အခန်း (၁၄၁၈)

“သူက ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“စစ်ပွဲသားရဲကို တစ်စစီဖြုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရှေးခေတ် စစ်ပွဲသုံးပစ္စည်းတွေရဲ့ နည်းစနစ်က ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာနေပြီ။ တစ်စစီဖြုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

အလုပ်ရှုပ်နေသော ပန်းပဲပညာရှင်များက ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောနေကြသည်။

လုကျူလင်းနှင့် တခြားအကြီးအကဲနှစ်ယောက်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို သေချာကြည့်နေသည်။

“အကြီးအကဲတောက်၊ သူက စစ်ပွဲသားရဲကို တစ်စစီဖြုတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား”

လုကျူလင်းက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော တောက်လွင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောသည်။

“ငါမသိဘူး”

ထိုအရာသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့၏လက်ဝါးသည် ရွှေအလင်းနှင့် တောက်ပနေသည်။

စစ်ပွဲသားရဲ၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာကြသည်။

တစ်ခု၊ ဆယ်ခု၊ အခုတစ်ရာ ....

သူက စစ်ပွဲသားရဲကို အမှန်တကယ်ပင် တစ်စစီဖြုတ်နိုင်သည်။

လုကျူလင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်၍ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လုချန်းယွဲ့သည် တစ်ရက်အကြာတွင် ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက အမျိုးမျိုးသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဝိုင်းရံနေသော ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စစ်ပွဲသားရဲသည် တစ်ဝက်သာကျန်တော့သည်။

“သူက တကယ်ကို လုပ်နိုင်တာပဲ ....”

လုချန်းယွဲ့က ရေရွတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ယူဆောင်ပြီး ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဒါတွေက မူရမြို့မှာ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တုတွေပဲ”

လုချန်းယွဲ့က ပြောလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားနေသော ဟန်မူယဲ့ကို စိုးရိမ်စွာ ကြည့်သည်။

“စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ဖို့ လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူး”

အလင်းတန်းကုန်းမြေသည် စကြဝဠာနယ်မြေ မဟုတ်ပေ။ လုမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရရှိနိုင်‌သော အရင်းအမြစ်များသည် အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သတ္တု မလုံလောက်သောကြောင့် စစ်ပွဲသားရဲကို မပြုပြင်နိုင်လျှင် ဆုံးရှုံးမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

“တကယ်လို့ သူက စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ခေါင်းဆောင်အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ထိုးခွဲပြီး စကြဝဠာနယ်မြေကို ပြန်သွားမယ်။ မိသားစုတစ်ခုလုံးရဲ့ ခွန်အားကို အသုံးပြုပြီး အလင်းတန်းကုန်းမြေကို ဖိနှိပ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ထိုက်တန်တယ်”

လုကျူလင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

လုချန်းယွဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ငါးရက်အကြာတွင် စစ်ပွဲသားရဲသည် ဟန်မူယဲ့နှင့် ပေတစ်ရာပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်သည်။

လူတိုင်းက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အသက်ရှူအောင့်ထားကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ယခုအချိန်တွင် စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ပြီး ပြန်လည်တပ်ဆင်ရန် တွက်ချက်နေကြောင်း သူတို့အားလုံးက နားလည်ကြသည်။

သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်လျှင် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှေးခေတ်၏ စစ်ပွဲသားရဲကို တစ်စစီ ဖြုတ်နိုင်သောကြောင့် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

“သူက မတ်တပ်ရပ်နေပြီ”

ဆယ်ရက်အကြာတွင် လူတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲသားရဲ၏ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

လုမိသားစုဝင်များက တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“ဝီ”

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်သည်။ အလင်းလွှာတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အလင်းလွှာတွင် ရွှေအလင်းစီးကြောင်းများက သွယ်ယှက်နေပြီး အစိမ်းပုပ်ရောင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ခု၊ နှစ်ခု၊ အခုတစ်ရာ၊ အခုတစ်သောင်း ...

ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းပုံရိပ်များက သုံးသောင်းအထိ ရောက်သွားသောအခါ မြို့တံတိုင်းတွင်ရှိနေသော လုချန်းယွဲ့က မနေနိုင်တော့ဘဲ ရင်ပြင်သို့ ရောက်လာသည်။

“သူက ထာဝရစစ်ပွဲသားရဲကို တကယ်တပ်ဆင်တော့မယ့်ပုံပဲ”

လုချန်းယွဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူက စစ်ပွဲသားရဲကို တပ်ဆင်နေသည်။

သုံးလအကြာတွင် စစ်ပွဲသားရဲပုံရိပ်သည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် အကောင်အထည်ပေါ်လာသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် လုချန်းယွဲ့အပြင် တောက်လွင်နှင့် တခြားလူများကလည်း ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

“တခြားအရာတွေကို ထည့်မတွက်ရင်တောင် စစ်ပွဲသားရဲကို တပ်ဆင်နိုင်တာနဲ့တင် ငါ့ထက်သာနေပြီ”

