လက်ဝယ်ရရှိ

ချောင်ယန်: "ဟေး လုရွှမ် မင်း ဒဏ်ရာ မရထားဘူးလား?"

လုရွှမ်၏ နားရွက်များမှ သွေးများ စီးကျနေသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့လောက် မနာကျင်ဘဲ သူ့အမူအရာမှာ လုံးဝ ရှက်ရွံ့​နေခြင်းလည်း မရှိပေ။

လုရွှမ်သည် ရှင်ထျန်းဓားကို ကောင်းကင်လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ရောင်ဝါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ခဲ့သည်။ ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုးဟာ အစပိုင်းမှာတော့ ရုတ်တရတ်လိုမျိုး ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့နားရွက်ဟာ အစကတော့ နာကျင်သွားပေမယ့် အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့နားကို ကာကွယ်ဖို့ တွန်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါ၏။ အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်ဦးချိုသည် ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ တစ်ဖန်ပြန်လင်း လာသောအခါတွင် ၎င်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် သွားလေသည်။

"အဲဒီရွှေချိုက ငါ့ခေါင်းထဲကို ရောက်သွားတာလား"

လုရွှမ် တုန်လှုပ်သွား၏။ ရွှေချိုက သူ့စိတ်ဝိညာဥ်ထဲကို ဝင်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် နန်းတော်ပင်လယ်ထဲက ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သွားပေသည်။

ဘာလဲ?

ဒါပေမဲ့ ရွှေချိုက လူတိုင်းကို ဒီနေရာအထိ ရောက်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် သူ့ကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ ရွှေချိုသည် လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ထိုးဖောက်သွားကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းက။ အမြတ်အစွန်း ဖြစ်ရမည်။ ရွှေချိုကို နှိုးဆွပေးသော ပန်းပွင့်သည်လည်း ရွှေချိုကို လုံးလုံးလျားလျား အနိုင်ယူနိုင်ပေမည်။

ချောင်ယန်: "လုရွှမ်... ဒါက မင်းရဲ့အခွင့်အရေးပဲ ငါတို့က တခြားကမ်းပန်းပင်တွေရဲ့ မိခင်သစ်ပင်နဲ့ မနီးစပ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် မင်းသွားတော့"

ရှင်ထျန်းကလည်း သူ့မျက်လုံးများတွင် ကောင်းချီးပေးသည့် အရိပ်အမြွက်ဖြင့် အံ့ဩစွာ ခေါင်းညိတ်ပြ​လေသည်။

"ညီအစ်ကို... ဒါက မင်းနဲ့ထိုက်တန်တယ်!!"

ဟောက်ထျန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းအားနည်းနေသေးပေမယ့် လုရွှမ်အတွက်တော့ စကားမပြောဖို့ မမေ့။

ရုတ်တရက် လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်တည်း မျှော်ကြည့်ကြတဲ့အခါ အဝေးနေရာ၌ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက သူတို့ဆီ ပြေးလာတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အရှေ့ဘက်တွင်တော့ ကိုးရောင်ခြယ် ပန်းတစ်ပွင့်သည် အောက်ဖက်ရှိ မိခင်အပင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားနေသည်။

"သွား!"

"ငါတို့ကို စိတ်မပူနဲ့!"

လုရွှမ်လည်း အသာ ခေါင်းညိတ်ကာ နောက်လှည့်၍ တစ်ဖက်ကမ်းပန်း၏ အပင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ယခုသော အိမ်ပြန်လာသော သားမိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် တစ်ဖက်ကမ်းပန်းက ယခုအချိန်တွင် မိခင်အပင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေ၏။

"အဲ့ပန်းရဲ့ မိခင်သစ်ပင်က ဒီမှာ ပုန်းနေတာပဲ ဖြစ်မယ်... မိခင်သစ်ပင်ဆီ မရောက်သွားစေနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ပန်းကို ရနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်သည် သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ အသက်ဝဝ ရှုသွင်းရင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် တစ်ဖက်ကမ်း ပန်းပွင့်ဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားထဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်ကမ်း ပန်းပွင့်သည် အမှန်တကယ်ပင် အင်အား လုံးဝ မရရှိပုံရသော်လည်း အောက်ဘက်အပင်၏ မြေပြင်ဆီသို့ တည့်တည့်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အား!"

နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်သည် အော်ဟစ်ကာ မိခင်သစ်ပင်ရှိရာ အရပ်သို့ ဝင်သွားကြသည်။ သူသည် အပင်ကြီးဆီမှ ကြမ်းတမ်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လေတော့သည်။

မိစ္ဆာသားရဲတွေ ကောင်းကင်ကနေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထိုးဆင်းလာသည်။ နောက်ထပ် သားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ နားရွက်များကို ဖုံးအုပ်ကာ အနောက်သို့ ​ပြန်ပြေးသွားသော်လည်း နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က သားရဲများကတော့ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဟောက်ရင်း ပန်းကို ဆက်လက် ဖမ်းဆုပ်ထားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ အရှိန်အဟုန်အရတော့ အရင်ကထက် အများကြီး နှေးကွေးပါပြီ။

လုရွှမ်ဟာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိခင်အပင်၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ရောင်ဝါက လျင်မြန်စွာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး စားသုံးမှုနှုန်းသည်လည်း ယခင်ကထက် ဆယ်ဆပိုမြန်လာသည်။

