အဖေ့ဆီမှလက်မှတ်
Vol. 11 Ch. 157
အိုင်စီဘီစီဘဏ်က ဖုန်းယွီအား ချေးငွေသန်းငါးဆယ် ပေးရန်အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းပေ။ အကြောင်းမှာ ဖုန်းယွီအနေဖြင့် သူ့အဖေ၏ လက်မှတ်လိုသည့် အတွက်ပင်။ လက်ရှိတွင်သူက သူ့အဖေက လက်မှတ်ထိုးအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမည် ဆိုသည့်နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေသည်။
ဖုန်းရှင်းထိုက်သည် လီရှစ်ချင်ထက်တောင် ပိုရှေးရိုးဆန်ကာ သူလက်ရှိ ရနေသည့် ငွေကြေးဓနများကို တင်းတိမ်ရောင်ရဲနေသည်။ ဖုန်းရှင်းထိုက်အနေဖြင့် သူလက်ရှိ ရထားသော ဓနအင်အားများသည် တစ်သက်တာသုံးမကုန်ဟုတောင် ခံစားနေရသည်။ သူ့အနေဖြင့် ထိုချေးငွေပမာဏ များများကို ဘဏ်မှမည်သို့ ရယူမည်နည်း။
“ဒီစောက်သုံးမကျတဲ့သား။ ချေးငွေလား။ ဒီချေးတဲ့ငွေ ပြီးတော့အဲ့ဒါက အတိုးနှုန်းကလည်း မြင့်ကမြင့်နဲ့ ဘာကြောင့်ဒီလောက် ငွေအများကြီးကို ချေးငွေအဖြစ် ယူရတာလဲ။ ”
ဖုန်းယွီပြောပြီးရုံသာ ရှိသေးသည်။ ဖုန်းရှင်းထိုက်က စားပွဲကို ဘန်းကနဲ ရိုက်ချလိုက်ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဒီအသုံးမကျသည့်သားက ရိုက်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် သူ့သားအား သုံးရက်ကြာ မရိုက်ရပါက လက်ယားလာသည်။
“အဖေ အဖေ ခဏလောက် စောင့်ပါအုံး။ အဖေရဲ့သားက ဘယ်လောက်တောင် အရေးကြီးလဲဆိုတာ အဖေသိတယ်မဟုတ်လား။ ”
ဖုန်းယွီက အလွန်ချဲ့ကားသည့် အပြုအမူဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းရှင်းထိုက်က ဖုန်းယွီကို ခေါင်းစမှ ခြေအဆုံးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်အပိုင်းက အရေးကြီးတာလဲ။ ဒီအချိန်မှာ မင်းဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ ”
“အဖေ ဝမ်တုန့်ကျွင်းနဲ့ အခြားကျောင်းသားတွေနဲ့အတူ အရင်တစ်ခေါက်က မော်စကို တက္ကသိုလ်မှာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ နွေရာသီစခန်းကို သွားတက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။ ”
ဖုန်းယွီက မေးလိုက်သည်။ သူမေးလိုက်သည့် အချိန်တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာနှင့် မော်စကိုဟူသည့် စကားလုံးများကို လေသံဖိကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းအခု စခန်းအကြောင်းကို ပြောပြီပေါ့။ အဲ့ဒါက ငါ့ကိုတစ်ခုခု သတိရသွားစေတာပဲ။ ဘာကြောင့် ညတိုင်းညတိုင်း စခန်းမှာ မရှိရတာလဲ။ ”
ဖုန်းရှင်းထိုက်က သလျော်ပြုံးပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။
“အဖေ ဒါကအဓိကအချက်ပဲ။ အဖေ့သားက တာဝန်တစ်ခုရှိတယ်။ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့တာဝန်။ ကြည့်လိုက် ထိုက်ဟွစက်ရုံက စက်ယန္တရားတွေက ဘယ်ကနေရတာလဲ။ အဲ့ဒါတွေက ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုကနေပြီးတော့ ဝယ်ထားတာ။ ကျွန်တော်တို့တွေ စက်ယန္တရား စက်ရုံကနေ ဘယ်လိုလုပ် ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာတာလဲ။ အဲ့ဒါက ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုက နည်းပညာတွေကို ကျွန်တော်ဝယ်ခဲ့လို့ပဲ။ မြို့တော်ဝန်တောင် ဒီအကြောင်းကို သိသေးတယ်။ ”
“ဘာ မြို့တော်ဝန်က ငါတို့နဲ့အတူ ဒုက္ခရှာနေတာလား။ ငါ့ကိုပြောလိုက်စမ်း။ ငါကမင်းအဖေမှ ဟုတ်သေးရဲ့လား။ ”
ဖုန်းရှင်းထိုက်က အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ပထမဦးဆုံး ရည်ရွယ်ချက်က သူ့သားကို ထောင်ထဲမရောက်ရန် ကာကွယ်ရန်သာဖြစ်သည်။
