နည်းပညာများအား ရှယ်ယာအဖြစ် လဲလှယ်ခြင်း
Vol. 7 Ch. 92
ကျန်းရွေ့ချင်က ဖုန်းယွီကို ကတိပေးလိုက်သော်ငြား သူက မကျေနပ်သေးပေ။ မူရင်းအချိန် လမ်းကြောင်းတွင် စုန့်လောင်စီနှင့် ခြေကျိုးဝမ့်လို လူများက သူတို့၏ဘဝကို နောက်ထပ် နှစ်နှစ်သာ ပျော်ရွှင်ကြရသည်။ အချိန်က တိုသွားသော်ငြား ထိုအရာက လုံလောက်မှု မရှိပေ။
များစွာသော ကြွယ်ဝချမ်းသာသည့် လူများက ရဲများနှင့် အစိုးရများကို လုံခြုံရေး အားကောင်းရန်အတွက် လှူဒါန်းချင်ကြပေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ချမ်းသာပြီး ကိုယ်ရေးအရာရှိ အချို့ကို ငှားယမ်းနိုင်သည့်တိုင် ရက်စက်တတ်သည့် လူဆိုးများနှင့် ကြုံတွေ့နိုင်သည်ပင် ဖြစ်သည့်အတွက်ပင်။
ဟောင်ကောင်၏ အချမ်းသာဆုံးဖြစ်သည့် စူပါမန်းလီကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူက နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သို့သော် သူ့သားက ပြန်ပေးဆွဲသူများ၏ ပြန်ပေးဆွဲမှုကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရသည်။ ပြန်ပေးဆွဲသူများက သူ့အိမ်ကိုတောင်သွားပြီး ပြန်ရွေးငွေအဖြစ် သန်းတစ်ရာကိုတောင် တောင်းလိုက်သေးသည်။
ထိုကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် စူပါမန်းလီသည် ရဲများနှင့် အစိုးရအား စောင့်ကြည့်မှု စနစ်နှင့် ရဲများအသုံးပြုသည့် ကိရိယာများကို အဆင့်မြင့်တင်ရန် အတွက် ငွေကြေးပမာဏများစွာ လှူဒါန်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ သန်းတစ်ရာ ကုန်သွားပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက ယင်းအကြောင်း သိပေသည်။ ယင်းက စူပါမန်းလီ ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းများကို ကျဆင်းစေသည်။
ဖုန်းယွီက ယင်းကဲ့သို့ အလိုမရှိပေ။ သူသည် သူ့အရင်ဘဝရှိ မြို့ကြီးများ၏ လုံခြုံရေးကို ရွေးချယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပေသည်။ ထိုနေရာများတွင် သေနတ်မရှိ။ အသက်များကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့က အခွင့်အရေး နည်းပေသည်။
“မြို့တော်ဝန်ကျန်း ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့လိုမယ်။ တကယ်လို့ အဲ့ဒီအရာတွေကို ဈေးနည်းနည်းနဲ့ လိုချင်တယ်ဆိုရင် မြို့တော်ဝန်အနေနဲ့ လုံခြုံရေးကို တိုးမြင့်ပေးရမယ်။ တကယ်လို့ ဥပဒေနဲ့ အမိန့် ပျက်ပြားနေရင် ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူကလာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်မှာလဲ။ ဒါက စီးပွားရေး မြို့တော်ဝန်အနေနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကတည်းက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ကျေနပ်ဖွယ် ဖြစ်နိုင်တဲ့ ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ပေးရမယ်။ ကျွန်တော် ယွမ်သန်းချီကိုတော့ ဘယ်တော့မှ လက်မခံဘူး”
“မင်းအနေနဲ့ ဝင်ငွေခွန်ကို လျော့ချတာ ဒါမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကုမ္ပဏီရဲ့အခွန်ကို လျော့ချတာ စတဲ့အခြား ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်”
“ဒါတွေမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကျွန်တော်ပေးသွင်းရမဲ့ အခွန်အခတွေကို တစ်ပြားမချန်ပဲ ပေးသွင်းခဲ့တယ်”
“ဒါတော့ မှန်ကန်တယ် မဟုတ်ဘူးနော်။ ငါမင်းကို သိသလောက်ကတော့ မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီက တစ်ပတ်ရစ်ကားတွေ ရောင်းတယ်လေ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကားတွေ အကုန်လုံးက ဇိမ်ခံကားတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီမှာ တစ်ပတ်ရစ်ကားတွေ တင်ပို့တယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားတော့ မရှိဘူး။ ဒီကားတွေအတွက် အခွန်မပေးတာလား”
ကျန်းရွေ့ချင်က သူသိမ်းထားသည့် ကတ်တစ်ကတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ကျန်းရွေ့ချင်လည်း ဒီအကြောင်းကို သိနေသည်လား။ ဖုန်းယွီ၏ အတွေးတွင် သူ့အနေဖြင့် ကောင်းမွန်သည့် အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ပြီး ယင်းလျှို့ဝှက်ချက်က နောက်ဆုံးတစ်သုတ် တစ်ပတ်ရစ်ကားများ မရောက်ခင်ထိ လျှို့ဝှက်နိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့ပေသည်။
