နတ်ဘုရားပညာပွင့်ပြီ

သူမ၏ဝတ်ရုံ အစီအရင်ကိုထိလိုက်သည်နှင့် ပေထင်းဟွမ်၏ရင်ဘတ်မှ ဝိညာဉ်ဆေးသည် အလင်းခပ်ဖျော့ဖျော့ကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။ ထိုအချိန် တွင် အနက်ရောင်အလင်းသည် အခေါင်းအထက်မွှက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်အလင်းသည် ပေထင်းဟွမ်ဆီသို့ ဦးတည် လေသည်။ ထင်ရှားစွာပင် ၎င်း၏ပစ်မှတ်မှာ ပေထင်းဟွမ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်အောင်မြင်ထားသော ပေထင်းဟွမ်သည် သည်တစ်ခေါက်တွင် တုံးအခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူမ၏ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် အထဲသို့လက်သွားပြီး လက်မြှောက်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါးတွင်ရစ်ပတ်ထားသော ကိုးရောင်မီးတောက် သည် အနက်ရောင်ပစ္စည်းဆီသို့ဦးတည်ကာ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ဟင် တစ်ခုလည်းမဟုတ် နှစ်ခုလည်းမဟုတ် ငါ့ဆီပဲအကုန်လာနေကြ တာ ငါကအမှိုက်ပုံလို့ထင်နေတာလားမသိဘူး” ပေထင်းဟွမ်သည် ဟွန်းခနဲ အသံပြုလေသည်။ ထိုစကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်ချောင်းများကို ဖြန့်လိုက် သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဘာမှမရှိပေ။

“ငါ သွားတော့မယ် ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ”

ပေထင်းဟွမ် နောက်သို့ဆုတ်ကာ အစီအရင်မှထွက်လိုက်ပြီးနောက် အခေါင်းအား ငေးငိုင်စွာ စိုက်ကြည့်မိသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအနက် ရောင်ပစ္စည်းသည် သူမ၏ချီပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ခံစားမိလေသည်။ သူမအနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွတ်ခနဲအသံထွက်လာချိန်တွင် သူမ ပို၍စိတ်တိုလာသည်။

အံ့ဩမှုများ သူမ၏ရင်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပေထင်းဟွမ်သည် လျင်မြန်စွာပင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ အတွင်းမြင်ကွင်းဆီသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ သူမ၏အကြောထဲတွင် ပစ္စည်းလေးခု ပေါလောပေါ်နေပြီး ရွှေအူတိုင်သည် မပြောင်းမလဲရှိနေကာ မင်သည်လည်း တောက်ပနေဆဲရှိသည် ကိုမြင်လိုက်ရသည်။ အကြောထဲတွင် အပြောင်းအလဲကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသလိုရှိသည်။ ဇူရှီသည် မင်နှင့်ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေပြီး ပြောင်းလဲ သွားသောတစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သည့် ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်းအမြစ် သည် သူမနောက်မှ တစ်ပါတည်းလိုက်ပါလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်းအမြစ်သည် မီးမြှိုက်ခံရသည့် အလား အဖြူရောင်မြူခိုးထုတ်လွှတ်လေသည်။ မြူခိုးအလယ်တွင် အမည်မသိ ပစ္စည်းဖြင့် ပုံသွင်းထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအဆင်ရှိသည့် ယပ်တောင်ပုံစံ အရွက်တစ်ခုရှိသည်။ မျဉ်းများသည် မည်းနက်နေကာ ပေထင်းဟွမ် ၎င်းကိုကြည့်လိုက်ချန်တွင် အမှောင်အလင်းသည် ပေထင်းဟွမ်ဆီ သို့ ဦးတည်လာရာ သူမ၏မျက်လုံးများ မည်းနက်သွားလေသည်။