တောက်လွင်က ထပ်တူညီသော စစ်ပွဲသားရဲပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော ပန်းပဲပညာရှင်များကလည်း အားကျနေကြသည်။

တချို့ကိစ္စများကို လူတိုင်းက မလုပ်နိုင်ကြပေ။

သူတို့က စစ်ပွဲသားရဲပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန် မတတ်နိုင်ပေ။ အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြုတ်ယူရန်ပင် မလုပ်နိုင်ကြပေ။

ထိုသို့ လုပ်နိုင်‌သောလူသည် အစစ်အမှန်ပါရမီရှင်၊ အစစ်အမှန်ပန်းပဲပညာရှင် ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲသားရဲပုံရိပ်က ‌ခေါင်းမော့ပြီး အသံတိတ်ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ ဟန်မူယဲ့က ကျေနပ်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ထာဝရစစ်ပွဲသားရဲက တကယ်ထူးခြားတာပဲ”

သူက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သောင်းချီသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို လှည့်ကြည့်သည်။

သူက လက်မြှောာက်လိုက်သောအခါ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် သူ့ရှေ့တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုသဖွယ် စုပုံလာသည်။

အနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများအားလုံး၏ ၄၀%က ပျက်စီးနေသည်။

ပျက်စီးမှုက ကြီးမားသောကြောင့် စစ်ပွဲသားရဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး မစေခိုင်းနိုင်တော့ပေ။

“ဆရာဟန်၊ ဒီဝိညာဉ်သတ္တုတွေကို သုံးလို့ရမလား ကြည့်လိုက်ပါ”

လုချန်းယွဲ့က ပြောလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

လုကျူလင်းနှင့် တခြားလူများကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်လာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် လုမိသားစု၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကျယ်လောင်စွာ အသက်မရှူရဲကြပေ။

သူတို့၏ရှေ့တွင်ရှိသော လူသည် ထာဝရစစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်တော့မည်။ ထိုလူမျိုးသည် အဆုံးစွန်သော လေးစားမှုနှင့် ထိုက်တန်သည့် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်သတ္တုတွေလား”

ဟန်မူယဲ့က လုချန်းယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

လုချန်းယွဲ့က စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်သတ္တုများကို ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပေးလိုက်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောသည်။

“အလင်းတန်းကုန်းမြေမှာ စစ်ပွဲသားရဲအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တုတွေ ရှိနေသေးရင် ငါတို့ လုမိသားစုက အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ယူပေးမှာပါ။ ဆရာဟန် စိတ်ချပါ”

ကျွမ်းကျင်သော စာဖိုမှူးတစ်ဦးကပင် ဆန်မရှိလျှင် ထမင်းမချက်နိုင်ပေ။ ဆရာဟန်၏ ပန်းပဲပညာစွမ်းရည်က မည်မျှပင် သန်မာပါစေ လုမိသားစုက လုံလောက်သော ဝိညာဉ်သတ္တုများကို မထောက်ပံ့နိုင်လျှင် အလကားဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

စစ်ပွဲသားရဲများကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ မပြုပြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့က ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး စစ်ပွဲသားရဲအား ပြုပြင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်သတ္တုများ မလုံလောက်သောကြောင့် လုမိသားစုက အတော်လေး နောင်တရနေသည်။

“ဆရာဟန်စိတ်ချပါ။ ဆရာဟန်လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတိုင်းကို စကြဝဠာနယ်မြေအထိ သွားပြီး ယူပေးပါ့မယ်”

လုကျူလင်းက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာပြောသည်။

“တကယ်လို့ ဆရာဟန်က စကြဝဠာနယ်မြေကို ပြန်သွားပြီး စိတ်အေးအေးနဲ့ စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါတို့က လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်”

သူက ထပ်ပြောသည်။

ယခင်က သူတို့သည် အဆုံးအရှုံးများနှင့် အလင်းတန်းကုန်းမြေကို စွန့်လွှတ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကန်အန်းမျိုးနွယ်နှင့် မတိုးသာ မဆုတ်သာ အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မတူတော့ပေ။

အလင်းတန်းကုန်းမြေ၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို ထည့်တွက်နေရန် မလိုတော့ပေ။

“ပြန်သွားဖို့ မလိုပါဘူး”

ဟန်မူယဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်။

“စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ပြီးရင် အလင်းတန်းကုန်းမြေမှာပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ကြတာပေါ့”

“စကြဝဠာနယ်မြေမှာဆိုရင် စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်”

စစ်ပွဲသားရဲသည် လုမိသားစု၏ ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာ ဖြစ်သည်။

ထိုရတနာမျိုးကို စကြဝဠာနယ်မြေ၏ တခြားအင်အားစုများက သေချာစောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့က စကြဝဠာနယ်မြေတွင် စမ်းသပ်ခဲ့လျှင် တခြားလူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မည်။

စကြဝဠာနယ်မြေတွင် လုမိသားစု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိကြသည်။

