အခန်း (၁၃၅၇)

အကယ်၍ ဟန်မူယဲ့တွင် နောက်ခံအဖြစ် သခင်မင်ရွှမ်း မရှိခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ယောက်၏အမြင်တွင် အရေးမပါပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သခင်မင်ရွှမ်းက ဟန်မူယဲ့ကို နောက်ခံပေးထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဟန်မူယဲ့ကို စကြဝဠာနယ်မြေ၏ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။

ယနေ့ဆုံးရှုံးမှုသည် အလကားမဟုတ်ပေ။

လျော်ကြေးပေးရန်အတွက် တစ်ခုခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ရခြင်းသည် အရေးမကြီးပေ။

ထိုအရာသည် အပြင်လူများအတွက် မဟုတ်ပေ။ သခင်မင်ရွှမ်း၏ လက်အောက်တွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အတွက် ဖြစ်သည်။

သခင်မင်ရွှမ်းကြောင့် စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အင်အားစုနှစ်ခုက ပြေငြိမ်းရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဆရာဟန်က လိုချင်သောအရာကို လွတ်လပ်စွာ ပြောနိုင်သည်။

အောက်တွင်ရှိသော လူတိုင်းက အားကျနေကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးမျိုးသည် နှစ်သောင်းချီတွင် တစ်ကြိမ်ပင် ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။

ဆရာဟန်က အခွင့်ကောင်းယူ၍ ရတနာအမျိုးမျိုးကို တောင်းဆိုနိုင်သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အင်အားစုများသည် ဆရာဟန်၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးအတွက် ဖူလုံစေမည့် ရတနာများကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ဝူကျောက်က ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

‘ဆရာဟန်က ဘာလိုချင်တာလဲ’

‘ဒါက ဆရာဟန်လိုချင်တဲ့ အခြေအနေပဲ မဟုတ်လား’

အဆုံးတွင် ဆရာဟန်က အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ခေါင်းငုံ့ရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့အပြီးတွင် ဆရာဟန်၏ ပင်မအကြီးအကဲရာထူးက တည်ငြိမ်သွားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

သူက တွေးနေသောအချိန်တွင် ဆရာဟန်၏အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝူကျောက်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဆရာဟန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးမရှိပေ။

အေးစက်မှုသာ ရှိနေသည်။

“ငါက စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ အင်အားစုနှစ်ခုကို စိတ်မဝင်စားဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။

“ဝမ်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုကို ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်။ ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်နဲ့ ချန်ယန်ခန်းဆောင်က ပြဿနာရှာချင်တယ်ဆိုရင် ငါက အသင့်ပဲ”

သူက ပြေငြိမ်းမည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့၏စကားကြောင့် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သခင်မင်ရွှမ်းကပင် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် စကြဝဠာနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူ၏ တန်းဖိုးထားခြင်းကို ခံရသည်။ ထိုအခွင့်အရေးမျိုးသည် အလွန်ရှားပါးသည်။

ဆရာဟန်က ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရပြီး သခင်မင်ရွှမ်းကို လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။

သခင်မင်ရွှမ် ရောက်မလာလျှင် စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများကြောင့် သူက သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ချန်ယန်ခန်းဆောင်နှင့် ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်တို့က အဓိကအင်အားစုများ မဟုတ်သော်လည်း စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ပြင်ပကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည်။

“ဆရာဟန်၊ တကယ်ပြောနေတာလား”

ကျောက်ကျင်းယွမ်၏အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက သခင်မင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။

ကျောက်ကျင်းယွမ်သည် ဆရာဟန်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ယနေ့ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူ့အတွက် ‌စော်ကားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သို့သော် အရေးမပါပေ။

သူက စစ်ကူခေါ်လိုက်လျှင် ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဆရာဟန်က သေချာပေါက် အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

ယနေ့ဖြစ်ရပ်တွင် အရေးပါ‌သောကိစ္စသည် ဆရာဟန်၏ သဘောထား မဟုတ်ပေ။ သခင်မင်ရွှမ်း၏ ရပ်တည်ချက် ဖြစ်သည်။

သခင်မင်ရွှမ်းက နှစ်ဖက်လုံးကို စေ့စပ်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဆရာဟန်တွင် အသိစိတ်ရှိလျှင် လိုက်လျောပေးရမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူတိုင်းက ပျော်ရွှင်နိုင်လိမ့်မည်။

“ဟမ့်၊ ဆရာဟန်က သခင်မင်ရွှမ်းကိုတောင် မလေးစားဘူးထင်တယ်”

ကျူးမင်ကျူးက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းသည်။

အသိစိတ်ရှိသော လူတိုင်းက ယခုအခြေအနေတွင် ကောင်းမွန်စွာ ပြုမူလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဆရာဟန်က သူတို့နှင့် အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်ချင်လျှင် အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို နားမလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်မင်ရွှမ်း၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူက နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကားဆက်မပြောဘဲ လက်မြှောက်သည်။

ဝူကျောက်က ပျံထွက်လာသည်။

“ဘုန်း”

