အခန်း (၁၃၅၆)

ကျူးမင်ကျူး သတိဝင်မလာခင် ဝူကျောက်၏ လှံရှည်က ထပ်မံလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လှံရှည်သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

ကျူးမင်ကျူးက ဓားမော့ဖြင့် တားဆီးသည်။

“ဘန်း”

ဓားမော့က ပျက်စီးသွားသည်။

လှံရှည်သည် ကျူးမင်ကျူး၏ ချပ်ဝတ်နှင့် ထိတွေ့ပြီး သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူက လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကျင်းယွမ်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်မြှောက်သည်။

အစိမ်းပုပ်ရောင်အလင်းသည် သူ့လက်မှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး လှောင်အိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ဝူကျောက်နှင့် လှံရှည်ကို ချုပ်နှောင်သည်။

ထိုလှောင်အိမ်သည် ပြင်းထန်သောဖိအားကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ဝူကျောက်ကို ခေါင်းမမော့နိုင်အောင် ပြုလုပ်သည်။

ဝူကျောက်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး ကျောက်ကျင်းယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်သည်။

“မင်းရဲ့ နည်းလမ်းလေးနဲ့ စကြဝဠာနယ်မြေကို ဆန့်ကျင်ချင်တာလား”

“မင်းက ငါ့ရဲ့ သံလိုက်အလင်းနဲ့ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်”

သူ့စကားကြောင့် ကျူးမင်ကျူးက ပြုံးလိုက်သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး”

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ကျောက်ယန်ရှန်းက မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောသည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားသည်။

ခေါင်းငုံ့ထားသော ဝူကျောက်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်သည်။ သူက လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘန်း”

ကျောက်ကျင်းယွမ်က ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသော လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားသည်။

“ရုပ်သေးခန္ဓာလား”

ကျောက်ကျင်းယွမ်က ထိတ်လန့်စွာ ရေရွတ်သည်။

ဝူကျောက်က အေးစက်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် ဂရုမစိုက်စွာ ပြောသည်။

“ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ငါ့မှာ အသွေးအသားခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ဘူးလေ”

ရုပ်ခန္ဓာမရှိလျှင် ဖိနှိပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လွင့်ထွက်လာသော ကျောက်ကျင်းယွမ်က လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက ရွှေရောင်သွေးများကို အန်ထုတ်သည်။

လူတိုင်းက လျင်မြန်သော အပြောင်းအလဲကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

‘ဝူကျောက်က ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား’

‘စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက အားနည်းနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆရာဟန်ရဲ့ ပန်းပဲနည်းစနစ်တွေက အရမ်းအဆင့်မြင့်နေတာလား’

“ဝီ”

ဝူကျောက်က လက်ထဲတွင်ရှိသော လှံရှည်ကို မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

ဆရာဟန်က သူ့ကို မရပ်တန့်လျှင် သူက ဆက်လက်တိုက်ခိုက်မည်။

“အရူးကောင်၊ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်လား”

ထိတ်လန့်နေသော ကျောက်ကျင်းယွမ်က နောက်ဆုတ်သည်။

သူက နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အဆင့်အတန်းမြင့်မားစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ တခြားလူများနှင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူက သေဆုံးခြင်းကို မကြောက်သော ဝူကျောက်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောကြောင့် နှလုံးသားထဲမှ ထိတ်လန့်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဒဏ်ရာရသွားသော ကျူးမင်ကျူး၏ မျက်နှာထားက ဆိုးဝါးနေသည်။

သူက ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတွင် မကျွမ်းကျင်ပေ။

ဝူကျောက်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မြင်ရသောအခါတွင် ကျင်းဝူနှင့် တခြားလူများက အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။

သူတို့က စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများ အရိုက်ခံရမည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။ သို့သော် အနာဂတ်တွင် အစည်းအရုံးအတွက် ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာထားကိုသာ မြင်ရသည်။

“ဘုန်း”

ဝူကျောက်က လှံရှည်ဖြင့် ထိုးချလိုက်ပြန်သည်။

ထိုလှံချက်သည် ကျူးမင်ကျူး၊ ကျောက်ကျင်းယွမ်နှင့် တခြားလူများကို တစ်ခါတည်း သေဆုံးသွားစေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် လေဟာနယ်ဂိတ်တံခါးက တုန်ခါနေပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က တိုက်ခိုက်နေသော ဝူကျောက်ကို မြင်ရသောအခါတွင် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝူကျောက်၏ လှံရှည်က ရပ်တန့်သွားသည်။

“သခင်မင်ရွှမ်း”

“သခင်မင်ရွှမ်း၊ ဒီလူက ကျွန်တော်တို့ စကြဝဠာနယ်မြေကို ဆန့်ကျင်နေပါတယ်။ ကျွန်တော့်တို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ပေးပါ ....”

