုပ်ထုဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး သေရည်သောက်သုံးကာ စကားစမြည် ပြောလေ့ရှိသည်။ သူ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကလည်း အံ့မခန်းအနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူက ကောင်းကင်တံတားများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရီရီအတွက်လည်း အတူတူသာ ဖြစ်၏။ သူမက ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် လာရောက်တွေ့ဆုံလေ့ ရှိသည်။ သူမ လာကြည့်သည့်အချိန်တိုင်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ရုပ်ထုအား တငေးတမော ငေးကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအထက် မောပန်းမှုနှင့်အတူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသည့် အမူအရာတို့ ရှိနေလေသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က အလှုပ်အယှက်မရှိ ကျန်ရှိနေ၏။ ဝတ္ထုက ကမ္ဘာကြီး အပြောင်းအလဲကို ကြည့်နေလေသည်။ ထိုအရာက တောင်များ၊ မြစ်များ ပြိုလဲလာမှု၊ မြင့်တက်သွားမှုတို့ကို ကြည့်နေပြီး သက်ရှိများ သေဆုံးခြင်း၊ မွေးဖွားခြင်းတို့ကိုလည်း ကြည့်နေလေသည်။ စကြဝဠာကြီးထဲရှိ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများစွာက တိုက်ခိုက်ခြင်း သေဆုံးခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပျက်နေသည်ကိုလည်း ကြည့်နေမိသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အမြင်တွင် ကမ္ဘာကြီးက မသိလိုက်ဘဲ အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ဤသည်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးထဲ အတူတူသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်ပြားကမ္ဘာနှင့် ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေတို့က အပြီးတိုင် ပေါင်းစည်းသွားပြီး သူတို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြား၍မရပေ။

ဝမ်ရီရီက သတ္တမအကြိမ် နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း နောက်ဆုံး လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်က ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ရုပ်ထုကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းအထက်ရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့က ပိုမိုသိသာနေ၏။ သူမ ထွက်မသွားခင် ပြောခဲ့သည်။

“အဖေက အားလုံးကို ပြောပြခဲ့တယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ ငါ လာနိုင်တော့မယ်လို့ မထင်ဘူး။ အဲဒါက နင့်ရဲ့ ဇာတ်ကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲနဲ့ အဖေက ငါ့ကို နေရာတစ်ခုဆီ ပို့ပေးချင်လို့ပဲ။ နင်လည်း အဲဒီနေရာကို သိပါတယ်။ အဲဒီနေရာက တောက်ပကောင်းကင်ကြယ်စင်ပတ်လမ်းလို့ ခေါ်တယ်”

“ငါ ဆက်ပြီးတော့ စောင့်နေမယ်” ဝမ်ရီရီက ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထွက်ခွာသွားပြီးသည့်နောက်တွင် ၉ကြိမ်မြောက်အတွင်း နှစ်တစ်သောင်း၌ သူ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးကလည်း လာရောက်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက်၌ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးက သေရည်အမြောက်အများ သောက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“  မင်းက ဘာလို့ မမြင်နိုင်ရတာလဲ” သူက ခေါင်းအသာယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရီရီကဲ့သို့ သူသည်လည်း ပြန်ရောက်မလာတော့ပေ။

ပထမဦးဆုံး နှစ်တစ်သိန်း မရောက်ခင်အချိန် ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူက ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူက ရုပ်ထုဘေးတွင် ထိုင်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း ငါက အဆင့်တက်လှမ်းသွားပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ။ ရီရီ၊ မင်းဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ငါနဲ့ သွားတော့မှာ။ တကယ်လို့ မင်း အတူတူထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် နိုးထလာပါတော့”

ဝမ်ပေါင်လဲ့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ရုပ်ထုကြီးက အလှုပ်အယှက်မရှိ ကျန်ရှိနေသည်။

ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူက ထွက်မသွားခင် တစ်နှစ်တာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေပေါ်ရှိ လူ၈၀ရာခိုင်နှုန်းက သူ့နောက်လိုက်ပါသွားကြပြီး လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းက သူ့နောက် လိုက်ပါသွားကြသည်။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးက ဗလာကျင်းနေသလို ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသည့်သူများက အသက်ရှင်ကာ  ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဖွဲ့အစည်းအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။ ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေက ယခင်ထူးကဲမှုနှင့် စွမ်းအားကြောင့် နဂိုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကျယ်ပြောလှသည့် စကြဝဠာကြီးအတွင်း ထိုအရာက တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင်ရှိသည့် မျိုးနွယ်ဝင်များက ပြည်ထောင်စုကြီး၏ သွေးမျိုးဆက် ရှိနေကြသည်။