လုကျူလင်းနှင့် လုချန်းယွဲ့က အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏စကားက မှန်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်သတ္တုများ၏ လိုအပ်ချက်ကို မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်နည်း။

‘ဆရာဟန်က အချိန်ယူပြီး စစ်ပွဲသားရဲကို လေ့လာချင်သေးတာလား’

ဟန်မူယဲ့က လုချန်းယွဲ့နှင့် တခြားလူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ပွဲသားရဲ၏ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် အစိတ်အပိုင်းများကို ခွဲဖြာကြည့်နေသည်။

လုချန်းယွဲ့နှင့် တခြားလူများက မနှောင့်ယှက်ရဲသောကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

လုချန်းယွဲ့က ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာမနေဘဲ ပြန်ထွက်သွားသည်။

မူရမြို့ထဲတွင် ဝိညာဉ်သတ္တုများအား ရှာဖွေနေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ကန်အန်းမျိုးနွယ်များက သတိထားမိကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းယွဲ့အစောင့်တပ်ဖွဲ့များအားလုံးကို ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တုများ ရှာဖွေရန် အမိန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ကန်အန်းမျိုးနွယ်က ခြိမ်းချောက်မှုကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့က မူရမြို့ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် တစ်နေ့သုံးကြိမ်သာ တိုက်ခိုက်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ငါးကြိမ်ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လာသည်။

မြို့တံတိုင်းတွင် ဒဏ်ရာရထားသော လုချန်းယွဲ့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက လျောနည်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုကျူလင်းက သူ့ကို ကူညီပြီး ခုခံပေးနေရသည်။

“ကန်အန်းမျိုးနွယ်က ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေမယ်ဆိုရင် မူရမြို့က တောင့်ခံထားဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်”

တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် လုကျူလင်းက လုချန်းယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

“‌ခေါင်းဆောင်က ဆရာဟန်နဲ့အတူ စကြဝဠာနယ်မြေကို အရင်ပြန်သွားရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ပြီးမှ ပြန်လာခဲ့ပါ”

လုကျူလင်း၏ မျက်လုံးများက ပြတ်သားနေပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အရင်ကတော့ လက်မလျော့ချင်ခဲ့ဘူး။ စတေးဖို့လည်း မလုပ်ချင်ဘူး။ အခုတော့ သိပ်အရေးမကြီးတော့ပါဘူး”

ယခုအချိန်တွင် အလင်းတန်းကုန်းမြေနှင့် လုမိသားစု၏ မျိုးဆက်တစ်သန်းခန့်ကို လက်လွှတ်လိုက်လျှင်လည်း ထိုက်တန်သည်။

လုချန်းယွဲ့က စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရင်ပြင်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်ကြသည်။

လုချန်းယွဲ့က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်သည်။

“ထွက်သွားမှာလား”

“မလိုပါဘူး”

သူက ပြောသည်။

ထို့နောက် လက်မြှောက်ပြီး အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

စစ်ပွဲသားရဲ၏ ပုံရိပ်ယောင်က တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွားသည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အစစ်အမှန်အစိတ်အပိုင်းများသည် ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမစွမ်းအားတစ်ခု နိုးထလာသကဲ့သို့ မူရမြို့၏ ကောင်းကင်က တုန်ခါလာသည်။

မြို့အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ကန်အန်းမျိုးနွယ်၏ စစ်ပွဲဝင်္ကပါတွင် တောင်ပံဆယ့်နှစ်ခု ကန်အန်းများက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး မူရမြို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

သူတို့က အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသည်။

“ဘုန်း”

မြို့တံတိုင်းတွင် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖြစ်သွားသည်။

“ဟမ်”

စွမ်းအင်အလင်းများသည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် အဆုံးစွန်အထိ စုစည်းနေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများသည် ထာဝရစစ်ပွဲသားရဲအဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် စစ်ပွဲသားရဲကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နောက်ဆုံးပေါင်းစပ်မှုကို ပြီးပြည့်စုံစေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စစ်ပွဲသားရဲရဲ့ ၄၀%က ပျက်စီးနေတယ်လေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်တာလဲ ....”

တောက်လွင်က နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့ မပေါင်းစပ်နိုင်ရမှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောသည်။

“စစ်ပွဲသားရဲက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ခွန်အားထုတ်သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အစိတ်အပိုင်း နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဖြုတ်ထားရင်တောင် ပြန်ပြီး တပ်ဆင်နိုင်သေးတယ်”

“ရှေးခေတ်အမွေအနှစ် စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်တဲ့နေရာမှာ အပြည့်အဝ ပြုပြင်ရမယ်လို့ ဘယ်သူကပြောလဲ”

စွမ်းအင်အလင်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မီးတောက်များက ငြိမ်းသက်သွားသည်။ အသစ်ဖြစ်နေသော စစ်ပွဲသားရဲသည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ဝပ်နေသည်။

“ခေါင်းဆောင်လု၊ ဒီစစ်ပွဲသားရဲရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းကြည့်ကြမလား”