“ကျွန်တော်က သတ္တုအပိုင်းအစတွေနဲ့ ယာဉ်အပိုင်းအစတွေကို တင်သွင်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒါတွေ အတွက်လည်း အခွန်ပေးပြီးပါပြီ။ ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ရှိလို့လား။ ဒီကားတွေက ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက ကိုယ်တိုင်ပြန်လည် တပ်ဆင်ထားတာ။ မော်တော်ယာဉ် ဌာနကလည်း ဒီကားတွေကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ရောင်းချခွင့် ပေးထားပါတယ်”
ဖုန်းယွီက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဟာကွက်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မြို့တော်အစိုးရ အနေဖြင့် ဒီကိစ္စကို တွန်းအားပေးလျှင် ထိုအရာက သူ့အတွက် ဒုက္ခလှလှ တွေ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်သူက ယင်းကိစ္စကို ပထမနေရာတွင် မထားခဲ့သော်ငြား သူသည် အမြတ်များစွာ ရခဲ့ပေသည်။
“မင်းကို မြို့တော်က ဟာကွက်တွေ သုံးဖို့ ခွင့်မပြုထားဘူး”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးပွားရေးက တရားဝင်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘယ်ဥပဒေက ကျွန်တော် တရားမဝင် လုပ်တယ်လို့ ပြောနေတာလဲ။ တကယ်လို့ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးပါ”
ဖုန်းယွီက ငြင်းခုန်နေသည်။
“ဘာငြင်းခုန်စရာမှ မရှိပါဘူး။ ဒါတွေက ဖြစ်ရပ်တူတူပဲလေ။ တကယ်လို့ မင်းမှာ အခြား အခြေအနေတွေ ရှိတယ်ဆိုရင် ပြောလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
“ကျွန်တော်က မည်သည့် အခြေအနေကိုမဆို ပြောနိုင်တာလား”
ဖုန်းယွီက မေးလိုက်သည်။
ကျန်းရွေ့ချင်က သတိရှိရှိဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက တရားမဝင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်ရင်တောင် မင်းကိုဟာကွက်တွေကို အသုံးပြုဖို့ ခွင့်မပြုထားဘူး”
“စက်ယန္တရား စက်ရုံကိုပေးတဲ့ ဒီနည်းပညာတွေနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက တစ်ပြားမှ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော် အဲ့ဒါတွေအတွက် ရှယ်ယာအနေနဲ့ ပြန်ပြီးတော့ လဲလှယ်ချင်တယ်”
ယင်းနည်းပညာများက ယွမ်သန်းတစ်ရာ အနည်းဆုံး တန်ဖိုးရှိပေသည်။ ပြီးနောက် ဖုန်းယွီက ထိုနည်းပညာနှင့် စက်ပစ္စည်းများအတွက် သန်းအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ရောင်းမည်လော။ သူ့အနေဖြင့် ဤအချက်ကို မည်သို့သဘော တူနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ သူတို့အနေဖြင့် ယင်းနည်းပညာများအား လိုချင်ခဲ့ပါက သူ့အားရှယ်ယာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အနေဖြင့် ပိုက်ဆံတူတူ ရှာနိုင်မည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ရှယ်ယာတွေနဲ့ လဲမှာလား”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အစုရှင်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ စက်ရုံတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ ဘာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘင်းမြို့တော် စက်ယန္တရား စက်ရုံက အစုရှင်နည်းစနစ်ကို အသုံးမပြုနိုင်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော်က ဒီနည်းပညာတွေကို အသုံးချပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာအဖြစ် ပြန်ပြီး အလဲအလှယ် လုပ်ချင်တာပါ။ ဒီနည်းက စက်ရုံကို ပိုက်ဆံချွေတာနိုင်ပြီး လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရေးတွင် အဆင့်မြင့် နည်းပညာတွေကို အသုံးပြုနိုင်တယ်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အဆင်ပြေတဲ့ နည်းလမ်းပဲ”
“ဒါက… ဒီလိုဖြစ်မလာမှာ ငါကြောက်တယ်”
