အခန်း (၁၃၇၅)
Vol. 99 Ch. 1375
ကျန်းယောင်ရန်က ရှုကျီယန်၏လက်အောက်၌ ကျင့်ကြံနေသောအချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပန်းပဲပညာစွမ်းရည်သည် တခြားလူများထက် သာလွန်နေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပိုမိုသန်မာလာသည်။
ယနေ့တွင် သူ့ဆရာက ဟန်မူယဲ့ကို လေးစားမှုမပြခဲ့လျှင် ကျန်းယောင်ရန်က ဟန်မူယဲ့ကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။
ဤလောကတွင် သူ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သောလူများ သိပ်မရှိပေ။
ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူက အားကောင်းသော ကျန်းမိသားစုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။
“ဆရာဟန်က ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ်”
ကျန်းယောင်ရန်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်၍ လက်မြှောက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ဆရာဟန်သည် ရှေးခေတ်တွင် ကောင်းကင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပြုပြင်နိုင်သောလူ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု သူ့ဆရာက ပြောသည်။
ကျန်းယောင်ရန်က ဆရာဖြစ်သူ၏စကားကို သံသယမရှိပေ။
သို့သော် ရှေးခေတ်၏ကျွမ်းကျင်သူသည် ယခုအချိန်တွင် တူညီသောစွမ်းရည်ကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေ။
တစ်ဖက်လူက လုံလောက်စွာ သန်မာလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်သည်။ ထိုမှသာ ပြိုင်ပွဲသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းမည်။
မီးတောက်တစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုမီးတောက်က အစပိုင်းတွင် မှိန်ဖျော့နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အချိန်မရွေး ငြိမ်းသက်သွားနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် ယိမ်းထိုးနေသော ထိုမီးတောက်က ငြိမ်းမသွားဘဲ ကြီးထွားလာသည်။
မီးတောက်များက သွယ်ယှက်နေပြီး ကျန်းယောင်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
“ဒါက မူလပြန်ခြင်းပဲ”
အစိမ်းရောင်နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ငွေလက အံ့အားသင့်နေပြီး အားကျစွာပြောသည်။
မီးတောက်များကြားတွင် ကျန်းယောင်ရန်က မီးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ထို့နောက် သူ့ပုံရိပ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုန်ဝါးလာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုပ်သေးရုပ်ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ပိုပြီး အသက်ဝင်လာပုံပေါ်သည်။ ထို့နောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း မီးဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသော ရွှေကျီးကန်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသည်။
ရွှေကျီးကန်း၏ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်မီးတောက်အဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း အရည်ပျော်သွားသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်သည် နှေးကွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပြီးမြောက်သွားသည်။
ရွှေမီးတောက် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များအားလုံးက တုန်ခါနေကြသည်။
“သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ပြောင်းလဲပြီး နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးတယ်။ မူလရင်းမြစ်ကို ပြန်သွားခဲ့တယ်”
ရေခဲချပ်ဝတ်နှင့် အကြီးအကဲက ရွှေရောင်မီးတောက်ကို အားကျစွာ၊ စိတ်ဓာတ်ကျစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဒီလိုမျိုးလား”
“ငါတို့ရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ဖြစ်သင့်ပါတယ်”
သူ့ဘေးတွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်နဂါးကလည်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်။
ဤနေရာသည် ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖို၏ ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး မီးတောက်များ၏နယ်မြေ ဖြစ်သည်။
ကျန်းယောင်ရန်က နတ်ဘုရားမီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖို၏ စွမ်းအားနှင့် တစ်ခုတည်းဖြစ်လာသည်။
သူက လောကစွမ်းအားကို သေချာလေ့လာထားပြီး သက်ရှိအဖြစ်မှ နတ်ဘုရားမီးတောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သက်ရှိက ထိုသို့ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလျှင် မသေဆုံးနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်တော့ပေ။
ထိုအရာသည် စည်းမျဉ်း၏ သန့်စင်သောစွမ်းအား ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်မီးတောက်က တုန်ခါနေပြီး မီးလူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။
မီးလူသား ပေါ်လာသောအခါ နဂါးနှင့် ရေခဲချပ်ဝတ်အကြီးအကဲက နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။
ထိုအရာသည် စည်းမျဉ်းစွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။