ထိုလူကို မြင်ရသောအခါ ကျူးမင်ကျူးနှင့် ကျောက်ကျင်းယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုပုံရိပ်က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ရပ်နေသည့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ဆရာဟန်လား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်သည်။

“ဟန်မူယဲ့က အကြီးအကဲကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

သခင်မင်ရွှမ်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင်ရှိသော ဝူကျောက်ကို ညွှန်ပြသည်။

“ငါက မင်းရဲ့ ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို စိတ်ဝင်စားပြီး မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ မင်းက အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို ထုတ်ပြလာမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး”

“ငါက ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး စောင့်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်”

သူက ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ စောင့်ခဲ့ရသည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းမြို့နှင့် လေဟာနယ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စကြဝဠာနယ်မြေတွင် သခင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော လူများက ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို တစ်ဦးတည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အနည်းဆုံး စကြဝဠာအဆင့် လက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ထိုလူမျိုးသည် ကမ္ဘာဦးအဆင့်များကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီး စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကသာ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေတွင် သခင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော လူများသည် အစစ်အမှန်အထောက်အပံ့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့အားလုံးကို ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း၊ ခန်းဆောင်တစ်ခု၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မိသားစုတစ်ခုတို့က ထောက်ပံ့ပေးထားကြသည်။

ကျွမ်းကျင်သူများသည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကိုသာ မှီခိုလေ့မရှိကြပေ။

သခင်မင်ရွှမ်းက ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ ချန်ယုခန်းဆောင်တွင်ရှိသော သခင်ခုနစ်ယောက်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။

သခင်ခုနစ်ယောက်ရှိသော အင်အားစုသည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် နာမည်ကြီးသည်။

ထိုအင်အားစုမျိုးသည် သခင်တစ်ယောက်ပင်မရှိသော ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်ထက် သာလွန်သည်။

ကျောက်ကျင်းယွမ်နှင့် ကျူးမင်ကျူးတို့သည် သခင်မင်ရွှမ်း၏ရှေ့တွင် ခေါင်းမမော့ရဲကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးက ကြောင်အနေကြသည်။

‘ဘာဖြစ်လို့လဲ’

‘ဒီသခင်မင်ရွှမ်းက ဆရာဟန်နဲ့ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ’

သူတို့က ရင်းနှီးနေသည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များတွင် သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဒါက ဆရာဟန်ကို ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်တွေ မရောင်းချအောင် တားမြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူလား”

ကျင်းဝူက သတိရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ဇောင်ကျွင်းတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်သည်။

လူအနည်းငယ်ကသာ ထိုအကြောင်းကို သိကြသည်။

ဆရာဟန်က အလွန်အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်ကို သန့်စင်ပြီး မူပိုင်ခွင့်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး ကမ္ဘာဦးအဆင့်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သော ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်များသည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

အဆင့်နိမ့် ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်များကိုသာ ရောင်းချခဲ့သည်။

အပြင်လူများက ထိုအကြောင်းကို သိပ်မသိသော်လည်း စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူက ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်များကို ရောင်းချရန် တားမြစ်ခဲ့ကြောင်း အစည်းအရုံး၏ ပင်မအကြီးအကဲများက သိနေကြသည်။

တစ်နည်းပြောရလျှင် ယနေ့တွင် သခင်မင်ရွှမ်းက ဆရာဟန်၏ မူပိုင်ခွင့်အတွက် ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သခင်မင်ရွှမ်းက ဆရာဟန်၏နောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ဆရာဟန်ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆရာဟန်က နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ပေါင်းစပ်ရုပ်သေးရုပ်ကို ထုတ်မရောင်းဘဲ သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သခင်မင်ရွှမ်းကလည်း သဘောတူညီချက်အတိုင်း ဆရာဟန်ကို ကာကွယ်ပေးရမည်။

ကျင်းဝူနှင့် တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချသည်။

ယခုလိုအချိန်မျိုးတွင် ဆရာဟန်၏ နောက်ခံက ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

သူတို့က စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။

အောက်တွင်ရှိသော ဝမ်ကျင်းမြို့၏ ကျင့်ကြံသူများက ခံစားချက်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

‘ဒါက အစစ်အမှန်ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ တိုက်ပွဲလား’

‘သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက သာမန်ကမ္ဘာဦးအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ ပြီးတော့ လေဟာနယ်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်’

‘စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း ရောက်လာကြတယ်’

“သခင်မင်ရွှမ်း၊ ကျွန်တော်တို့ ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်က ဆရာဟန်နဲ့ ပြေငြိမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

ကျောက်ကျင်းယွမ်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ သခင်မင်ရွှမ်းကို ဦးညွတ်သည်။

သူက သခင်မင်ရွှမ်း၏စကားကို စောင့်မနေနိုင်ပေ။ ကိုယ်တိုင် အသိစိတ်ရှိစွာ ပြောရမည်။

ထိုအရာသည် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်၏အပေါ်တွင် ထားရှိသော လေးစားမှု ဖြစ်သည်။

ကျောက်ကျင်းယွမ်က စကြဝဠာနယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နေထိုင်လာသောကြောင့် အရှုပ်အထွေးများကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

“သခင်မင်ရွှမ်း၊ ကျွန်တော်တို့ ကျူးမိသားစုနဲ့ ချန်ယန်ခန်းဆောင်ကလည်း ဆရာဟန်ကို ကျေနပ်အောင် ဖြေရှင်းချက်ပေးပါ့မယ်”

ကျူးမင်ကျူးကလည်း ပြောသည်။

သခင်မင်ရွှမ်း၏ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်တောင်းပန်လိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သန်မာသူများသည် အားနည်းသူနှင့် ငြင်းခုန်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အားနည်းသူက လုံလောက်သော လေးစားမှုကို ပြသရမည်။

အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏စကားကို ကြားရသောအခါတွင် သခင်မင်ရွှမ်းက ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“ဆရာဟန်၊ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

“မင်းက ဘာလိုချင်လဲ တောင်းဆိုလို့ရတယ်”

ကျူးမင်ကျူးနှင့် ကျောက်ကျင်းယွမ်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ ဟန်မူယဲ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။

“ဆရာဟန်၊ ဒီနေ့ဖြစ်သွားတာက နားလည်မှုလွဲတာပါပဲ”

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဆရာဟန်က လိုချင်တာကို ပြောလိုက်ပါ။ ငါတို့က ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်”

သူတို့နှစ်ယောက်က ခပ်ဟဟရယ်သည်။