အခန်း (၁၃၈၀)

လက်ရှိအချိန်တွင် ရှုကျီယန်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ပြန်ပေါ်လာသော လူမှလွဲ၍ စကြဝဠာနယ်မြေ၏ ရှေးခေတ်ကျွမ်းကျင်သူကြီးများက သီးသန့်နေထိုင်ကြသည်။

မိသားစုကြီးခုနစ်ခုထဲတွင် ပါဝင်သော လုမိသားစုတွင် ရှေးခေတ်ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက် ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့က ရှေ့ထွက်မလာဘဲ သီးသန့်နေထိုင်ကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့က ဟန်မူယဲ့မှတစ်ဆင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုလမ်းစဉ်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်လျှင် သူ၊ လုကျီရှုအတွက် အခွင့်ကောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

အပြင်လူများအတွက် လုကျီရှုက မိသားစု၏ လက်ရွေးစင်တစ်ယောက်ဟု ထင်ရသော်လည်း မိသားစုထဲတွင် သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်များ ရှိနေသည်။

လုကျီရှုက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ တဲအိမ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အဟမ်း၊ အားလုံးပဲ ညီအစ်ကိုဟန်က အကြီးအကဲခုံးနဲ့ တွေ့ဖို့သွားပြီ။ ကျွန်တော်က သေရည်ကောင်းတချို့ ယူလာတယ်။ သောက်ရင်း စောင့်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”

တဲအိမ်ထဲတွင်ရှိသော လူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

သူတို့က လုကျီရှုကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဟန်မူယဲ့ကို ဂရုစိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အနက်ရောင်အမိုးနှင့် အဖြူရောင်နံရံများရှိသော ခြံဝိုင်းတစ်ခုသို့ ရောက်လာသည်။

ခြံဝိုင်း၏ လှေကားထစ်များသည် သန့်စင်သော အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး နောက်ခံအဖြစ် ဝါးပင်၊ တောင်တန်းနှင့် ကျောက်ဆောင်များကို မြင်နေရသောကြောင့် အလွန်လှပသည်။

ချုံးဝမ်စံအိမ်ဟူသော စာလုံးများသည် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လာစေသည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့စာလုံးတွေပဲ”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောသည်။

“ဘယ်လိုအရည်အသွေးမျိုးလဲ”

မေးခွန်းတစ်ခုကို ကြားရသည်။

‘ဒါက စစ်ဆေးနေတာလား’

ဟန်မူယဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ချုံးဝမ်ဆိုတဲ့ စာလုံးတွေက စာပေကျက်သရေကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ အဲဒီစာလုံးတွေကို ရေးခဲ့တဲ့လူက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုမှာ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်”

“စာလုံးရဲ့ စုတ်ချက်တွေက တက်ကြွပြီး ချောမွေ့နေတယ်။ စာရေးတဲ့လူက စုတ်ချက်ရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိန်းချုပ်ထားတယ်”

“ပြီးတော့ စံအိမ်ဆိုတဲ့ စာလုံးမှာ တည်ငြိမ်မှုကို ပြသနေတယ်။ စာလုံးကို ရေးသားခဲ့တဲ့လူက လောကရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံးကို တံခါးဝမှာ ကြိုဆိုနေတယ်”

ဟန်မူယဲ့အမြင်တွင် တဲအိမ်တွင်ရှိသော ကျောင်းတော်သားများဖြစ်စေ၊ ဤနေရာတွင်ရှိသော စာလုံးများဖြစ်စေ ရှည်လျားသော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ သမိုင်းကြောင်းကို ဖော်ပြနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုထက် ပိုမလေးနက်ပေ။

နတ်ဘုရားတာအိုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသော ဟွမ်တင်းရှုဖြစ်စေ၊ ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံသော ချင်စုယန်ဖြစ်စေ၊ စာပေအရေးအသားဖြင့် တာအိုကို ရရှိခဲ့သော ယန်ကျန်းချင်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

သူတို့က အခွင့်အရေးရလာလျှင် သက်ဆိုင်ရာလမ်းစဉ်တွင်‌ အောင်မြင်လိမ့်မည်။

“မိတ်ဆွေလေး၊ မင်းက ငါတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကပဲ”

ခြံဝိုင်းတံခါးက ပွင့်သွားသည်။ ရှည်လျားသောမုတ်ဆိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ထွက်လာပြီး လက်ပြ၍ ဟန်မူယဲ့ကို ကြိုဆိုသည်။

သူက စကြဝဠာနယ်မြေမှ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ မဟာကျင့်ကြံသူ ခုံးကျုံးချူ ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အဝတ်အစားများကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ရှေ့တက်သွားသည်။ သူက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျောင်းတော်သားဟန်မူယဲ့က ဆရာခုံးနဲ့တွေ့ရတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆရာခုံးသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုဖြင့် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် အခြေချနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုလူမျိုးကို လေးစားသင့်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသည်ဖြစ်စေ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော လူများသည် တန်ဖိုးရှိသည်။

“ဟန်မူယဲ့ ကောင်းတယ်”

ခုံးကျုံးချူက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“လာပါ”