အစစ်အမှန်စွမ်းအင်သည် မွေးဖွားရာတွင် အမွေဆက်ခံထားသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းယောင်ရန်က သက်ရှိစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး စည်းမျဉ်းကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ သူက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် တည်ရှိနေသော နတ်ဘုရားမီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုနည်းလမ်းမျိုးသည် လောကသံသရာနှင့် လိုက်ဖက်ညီသည်။
ယခင်က သူတို့၏ဆရာသည် နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသက်ဝိညာဉ်ဝင်္ကပါအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေဟာနယ်မြို့ကြီးများ ဖြစ်လာစေသည်။
ယခု သူတို့၏ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ကျန်းယောင်ရန်က သူတို့၏ဆရာကို မမီသေးလျှင်ပင် သိပ်မဝေးတော့ပေ။
သဘာဝနှင့်လိုက်ဖက်ညီစွာ မူလပြန်သွားပြီး စည်းမျဉ်းကို ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်းသည် ကျွမ်းကျင်သူများကို ထာဝရရှင်သန်စေနိုင်မည်။
“ဟားဟား။ ဆရာဟန်၊ အခု မင်းအလှည့်ပဲ”
မီးလူသားသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းယောင်ရန်က ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖိုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။
သူက ဆန္ဒရှိလျှင် မီးပြင်းဖိုထဲတွင် နေထိုင်နိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် သူက မီးပြင်းဖို၏ သခင်ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။
သူက တစ်ဝက်အောင်မြင်နေပြီဟု ပြောနိုင်သည်။
သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိသော ဟန်မူယဲ့က ထိုသို့ လုပ်နိုင်မည်ဟု သူမထင်ပေ။
ပန်းပဲလမ်းစဉ်တွင် မည်သူက သူ့ထက် သန်မာမည်နည်း။
လောကကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပြုပြင်ခဲ့သောလူက မည်သို့ တည်ရှိနိုင်မည်နည်း။
“ကောင်းပြီ”
ဟန်မူယဲ့က တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။
သူက ကျွမ်းကျင်သူသုံးယောက်၏ နည်းလမ်းများကို မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားရန် ခက်ခဲနေသည်။
ငွေလ၏ သွေးမျိုးဆက်က ဘိုးဘေးဆီသို့ ပြန်သွားပြီး အစိမ်းရောင်နဂါး ဖြစ်လာသည်။ ရေခဲချပ်ဝတ်နှင့် အကြီးအကဲကလည်း နှင်းလူသန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ယခု ကျန်းယောင်ရန်က နတ်ဘုရားမီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနည်းလမ်းများအားလုံးသည် ပန်းပဲလမ်းစဉ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
သူတို၏ အောင်မြင်မှုသည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ မဟာလမ်းစဉ်၊ ပန်းပဲပညာရပ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပေါင်းစပ်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ဟု ပြောနိုင်သည်။
ထိုလူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရလျှင် အကျိုးအမြတ်ရလိမ့်မည်။
ဟန်မူယဲ့က လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးပေါ်တွင် မီးတောက်ကို အသက်သွင်းသည်။
ထိုမီးတောက်သည်လည်း တုန်ခါနေပြီး အချိန်မရွေး ငြိမ်းသက်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။
မီးတောက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ငွေလနှင့် ရေခဲချပ်ဝတ်အကြီးအကဲတို့က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
မီးလူသားဖြစ်နေသော ကျန်းယောင်ရန်က နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
‘သူက ငါ့ပုံစံကို အတုခိုးနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မီးစွမ်းအားထိန်းချုပ်မှုမှာ ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား’
‘သူက မီးစွမ်းအားထိန်းချုပ်မှုမှာ ငါနဲ့ယှဉ်နိုင်ရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး’
‘ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျနေပြီလေ’
ဟန်မူယဲ့က ထိုလူများ၏အတွေးကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူက ရှေ့တွင်ရှိသော မီးတောက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားသည်။
ထိုမီးတောက်သည် ပထမဆုံးဖြစ်တည်လာသော မီးတောက်ဟု ထင်ရသည်။
ထိုမီးတောက်က အားနည်းသော်လည်း ခိုင်မာသည့် အသက်စွမ်းအားကို ဖော်ပြနေသည်။
မီးတောက်က ဆက်တိုက်ကြီးထွားလာပြီး ခွဲထွက်သွားသည်။
ကျန်းယောင်ရန်၏ တစ်လွှာချင်းစီ စုစည်းသွားသောနည်းလမ်းနှင့် မတူဘဲ ခွဲထွက်လာသည်။
တချို့မီးတောက်များက အားနည်းနေပြီး အပြည့်အဝ ငြိမ်းသက်သွားကြသည်။ အနည်းငယ်ကသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အားကောင်းလာပြီး ယိမ်းနွဲ့နေသည်။
“ဒါက ဘာလဲ”
ကျန်းယောင်ရန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
‘ငါ့နည်းလမ်းနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့ နည်းလမ်းကနေ ဘာကိုရနိုင်မှာလဲ’
တခြားနှစ်ယောက်ကလည်း နားမလည်နိုင်ကြပေ။
ဟန်မူယဲ့ကတော့ ရှေ့တွင်ရှိသော မီးတောက်များကိုသာ အာရုံစိုက်ထားသည်။
မဟုတ်သေးပေ။ မီးတောက်မျိုးစေ့ ဖြစ်သည်။
မီးတောက်မျိုးစေ့ဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာသော မီးတောက်များ ဖြစ်ကြသည်။
မျှော်လင့်ချက်မီးပွား ဖြစ်သည်။
မီးတောက်များက ငြိမ်းသက်သွားလျှင်ပင် သက်ရှိများအတွက် အလင်းရောင်ကို ယူဆောင်ပေးနိုင်သည်။
အလင်းရောင် ....
