အခန်း (၁၃၇၁)

“အဲဒါက စည်းမျဉ်းစွမ်းအားပဲ”

“သင်္ဘောပျံငါးစင်းလုံးက ရေဓာတ်အမျိုးအစား စကြဝဠာအဆင့်ရတနာတွေကို သယ်ဆောင်ထားကြတယ်”

သခင်မမူယွဲ့၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေသည်။

“စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကလွဲပြီး အဲဒီမီးတောက်တွေကို ဘယ်သူကမှ ခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

ထို့ကြောင့် သူတို့က ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျီယန်မြို့၏ ရတနာများအကြောင်းကို တွေးနေရန် မလိုတော့ပေ။

“ဟုတ်တယ်။ ဒါက ရွှေကျီးကန်းစွမ်းအားပဲ”

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက တည်ငြိမ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး မီးတောက်ကို ဖော်ထုတ်သည်။

“ကျီယန်မြို့ကို ဝင်ရောက်ဖို့ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်လောက်တယ်”

သူက ပျံသန်းသွားသည်။ တောင်ပံတစ်စုံသည် သူ့နောက်ကျောတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူက မီးတောက်များကို သယ်ဆောင်ထားပြီး မီးနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

မီးတောက်ကို မီးတောက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်မည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်က ရှေ့တွင်ရှိသော မီးတောက်များနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။ ထိုမီးတောက်များက သူ၏မီးတောက်ကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မီးတောက်များကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်သည်။ သူက ပေသောင်းချီပတ်ဝန်းကျင်ကို ကိုယ်ပိုင်မီးတောက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

သူက ဝါးမြိုခံလိုက်ရသော ဖြစ်ရပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့ဆက်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ဟန်မူယဲ့က လက်‌မြှောက်သည်။

အနက်ရောင်ဓားတစ်လက်သည် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ဓားကိုယ်ထည်တွင်ရှိသော အင်းကွက်များက တောက်ပလာကြသည်။

စကြဝဠာအဆင့်ဖြစ်သော သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ဓား ဖြစ်သည်။ သူက ထိုဓား၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မသုံးဖူးပေ။

ယခုအချိန်တွင် ဓား၏ နတ်ဘုရားအင်းကွက် ၉၉ခုလုံးက တောက်ပနေပြီး ဓားတစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်ပြောင်းသွားစေသည်။

“ဘုန်း”

ဓားအလင်းက ပြေးထွက်သွားပြီး ရွှေကျီးကန်း၏ မီးတောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိ‌သော မီးတောက်များက စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံပေါ်သည်။

ရွှေကျီးကန်း၏ မီးတောက်များက ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားနေပြီး ပြန့်ကားသွားသည်။

အဆုံးမရှိသော အလင်းရောင်က ကျီယန်မြို့နှင့် ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ သွေးမျိုးဆက်သည် မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းထက် ပိုသန်မာနေသည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ သွေးမျိုးဆက်တို့က ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ကျီယန်မြို့ကို အသက်ဝင်လာစေသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့တက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တခြားမီးတောက်များကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။

“ငါက နောက်ကျသွားတယ် ....”

လေထုထဲတွင် တီးတိုးစကားသံကို ကြားရသည်။ မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားက ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှေကျီးကန်း ၉၉ကောင်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး တောင်ပံခတ်သည်။

သူတို့က ရွှေအလင်းစီးကြောင်း တစ်ခုစီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ရှေ့တွင် လှေကားတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက လှေကားကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်းသွားလိုက်ပါ”

“ငါမလိုက်တော့ဘူး”

“ငါ့အတွက် ဒီအကြီးအကဲတွေရဲ့ အမွေအနှစ်က လုံလောက်ပါတယ်”

ရွှေကျီးကန်း ၉၉ကောင်၏ အမွေအနှစ် ....

ထိုအခွင့်အရေးမျိုးသည် လောကတွင် ရှားပါးသည်။

ထို့အပြင် ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လူများကသာ ထိုအခွင့်အရေးကို ရရှိနိုင်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ‌ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ဓားကို သိမ်းသည်။ ထို့နောက် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး ကျီယန်မြို့ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို ဦးညွတ်၍ လှေကားပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် နေရာတွင် ရပ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက အဝေးတစ်နေရာကို ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

“မင်းတို့က မဝင်တော့ဘူးလား”

“မဝင်တော့ဘူးဆိုရင်လည်း ငါက လှေကားထစ်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်မယ်”

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီး လက်မြှောက်သည်။

သူ့စကားသံအဆုံးတွင် ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ထိုပုံရိပ်များထဲတွင် ရှရူကျယ်ကို ပုတီးစေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော လူအိုကြီးလည်း ရှိနေသည်။ တခြားလူများ၏ ပုံရိပ်က ဝေဝါးနေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။

တခြားလူများက လူအိုကြီးကို မြင်ရသောအခါတွင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ကြသည်။

“မိတ်ဆွေလေးက ရက်ရောနေမှတော့ ငါက မငြင်းတော့ဘူး”

လူအိုကြီးက မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တခြားလူများကို ဆက်ပြောသည်။

“မင်းတို့အားလုံးက ကျီယန်မြို့ကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ အကျိုးအမြတ်နဲ့ အန္တရာယ်က ဒွန်တွဲနေတယ်။ အရာအားလုံးက မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြ၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တခြားလူများက နောက်မှ လျင်မြန်စွာလိုက်လာပြီး လှေကားထစ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက သူတို့အားလုံးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင်ရှိသော မီးတောက်က ကခုန်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သူ၏ပုံရိပ်၊ လှေကားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်း ၉၉ကောင်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျီယန်မြို့ ....

