အခန်း (၁၄၂၀)

လုချန်းယွဲ့၏စကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လုမိသားစုဝင်များက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့မှာ တခြားအတွေး မရှိတော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်၏ ရွေးချယ်မှုသည် အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်သည်။

တောက်လွင်က အားကျနေသည်။

လုမိသားစုခေါင်းဆောင်က အပြည့်အဝထောက်ပံ့ပေးမည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းသည် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်‌ယောက်အတွက် အကောင်းမွန်ဆုံး ချီးကျူးစကား ဖြစ်သည်။

သူက ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဟန်မူယဲ့ကို အားကျနေမိသည်။

“တကယ်လို့ ဒီမှာရှိတဲ့ စစ်ပွဲသားရဲတွေအားလုံးကို တစ်စစီဖြုတ်ပြီး ပြန်တပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အပြည့်အစုံရှိနေတဲ့ စစ်ပွဲသားရဲနှစ်ကောင်ကို ရနိုင်လိမ့်မယ်။ ကျန်တဲ့ သားရဲသုံးရုပ်ရဲ့ ခွန်အားကတော့ လေးဆယ်၊ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို အနည်းငယ် မကျေနပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လုမိသားစုဝင်များအတွက် ထိုဖြစ်ရပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

‘အပြည့်အစုံရှိနေတဲ့ စစ်ပွဲသားရဲနှစ်ကောင်ကို ရနိုင်မှာလား။ ဒါက အံ့အားသင့်စရာပဲမဟုတ်လား’

“တခြား စကြဝဠာအဆင့် လက်နက်တွေကိုတော့ ....”

ဟန်မူယဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

“သေချာစဉ်းစားကြည့်ရမယ်”

“အဲဒီရတနာတွေကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် အထူးနည်းလမ်းကို လိုအပ်တယ်”

အထူးနည်းလမ်း ....

လုမိသားစုက စကြဝဠာအဆင့် ရတနာများကို ပြုပြင်ရန်အတွက် ဟန်မူယဲ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဟန်မူယဲ့က ရောက်လာသောအချိန်တွင် အထူးနည်းလမ်းဟု ပြောခဲ့လျှင် လုမိသားစုက အရေးစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့၏စကားကို သေချာနားထောင်နေရသည်။

ထိုအရာသည် စွမ်းအားဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စုတ်ပြတ်နေသော လူတစ်ယောက်နှင့် ကောင်းမွန်စွာဝတ်စားထားသော လူတစ်ယောက်တို့သည် စားသောက်ဆိုင်တွင် ထိုင်နေမည်ဆိုလျှင် စားပွဲထိုး၏ ဆက်ဆံပုံက ကွာခြားသွားလိမ့်မည်။

“ဆရာဟန်က ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ”

လုချန်းယွဲ့က ပေါ့ပါးစွာ မေးလိုက်သည်။

အထူးနည်းလမ်းသည် သိပ်အရေးမကြီးပေ။ လုမိသားစုအတွက် စစ်ပွဲသားရဲများကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ထားနိုင်လျှင် တန်ဖိုးတချို့ ပေးနိုင်သည်။

“အလင်းတန်းကုန်းမြေရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးရင် ပြောကြတာပေါ့”

ဟန်မူယဲ့က မည်သည့် အထူးနည်းလမ်းကိုမှ မပြောဘဲ ရိုးရှင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသည်။

“စစ်ပွဲသားရဲကို ပြုပြင်ပေးရတဲ့အတွက် ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ယူလိုက်ရင် ပြဿနာမရှိဘူးမဟုတ်လား”

‘ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို လုပ်အားခအဖြစ် ယူမှာလား’

လုချန်းယွဲ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို အရည်ကျိုပြီး အဖိုးတန်သတ္တုများကို ထုတ်ယူနိုင်သည်။

ထိုအစိတ်အပိုင်းများသည် တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော် စစ်ပွဲသားရဲအတွက် ပြုပြင်ခနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အရေးမပါပေ။

ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော တန်ဖိုးငါးဆကပင် မလုံလောက်ဟု ခံစားရသည်။

“ဆရာဟန်၊ ဒီတန်ဖိုးက နည်းမနေဘူးလား”

“စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ လုမိသားစုက ဆရာဟန်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ”

လုချန်းယွဲ့က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ လုမိသားစုက လုံလောက်စွာ မပေးလျှင် တခြားလူများက ပေးလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လုမိသားစု၏ တန်ဖိုးက လျော့ကျသွားမည်။

ဆရာဟန်ကဲ့သို့ လူမျိုးသည် နေရာတိုင်းတွင် စွမ်းအားမျှချေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

“ကျွန်တော်က အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါ”

ဟန်မူယဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိ‌သော တခြားစစ်ပွဲသားရဲများဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

“ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေက ကျွန်တော့်အတွက် တခြားအရာတွေထက် အဖိုးတန်တယ်”

သုံးနှစ် .....

