တပ်ပုန်း

လုရွှမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး စနောက်လိုက်သည်။

"ငါ မအောင်မြင်ဘူးလေ"

ကျီရွှေ လုရွှမ်ကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ကြည့်ကာ ပြောလေသည်။

"ရှင်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ... နယ်ပယ်အဆင့်က မမြင့်ပေမယ့် ခွန်အားက ရက်စက်လွန်းတယ်"

"အနည်းဆုံး ငါက လူသားတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား"

ကျီရွှေက ပြုံးပြီး "ဟုတ်တယ်... ရှင်က လူသားမျိုးနွယ်ထဲက ဖြစ်နေတာ အရမ်းကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ ဟူး... ရှင် ဘယ်လောက်ပဲ အရည်အချင်းရှိပါစေ နှမြောစရာက ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ....ကျွန်မတို့ ဒီကိုရောက်ကတည်းက အားလုံး သေကြရလိမ့်မယ်..."

"အဲဒါက သေချာပေါက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး"

ကျီရွှေမှာ တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်ပေမယ့် လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို မနှောက်ယှက်ချင်သလို ရှိုက်ကြီးတငင် ရယ်မောကာ မြေပြင်ပေါ် ထိုင်ရင်း လုရွှမ် နိဗ္ဗာနအသီးအနှံတွေကို ဆက်လက် ခူးယူနေတာကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဂ္ဂိရတ်ဆေးနှင့်တူသော ဘောလုံးငယ်များကို ထုတ်ကာ အနီးအနားတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

လုရွှမ် အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်း သော်လည်း အနည်းငယ်လည်း ဝမ်းနည်းမိသွားသည်။ သူမရဲ့ပါးပြင် သို့မဟုတ် သူမရဲ့ အပြုအမူကြောင့်ပဲ ဖြစ်စေ သူမသာ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်လျှင် အသေခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ကျွန်မကို ကြည့်နေတာလဲ"

ကျီရွှေ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ပြီး လုရွှမ် စူးစူးရဲရဲ ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လုရွှမ် ပြုံး၍: "မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများကြီး သေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ဒါက သဘာဝပဲလေ... ဒါက ဆယ်နှစ်လောက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးမှ ကျွန်မဘာသာ တီထွင်ထားတဲ့ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းပဲ... ဟားဟား ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေဆီက ကျွန်မထုတ်ယူထားတဲ့ အရာပေါ့... ပေါက်ကွဲတဲ့အခါ သေတဲ့အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မယ် ဒီမိန်းကလေးကို အနိုင်ကျင့်ရဲတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ငရဲဆီ သွားခိုင်းရမယ်"

ကျီရွှေ အော်ဟစ်ပြီး ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်းတွေကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ မြှုပ်နှံဖို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ လုရွှမ်လည်း ဤနိဗ္ဗာနအသီးအနှံများကို လုံး၀ မနှေးသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခူးလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက ချို့ယွင်းချက်လေးနဲ့ မြင်သွားခဲ့ရင် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။

အလုပ်ကြိုးစားပြီးနောက် လုရွှမ် စပါးအထွက် ကောင်းခဲ့သည်။ သစ်ပင်ပေါ်က နိဗ္ဗာန အသီးအနှံတွေဟာ အလွန်ကျဲပုံပေါ်သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက် ခူးသွားကြောင်း သံသယ မရှိစေနိုင်ပေ။

လုရွှမ် သစ်သီးများ ခူးပြီးနောက် ကျီရွှေအား ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်းများကို မြှုပ်နှံရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲ တစ်ချက် ကိုင်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ဤပေါက်ကွဲစေတတ်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရ​လေသည်။

ဒါဟာက မိစ္ဆာတွေကို အသေသတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ပေါက်ကွဲမှုက သူတို့ကို အာရုံပြောင်း​သွားစေဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုပါ၏။

"တိုက်ပွဲမှာ လှည့်စားလို့ရအောင် ငါတို့ သိမ်းထားသင့်တယ် လို့မထင်ဘူးလား"

ကျီရွှေ: "ကောင်းပြီ...တစ်ဝက်လောက် သိမ်းထားလိုက်ရအောင် ဒါတွေ ရှင့်ကို ပေးမယ်... ရှင်က အရမ်းသန်မာတယ်လို့ ကျွန်မ မြင်တယ်... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် သတ်နိုင်ရင် ကျွန်မအတွက်လည်း လက်စားချေနိုင်မှာပါ"

ကျီရွှေက ပြောပြီး အထုပ်ကြီးတစ်ထုပ် ပေးလာသည်။ အထဲ၌ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်း တစ်ထောင်ထက် မနည်း ထူထပ်စွာ ပြည့်ကျပ်နေပြီး သူမသည် ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ပြင်ဆင်ခဲ့တာ ဖြစ်ကြောင်း တွေးကြည့်ရာ ဤပြင်ဆင်မှုများက အလွန်များပြားတာကြောင့် လုရွှမ်ပင် တအံ့တသြ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာနေပြီ"

လုရွှမ် တစ်ခုခု ပြောတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ့နားရွက်များ လှုပ်သွားသောအခါ အသံတစ်သံကို ကြားရပြီး ကျီရွှေကိုပါ ပုန်းနေရန် ဆွဲ​ခေါ်လိုက်သည်။

ဤသစ်ပင်သည် အလွန်မှော်ဆန်ပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေသော အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များပါရှိသည်။ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာမရှိပါက လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ရောင်ဝါကိုဖုံးကွယ်ခြင်း အတွက် အသုံးဝင်၏။

လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ပိုမိုအားကောင်းလာတဲ့ အတွက် ဂုဏ်ယူမိသော်လည်း သစ်ပင်နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ မျက်လုံးများဖြင့် မမြင်နိုင်သောကြောင့် ရန်သူ့ဘက်ကို မခံစားနိုင်ပေ။

မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပျံသွားလာသည်။ အလွန်ရုပ်ဆိုးသော ဝက်နှင့်တူသော တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားက တောင်ငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်း၏။ လုရွှမ် ငါးစာယူရန်အတွက် ဝက်နတ်ဆိုးကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် မျက်လုံးများ တောက်ပနေသော ကျီရွှေဘက်ကိုလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဝက်မိစ္ဆာက ရပ်တန့်သွားကာ နှာခေါင်းကိုရှုံ့၍ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသလိုပင် အောက်ဖက်က မြေပြင်ကို အနံ့ခံနေ၏။

ကျီရွှေ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ဤပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်း၏ စွမ်းအားကို တိုးမြင့်လာစေရန် ဂရုတစိုက် ကြိတ်ထားသော်လည်း ဝက်မိစ္ဆာက ၎င်းကို အနံ့ခံလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။

စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် သူမ မျက်လုံးများပါ နီရဲလာခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူမ၏ ပုခုံးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကာ သူမကို အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားစေသည်။ ကျီရွှေ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ လုရွှမ် မရှိတော့ပေ။ သူမ ပြန်ကြည့်သောအခါ လုရွှမ်က ဝက်မိစ္ဆာရှေ့တွင် ပေါ်လာလေပြီ။

ဝက်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်း နှစ်ခုရှိရာသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

ဝုန်း ဝုန်း!

အသံနှစ်သံ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ အသံက သိပ်မကျယ်ဘဲ ကျိုးနေတဲ့ သစ်ကိုင်းကို နင်းမိလိုက်သလိုမျိုးပါပဲ။ အနည်းငယ် သိသာပေမယ့် သိပ်လည်း မကျယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ အစွမ်းအစကို အပြည့်အဝ ပြသနေပါတယ်။

ဝက်မိစ္ဆာက ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်လောက်အောင် လွင့်ပျံသွားသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ပစ်လွှတ်မှုအဆင့်က အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး လုံးဝ မထင်မှတ်ထားပေ။ ဝက်မိစ္ဆာခမျယ ကြိုတင်ကာကွယ်ချိန် မရှိဘဲ လူသားတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ် လိုသောအခါတွင် သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုနှစ်ခုသည် သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီ။ ၎င်းက တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ စွမ်းအားကလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် လွန်းလှ၏။

ဝက်မိစ္ဆာခမျာ ဦးခေါင်းတစ်ဝက်လောက် ကွဲထွက်သွားသည်။ ဒေါသ ထွက်လာတာကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဟောက်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် အပိုတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရာကြောင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားစဥ် ပါးစပ်ထဲမှ ဆူညံသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေလှိုင်းများက သူ့ပါးစပ်ကို ရိုက်ခတ်ရာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရလေသည်။

လုရွှမ်သည် ဝက်မိစ္ဆာအပေါ် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပစ်ကျွေးပြီးနောက် ပြေးဆင်းလာသော ကျီရွှေကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ဝက်မိစ္ဆာကတော့ စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ၎င်း၏ခေါင်းတစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။

"ဟားဟား"

ကျီရွှေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ရယ်မောပြီး မျက်ရည်​တွေပါ ကျလာခဲ့သည်။

"လုံလောက်ပါတယ်"

လုရွှမ်လည်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်က သေသွားတာက အမှန်တကယ်ပင် လူသားများအား လုံလောက်သည်ဟု ခံစားရစေသည်။

လုရွှမ်: "လာ... ရှင်းကြစို့ တခြားအကောင်တွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်... အဲဒီထဲက တစ်ကောင်နဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး သူတို့ထဲက ဆယ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် ရှစ်​ကောင်ကို မသတ်ရင် ငါတို့ အသက်မရှင်မချင်း တခြားသူတွေကို ပြောပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျီရွှေ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရှင် ထွက်သွားမှာလား?"

"အင်း အသက်​ရှင်​လျက် ထွက်​သွားမှာ!"

"ဒါပေမယ့်?"

"ငါတို့ အသက်မရှင်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ ငါတို့မှာ အိပ်မက်တွေ ရှိနေသေးတယ်လေ... တကယ်ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျီရွှေ: "အိပ်မက်လား?"

လုရွှမ် စကားမပြောတော့ဘဲ မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို မကာ မွေးဖွား​ခြင်းသစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်ပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။ နွယ်ပင်သည် အလိုအလျောက် ပေါက်ထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းမိပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ လှိမ့်ချလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်၌ သွေးမှလွဲ၍ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မကျန်ခဲ့တော့ပေ။

နှစ်ယောက်သား မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများကို အမြန်တူးပြီး သစ်ပင်နောက်ကွယ်တွင် ထပ်မံ ပုန်းနေလိုက်သည်။ တစ်ရက်နီးပါး စောင့်ပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မိစ္ဆာသားရဲ ၃ ကောင် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာ၌ ပြန်လည် မွေးဖွားသည့် သစ်ပင်ကို မြင်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကြီးမားသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြေးလွှားလာကြ၏။ မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ဟာ မျှော်စင်နယ်ပယ်က သားရဲများပင် ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခင်ဝက်မိစ္ဆယနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့၏ဝိညာဉ်အသိ အာရုံမှာ များစွာဆိုးရွားလှသည်။

သူတို့သည် ပေါက်ကွဲသည့် နေရာကို တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားပြီး ကြုံရာကျပန်း ပေါက်ကွဲသွားသလိုပင် ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲကုန်၏။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အသံများက အလွန်ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမို့ ဆူညံသွားသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင် စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်းများဖြင့် ဝန်းရံထားကာ လုံး၀ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့​လေသည်။