ဟန်မူယဲ့က ခုံးကျုံးချူ၏နောက်မှ ခြံဝိုင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး စာလေ့လာနေသော ကျောင်းသားငယ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခြံဝိုင်းတစ်လျှောက်တွင် စာအုပ်နှင့် မင်ခွက်များ တင်ထားသော စားပွဲခုံများကို မြင်နိုင်သည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သင့်သော လက္ခဏာရပ်သည် အဆုံးမရှိသော စကြဝဠာများတွင် ပြောင်းလဲသွားပုံမရပေ။

ထူးခြားသော ထိုပုံစံကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုက ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

“မိတ်ဆွေလေး၊ မင်းက ဘယ်မှာ ပညာသင်ကြားခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကျင့်ကြံခြင်းကရော ဘယ်လိုရှိလဲ”

ခြံဝိုင်း၏အနောက်ဘက် အစိမ်းရောင်ခုံတန်းများတွင် ခုံးကျုံးချူက ပေါ့ပါးစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို မေးသည်။

ကြည်လင်သော သူ့အသံသည် ပုံရိပ်ယောင်ဆန်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ရောက်လာသည်ဟု ထင်ရသည်။

‘ကောင်းကင်တာအိုကို ကိုယ်ပိုင်တာအိုနဲ့ အစားထိုးလိုက်တာလား’

ထိုအရာသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ သမာဓိစွမ်းအား အသုံးပြုမှု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခုံးကျုံးချူက ဟန်မူယဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူက ပေါ့ပါးစွာ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းသည် အန္တရာယ်မရှိပေ။

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ကွမ်မြစ်ဝတွင် ထိုနည်းလမ်းဖြင့် နတ်များကို ဘွဲ့ထူးချီးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ခုံးကျုံးချူ၏ ကောင်းကင်တာအိုအသံကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အိပ်စက်နေသော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ သမာဓိစွမ်းအားသည် တုန်ခါနေပြီး ရွှေအလင်းအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူက ဟွမ်တင်းရှုနှင့်အတူ နတ်ဘုရားယဇ်ပလ္လင်ကိုလည်း ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ သမာဓိစွမ်းအားသည် ခုံးကျုံးချူနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ပိုမိုခမ်းနားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ခုံးကျူံးချူ၏ ပေါ့ပါး‌သောအကြည့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လေးနက်လာသည်။

“မဟာတာအိုရဲ့စွမ်းအား၊ ကောင်းမှုရဲ့ အလင်းရောင်၊ မင်းရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုက တကယ်ခမ်းနားတာပဲ”

ခုံးကျူံးချူက ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

“မင်းက ချုံးဝမ်စံအိမ်ကို ဝင်ရောက်ပြီး ငါ့လက်အောက်မှာ ကျင့်ကြံချင်လား”

‘ချုံးဝမ်စံအိမ်ကို ဝင်ရောက်ရမှာလား’

ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း သူ၏ အဓိကလမ်းစဉ် မဟုတ်ပေ။

သူက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဓားလမ်းစဉ်ကို ပြတ်သားစွာ ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။

သူရွေးချယ်ခဲ့သော မဟာလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူက စကြဝဠာနယ်မြေတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာမနေဘဲ မူလစကြဝဠာသို့ ပြန်သွားတော့မည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း ခုံးကျုံးချူက စိတ်ပျက်မသွားဘဲ အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောသည်။

“ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ဒါနဲ့ မိတ်ဆွေလေးက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို ဘယ်မှာကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ သိခွင့်ရှိမလား”

ထိုအကြောင်းကိုတော့ ဟန်မူယဲ့က ပြောပြနိုင်သည်။

စကြဝဠာနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် တခြားလောကမှ ရောက်လာသည်ဟု ပြောလိုက်လျှင် ပြဿနာတက်နိုင်သည်။ သို့သော် စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ထိုအကြောင်းကို မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

စကြဝဠာနယ်မြေတွင် တခြားလောက၏ ကျင့်ကြံသူများ ပေါများစွာ ရှိနေသည်။

ဤနေရာသည် ကျွမ်းကျင်သူများ၏စုရပ် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအနေဖြင့် မူလစကြဝဠာမှ ရောက်လာပြီး စကြဝဠာနယ်မြေကို ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းသွားသော နတ်ဘုရားလုယွဲ့လည်း ရှိနေသည်။

“မူလစကြဝဠာ”

“ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ”

“ဓားတစ်လက်နဲ့ မဟာကျောင်းတော်သား ချင်စုယန်၊ စာပေအရေးအသားရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာရှိတဲ့ ရှုဝေ ....”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ခုံးကျုံးချူ၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲနေသည်။

“ကောင်းတယ်”

“ပန်းပွင့်နဲ့အတူ မွေးဖွားလာပြီး ပန်းပွင့်နဲ့အတူ ညှိုးနွမ်းသွားတယ်။ ငါ့နှလုံးသားက ကောင်းကင်လို ကျယ်ပြန့်တယ် .... တကယ်ကို ပြတ်သားတာပဲ”

“အချိန်နဲ့အတူ တောင်တန်းနဲ့မြစ်တွေက ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။ လောကဓံတရားတွေက မီးခိုးလိုပဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ် .... ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဒီလိုမျိုး နားလည်သဘောပေါက်နေရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေက ကံကောင်းမှာပဲ”

