အခန်း (၁၃၇၈)
Vol. 99 Ch. 1378
ရှုအောင်းဆိုသောနာမည်ကြောင့် အလင်းလွှာတွင်ရှိသော စာများက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် အရူးအမူး ဆက်လက်ဝင်ရောက်လာသည်။
“အစ်ကိုကြီး”
“ဆရာရှု”
“မတွေ့ရတာကြာပြီ”
ဒါဇင်ချီသော စာများကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရှုကျီယန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နည်းပါးသော စာများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တာလား။ အတိတ်အချိန်ကနေ ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အခုအချိန်မှာ ငါ့ကို နှုတ်ဆက်ရဲတဲ့လူက ဒီလောက်ပဲ ရှိတော့တာလား”
ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားသည် သူ့ကို အကွက်ချခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နှုတ်ဆက်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။
တချို့က သူနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိသည်။ သို့သော် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ရှုကျီယန်က အလင်းလွှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သတင်းစကားကို စေလွှတ်သည်။
“ကျီယန်မြို့က ကျောက်စိမ်းမြစ်ရေ ဆယ့်သုံးပေါင်ကို ဝယ်ချင်ပါတယ်”
“ကျီယန်မြို့က သုံးလွှာပန်း ၉၉ပွင့်ကို ဝယ်ချင်ပါတယ်”
ရှုကျီယန်က တစ်ခုပြီးတစ်ခု သတင်းပို့လိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စာများ စုစည်းလာပြန်သည်။
“ဆရာရှုက အသင်္ချေပေါင်းစပ်ခြင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်မလို့လား”
“အသင်္ချေပေါင်းစပ်ခြင်းဆေးလုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်”
“ဆရာရှုသန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးလုံးကို လိုချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သိပါရစေ”
အလင်းလွှာမှတစ်ဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်နိုင်သည်။
အသင်္ချေပေါင်းစပ်ခြင်းဆေးလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျွမ်းကျင်သူများ လိုအပ်သောရတနာ ဖြစ်နေသည်။
ရှုကျီယန်က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး အလင်းလွှာကို ပိတ်သည်။
သူက ထိုလူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတွေ့အကြုံရှိသည်။
“သူတို့က ဆေးပစ္စည်းတွေကို လာပို့ကြလိမ့်မယ်”
အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် အလင်းလွှာက တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ရှားနေပြီး စာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ညီအစ်ကိုကျီယန်အတွက် သန့်စင်နတ်ဘုရားခြင်ဆီ ၃၉ပေါင်ပါ”
“အကြီးအကဲရှု ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့အတွက် ဒီမျိုးဆက်သစ်က နှစ်တစ်ထောင်နတ်ဘုရားသစ်သီးကို လက်ဆောင်အနေနဲ့ ပေးလိုက်ပါတယ်”
“အစ်ကိုကြီး၊ ရွှေသုံးမျိုးတိမ်ဆေးပင်ကို ကိုယ်တိုင်ယူလာခဲ့မယ်”
ဟန်မူယဲ့က ကျီယန်မြို့တွင် သုံးလကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသင်္ချေပေါင်းစပ်ဆေးလုံး ပထမအသုတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျီယန်မြို့က လေဟာနယ်မြို့များ၏ ရာချီသော ကျွမ်းကျင်သူများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြိုဆိုခဲ့သည်။
သူတို့က ရှုကျီယန်နှင့် ရင်းနှီးကြသည်။
သူတို့က အမျိုးမျိုးသော ဆေးပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာပြီး ကျီယန်မြို့တွင် နေထိုင်လျက် ရှုကျီယန်နှင့် စကားပြောကြသည်။
ရှုကျီယန်က ဟန်မူယဲ့နှင့် တခြားလူများကို မိတ်ဆက်မပေးသော်လည်း သူတို့၏ ပန်းပဲပညာ၊ အာခီမီပညာ ဆွေးနွေးပွဲမှတစ်ဆင့် အဆင့်တူကြောင်း သိနိုင်သည်။