သူတို့က ပြည်ထောင်စုကြီးကလား ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေကလား မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။

အချိန်တွက်ချက်မှုက အသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်၏။

လူတစ်ယောက်က ဝမ်ပေါင်လဲ့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ရုပ်ထုကြီးရှေ့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးချီတို့ ထွက်ပေါ်နေလျက်ရှိပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်လောက်သည်။ သူက ရုပ်ထုရှေ့ရပ်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ကျုပ်ကို မျက်နှာသာပြန်ပေးဖို့ မလိုဘူး”

ထိုသူက စကြဝဠာကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဒုတိယမြောက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က စကြဝဠာကြီးထဲ ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူရောက်ရှိလာမှုက ရုပ်ထု၏ အနှစ်သာရကိုပင် သက်ရောက်ခံလိုက်ရဟန်ပေါ်သည်။ သူ့သွေးမျိုးဆက်နှင့် ရုပ်ထုကြားမှ ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုး ဖြစ်၏။

လော့ပေါ်မှာ သဘောထားက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်။ ကျောက်ပြားကမ္ဘာကနေ မွေးဖွားလာခဲ့တာ။ အဲဒါဆိုတော့ မင်းကို နည်းနည်းတော့ ကူညီပေးလို့တော့ ရပါတယ်လေ။ ဘယ်လိုလဲ မင်း တောက်ပကောင်းကင်ကြယ်စင်ပတ်လမ်းကို သွားတဲ့တစ်ရက် ငါ့ကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်မလား

ထိုပုံရိပ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် ရုပ်ထုကို ဦးညွှတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

နှစ်အနည်းငယ်ခန့်ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာလေ၏။ ဤသည်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကိုပင် အနီရောင် ပြောင်းလဲနိုင်လောက်စေသည့် နတ်ဆိုးချီတို့ ထုတ်လွှတ်နေပြီး စကြဝဠာတစ်ခုချင်းကိုပင် သွေးနီရောင်လအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။

သွေးနီရောင်လ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် ထိုပုံရိပ်ရှေ့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

အဆုံးသတ်တွင် သူက ဘာမှမပြောဘဲ ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထိုပုံရိပ်များ ထွက်ခွာသွားပြီးသည့်နောက်တွင် စကြဝဠာကြီးက ပိုမိုတိတ်ဆိတ်လာခဲ့၏။ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီက လူမှုအဖွဲ့အစည်း ရှိထားကြပြီး ထိုပုံရိပ်သုံးခု တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ခွာသွားသည့်အခါ စကြဝဠာကြီး၏ တိတ်ဆိတ်မှုက ဗလာနတ္ထိမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်က ဘဝသာ ဖြစ်၏။ ညှိုးနွမ်းသည့် အချိန်ရှိသလို ပွင့်လန်းသည့် အချိန်လည်း ရှိလိမ့်မည်။ အချိန်က အကောင်းဆုံး အာဟာရ ဖြစ်၏။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်ကာလများစွာ ကြာမြင့်သွားပြီး လူမှုအဖွဲ့အစည်းများက တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်များစွာက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်း၊ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခြင်းတို့ဖြင့် စတင် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေက ပြိုလဲသွားပြီး စကြဝဠာကြီးထဲ လွင့်မျောသည့် ကြယ်စင်တစ်သိန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ရုပ်ထုကလည်း ကြယ်စင်တစ်ခုအတွင်း တည်ရှိနေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလို လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ တိုးတက်မှုနှင့် မျိုးနွယ်များ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတို့ကြောင့် မျိုးနွယ်အသီးသီးမှ လူများစွာသည် စကြဝဠာကြီးမှ ထွက်ခွာကာ နေရာအသစ်ကို စူးစမ်းရှာဖွေကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းများစွာက စူးစမ်းရှာဖွေရင်း တခြားသောကြယ်စင်စုများဖြင့် ဆက်နွယ်ကာ စကြဝဠာအပြင်ဘက်ရှိ သတင်းများက စကြဝဠာအတွင်း နေထိုင်သည့်သူအားလုံး သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်လာလေသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုကမူ ဤမဟာစကြဝဠာနှင့် ဝေးကွာလှသည့် နေရာတစ်ခုအတွင်း လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှ လူတစ်ယောက်က ပြင်ပလောကမှ တစ်စုံတစ်ခုကို မျှဝေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်တစ်သန်းခန့်က လျှို့ဝှက် ကုန်းမြေတစ်ခုက သူတို့၏ ကြယ်စင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။ ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်တိုင်း သက်ရှိတိုင်းက သူတို့၏ အလိုဆန္ဒ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသိအာရုံမရှိသည့် အလိုဆန္ဒနတ်ဆိုးသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။