ဟန်မူယဲ့က မှောင်မည်းပြီး တိတ်ဆိတ်သောမြို့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အလင်းရောင်မရှိပေ။

ထိုအမှောင်ထုသည် အပြင်ဘက်တွင် ခမ်းနားစွာတောက်ပနေသော ရွှေကျီးကန်း ၉၉ကောင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

“အပြင်ဘက်မှာ တောက်ပပေမဲ့ အထဲမှာ မှောင်မည်းနေတယ်”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးသည်။ အောက်တွင်ရှိသော မြေပြင်သည် ပွယောင်းနေသည်။

ကျီယန်မြို့ကို ပျက်စီးခြင်းက ဝါးမြိုထားသည်။

“ဘုန်း”

ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားရသည်။

သင်္ဘောပျံငါးစင်း၏ ကျင့်ကြံသူများက လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ဟန်မူယဲ့က အလျင်မလိုပေ။

ကျီယန်မြို့တွင်ရှိသော ရတနာများကို လွယ်ကူစွာရနိုင်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ တည်ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

“ဝှစ်”

နားအူလောက်သောအသံကို ကြားရသည်။ ပေတစ်ရာရှည်လျားသော မြားတံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိုး‌ဖောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဒေါသထွက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့် ညည်းညူသံများကို ကြားရသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုမြားတံ၏ ထူးခြားချက်ကို သတိထားမိသည်။

ထိုမြားသည် နတ်ဘုရားမီးတောက်၏ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူကလည်း ရွှေကျီးကန်း၏ နတ်ဘုရားမီးတောက်ဖြင့် ထိုလက်နက်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

ထိုအရာသည် ရွှေကျီးကလန်၏ ပန်းပဲနည်းစနစ် ဖြစ်သည်။

ထိုမြားတံသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး၏ စွမ်းအင်ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။

အနည်းဆုံး ရွှေကျီးကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်သည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

‘ကျီယန်မြို့မှာ ဘာဖြစ်လို့ ရွှေကျီးကန်းတွေ အများကြီးရှိနေတာလဲ’

‘သူတို့က မူလစကြဝဠာကနေ ဖမ်းလာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အစကတည်းက ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလား’

‘ရှုကျီယန်က ဘယ်သူလဲ’

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တက်လာပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင် စုစည်းနေသော ပုံရိပ်များကို မြင်ရသည်။

အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်ခန့်သည် ခမ်းနားသောယဇ်ပလ္လင်ကို ဝိုင်းရံထားသည်။ သူတို့က ရုပ်သေးရုပ်များကိုလည်း အသက်သွင်းထားကြသည်။

ထိုလူများ၏တစ်ဝက်ခန့်သည် သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။ တခြားလူများကလည်း ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်မားပြီး အဆင့်ကိုး၏အောက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ မပါကြပေ။

ထိုလူများသည် လင်းလုံမြို့မှ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ပူးပေါင်းထားသော အင်အားစုတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဘုန်း”

ဓားအလင်းသည် ဆင်းသက်လာပြီး ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ယဇ်ပလ္လင်၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်လေးရုပ်က လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခမ်းနားစွာ တည်ရှိနေသည်။

ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်က ဓားမော့ကို ကိုင်ထားသည်။ တခြားရုပ်သေးရုပ်က လေးတင်ထားပြီး ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင် အေးစက်သောအငွေ့အသက်နှင့် လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသည်။ တခြားရုပ်သေးရုပ်က ထက်မြိသောအငွေ့အသက်နှင့် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“ဘုန်း”

မြားတစ်ချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုမြားက ပေသုံးဆယ်အကွာတွင် ပေါက်ကွဲပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မြားတံများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပေတစ်ထောင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

မီးတောက်များက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖိနှိပ်သည်။

“သတ်”

ဓားကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က ပြေးထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏ ဓားချက်တိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်များကို ကျော်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဓားအလင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့်ဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာဦးအဆင့်ဖြစ်စေ ဓားချက်များကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

စုစည်းနေသော လူတစ်ထောင်ခန့်သည် လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားသည်။ သူတို့က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ချီတက်ကြ။ ဒီနေ့မှာ ငါတို့က ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖိုကို သေချာပေါက် ယူရမယ်”