“အဖေ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြီးအောင်ပြောခွင့် ပေးပါအုံး။ ”
ဖုန်းယွီက တစ်ချိန်းတည်းတွင် ရယ်လည်းရယ် ငိုလည်းငိုချင်နေသည်။
“မြို့တော်ဝန်က ကျွန်တော် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကနေပြီးတော့ အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေကို ရနိုင်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ သိထားတယ်။ ဒါအတွက်ကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်ရဲ့တာဝန်က ဘင်းမြို့တော်အတွက် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုက စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေကို ဝယ်ဖို့ပဲ။ အဲ့ဒီအကြောင်းကြောင့်မလို့ ကျွန်တော်က ညတိုင်းညတိုင်း စခန်းကနေ ထွက်ရတာ။ ”
“ဒါဆိုရင် ဘာမှမကောင်းတာတွေ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလား။ ဒါကမြို့တော်ဝန်က ညွှန်ကြားတာလား။ ”
“သေချာတာပေါ့။ ကျွန်တော်စာချုပ်တောင် ချုပ်လိုက်သေးတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ပဲပိစပ်ဆီ ထုတ်လုပ်တဲ့ စက်လည်းပါတယ်။ စက်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက တစ်လနှစ်လအတွင်း ရောက်လိမ့်မယ်။ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကရတဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက အများကြီး ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေ။ အဖေအနေနဲ့ အဲ့ဒါတွေအတွက် ကုန်ကျငွေက ဘယ်လောက်လို့ထင်လဲ။ ”
“မင်းဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ။ မင်းရဲ့ချေးငွေတွေက ဒီစက်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ဖို့အတွက်လား။ မြို့တော်ဝန်က ဒီစက်ပစ္စည်းတွေကို မင်းကိုဝယ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာလို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား။ အဲ့ဒါဆိုရင် မြို့တော်အစိုးရအနေနဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် ပေးချေသင့်တယ် မဟုတ်လား။ ”
ဖုန်းရှင်းထိုက်က မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ မြို့တော်ဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်သည့်တိုင် သူတို့ထံမှ အခွင့်အရေးကို မယူသင့်ပေ။ အစိုးရအတွက် စက်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ယူရန်အတွက် သူတို့ချေးငွေ ရယူခြင်းက သင့်လျော်သည့် အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပေ။
ဖုန်းယွီက မျက်လုံးကို လှည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အဖေအား အလေးအနက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အဖေ အဖေအနေနဲ့ စက်ယန္တရားစက်ရုံက လီမင်တကို ကျွန်တော်တို့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့တွေက စက်ယန္တရား စက်ရုံအတွက် အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေရအောင် ယူပေးခဲ့တဲ့ လူတွေလေ။ စိုက်ပျိုးရေးသုံး စက်ပစ္စည်းတွေအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေက ကျွန်တော်တို့ ပံ့ပိုးထားတဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ ထုတ်လုပ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အဖေက အဲ့ဒီရဲ့ လက်ထောက်မန်နေဂျာတစ်ယောက် ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါပေမဲ့ လီမင်တက အဖေ့ကိုအမြဲတမ်း လေးစားခဲ့လို့လား။ ”