ထိုစွမ်းရည်ကြောင့် နေရာအနှံ့မှ ရောက်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများက အထင်ကြီးနေကြသည်။
ဆရာဟန်ဟူသော နာမည်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သခင်မမူယွဲ့နှင့် လုကျီရှုတို့ကလည်း ဆွေးနွေးပွဲများတွင် မကြာခဏ ပါဝင်ခဲ့သည်။
သခင်မမူယွဲ့သည်လည်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ထိုလူများရှေ့တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်သည်။ သို့သော် လုကျီရှု၏ နောက်ကွယ်တွင် လုမိသားစု ရှိမနေလျှင် ထိုကျွမ်းကျင်သူများက ဂရုစိုက်ကြမည်မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ဖြင့် စကြဝဠာနယ်မြေ၏ မောက်မာသော သခင်လေးက ကျီယန်မြို့တွင် အခြေခံအလုပ်သမားတစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟန်မူယဲ့က လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖိုထဲသို့ ရောက်သွားသော လုကျီရှု၏နောက်လိုက် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဝိညာဉ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဟန်မူယဲ့က ရုပ်သေးခန္ဓာတချို့ကို သန့်စင်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ပေးခဲ့သည်။
ထိုနည်းလမ်းကြောင့် ကျီယန်မြို့တွင်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူများက စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ထိုစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်သောလူများ သိပ်မရှိပေ။
ရုပ်သေးခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်ထားသော နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက စကြဝဠာအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်သော်လည်း သေဆုံးခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ပြီး ယခင်ထက် ပိုသန်မာလာသည့်အတွက် ကံကောင်းမှုကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
လုကျီရှုက နောက်လိုက်ရှစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ပြဿနာတက်သွားသည်။
သူက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို ကျခံရမည်။
ထိုရုပ်သေးရုပ်များသည် အလွန်ဈေးကြီးပြီး သူက ရှိသမျှအကုန် ထုတ်ပေးလိုက်လျှင်ပင် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ဝယ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ရုပ်သေးရုပ်ရှစ်ရုပ် ရှိနေသည်။
သို့သော် ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို ဖိအားမပေးခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ရှုကျီယန်၏ အသင်္ချေပေါင်းစပ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကိုလည်း လုကျီရှုဆီသို့ အကြွေးဖြင့် ရောင်းချပေးရန် ပြောခဲ့သည်။
ထိုဆေးလုံးများကို ပြင်ပလောကတွင် ရောင်းချလိုက်လျှင် အလွန်အမြတ်ရလိမ့်မည်။
သူတို့က ကျီယန်မြို့မှ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ထမ်းဟိုကို စီးနင်းလိုက်ကြပြန်သည်။
လူတိုင်းက ကျီယန်မြို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
ဟန်မူယဲ့ကတော့ ရှေ့ဆက်သွားရမည့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို စဉ်းစားနေသည်။
သူက မရေမတွက်နိုင်သောလူများ ရုန်းကန်ရမည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကပ်ဘေးကို နှိုးဆွရန် ကံပါလာပုံပေါ်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား သန့်စင်ခဲ့သော ရတနာခုနစ်ပါးသည် သူ၏ အနာဂတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ခရမ်းနေမင်းမီးပြင်းဖိုမှလွဲ၍ ကျန်ရတနာများ၏ တည်နေရာကို မသိရပေ။
အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူက ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားလျှင် ထိုနေရာမှ မြင်ရသော မြင်ကွင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်နေမည်နည်း။
မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၊ ခေးအော့နှင့် ဓာတ်စင်ငါးပါးမီးပြင်းဖိုတို့က အဝေးတစ်နေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရွှေကျီးကန်း ၉၉ကောင်၏ ပုံရိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့က မူလစကြဝဠာမှ ထွက်လာပြီး ကျီယန်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရွှေကျီးကန်း သွေးမျိုးဆက်သည် ပြင်ပလောကတွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားသားရဲများအတွက် ထိုအရာသည် ကောင်းချီးဖြစ်နိုင်သလို ကြေကွဲစရာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
“မူလစကြဝဠာကို ပြန်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ်”
ခေးအော့က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။
အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ တချို့အရာများကို ရှောင်လွှဲနေလျှင် မဖြစ်ပေ။
သူတို့က မူလစကြဝဠာသို့ ပြန်သွားပြီး ခွန်းဝူနှင့် ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်၏ အရှုပ်အထွေးကို ဖြေရှင်းရမည်။
ကပ်ဘေးသည် မူလစကြဝဠာတွင် စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ စကြဝဠာအဆင့် စွမ်းအားမရှိဘဲ ကပ်ဘေးကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မရေမတွက်နိုင်သော လောကများအား ရိုက်ခတ်သွားမည့် ကပ်ဘေးကို သူတို့က အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားရမည်။
ကောင်းကင်ထမ်းဟိုက လေဟာနယ်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က မြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ခေးအော့နှင့် တခြားလူများက မြို့တွင်ရှိသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါမှတစ်ဆင့် ရေခဲလမြို့သို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့က ကမ္ဘာဦးအဆင့် ရတနာများကို စုဆောင်းပြီး ဟန်မူယဲ့ကို စောင့်နေကြမည်။
သခင်မမူယွဲ့နှင့် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်တို့က ဟန်မူယဲ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး လုကျီရှုနှင့်အတူ စကြဝဠာနယ်မြေသို့ သွားလိုက်ကြသည်။
သခင်မမူယွဲ့က အစပိုင်းတွင် ရေခဲလမြို့သို့ ပြန်သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက အသင်္ချေပေါင်းစပ်ဆေးလုံးကို ယူလိုက်သောကြောင့် ဟန်မူယဲ့အတွက် ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ပေးရမည်။
သူမတို့သုံးယောက်အတွက် ဆေးလုံးသုံးလုံးကို လိုအပ်သည်။ သူမက အဖိုးတန်လှသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရောင်းစားလိုက်လျှင်ပင် ထိုဆေးလုံးများအတွက် တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
စကြဝဠာနယ်မြေသည် သီးသန့်အတားအဆီးများမရှိသော တည်နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က လုကျီရှုပြုလုပ်ထားသော လေဟာနယ်ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ခြေချလိုက်သောအခါတွင် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
လောကတွင်ရှိသော ရင်းမြစ်စွမ်းအားများအားလုံးသည် များသောအားဖြင့် ဆင်တူကြသည်။
ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း၏ ကြွယ်ဝမှု၊ ခွန်းဝူ၏ ကျယ်ပြန့်မှု၊ စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ကျက်သရေနှင့် နူးညံ့ညင်သာမှု ....