သို့သော် ထိုခံစားချက်သည် ပေထင်းဟွမ်အား ထိတ်လန့်စေခြင်းမရှိပေ။ အလင်းတစ်ခု ပေထင်းဟွမ်ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်နှင့် ကြီးမားသောရွှေ အလင်းခန်းဆီးသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင်ပေါ်လာလေသည်။ ရွှေရောင်အလင်း ရှိသည့်စာတန်းတစ်ခုသည် အလျားလိုက်ပေါ်လာသည်။ ညာဘက်မှဘယ်ဘက် ကိုဖတ်သွားရာ ပေထင်းဟွမ်သည် 'ကစဥ့်ကလျားနတ်ပညာ' ဆိုသည့်စာလုံး များကိုတွေ့သည်နှင့် ပျော်သွားလေသည်။

“ဒါ တကယ်ကြီး ကစဥ့်ကလျားနတ်ပညာပဲ” ပေထင်းဟွမ်သည် ရင်ထဲမှ ပျော်ရွှင်သောခံစားချက်ကို မဖော်ပြနိုင်တော့ပေ။ ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်း အမြစ်ကို ကြာမြင့်စွာရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်း အမြစ်ကိုဖွင့်ရန် သော့ကိုရလာပြီဖြစ်သည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် အလျင်အမြန် ကြည့်ကာ တတ်နိုင်သလောက် ခပ်မြန်မြန်မှတ်မိအောင် ကြိုးစားစိုက်သည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းကုန်ဆုံးသွားသည်။ အချိန်မည်မျှကြာသွား သည်တော့မသိပေ။ ပေထင်းဟွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည် “ဟူး အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးပဲ အသက်သွင်းပြီး နတ်သွေးကူးပြောင်း ပညာပဲရလိုက်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နည်းပညာကိုသန့်စင်ပြီး သားရဲထိန်းပညာ ကို သန့်စင်လိုက်တာပဲ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိငါ့အတွက် ဒီလောက်ဆိုလုံလောက်ပြီ”

နတ်သွေးကူးပြောင်းပညာသည် သွေးသားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်သွေးဆွဲနှုတ်ခြင်း၊ သာမန်သားရဲ၏ခန္ဓာကိုယ်အားအနံ့ခံခြင်းနှင့် သွေးသား သားရဲများ၏ ရှေးဟောင်းအမွေဆက်ခံမှုကို အသက်သွင်းခြင်း၊ သာမန်သားရဲကို သွေးသားသားရဲအဖြစ် ကူးပြောင်းခြင်း၊ သွေးသားသားရဲ အစွမ်းအစ၏ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ခုခံမှုအစရှိသည်တို့ကို ရရှိစေသည်။ ၎င်းသည် သာမန်သားရဲများအတွက် ကောင်းကျိုးပြုသောအရာပင်။ မယုံနိုင် လောက်စရာပင်။ ဤနတ်သွေးကူးပြောင်းပညာနှင့်ဆိုလျှင် ပေထင်းဟွမ်၏ အမိန့်ကို နာခံချင်သည့် သာမန်သားရဲများ မည်မျှများလိုက်မည်နည်း။

“မိုးနတ်မင်းရေ ငါ ခန္ဓာကိုယ့်သန့်စင်ခြင်းပညာကို လေ့ကျင့်ရလိမ့်မယ် လို့ ထင်မထားဘူး” ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်သည့်ပညာကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ပေထင်းဟွမ် ထိတ်လန့်သွားလေသည် “ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်စီးနဲ့ငြှိမ်းသတ်တာ၊ ရေနဲ့ငြှိမ်းသတ်တာ အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်းရတာပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်က ဒြပ်ထု ဖြစ်တဲ့ ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီး၊ အလင်း၊ အမှောင်၊ လေနဲ့ မိုးကြိုးတွေ က ခန္ဓာကိုယ်ငြှိမ်းသတ်တာကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချုပ်တည်းနိုင်တယ်၊ အဲထဲကတစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် သန့်စင်နိုင်ရင် လူတစ်ယောက်က အကြမ်းခံတဲ့မှော်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံနိုင် မယ်၊ ငါ သားရဲချပ်ဝတ်တန်ဆာမလိုတော့ပေမဲ့ ငါ့မှာတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကျန်နေဦးမှာပဲ”