ကောင်းကင်မြေကြီး၏ အရှိန်အဝါသည် ယခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စိမ့်ဝင်နေသဖြင့် ဤနေရာ၌ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာသာ ကပ်​နေနိုင်လျှင်ပင် အလွန်ထူးခြားနေလေပြီ။ ဤအချိန်အတွင်း သူသည် တစ်ဖက်ကမ်းပန်းကို မရခဲ့ဘဲ မသေချင်ပါက ချက်ချင်း ထွက်ပြေးတာကပဲ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအပင်များသည် အသက်မရှိကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း သူ သတိထားမိသလောက်က ဤအပင်များဟာ သူ့ကို တွန်းလှန်နေသလိုမျိုး ခံစားချက်တစ်ခု ပေးနေ၏။ သူ့ကို တွန်းထုတ်ဖို့အပြင် သူ မျိုချလိုက်ဖို့ပါ ရည်ရွယ်ထားသလိုပင်။

ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်၍ စဥ်းစားကြည့်ရလျှင် တစ်ဖက်ကမ်းပန်းတွေဟာ ဤမိခင်သစ်ပင်များ၏ သားသမီးများဟု ထင်မြင်ရလိမ့်မည်။ ယခု လုရွှမ် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို ဖယ်ထုတ်လိုသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် နှစ်သက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်ကမ်းပန်း ကြွေကျခါနီးမှာ လုရွှမ်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂရုတစိုက် ရွှေ့ထားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအပင်တွေက သိပ်သိပ်သည်းပြီး သူတို့ရဲ့ အငွေ့အသက် လမ်းကြောင်းကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း ယှဉ်လို့မရပါဘူး။

ကောင်းကင်က သားရဲတွေဟာ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်ကို တက်သွားရင်တောင် အဲဒီနတ်ဆိုးတွေဆီက အာရုံခံမိမှာကို အပင်များက လုံးဝ မကြောက်ကြချေ။

ထို့အပြင် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများကလည်း မိခင်အပင်၏ မြင့်မြတ်သော အသံကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူတို့ မတွန်းလှန်နိုင်သော အသံပိုင်ရှင်အောက်မှာ လုရွှမ် ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ် ဆိုတာကို တွေးတောင် မတွေးဝံ့လောက်ပါ။

အသံလှိုင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်း စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး အဆများစွာ ပိုအားကောင်းသည်မို့ လူသားများ အနေဖြင့် ဘယ်လိုမှ ခုခံထားနိုင်မည် မဟုတ်။

လက်တစ်ဖက်က တစ်ဖက်ကမ်းပန်း အနား ရောက်သွားပါက ထိုပန်းများသည် ထိုသားရဲတစ်စုကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေသကဲ့သို့ မထင်မရှား ဆက်လက် ကျဆင်းသွားသည်။ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရှောင်လွှဲပြီးနောက် လိုက်နေသည့် မိစ္ဆာသားရဲများလည်း မိခင်အပင်၏ အသံကို မခံနိုင်တော့ပေ။

ဆက်၍ နီးကပ်သွားပါက တစ်ဖက်ကမ်းပန်းကို မရဘဲ မိခင်သစ်ပင် လက်ထဲ၌ အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ် ဆိုတာတော့ ကောင်းကောင်း သိကြပါသေးသည်။ ပန်းဟာ ကျင့်စဉ်ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သော်လည်း သေခြင်းရဲ့ အခြားကမ်းစပ်သို့လည်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်​သေးသည်။

ထိုအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားပါက အတော်လေး အလွန်ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံး မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဆုတ်ခွာသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းဟာ ခုန်ပေုက်ရင်း လူသားတစ်ယောက်လို လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပန်းပွင့်က မိခင်သစ်ပင် ရှိရာ ဆက်လက် ကျဆင်းလာ၏။

တဖက်ကမ်းပန်းက မိခင်အပင်နဲ့ ချိတ်ဆက်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပျောက်သွား၏။ သူက ပန်းကို ကျောက်စိမ်း​ပြားထဲသို့ ကြောင်တစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုနဲ့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်ပါတော့သည်။

တစ်ဖက်ကမ်းပန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။ ၎င်းက မိခင်သစ်ပင်ထဲ တိုးဝင်ကာ သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့သာ ထင်ခဲ့၏။

ဒါပေမဲ့ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ မိခင်အပင်ဟာ မှားနေပြီဆိုတာ သတိထားမိသွားသည်။ သူမဟာ အရူးအမူး ကြီးထွားလာပြီးနောက် နတ်အသံသည်လည်စ ရုတ်တရက် အလွန်ကြီးမားလာကာ မိစ္ဆာသားရဲ အုပ်စုတစ်စုကို အသံဖြင့် ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အော်သံများ စူးစူးဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက အသည်းအသန် ဟောက်ကြသော်လည်း မိခင်အပင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် လုံးဝ ကြေညက်သွားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရှိန်က လူတွေကို ပိုလို့​တောင် ထိတ်လန့်စေ၏။

"ဒီမိခင်အပင်က ရူးသွားပြီ... သွားကြရအောင်"

ကံကောင်းထောက်မစွာ လုရွှမ်သည် အာကာသကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ တိုက်ရိုက် အမြန် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ရောင်ဝါများ လုံးလုံး ကုန်ဆုံးသွားကာ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းများအတွက် မြေသြဇာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ကောင်လေး...ပန်းကို မြန်မြန် မျိုချလိုက်တော့... မဟုတ်ရင် မင်း ဘယ်တော့မှ အပြင်ထွက်ဖို့ မစဥ်းစားနဲ့တော့"