စတင်ပြီ

လုရွှမ်သည် ရုတ်တရက် လေထုက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အပြင်ဘက်မှ ထွက်လာသော အသံကို အနည်းငယ်သာ ကြားလိုက်ရသော်လည်း လုရွှမ်စိတ်ထဲမှာတော့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကာ အားလုံး ကြားအောင် လှည့်အော်လိုက်သည်။

"တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီ!!"

မင်းသားလေး တန်းရွှမ်းယွမ်က လှည့်ကြည့်လာ၏။ သူ့မျက်လုံးတွေက လုရွှမ်ကို သံသယ အရိပ်အယောင်နဲ့ ကြည့်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန် မျက်နှာအရောင်က နည်းနည်း ပြောင်းသွားလေသည်။

"ငါ အပြင်ကို ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး... တံခါးက ပိတ်နေသလိုပဲ... တကယ်ပိတ်သွားပြီ!!.. ငါတို့ အခုကတည်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးရ​တော့မှာပဲ"

တန်းရွှမ်းယွမ်က ဆိုရင်း လုရွှမ်ကို ခေါင်းညိတ်​ပြလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် လုရွှမ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စိုက်ကြည့်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာ၏။

တခြားမိစ္ဆာသားရဲတွေက သတိမထားမိသော်လည်း နတ်မီးနယ်ပယ် ကိုးအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်က ယင်းကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သူ့ဘေး၌ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တက်ထားတဲ့ သန်မာသော သားရဲတစ်ကောင် ရှိ၏။ သူ သတိပြုမိရင် အဲဒီ သန်မာသူ တစ်ယောက်ကလည်း သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။

နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် နယ်ပယ်ရှိသူများသည် သဘာဝအားဖြင့် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ကြိုတင်သိရှိနိုင်သော်လည်း ထိုသန်မာသောသားရဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများကို သူမြင်ရသည်။ ထိုလူကလည်း တံခါးပိတ်သွားတာကို သတိမပြုမိတာ ထင်ရှားပါသည်။

သူ လုရွှမ်အကြောင်း ပို၍ သိချင်လာသည်။

အစေခံအဖြစ် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းခဲ့သော သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိခြင်းမှာ သူ၏မိသားစု နောက်ခံက မည်မျှအားကောင်းကြောင်း ပြသ​​နေသည်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တက်ထားတဲ့ သန်မာသူတွေမှာလည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်။ ဒီလောင်ယွင်က လုရွှမ်ကို သူ့သခင်လို့ ခေါ်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ခြွင်းချက်မရှိ လုံးဝ လိုက်နာခဲ့၏။

ဒါက ကျွန်တစ်ယောက်လိုပင်။

ဒါဆို အန္တရာယ်ရှိချိန် ဒါမှမဟုတ် ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုရင် သူ့ဘေးနားက အစေခံအိုက အမိန့်ကို မနာခံဘဲ လုရွှမ်ကို ဆွဲထုတ်သွားလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် တန်းရွှမ်းယွမ် ကိုယ်တိုင်လိုပင်။ သူသည် မိမိဘာသာသာ အကြိမ်ကြိမ် အာမခံချက်ပေးပြီး လုပ်ဆောင်ခွင့်အတွက် သူ့မိသားစု၏ အာဏာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

သူအရင်က တွေးထားတဲ့ ရတနာသာ ဒီတွင်းထဲမှာ မရရှိခဲ့ရင်၊ မိစ္ဆာသခင်ရဲ့ မင်းသမီးလေး ဘယ်လောက်ပဲ လှပနေပါစေ၊ မိုးကောင်းကင်ရေကန်က ဘယ်လောက်ပဲ မှော်ဆန်နေပါစေ သူသာ အသက်မရှိ​တော့ရင် ဒါတွေက အသုံးမဝင်နိုင်တော့ချေ။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ဟာ အရင်က ကောလဟာလတွေ အတိုင်းပဲ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ကို အကောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲ​ပေးနိုင်ပါ့မလား။