တိုက်ပွဲက ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအင်အလင်းနှင့် ရွှေအလင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လေဟာနယ်က တောက်ပနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

‘ဆရာဟန်က ဘာတွေးနေတာလဲ’

“ခေါင်းဆောင်၊ ဆရာဟန်က စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ သခင်တစ်ယောက်ကိုတောင် ဘာဖြစ်လို့ လေးစားမှုမပြတာလဲ”

ပိုင်ကျန်းတင်၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ယောက်က တီးတိုးမေးသည်။

သူက နားမလည်နိုင်ပေ။

ပိုင်ကျန်းတင်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းသည်။

“ဆရာဟန်က အားနည်းပြီး အခြေအနေကို လက်ခံသင့်တယ်လို့ ငါတို့အားလုံး တွေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို မဟုတ်ခဲ့ရင်ရော ....”

ပိုင်ကျန်းတင်က ညင်သာစွာ ပြောသည်။ သူက လူငယ်ကို ရှင်းပြပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

သူ့စကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော လူများ၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဆရာဟန်က အရမ်းအားကောင်းတဲ့ သခင်မင်ရွှမ်းကိုတောင် မမှီခိုချင်ဘူး။ သူက စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ တစ်တန်းတည်း ရပ်ချင်တယ်”

ပိုင်ကျန်းတင်၏နောက်တွင်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က နားလည်သွားပုံရပြီး ထိတ်လန့်စွာ ပြောသည်။

ဆရာဟန်က တခြားလူကို မှီခိုရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူက ချန်ယန်ခန်းဆောင်နှင့် ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

သခင်မင်ရွှမ်း ရောက်မလာလျှင်ပင် သူက ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သခင်မင်ရွှမ်းအပေါ်တွင် အကြွေးတင်ခံနေရန် မလိုအပ်ပေ။

“သူက ဘာကို မှီခိုနေတာလဲ ....”

လူတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောသည်။

လေဟာနယ်တွင် ကျောက်ကျင်းယွမ်နှင့် ကျူးမင်ကျူးအား ဖိနှိပ်ထားသော ဝူကျောက်ကို သခင်မင်ရွှမ်းက ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ဝူကျောက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သေချာစောင့်ကြည့်သည်။

ဆရာဟန်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က မောက်မာလိမ့်မည်။

အစောပိုင်းတွင် သူက အကူအညီပေးပြီး ဆရာဟန်ကို သိမ်းသွင်းချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဆရာဟန်က သူ့အကူအညီကို တန်ဖိုးမထားပေ။

ယခုအခြေအနေအရ ဆရာဟန်သည် သူ၏ အကူအညီကို အမှန်တကယ်ပင် မလိုအပ်‌ပေ။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်သည် အလားအလာကောင်းသည်။ သူက ထိုရုပ်သေးရုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်အောင် ကြိုးစားရမည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ နည်းစနစ်သည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်အများစုထက် သာလွန်သည်။

အကယ်၍ ထိုရုပ်သေးရုပ်များကို အများအပြား ထုတ်လုပ်နိုင်လျှင် စကြဝဠာနယ်မြေကို လှိုင်းထန်သွားစေလိမ့်မည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ ခွန်အားသည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ၈၀%ကို ကျော်လွန်နေသည်။

သခင်မင်ရွှမ်းက တည်ငြိမ်နေသော ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

‘စကြဝဠာနယ်မြေက ဒီလောက်ပဲလို့ သူထင်နေတာလား’

‘အဲဒါဆိုရင် စကြဝဠာနယ်မြေကို အထင်သေးနေတာပဲ’

‘ငါဝင်မပါခင် ယွမ်ချန်းခန်းဆောင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်လာတာကို စောင့်နေလိုက်မယ်’

‘အဲဒီအချိန်မှာ အကူအညီပေးတာတင် မဟုတ်တော့ဘူး’

‘ဆရာဟန်ကို တိုက်ရိုက် အညံ့ခံလာအောင် လုပ်ရမယ်’

“ဘုန်း”

ဝူကျောက်က လှံဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ကျူးမင်ကျူး ဆင့်ခေါ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က ပျက်စီးသွားသည်။

ထို့ကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသော ကျူးမင်ကျူးက သွေးအန်လိုက်ရပြန်သည်။

သူက ဆက်မတိုက်နိုင်တော့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လေပြင်းများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စုတ်ဖြဲပစ်နိုင်သည်။

“ဘန်း”

ကျောက်ကျင်းယွမ်နှင့် ကျောက်ယန်ရှန်းက ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဝူကျောက်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် နောက်ဆုတ်ပေးရသည်။

ဝူကျောက်က လှံတစ်လက်ဖြင့် သောင်းကျန်းနေသည်။

ထိုခွန်အားမျိုးသည် လူတစ်ယောက်ကို သွေးဆူလာစေသည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်မျိုးကို မည်သူက မပိုင်ဆိုင်ချင်မည်နည်း။

ထိုသို့ အားကောင်းသော ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် လူတိုင်းက အသွင်ပြောင်းချင်လိမ့်မည်။