ဖုန်းယွီက ယင်းအကြောင်း ပြောသည့်အခါ ဖုန်းရှင်းထိုက်က စော်ကားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အစားအစာထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး သူ့လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသည့် အလုပ်သမားပေါင်း ဒါဇင်ကျော် ရှိပေသည်။ သူ့အနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟု စဉ်းစား၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူစက်ယန္တရားစက်ရုံသို့ သွားသည့်အခါတိုင်း လီမင်တနှင့် သူ၏အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကို အထင်သေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ ဖုန်းယွီကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူ့အနေဖြင့် ယင်းစက်ယန္တရားစက်ရုံ၏ ရှယ်ယာများကို ဟိုးအရင်ကတည်းက ရောင်းချပြီ ဖြစ်ပေသည်။
“မင်းက ဘာဆိုလိုတာလဲ။ မင်းကသူ့ကို ရိုက်စေချင်တာလား။ ”
“အဲ့လောက်ထိ ချဲ့ကားဖို့ မလိုပါဘူး။ သူက စက်ရုံကို ကောင်းကောင်းစီမံ ခန့်ခွဲနေတာ။ ဒါပေမဲ့ အဖေအနေနဲ့ စက်ယန္တရား စက်ရုံရဲ့ သူဌေးတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့နဲ့ လီမင်တက အဖေဆီ အစီရင်ခံစာ တင်ပေးဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူးလား။ ”
ဖုန်းယွီက သူ့အဖေကို ဆက်လက် စိတ်ကိုဆွလိုက်တော့သည်။
“ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လိုမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လီမင်တကို အစိုးရအရာရှိလို့ စဉ်းစားလို့ရမယ်။ ”
“အဖေ အဲ့ဒီကုမ္မဏီက အစုရှယ်ယာ ကုမ္မဏီနော်။ အဓိက ရှယ်ယာရှင်က ကုမ္မဏီကို နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်တဲ့လူပဲ။ ကျွန်တော်က အဖေကို သုံးနှစ်အတွင်း အဓိကရှယ်ယာရှင်အဖြစ် ဖြစ်စေဖို့အတွက် ကျွန်တော်ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိတယ်။ အနာဂတ်ကျရင် အဖေက အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာပြီးတော့ လီမင်တက ကျွန်တော်တို့အတွက် အလုပ်လုပ်ရင်လုပ် မလုပ်ဘူးဆိုရင် နှုတ်ထွက်ရမှာ။ ”
“ဘာ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အဓိကရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်။ ပြီးတော့ငါက အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာမှာလား။ မင်းအိမ်မက်များ မက်နေတာလား။ ”
“အဲ့ဒီလုပ်ဆောင်ရမဲ့ အဆင့်ဆင့်တွေအတွက် အဖေစိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်သေချာပေါက် အဲ့ဒါကို အောင်မြင်အောင်လုပ်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ အခုလက်ရှိမှာ ငွေလိုနေတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံရှိနေရင် ကျွန်တော်တို့တွေ စက်ယန္တရားကုမ္မဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်မှာ ရှယ်ယာတွေဝယ်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတွေ့ထားတယ်”
“မင်းက ချေးငွေတွေ ရယူပြီးတော့ အဲ့ဒီဟာတွေ လုပ်တော့မလို့လား။ ”