ဟန်မူယဲ့က မူရမြို့တွင် စစ်ပွဲသားရဲများကို ပြုပြင်နေပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပင် သုံးနှစ်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မူရမြို့တွင်ရှိသော တခြားပန်းပဲပညာရှင်များ အားလုံးက ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကို ပစ်ထားပြီး လက်နက်နှင့် စစ်ပွဲသားရဲများအား ပြုပြင်ရာတွင် ဟန်မူယဲ့ကို ကူညီပေးနေကြသည်။

သူတို့အတွက် ရှားပါး‌သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သော တောက်လွင်ကပင် ဟန်မူယဲ့ကို ကူညီပေးနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟန်မူယဲ့၏ သာမန်မှတ်ချက်တစ်ခုသည် သူတို့ကို ဉာဏ်အလင်းရသွားစေနိုင်သည်။

လုမိသားစုသည် မူရမြို့တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေခဲ့ပေ။

ဒုတိယမြောက် စစ်ပွဲသားရဲကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်ပြီး ဘိုးဘေးလုကျူလင်းဆီသို့ ပေးအပ်လိုက်သောအခါ လုမိသားစုက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။

သူတို့က အလင်းတန်းကုန်းမြေတွင်ရှိသော ကျန်းယွဲ့တပ်ဖွဲ့နှင့် အသစ်ရောက်လာသော စစ်ကူများကို ပေါင်းစုပြီး ကန်အန်းမျိုးနွယ်၏ ဝိုင်းရံမှုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ချိုးဖျက်ခဲ့ကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ဦးဆောင်နေသော စစ်ပွဲသားရဲသုံးကောင် ရှိလာသောအခါတွင် ကန်အန်းမျိုးနွယ်စု၏ ဝင်္ကပါက တိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်တော့ပေ။

ကန်အန်းမျိုးနွယ်စု၏ ဝိုင်းရံမှုက အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသည်။

အကယ်၍ တခြားစစ်ပွဲသားရဲများ ပြုပြင်ပြီးအောင် စောင့်မနေလျှင် လုမိသားစုက ကန်အန်းမျိုးနွယ်ကို အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

“ဝီ”

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိသော မီးတောက်များအားလုံးကို သိမ်းလိုက်ပြီး လက်မြှောက်သည်။ ရွှေအလင်းသည် သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာသည် လေဟာနယ်အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သော ရှားပါးသည့် သတင်းပို့အဆောင် ဖြစ်သည်။

“သခင်မမူယွဲ့လား”

“သူ၊ လုကန်ရှန်းနဲ့ တခြားလုမိသားစုဝင်တွေက လေဟာနယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာလား”

ဟန်မူယဲ့က တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။

သူက အသစ်ပြုပြင်ထားသော စစ်ပွဲသားရဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက သားရဲရုပ်သေးအား ထိန်းချုပ်ရမည့်နည်းလမ်းကို သိသည်။ သို့သော် ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်ဖူးပေ။

သူက ဤနေရာမှ ထွက်သွားလျှင် ရရှိထားသော ပျက်စီးနေသည့် အစိတ်အပိုင်းများနှင့် စစ်ပွဲသားရဲနှစ်ကောင်ကို တပ်ဆင်နိုင်မည်။

တစ်ခုက အပြည့်အဝဖြစ်ပြီး တစ်ခုက ရိုးရှင်းသောပုံစံ ဖြစ်သည်။

သူက လက်မြှောက်ပြီး စွမ်းအင်အလင်းဖြင့် ရှေ့တွင်ရှိသော စစ်ပွဲသားရဲကို လွှမ်းခြုံသည်။

သူက သားရဲတစ်သောင်းဂိတ်၏ အစစ်အမှန်နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

“ဘုန်း”

ရွှေအလင်းသည် စစ်ပွဲသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်ပြီး စစ်ပွဲသားရဲ၏ ဦးခေါင်းတွင်ရှိသော နေရာလွတ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ခေါင်းဆောင်လု၊ ကောင်းကင်ဖိအားကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။

‘ကောင်းကင်ဖိအားကို ရုတ်သိမ်းရမှာလား’

ထိုသို့ လုပ်ခဲ့သော ယခင်တစ်ကြိမ်သည် လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်တွင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့တို့က မြို့ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဝီ”

ရွှေအလင်းစီးကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်များကို မြင်ရသည်။

စစ်ပွဲသားရဲက ခေါင်းမော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပျံသန်းသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က သားရဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး အလင်းတန်းကုန်းမြေမှ ထွက်သွားသည်။

“ဆရာဟန်ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ စစ်ပွဲသားရဲက ပိုမြန်နေသလိုပဲ”

လုချန်းယွဲ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့ဘေးတွင်ရှိသော လုကျူလင်းကလည်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

လေဟာနယ်တွင် စစ်ပွဲသားရဲက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဥက္ကာခဲနှင့် ကြယ်များကို ကျော်ဖြတ်၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်လာသည်။

သခင်မမူယွဲ့က ကိုယ်ပွားများထုတ်ထားပြီး ခိုင်မာစွာရပ်နေသည်။ သူမ၏နောက်တွင် သွေးစွန်းနေသော လုကန်ရှန်းကို လုမိသားစု၏ မျိုးဆက်များက ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် တောင်ပံဆယ်ခု ကန်အန်းငါးယောက် ဦးဆောင်ထားသော သောင်းချီသည့် ကန်အန်းမျိုးနွယ်ဝင်များသည် စစ်ပွဲဝင်္ကပါကို ဖန်တီးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