ကျန်းရွေ့ချင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ နိုင်ငံပိုင် စက်ရုံအနေဖြင့် ပြင်ပလူ တစ်ယောက်ကို အစုရှင်အဖြစ် မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ဥပဒေများအရ ယင်းကလည်း မမှားယွင်းပေ။ ထိုအရာတွင်လည်း အချို့သော သာဓကများလည်း ရှိနေပေသည်။ သို့သော် ထိုအရာများက နိုင်ငံခြားမှ တိုက်ရိုက်ရင်းနှီး မြှုပ်နှံသူများဖြစ်ပြီး နိုင်ငံပိုင် လုပ်ငန်းများ အနေဖြင့် ဆုံးရှုံးနေသည့် အခိုက်တွင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အငြင်းပွားဖွယ် ကိစ္စများလည်း ရှိသေးသည်။ စက်ပစ္စည်း စက်ရုံက အကျိုးအမြတ် ရနိုင်သည်။ ပြီးနောက် မြို့တော်အစိုးရသည်လည်း ရှယ်ယာရမည်ဖြစ်ကာ နှစ်တိုင်းတွင် အကျိုးအမြတ် ရနိုင်ပေသည်။
အစုရှင်စနစ်နှင့် ပုဂ္ဂလိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ ထည့်သွင်းခြင်းက ဖုန်းယွီ အနေဖြင့် နောက်ခုံ ယင်းအဓိပ္ပာယ်က ဖုန်းယွီသည် တာဝန်ယူမှုမရှိဘဲ အကြံပေးသည့် လူအဖြစ် အဓိပ္ပာယ် ပေါက်သည်လော။
ဖုန်းယွီသည် အလွန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိမှန်း သူသိသော်လည်း မြို့တော်အစိုးရ ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်လုံးတွင်မူ ဖုန်းယွီသည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ကလေးတစ်ယောက်က ဘင်းမြို့တော် စက်ယန္တရား စက်ရုံတွင် သူဌေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခြင်းက ရယ်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းရွေ့ချင်က သူ၏စိုးရိမ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီက ယင်းအကြောင်းအရာများက ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်ဟု ခံစားမိသည်။ သူက ကျန်းရွေ့ချင်အား မေးခွန်းသုံးခု မေးလိုက်သည်။
၁။ စက်ရုံအနေဖြင့် နည်းပညာ မရှိခဲ့ပေ။ ပြီးနောက် ယခုတွင် အဆင့်မြင့် နည်းပညာများ ရှိပါက တရုတ်နိုင်ငံတွင် အကောင်းဆုံး စက်ရုံအဖြစ် မည်မျှကြာကြာ ရှိနိုင်မည်နည်း။
၂။ သူက ယင်းနည်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး သူ့အနေဖြင့် အခြားသော ကော်ပရေးရှင်းများကို ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်ပါက မြို့တော်အစိုးရ အနေဖြင့် သူ့ကိုတားနိုင်မည်လား။
၃။ စက်ယန္တရားစက်ရုံသည် ယင်းနည်းပညာများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ကို အသုံးချကာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် အကောင်းမွန်ဆုံး ဖြစ်ချင်သည်လား။
ဖုန်းယွီက တရုတ်နိုင်ငံနှင့် ယှဉ်ပြီး ပြောလိုက်သည့်အခါ ကျန်းရွေ့ချင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ ကျန်းရွေ့ချင်က မြို့တော်အစိုးရကို လက်ထောက် မြို့တော်ဝန်အဖြစ် ပြောင်းရခြင်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် နိုင်ငံခြား ကုန်သွယ်သူများကို ဆွဲဆောင်ပြီး ကြီးကြပ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းယွီသိပေသည်။ သူ့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းများဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ အတွက်လည်း တာဝန်ရှိပေသည်။
ထို့အပြင် ယခုနှစ် နှစ်ဆန်းပိုင်းတွင် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်း ခြောက်ရာမှ ခုနစ်ရာကြားက အစုရှင်စနစ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အချို့သော လုပ်ငန်းများက စက်ယန္တရား စက်ရုံထက်တောင် အဆပေါင်း အနည်းငယ် ပိုကြီးပေသည်။ ပြီးနောက် ထိုလုပ်ငန်းများက ဆုံးရှုံးနေသည့် လုပ်ငန်းများ အားလုံး မဟုတ်ကြပေ။
ကျန်းရွေ့ချင် အနေဖြင့် ဘေးမြို့တော်ရှိ အချို့သော နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများကို အစုရှင်အဖြစ် ရှေးဦးစမ်းသပ်ရန် စီစဉ်ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့အနေဖြင့် အမြတ်များ ရရှိသည့် စက်ယန္တရား စက်ရုံကိုတော့ တစ်ခါမှ စဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဖုန်းယွီက သူ့အား ထိုမေးခွန်းများ မေးပြီးနောက် သူသည် စက်ယန္တရား စက်ရုံကို ပြုပြင်ရန် ယုံကြည်ချက် ဖြစ်လာသည်။ စက်ရုံက တရုတ်နိုင်ငံတွင် အကောင်းဆုံးစက်ရုံ ဖြစ်သွားမည်ပင်။ သူ့အတွက် ယင်းက ကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှု တစ်ရပ်ပင်ဖြစ်ပေ၏။