နောက်ဆုံးတွင် မေးစေချင်သည့် မေးခွန်းက ရောက်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီက ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ကျွန်တော်အနေနဲ့ ဒီဆိုဗီယက် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာအသုတ်ကို ပြန်လည်ရောင်းချမယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်အနေနဲ့ မြို့တော် ဒါမှမဟုတ်ဘူးဆို တစ်ခြားကုမ္မဏီကို ရောင်းချလို့ ရနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီကနေပြီး ကျွန်တော်တို့တွေ ငွေတွေရလာမယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ အဲ့ဒီစက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေ ဝယ်ဖို့အတွက် ငွေလိုအပ်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။ အဲ့ဒီချေးငွေက ကျွန်တော်တို့ များများဝယ်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ။ ”
“မဟုတ် မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဘင်းမြို့တော်မှာရှိတဲ့ ကုမ္မဏီမှာ ပိုက်ဆံများ ရှိနေသလား။ အရင်လတုန်းက ငါမင်းကိုမေးတော့ မင်းပြန်ဖြေတာက ကုမ္မဏီရဲ့ အကောင့်ထဲမှာ ငွေအများကြီး ရှိသေးတယ်ဆို။ ”
“ကျွန်တော်သုံးလိုက်ပြီ။ ”
“ဘာ အနည်းဆုံး ယွမ်သန်းနှစ်ဆယ် သန်းသုံးဆယ်ရှိတာကို မင်းကဖြုန်းလိုက်တာလား။ ”
ဖုန်းရှင်းထိုက်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ ကြက်မွှေးကို ရှာတော့သည်။ ယွမ်သန်းနှစ်ဆယ် သုံးဆယ် မင်းဖြုန်းလိုက်တာလား။ ဒီအသုံးမကျတဲ့ သားကတော့။
“ကျွန်တော်က အဲ့ဒါတွေအကုန်လုံးကို ရှယ်ယာဝယ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့တာ။ ရှယ်ယာတွေက ငွေတိုက်စာချုပ်တွေနဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့တွေကလည်း အစုအပေါ်အမြတ်ကို နှစ်ကုန်မှာ ခွဲဝေတယ်။ ပြီးတော့အဲ့ဒါက ဘဏ်ထက်ပိုပြီးတော့ ကောင်းမွန်တယ်။ အဲ့ဒါအပြင် အစုအပေါ်အမြတ်က ချေးငွေရဲ့ အတိုးထက်ကို ပိုပြီးတော့မြင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ပိုက်ဆံကိုပိုနိုင်တယ်။ အဖေ့အနေနဲ့ ဒီစာရွက်စာတမ်း နှစ်ခုကို လက်မှတ်ထိုးပေးရုံပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့တွေက ရလာတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကနေပြီးတော့ အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေကို ဝယ်ယူမယ်။ ငွေပြန်ရဖို့ အာမခံတယ်။ ”
ဖုန်းယွီက ဆက်လိမ်လိုက်တော့သည်။
“ငါတို့တွေက မြို့ကိုရောင်းချရင်တောင်မှ ငွေရမှာတဲ့လား။ ”
“သေချာတာပေါ့။ အကျိုးအမြတ်က 20%ထက် နည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ”
ဖုန်းယွီက သူ့အဖေကို အကျိုးအမြတ်အနေဖြင့် အနည်းဆုံး 30% ရှိမည်ဖြစ်ကာ ထိုအထဲတွင် လျော့ဈေးများ ပါဝင်သည်ဟုတောင် စဉ်းစား၍ ရနိုင်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို သူ့အဖေအား ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
“အဲ့ဒါဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ ပိုက်ဆံအများကြီး မလိုဘူးလေ။ ဒါက သန်းလေးဆယ်။ တစ်လအတွက် အတိုးက ဘယ်လောက်တောင် များမှာလဲ။ ”
“အတိုးနှုန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမြတ်လောက် မများပါဘူး။ ထပ်ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မှာ စက်ယန္တရားစက်ရုံနဲ့ ရှယ်ယာတွေ ရှိသေးတာပဲ။ အဲ့ဒါတွေကလည်း ငွေတွေပဲလေ။ ”
“အဲ့ဒါဆိုရင် ငါတို့တွေက ဘဏ်ကိုဘယ်အချိန်မှ ပြန်ပေးရမှာလဲ။ ”
“နှစ်ကုန်ပိုင်းမှ ဒီမှာရေးထားတယ်လေ။ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် နှစ်ကုန်ပိုင်း။ ”