“တကယ်လို့ နင်မလာရင် ပျက်စီးနေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နင့်ကို လာရှာရတော့မှာပဲ”

သခင်မမူယွဲ့က ကြမ်းတမ်းစွာပျံသန်းလာသော သားရဲကို မြင်ရသောအခါ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပြေးဝင်လာသော ကန်အန်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထာဝရစစ်ပွဲသားရဲ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

ယနေ့တွင် သတ်ဖြတ်မှုများကို မြင်ရတော့မည်။

ဟန်မူယဲ့က ကန်အန်းမျိုးနွယ်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။

ခွန်းဝူ၏ အပြင်ဘက်တွင် သူက ကန်အန်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို သတ်ဖြတ်ဖူးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

ဧရာမသားရဲက ခုန်ပေါက်နေပြီး လေဟာနယ်ကို အက်ကွဲသွားစေသည်။ သားရဲ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကန်အန်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို သေဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

ဤသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှင်သန်နိုင်သောလူ မရှိပေ။

တောင်ပံဆယ်ခု ကန်အန်းကပင် သားရဲ၏ အမြီးရိုက်ချက်ကြောင့် ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားသည်။

သားရဲ၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ရှိနေသော ဟန်မူယဲ့က ခံစားမိနေသည်။

သူ၏ သွေးနှင့်ချီက လည်ပတ်နေပြီး စစ်ပွဲသားရဲနှင့် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆက်သွယ်နေသည်။

ဤစစ်ပွဲသားရဲကို တိကျသော နည်းလမ်းတချို့နှင့် ထိန်းချုပ်ရသည်။

“ချီစွမ်းအား”

“သွေးစွမ်းအား”

“နဂါးမိကျောင်း”

စစ်ပွဲသားရဲ၏ပုံစံက မတူညီသော်လည်း ဗဟိုချက်စွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်မှုစည်းမျဉ်းတို့သည် နဂါးမိကျောင်းကို အတုယူထားသည်။

နဂါးမိကျောင်းသည် မူလကမ္ဘာခေတ်၏ အစစ်အမှန် အုပ်ချုပ်သူအဆင့်သားရဲ ဖြစ်သည်။ ကြယ်စင်စုစကြဝဠာ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကပင် သူ့ကို ဖိနှိပ်ပြီး ချိပ်ပိတ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကြယ်စင်စုစကြဝဠာတွင်ရှိသော သားရဲတစ်သောင်းဂိတ်၏ ကျွမ်းကျင်သူများက နဂါးမိကျောင်း၏ခွန်အားကို အထင်ကြီးသွားပြီး အတုယူ၍ စစ်ပွဲသားရဲကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

စစ်ပွဲသားရဲ၏ ထိန်းချုပ်နည်းလမ်းကို ခံစားကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ သွေးနှင့်ချီက ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာသည်။

သားရဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

‘ဒါက နဂါးမိကျောင်းရဲ့စွမ်းအား မဟုတ်ဘူးလား’

နဂါးမိကျောင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော ကောင်းကင်တက်လှမ်း အင်မော်တယ်ဘုရင်ကပင် နဂါးမိကျောင်း၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဘုန်း”

သားရဲ၏ ခြေတစ်လှမ်းသည် လေဟာနယ်ကို ချက်ချင်းအက်ကွဲသွားစေသည်။

ဒါဇင်ချီသော ကြယ်များသည် အက်ကွဲသွားကြသည်။

ကြယ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းသည် ကန်အန်းမျိုးနွယ်ဝင်များဆီသို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကန်အန်းမျိုးနွယ်စု၏ စစ်ပွဲဝင်္ကပါက ပျက်စီးသွားသည်။

တောင်ပံဆယ်ခု ကန်အန်းကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။

စစ်ပွဲသားရဲက ရှေ့ခြေကို မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဆုံးမရှိသော သွေးချီနှင့်အတူ မီးတောက်များကို မြင်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ကန်အန်းစစ်သည်များအားလုံးကို သေဆုံးသွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် စစ်ပွဲသားရဲက တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်တော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရိုက်ချသည်။

“ဘန်း”

လေဟာနယ်က တုန်ခါသွားသည်။

အပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်တွင် တောင်ပံများနှင့် လက်လေးဖက် မရှိပေ။ သို့သော် ကန်အန်းမျိုးနွယ်၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော တတိယမျက်လုံးကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

“လုမိသားစုရဲ့ စစ်ပွဲသားရဲက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သန်မာလာတာလဲ”

ထိုပုံရိပ်က ရှေ့တက်လာပြီး တီးတိုးပြောသည်။ သူက လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

“ဂရုစိုက်။ အဲဒါက တောင်ပံဆယ့်နှစ်ခုကန်အန်းထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ကန်အန်းဘုရင်ပဲ”

လုကန်ရှန်း၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။