သူ့အမြင်အရတော့ ဒါကြီးက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဟာသတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်နဲ့ မိတ်ဖွဲ့ခြင်းကနေ သူမတားဆီးနိုင်သော အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ဒီလူက သူ့ကို တကယ်ပဲ အကျပ်အတည်းကနေ ရှောင်​စေနိုင်ပါ့မလား တွေးမိလာသည်။

လုရွှမ်သည် တန်းရွှမ်းယွမ် တွေးနေသည့်အရာကို မသိတာကြောင့် သူလုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုင်းတာပြီး ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် နေရာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် မင်းသမီးလေးသည် လုရွှမ်အား ဂရုမစိုက်ဘဲ လှောင်ပြောင်မှု အပြည့်ဖြင့် သူမနှုတ်ခမ်းကို စူထားလေသည်။ သို့သော် လုရွှမ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါတွင် သူမသည် အလျင်အမြန် ပြန်ကြည့်ကာ လုရွှမ်ကို ရယ်​ပြလိုက်၏။

ဒီကလေးမလေးက တကယ်ကို အူကြောင်ကြောင်လေးပဲ။

"ပြဿနာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး တွင်းနားကို သွားကြည့်ရအောင်"

တန်းရွှမ်းယွမ်က ပြောသည်။

သူ့အကြံအစည်က တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များ၏။ ပြဿနာတွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တွင်းတွေကို သွားကြည့်မယ်ဆိုရင် မတူးသင့်တဲ့ အရာတွေကို တူးမိလိမ့်မည်။ ယခုဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း 600 ကျော်က စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့သော တွင်းငယ်ငါးခု ရှိကြောင်း ​ပြထားသည်။

တွင်းတွေကို လိုက်ကြည့်ရင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ခြားနားချက်အချို့ကို သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

ပထမဆုံး တွင်းလေးကို ရောက်တဲ့အခါ အချိန်အတော်ကြာအောင် စွန့်ပစ်ထားခဲ့တာ တွေ့ရသည်။ မြေပြင်သည် ဖုန်ထူထူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားရာ သေချာတာက ဤနေရာတွင် မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်ထားပေမည်။ ဒါကြောင့် လူဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာကို ရှောင်ရှားရန် အစပြုပြီး ဤနေရာ၌ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မကျရောက်စေရန် တွန်းအားပေးလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် တွေးကြည့်ရုံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပေါက်ထွက်လာနေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အနီရောင်အမွေးတွေကလည်း ကြောက်စရာ ကောင်းပေ၏။

သားရဲအုပ်စုတစ်စုသည် မြေပြင်အထက် သုံးပေခန့် အကွာအဝေးတွင် လွင့်မျောပါနေကြသည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ကြမည်။ မဟုတ်ရင် ခြေသည်းတစ်ခုက မြေပြင်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ခြေထောက်နဲ့ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မယ်ဆိုရင်။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းပေသည်။

အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာသခင်၏ မင်းသမီးလေးအတွက်ပင်။ သူမ ထိတ်လန့်နေပါက နောက်ပိုင်းတွင် အသွင်အစစ်က ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် သူ့အဖေ မျက်နှာကလည်း ကြည့်ကောင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ခက်တာက လုရွှမ်နောက်​က လိုက်​​သောသူသည်​ မင်းသမီး​လေး ဖြစ်​​ကြောင်း ဘယ်သူမှ မသိကြချေ။ မိစ္ဆာသခင်သည်လည်း အဲဒီလို ရှင်းပြလိုက်ရင် ဂရုစိုက်လိမ့်မယ် ထင်ပါရဲ့။

လုရွှမ် တုတ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ပြီး မြေကြီးပေါ် ထိုးချလိုက်ပြီးနောက် စူးစမ်းကြည့်သည်။ နံရံနဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ဖိအားတွေကို ခံစားရတော့ နေရာလွတ်​တွေက မရှိလောက်ပေ။

သုံးပေ​လောက် တူးပြီးသည့်တိုင် ဘာမှမတွေ့ရ။ ထိုနေရာက ထွက်ခွာသွားပြီး မတော်တဆမှု ဖြစ်ခဲ့တဲ့နေရာကို တွင်း၂ကို ဦးတည်ခဲ့ပါ၏။ ငါးနေရာဆက်တိုက် လျှောက်ခဲ့ပေမယ့် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိလာသေး။

"အမ်... အခုနကထက် ပိုတိတ်ဆိတ်သွားတယ်လို့ မထင်ဘူးလား?"

လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားသွားပြီး အသံထွက်ကာ မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် လုရွှမ်ရဲ့ ထင်မြင်ချက်များကို လျှော့မတွက်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်​ကြသည်။ ဒီကောင်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်က နည်းနည်းနိမ့်ပေမယ့် အခု သူ့မှာ မှော်အစွမ်းတွေ အများကြီး ရှိပုံရတယ်လို့ ခံစားမိလာကြပြီ။

"တကယ်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားတယ်"

မင်းသမီးငယ်လေးက စိတ်ရှုပ်စွာနဲ့ မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်ပေမယ့် သူ့အသံက ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် ငြိမ်သွားမှန်းမသိကြောင်း ပြနေ၏။ တန်းရွှမ်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါတို့နဲ့ ဝင်လာတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ မလှုပ်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား..."

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မင်းသားငယ်လေး... မင်းက တကယ်ကို သတိထားတတ်တာပဲ..."

"လာ... သွားကြည့်ရအောင်"

တန်းရွှမ်းယွမ်ရဲ့ လူခြောက်ယောက်ကလည်း ပြဿနာက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပုံ ရလေသည်။ သေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ မသေချင်ကြချေ။ သဘာဝကျကျ အသက်ရှည်ရှည် နေကာ မသေချင်ကြပါ။

တန်းရွှမ်းယွမ်က အရှေ့တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ့အစောင့်သုံးယောက်ကလည်း သူ့နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာကြကာ ကျန်လူခြောက်ယောက်လည်း တန်းရွှမ်းယွမ် နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လိုက်လာကြသည်။

လုရွှမ် စိတ်ထဲကနေ လှောင်ပြောင်မိ၏။ မိမိရဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို လမ်းကြောင်းလွှဲဖို့ တခြားလူတွေရဲ့ အသက်ကို ပိုက်ဆံပေးဝယ်ခဲ့သည်။ ထိုလူ၆ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာက နောက်ပိုင်းမှာ မကောင်းနိုင်တော့ပေ။ လုရွှမ်သည် မင်းသမီးလေးကို စောင့်ရှောက်ရန် လောင်ယွင်ကို တောင်းဆိုလိုက်ပြီး သူကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ကာ တန်းရွှမ်းယွမ်နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လိုက်သွားခဲ့သည်။

တန်းရွှမ်းယွမ်လည်း သူ့မျက်လုံးဖြင့် အရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျ မြင်လိုက်ရပြီးပြီမလို့ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အအေးဓာတ်က လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ များမကြာမီ သူတို့သည် ယခင်တွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အထဲမှာ လူသေအလောင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိ​နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အပြင်ပန်းမှာ ဒဏ်ရာလုံးဝ မတွေ့ရသော်လည်း သူတို့၏ ပါးပြင်များသည် အချိန်တိုအတွင်း ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသလိုမျိုး အေးစက်နေကြသည်။ အားလုံးဟာ အသက်ဝိညာဥ်ကို စုပ်ယူခံလိုက်ရသလိုပင်။

လုရွှမ် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသောအခါ တန်းရွှမ်းယွမ်ရဲ့ အစောင့်တစ်ဦးက တန်းရွှမ်းယွမ်ကို ပြေးဆွဲလိုက်သည်။ လုရွှမ်လည်း မိစ္ဆာသခင်၏ မင်းသမီးလေးကို ဆွဲယူကာ နောက်ပြန်ပြေးသွားကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ရှောင်!"

လုရွှမ် လှုပ်ရှားလိုက်ကတည်းက ငှက်အိုကြီးကလည်း ဘေးနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တန်းရွှမ်းယွမ်ကလည်း အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ဘေးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက် အနီရောင် အရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။