ဖုန်းယွီက စာချုပ်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူ့အဖေအနေဖြင့် စာချုပ်ကို ကောင်းကောင်း သေချာဖတ်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။
“ဒါကတကယ်ပဲ ပိုက်ဆံတွေကို ရှာနိုင်မှာလား။ ”
“သေချာပေါက် ကျွန်တော်တို့ပိုက်ဆံတွေ ရှာနိုင်တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့မှာ နောက်ခံတွေနဲ့ မြို့တော်အစိုးရရှိတယ်။ ကျွန်တော်အနေနဲ့ ဒီစက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းပညာတွေ အကုန်လုံးကို ရောင်းချနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ အဖေလက်မှတ် မထိုးဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့မှာ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကနေ တင်သွင်းလာတဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် ပိုက်ဆံရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ အဖေ့ရဲ့သားက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်သွားတော့မှာ။ ”
ဖုန်းယွီသည် သူ့အဖေ ထိုက်ဟွကုန်သွယ်ရေး၏ ရှယ်ယာများကို သူ့ထံလွှဲပြောင်းပေးရန် နည်းလမ်းလည်း စဉ်းစားနေသည်။ သူ၏လက်မှတ် ရရှိခြင်းသည် အချိန်ချိန်တိုင်း ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက် သူ့အနေဖြင့် လိမ်လည်ခြင်းများကို ဆက်လက်လုပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဉာဏ်ကြီးရှင်များသည်လည်း သူ့အခက်အခဲနှင့်သူပင်။
ဖုန်းရှင်းထိုက်က ဖောင်တိန်ကို ကောက်ယူကာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။ သူက ဖုန်းယွီလက်ညိုးထိုးသည့် နေရာတွင် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူလက်မှတ်ထိုးပြီးသည်နှင့် သူက စာချုပ်ကို ဖတ်ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီက ချက်ချင်းပင် ဆွဲထားကာ သူ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။
“အဖေ ကျွန်တော်ဒီနေ့ ဘင်းမြို့တော်ကို သွားမှဖြစ်မယ်။ ဒီစာချုပ်က မြန်နိုင်သမျှမြန်မြန် ဘဏ်ကိုပို့ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဆိုဗီယက်တွေက သူတို့ပိုက်ဆံရမှ စက်ပစ္စည်းတွေကို ပို့ပေးမှာ။ မြို့တော်အစိုးရကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ လိုက်ရှာနေတယ်။ ”
“နေ့လည်စာ စားသွားအုံးလေ။ မင်းရဲ့အမေက ယုန်သားချက်နေတယ်။ ”
“မစားတော့ဘူး။ ကျွန်တော်နောက်ထပ် နှစ်ရက်နေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်။ ”
စာချုပ်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် ဖုန်းယွီအနေဖြင့် အိုင်စီဘီစီဘဏ်၏ ငွေများပေးအပ်ခြင်းကိုသာ စောင့်ရန်လိုတော့သည်။ ဖုန်းယွီက ဘင်းမြို့တော်ကို အမြန်ပြန်ခဲ့သည်။ ပိုက်ဆံမရှိဘဲ သူ့အနေဖြင့် ရှယ်ယာများကို ဝယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့အနေဖြင့် ထိုပိုက်ဆံများ မရပါက ဆုံးရှုံးသည်ဟု ခံစားရမည်ပင်။
ဖုန်းရှင်းထိုက်က ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ဒေါသသည် ခြေမျက်စိမှ နဖူးထိ ရောက်နေသည်။ သူက သူ၏သမက်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်ကာ ဖုန်းယွီအနေဖြင့် ဘဏ်မှချေးငွေရယူပြီး စက်ယန္တရားများကို ဝယ်ယူချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအစား ဖုန်းယွီက ထိုပိုက်ဆံများဖြင့် ရှယ်ယာများကို ပိုဝယ်ချင်နေ၏။
ထိုသားက သူ့အဖေကိုတောင် လိမ်ရဲသည်လော။ သူ့အနေဖြင့် သူအိမ်ပြန်လာမှ ခြေကိုရိုက်ချိုးရမည်ပင်။