“ကျူးမင်ကျူး၊ မင်းက ချန်ယန်ခန်းဆောင်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဆင့်မခေါ်ဘူးဆိုရင် သေရလိမ့်မယ်”

ကျောက်ကျင်းယွမ်က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ဖြူဖျော့နေသော ကျူးမင်ကျူးကို လှည့်ကြည့်သည်။

သူက မတတ်နိုင်တော့ပေ။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သော သူတို့က ပြင်ပလောက၏ ရုပ်သေးရုပ်ကြောင့် ဤအခြေအနေအထိ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ကျူးမင်ကျူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်နေ‌‌သော သခင်မင်ရွှမ်းကို လှည့်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် လက်မြှောက်ပြီး ဂိတ်တံခါးတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့က နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သခင်မင်ရွှမ်းနှင့် ရင်မဆိုင်စေချင်ပေ။

သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်သူများက မလှုပ်ရှားခင် သခင်မင်ရွှမ်းကို အရင်နှုတ်ဆက်ရလိမ့်မည်။

ယနေ့ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးလျှင် သခင်မင်ရွှမ်းနှင့် နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော ခန်းဆောင်ကို စိတ်ကျေနပ်သွားအောင် လုပ်ပေးရဦးမည်။

ထို့အပြင် ကျူးမင်ကျူးနှင့် ကျောက်ကျင်းယွမ်တို့က တခြားလူများကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သောကြောင့် မျက်နှာပျက်ရပြီး အနာဂတ်တွင် အရေးကြီးသော ရာထူးများကို ရယူနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် အရေးကြီးနေသည်။

“ဘုန်း”

ဂိတ်တံခါးနှစ်ခုသည် ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျူးမင်ကျူးသာမက ကျောက်ကျင်းယွမ်ကလည်း ကိုယ်ပိုင်ဂိတ်တံခါးကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းမြို့တွင်ရှိသော မိသားစုများ၏ ရန်ပွဲသည် ဤအခြေအနေအထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများသာမက အင်အားစုနှစ်ခုလည်း ဝင်ပါလာသည်။

ဝူကျောက်က လှံရှည်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ဘေးသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ပင်မအကြီးအကဲ သုံးယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဟန်မူယဲ့၏ဘေးသို့ ရောက်လာကြသည်။

“အကြီးအကဲဟန်၊ တကယ်လို့ မခုခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးရမယ်”

အကြီးအကဲကျင်းဝူက ညင်သာစွာပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့သည် ပန်းပဲပညာရှင်အစည်းအရုံး၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အင်အားစုကို ဆန့်ကျင်မိခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အစည်းအရုံးက သူ့ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ယနေ့တွင် အစည်းအရုံးက ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကို ထုတ်မပြနိုင်သောကြောင့် ကျင်းဝူနှင့် တခြားလူများက အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ယခုအခြေအနေအထိ ရောက်လာမည်ဟု ကြိုသိထားလျှင် ဝမ်မိသားစုနှင့် ကျူးမိသားစုကို လွှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခြေအနေအရ ပန်းပဲပညာရှင်အစည်းအရုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အားနည်းနေသည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာပြီး ပင်မအကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့လျှင် တခြားလူများက အစည်းအရုံးကို သံသယဝင်လာလိမ့်မည်။

“သွားရမှာလား”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဘယ်ကို သွားရမှာလဲ”

သူ့စကားကြောင့် အကြီးအကဲကျင်းဝူက တုန်ခါသွားသည်။

အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အင်အားစုကို ဆန့်ကျင်ပြီးလျှင် ထွက်ပြေးရန် နေရာမရှိတော့ပေ။

မည်သူက စကြဝဠာနယ်မြေကို ခုခံနိုင်မည်နည်း။

“ဝီ”

ဂိတ်တံခါးနှစ်ခုက တုန်ခါနေပြီး လူများလာနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

လူတိုင်းက စိုးရိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဂိတ်တံခါးထဲတွင်ရှိသော အလင်းရောင်က လှုပ်ရှားနေသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျူးမင်ကျူးနှင့် ကျောက်ကျင်းယွမ်က ပျော်ရွင်သွားကြသည်။

“ဝီ”

ပုံရိပ်များသည် ဂိတ်တံခါးထဲမှ ဆက်တိုက်ထွက်လာကြသည်။

သူတို့က လမ်းလျှောက်၍ ထွက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဖရိုဖရဲ ပြေးထွက်လာကြသည်။ လိမ့်ထွက်လာကြသည်။

တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက် ....

သွေးစွန်းနေသော ပုံရိပ်ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုသည် ဂိတ်တံခါးထဲမှ လိမ့်ထွက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အသက်စွမ်းအားက လျော့နည်းနေသည်။

“တတိယအကြီးအကဲ”

“သတ္တမအကြီးအကဲ”

“အစ်ကိုကြီးဟယ်ချန်း”

ကျူးမင်ကျူးနှင့် ကျောက်ကျင်းယွမ်တို့က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်းက ကြောင်အသွားသည်။

ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဂိတ်တံခါးထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးက သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည်။