မတိုင်းတာနိုင်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်နေရသည်။
“ညီအစ်ကိုဟန်၊ စကြဝဠာနယ်မြေက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားဘူးမဟုတ်လား”
လုကျီရှုက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောလိုက်သည်။
သူ့အမြင်တွင် ဟန်မူယဲ့က အတွေ့အကြုံကြွယ်ဝလျှင်ပင် စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အဆုံးအစမဲ့သော ကျယ်ပြန့်မှုကို မြင်ဖူးမည်မဟုတ်ပေ။
စကြဝဠာနယ်မြေသည် အစစ်အမှန် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်သိတယ်”
ဟန်မူယဲ့က ပြောလိုက်ပြီး စိတ်ရင်းပါသော မျက်နှာထားဖြင့် အဆုံးမရှိသော ကမ္ဘာလောကကို ကြည့်နေသည်။
ဤကမ္ဘာကို စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက စောင့်ရှောက်ထားကြသည်။ ဤနေရာသည် စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စုရပ်ဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိုသို့ အကျိုးပြုပေးသင့်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စွမ်းအားကို ပြသထားသည်။
ဤကမ္ဘာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် လိုအပ်သော စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသည်။
ဟန်မူယဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။
စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမဟုတ်ဘဲ စကြဝဠာအဆင့်လက်နက်၏ စွမ်းအားလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် စကြဝဠာအဆင့် လက်နက်များကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားဖြင့် ပျိုးထောင်ပေးသည်။
သို့သော် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် စကြဝဠာအဆင့် လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထိန်းသိမ်းသည်။
မည်သူက ထိုသို့ လုပ်ချင်မည်နည်း။
အကယ်၍ မလုပ်ချင်လျှင် မည်သူက စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသနည်း။
ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများ ရှိနေသည်။
သို့သော် ထိုမှသာ စကြဝဠာနယ်မြေက စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းမည်။
“ဒီနယ်မြေကို အနောက်တောင်ဘက်မှာရှိတဲ့ လုမိသားစုက စီမံထားတယ်။ ဒီကနေ ရက်တစ်ရာလောက် ခရီးသွားရမယ်”
“ကောင်းတယ်။ လမ်းမှာ စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ ရှုခင်းတွေကို ခံစားကြည့်ကြတာပေါ့”
လုကျီရှုက ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်သည်။
ကျွမ်းကျင်သူများသည် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် စုစည်းနေကြသည်။ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာအပြင် တခြားစကြဝဠာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။
သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ပုံစံနှင့် မြို့များ၊ ပိုင်နက်များကို တည်ဆောက်ပြီး စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။
သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့က မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တောင်တန်းများတွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် သက်ရှိများကို မြင်ရသည်။
“ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုလား”
ကဗျာ၊ စာပိုဒ်များအား ရေးသားနေသော ဝတ်ရုံရှည်နှင့် ကျောင်းတော်သားများကို မြင်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ခံစားချက်တချို့နှင့်အတူ ရေရွတ်သည်။
သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်နည်းစနစ်များကို လေးနက်စွာ လေ့လာပြီး မဟာကျောင်းတော်သားများနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။
မဟာကျောင်းတော်သားများဖြစ်သော ဟွမ်တင်းရှု၊ ရှုဝေနှင့် တခြားလူများသည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် အရေးမပါတော့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် အရည်အသွေးသည် ကောင်းမွန်စွာ တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။
တော်ဝင်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းသားများကလည်း ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေနေကြသည်။
“ညီအစ်ကိုဟန်က အမြင်အာရုံစူးရှတာပဲ”
လုကျီရှုက လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညွှန်ပြလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီနေရာက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုရဲ့ နယ်မြေပဲ”
“စကြဝဠာနယ်မြေမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို အမွေအနှစ်တွေ သိပ်မရှိဘူး။ ဒီနေရာက အကြီးအကဲ ခုံးကျုံးချူရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ”
“အကြီးအကဲခုံးရဲ့ စကားလုံးတွေက တောင်တန်းနဲ့မြစ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်။ သူက စကြဝဠာနယ်မြေရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကြီးတစ်ယောက်ပဲ”
ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် လောကသဘာဝနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသည်။
စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ကောင်းကင်တာအိုမရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများက ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြသည်။
ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် ထိုနည်းလမ်းမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။
ရှေ့တွင်ရှိသော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ကျင့်ကြံသူများသည် ကဗျာမစပ်လျှင် အမျိုးမျိုးသော လယ်ယာလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်နေကြသည်။
သူတို့က အစစ်အမှန်လူများ ဖြစ်ကြသည်။
သေမျိုး ဖြစ်သည်။
စကြဝဠာနယ်မြေကဲ့သို့ ရတနာနယ်မြေတွင် သာမန်လူသားများ တည်ရှိနေသည်။
‘ဒါကြောင့် စကြဝဠာနယ်မြေက ထူးခြားနေတာလား’