“အကယ်၍ မြို့တော်အစိုးရက ဒီဟာကို သဘောတူရင် မင်းအနေနဲ့ ဘယ်လောက်များများ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမလဲ။ ပြီးတော့ မင်းရှယ်ယာ ဘယ်လောက် လိုချင်လဲ”
ကျန်းရွေ့ချင်က မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ ထုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီနည်းပညာတွေနဲ့ ဒီကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ကို ရှယ်ယာအဖြစ် လဲလှယ်မှာ။ ကျွန်တော် ရူဘယ်သုံးသန်း တန်ဖိုးရှိ ရှယ်ယာတွေကို လိုချင်တယ်။ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ ငွေရေးကြေးရေးဆိုင်ရာ စီမံချက်တွေကိုလည်း နားလည်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရှယ်ယာတွေက စက်ရုံရဲ့ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးနဲ့အချိုးချ ပေးရမယ်။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ရှယ်ယာကို တစ်ခုတောင် တိုးပြီးယူမှာ မဟုတ်သလို လျော့ပြီးယူမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ မြို့တော်ဝန်တို့ အနေနဲ့ ဟာသလုပ်ပြီး ကပြက်ကချော် လုပ်မယ် ဆိုရင်တော့ ဒီအပေးအယူက အဆုံးသတ် သွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ ဒီနည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက် အကုန်လုံးကို လင်းပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ စာရင်းစစ်ကို ရောင်းချလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် စက်ပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဈေးနှုန်းကို အလျော့ပေးပြီးပြီ။ တကယ်လို့ မြို့တော်က ဒီဟာကို ဒီလို သဘောမတူဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာမှာပဲ”
“အဲ့ဒါလား။ ကျန်းရွေ့ချင်က ဖုန်းယွီကို နက်နက်နဲနဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီက ယင်းအဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းများနှင့် နည်းပညာများက သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်ဟု ပြောလိုက်သည်လော”
အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက ဖုန်းယွီက တကယ်ကို မဏိရတနာ တစ်ပါးပင်။ စက်ယန္တရား စက်ရုံက မြို့တော်အစိုးရ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ထိုက်တန်ပေသည်။ အနာဂတ်တွင် စက်ရုံက မြို့တော်၏ အမြတ်များကို ရယူနိုင်သည့် အလားအလာရှိသည့် စက်ရုံတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယင်းက ရူဘယ် သုံးသန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသာ ဖြစ်ပေသည်။ မြို့တော်အစိုးရသည် စက်ယန္တရား စက်ရုံ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးကို ရူဘယ်သုံးသန်းကျော်အထိ တိုးမြင့်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရန်ပုံငွေများကို ပြန်ထုတ်နိုင်ပေသည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါဒီဟာကို မြို့တော်အစိုးရဆီ ပြောလိုက်မယ်။ မင်းကို တစ်ပတ်အတွင်း အကြောင်းပြန်မယ်”
“ကျွန်တော် သုံးရက်ပဲ စောင့်နိုင်မှာ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်ကို သုံးရက်အတွင်း အကြောင်း မပြန်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ကြည်ပြည်နယ်ကို သွားတော့မယ်။ ကြည်ပြည်နယ်ကလည်း ကျွန်တော်ရဲ့ အဖြေအတွက် တောင်းဆိုနေတယ်”
ဖုန်းယွီသည်လည်း ကျန်းရွေ့ချင်ကို ဖိအားပေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် သင်သည် ကျွန်ုပ်ထံ ပြန်လာပြီး ဆွေးနွေးစရာကိစ္စ ရှိသည်ဟု ပြောပေမည်။ ပြီးနောက် နောက်ထပ် သုံးရက်ကို ပုံကြမ်းဆွဲရန်အတွက် အချိန်ယူမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်တွင် ယင်းနည်းပညာများ၏ တန်ဖိုးက ကျသွားပေမည်။ သူက မြို့တော်ကို ဆုံးဖြတ်ချက် မြန်နိုင်သမျှ မြန်မြန် တွန်းအားပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းရွေ့ချင်က အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ သုံးရက်”
***