ခုံးကျုံးချူက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ကောင်းကင်တာအိုစွမ်းအားသည် သူ့အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ သူ၏ တက်ကြွနေသော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုစွမ်းအားသည် မိုင်သုံးသောင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပစေသည်။

စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ကောင်းကင်တာအိုသည် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပိုင်နက်တစ်ခုကို စောင့်ရှောက်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူ၏ လမ်းစဉ်သည် ထိုနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ခုံးကျုံးချူဖော်ပြလိုက်သော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်တာအိုစွမ်းအား ဖြစ်နေသည်။

သူက ဤနယ်မြေကို စောင့်ရှောက်ထားသော ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်သည်။

လုကျီရှု၏စကားအရ စကြဝဠာနယ်မြေတွင် ကောင်းကင်တာအိုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်ကို ကောင်းကင်တာအို၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော လူများသည် စကြဝဠာအဆင့်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသော ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ခုံးကျုံးချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် တခြားလူများ၏ စိတ်ကူးနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလိမ့်မည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော တဲအိမ်တွင် ကျောင်းတော်သားများက အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

“ဆရာရဲ့တာအိုကို လှုပ်ရှားသွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ညီအစ်ကိုဟန်ရဲ့ နောက်ခံက ဘာများလဲ”

“ဆရာက အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းသုံးသောင်းကြာအောင် တာအိုကို ဒီလိုမျိုး ထုတ်မပြခဲ့ဘူး”

ဘေးတွင်ထိုင်နေသော လုကျီရှု၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်သွားသည်။

သူက ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

“ညီအစ်ကိုဟန်က အမြဲတမ်း ဒီလိုမျိုးပါပဲ”

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တွင်ရှိနေသော တိမ်တိုက်နှင့် ရွှေအလင်းများသည် နေ့တစ်ဝက်အကြာတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ချုံးဝမ်စံအိမ်တွင် ဟန်မူယဲ့နှင့် ခုံးကျုံးချူက ကျားကွက်ကစားပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှုံးနိမ့်သွားသည်။

သူက ထိုလမ်းစဉ်ကို လေ့လာရန် အမှန်တကယ် အားမထုတ်ဖူးပေ။ ကောင်းကင်စက်ဝန်းဓားဝင်္ကပါကို လေ့လာပြီး ဉာဏ်အလင်းတချို့ ရခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူက အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့ကို နှာတစ်ဖျားအသာဖြင့် အနိုင်ရသွားသော ကျားကွက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခုံးကျုံးချူက သုံးသပ်နေခဲ့သည်။

“ငါက ဒီလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အမှတ်တစ်ဝက်အသာနဲ့ပဲ အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေသင့်ဘူးပဲ”

သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ဆရာသခင်တွေဆီကို သေချာပေါက် အလည်သွားရမယ်”

ယနေ့ဖြစ်ရပ်သည် သူ့အပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုကြီးမားသည်။

သူက ထိပ်တန်းအဆင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စကြဝဠာအဆင့်တွင် ရှိသောကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုစွမ်းအား၊ စာလိပ်နှင့် ပန်းချီကားများကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားရသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင် ထိုသို့ နက်နဲသော နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်။

ဝမ်မော့ရှန်က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကို ကျားကွက်အနေဖြင့် သဘောထားပြီး ပြင်ပလောကနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။

ဟွမ်တင်းရှုက ကြယ်တစ်လုံးကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားခုံရုံးကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ရှုဝေကတော့ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သင်္ချိုင်းအင်မော်တယ်မြို့ကို အုပ်ချုပ်နေသည်။ သူက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို အရိုးအဖြစ် သဘောထားပြီး အင်မော်တယ်စွမ်းအင်ကို အရေပြားအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ လမ်းစဉ်က ချုပ်နှောင်မှုများမရှိဘဲ လွတ်လပ်သည်။

ထိုသို့ တောက်ပနေသော ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် ခုံးကျုံးချူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးနိုင်သည်။

“စကြဝဠာနယ်မြေက လွတ်မြောက်နယ်မြေတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ လှောင်အိမ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်”

ခုံးကျုံးချူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

“ဟားဟား၊ မိတ်ဆွေလေး ငါ့မှာ သေရည်ကောင်းတွေရှိတယ်။ စိတ်ကျေနပ်တဲ့အထိ သောက်ကြတာပေါ့”

ခုံးကျုံးချူက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

လောက၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ရပ်တည်နေသော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်လေးနက်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ယူသည်။ ဝိုင်ခွက်က အလွန်လေးလံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒီဝိုင်က ပေါင်တစ်ထောင်လေးတာလား’

သေရည်သောက်ပြီး တာအိုကို ဆွေးနွေးမည်။ ကျားကစားပြီး ကဗျာရွတ်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ချုံးဝမ်စံအိမ်တွင် သုံးရက်နေပြီး ခုံးကျုံးချူကို ဦးညွတ်နှုတ်ဆက်၍ ထွက်လာခဲ့သည်။