သက်ရှိ ....
ဟန်မူယဲ့က အစမှအဆုံးအထိ မီးတောက်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူက အလင်းရောင်ကို လိုအပ်သည်။
အရာအားလုံးကို အလင်းပေးပြီး အားဖြည့်ပေးနိုင်သော အလင်းရောင် ဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်ရှိလျှင် မီးတောက်ရှိမည်။ အလင်းရောင်ရှိလျှင် သက်ရှိများ ရှိနေမည်။
ခွဲထွက်သွားသော မီးတောက်များက စည်းချက်ကျစွာ ကခုန်နေသည်။
သူတို့က သိစိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့ အလင်းပေးလိုက်သော တည်နေရာသည် အသက်စွမ်းအင်ဖြင့် တုန်ခါနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖို၏ တည်နေရာတစ်ခုလုံးက စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး ကြည်နူးစရာကောင်းသော လေထုကို ပေးစွမ်းသည်။
“အသက် ....”
ကျန်းယောင်ရန်က ခုန်ပေါက်နေသော မီးတောက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ရေရွတ်သည်။
အစိမ်းရောင်နဂါးနှင့် ရေခဲချပ်ဝတ်အကြီးအကဲတို့က ခံစားနေရန် မတတ်နိုင်ပေ။
ရေခဲချပ်ဝတ်အကြီးအကဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လေဟာနယ်စွမ်းအားက ပြင်းထန်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရည်ပျော်တော့မည်ဟု ခံစားရသည်။
သူက အလင်းစွမ်းအင်ကို မခုခံနိုင်ပေ။
အစိမ်းရောင်နဂါးကတော့ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသော စွမ်းအင်အမျိုးမျိုးက အသစ်မွေးဖွားလာကြသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကျတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။
ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားမီးတောက်များသည် တစ်ထောင်ခန့်အထိ ရှိနေသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တစ်သောင်း၊ တစ်သိန်း၊ တစ်သန်းအဖြစ် ခွဲထွက်သွားသည်။
သက်ရှိများက စုစည်းလာပြီး အဆုံးမရှိမွေးဖွားနေသည်။
မီးတောက်များအားလုံးက တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းပြီး ဆက်တိုက်အလင်းပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
အများအပြားက မီးတောက်များကို ခွဲထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း”
“သူတို့က ဆန့်ကျင်နေတာမဟုတ်ဘူးပဲ ....”
ကျန်းယောင်ရန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာကြသည်။
သူက ရုပ်ခန္ဓာကို အစားထိုးခဲ့ပြီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ရှာဖွေသည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ရှင်သန်ခြင်းက သေဆုံးခြင်းကို အစားထိုးလိုက်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။
ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့သော စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ယုံကြည်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိုယွင်းပြီး ဆက်တိုက်ကျဆင်းသွားမည်ဟု ထင်ကြသည်။
သူတို့က ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အင်မော်တယ်ရုပ်ခန္ဓာများသည် ဘယ်တော့မှ မပြည့်စုံခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့က ကျန်းယောင်ရန်ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။
သူတို့က အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ကျန်းယောင်ရန်ကလည်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ပြီးပြည့်စုံသည်။
အားနည်းနေပြီး စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်သော ယာယီအချိန်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံသည်။
လူတစ်ယောက်၏ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ပေါင်းစပ်နိုင်သောနည်းလမ်းသည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် နာမည်ကြီးနေသည်။
စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ကြွယ်ဝသော ကျွမ်းကျင်သူများက ခန္ဓာကိုယ်ကို မပြောင်းလဲသေးလျှင်ပင် ဇီဝရုပ်သေးရုပ်များကို ကြိုပြင်ထားကြသည်။
ကျန်းယောင်ရန်က ငြိမ်းသက်သွားသော၊ မွေးဖွားလာသော မီးတောက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်။
သူက မီးလူသားဖြစ်နေသော်လည်း အေးစက်မှုကို ခံစားရသည်။
အကယ်၍ သေခြင်းရှင်ခြင်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်ဘဲ ဆင့်ကဲတိုးတက်နေသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများ သိသွားခဲ့လျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။
သူတို့က ကျန်းမိသားစုကို ဒေါသတကြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။
သူတို့က ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်။
အကုန်အကျခံပြီး ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အသုံးမဝင်ပေ။
သို့မဟုတ် ထိုကုန်ကျစရိတ်သည် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပေ။
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး ....”
ကျန်းယောင်ရန်က ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင်ရှိသော မီးတောက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အုပ်အုပ် ဟိန်းဟောက်သည်။
သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာ ယုံကြည်မှုသည် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။
သူက လဲကျသွားတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူကိုယ်တိုင်က ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။