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် လူတစ်ယောက်က ခပ်အုပ်အုပ်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးသည်။ ထို့နောက် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်က ပြေးထွက်လာသည်။ ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သုံးရုပ်သည် သူ့နောက်တွင် လိုက်လာခဲ့သည်။

ရုပ်သေးရုပ်များက အချင်းချင်း ပူးပေါင်းပြီး မီးတောက်များနှင့် ဓားအလင်းကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လေးကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်ကို ရိုက်ချသည်။

“ဘုန်း”

ရုပ်သေးရုပ်၏ လေးကိုင်းက ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပလာပြီး ကျဆင်းလာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံသည်။

လှံကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှံဖြင့် ထိုးချသည်။

“ဝီ”

လေဟာနယ်က အက်ကွဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်လာသော ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သုံးရုပ်က လွင့်ထွက်သွားသည်။

ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်များ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းက အလွန်သန်မာသည်။ သူတို့က လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

“ချုပ်နှောင်စမ်း”

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက ထိုရုပ်သေးရုပ်များနှင့် ရင်းနှီးနေပုံပေါ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မီးခိုးရောင်ပိုက်ကွန်ကို ပစ်လွှတ်သည်။

လှံရှည်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်က ပိုက်ကွန်အောက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုရုပ်သေးရုပ်က ရုန်းကန်နေ‌သော်လည်း မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။

“အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးကြ”

လူတစ်ယောက်က‌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တူကိုင်ထားသော ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ ခွန်အားက သာမန်ကမ္ဘာဦးအဆင့်များထက် ပိုမိုသန်မာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုတိုက်ပွဲကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို မော့ကြည့်သည်။

ပေသုံးဆယ်ကြီးမားသော ခရမ်းရောင်မီးပြင်းဖိုသည် ယဇ်ပလ္လင်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

အနီရောင်အင်းကွက်များသည် မီးပြင်းဖိုကို ဝိုင်းရံထားပြီး အလယ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ခရမ်းရောင်မီးတောက်က အလွန်ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည့်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်က တွန့်လိမ်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

‘တည်နေရာကို တွန့်လိမ်သွားအောင်လုပ်နိုင်တာ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ’

ဟန်မူယဲ့က ယဇ်ပလ္လင်၏ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိသော မီးပြင်းဖိုကို ကြည့်သည်။

မီးပြင်းဖို၏ နတ်ဘုရားမီးတောက်စွမ်းအားနှင့် အင်းကွက်များက အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

“ရွှေကျီးကလန်ရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကွက်တွေလား”

ရှေးခေတ်အမွေအနှစ်များတွင် နတ်ဘုရားအင်းကွက်၏ စွမ်းအားသည် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အားကောင်းသော သွေးမျိုးဆက်နှင့် လူများကသာ နတ်ဘုရားအင်းကွက်ကို စုစည်းနိုင်သည်။

‘ရှုကျီယန်က နတ်ဘုရားသားရဲ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား’

“ဘုန်း”

ပိုက်ကွန်ကြောင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော လှံကိုင်ထားသည့် ရုပ်သေးရုပ်သည် ရာချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ဖိအားကြောင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး တူကိုင်ထားသော ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်က တိုက်ခိုက်သည်။

တူချက်သည် ရုပ်သေးရုပ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် လက်တစ်ဖက်သည် ရုပ်သေးရုပ်၏နောက်ကျောကို ထောက်ပံ့ပေးလိုက်သည်။

ဓားကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က ပြန်ရောက်လာပြီး ပိုက်ကွန်ကို ဖြတ်တောက်သည်။

“ဝီ”

ပိုက်ကွန်က ပြိုကွဲသွားပြီး ရာချီသော ကျင့်ကြံသူများက သွေးအန်လိုက်ရသည်။

ဓားကိုင်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။

“ဘုန်း”

ဓားချက်သည် ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ရသည်။ ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီး လဲကျသွားသည်။

တောက်ပနေသော ဓားရှည်က ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။

“ငွေလ၊ မင်းက ကျီယန်မြို့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး တခြားလူတွေကို ခေါ်လာတာလား”

ရွှေရောင်ရုပ်သေးရုပ်က ပြောလိုက်သည်။ သူ့စကားသံနှင့်အတူ ဓားရှည်က တုန်ခါလာသည်။ သူက ဓားမြှောက်ပြီး ခုတ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုဓားချက်သည် ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်ဆီသို့ ကျရောက်မသွားပေ။ အေးစက်နေသော ဓားတစ်လက်က ခုခံလိုက်သည်။

အေးစက်နေသော ဓားအလင်းသည် ကျဆင်းလာသောဓားချက်ကို ခုခံပြီး မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင်ရုပ်သေးရုပ်ကို လွှမ်းခြုံပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးခဲလာစေသည်။

“လင်းယောင်၊ ငါက အသက်ရှင်နေမယ်လို့ ထင်မထားဘူးမဟုတ်လား”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ငွေရောင်ရုပ်သေးရုပ်၏နောက်တွင် တင်းမာသောမျက်နှာထားနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်။