ကျန်းရွေ့ချင်၏ စိုးရိမ်သောက

အတွင်းရေးမှူးက ကျန်းရွေ့ချင်ကို ဖုန်းယွီသည် ဤကိုတစ်ခေါက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြန်ပြောသည်။ ကျန်းရွေ့ချင်သည် အလွန်ဒေါသ ထွက်သွားသည်။ သူသည် အရင်က ဖုန်းယွီ၏ စမ်းသပ်ထုတ်ကုန်များကို လက်မခဲ့သော်ငြား အဘယ့်အတွက် အစိုးရအေဂျင်စီများသည် ဒလက်မဲ့ပန်ကာကို ဝယ်ယူနေကြသနည်း။

သူ့လူများကို ထိုသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ရှာရန်ညွှန်ကြားလိုက်ကာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် အချက်အလက်ကြောင့် သူငိုရမလား ရယ်ရမလားတောင် မသိတော့ပေ။ သူ့၏ လက်အောက်ငယ်သား ပြောသည်က တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့ရုံးခန်းအပြင်ဘက်မှ ဒလက်မဲ့ပန်ကာ၏ ဘူးကို မြင်ခဲ့ရကာ ယင်းက သူတို့အတွက် ပန်ကာများကို မှာရန်အတွက် အရိပ်အမြွတ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခုလက်ရှိတွင် ကျန်းရွေ့ချင်က မြို့တော်ဝန်၏ အကြိုက်ဖြစ်ကာ ဘင်းမြို့တော်၏ နံပါတ်နှစ် အာဏာရှိသည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထင်ရှားသည့် အရိပ်အမြွတ်ကိုပေးကာ သူတို့ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသရန်အတွက် လိုအပ်ပေသည်။

ဘင်းမြို့တော်၏ ရာသီဥတုသည် မပူသော်ငြား သူတို့သည် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူတို့သည် ကျန်းရွေ့ချင်ကို သူတို့ထောက်ပံ့ကြောင်း ပြသချင်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူတို့သည် သူတို့၏ပိုက်ဆံများကို သုံးစွဲသည်မဟုတ်။ ယင်းက အစိုးရ၏ ငွေသာဖြစ်သည်။ သူတို့ခိုးသည်ဟုတောင် မခံစားရပေ။

ထိုအကြောင်းပြချက်များ အားလုံးသည် ပန်ကာဝယ်ယူရသည့် အကြောင်းအရင်းများပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဥပမာအနေဖြင့် နည်းပညာဌာနက ဒလက်မဲ့ပန်ကာ၏ နောက်တွင်ရှိသော သိပ္ပံဆိုင်ရာ အခြေခံ စည်းမျဉ်းများကို လေ့လာခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်းက ဘင်းမြို့တော်၏ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

စိုက်ပျိုးရေးဌာန၏ အကြောင်းပြချက်က ပိုတောင်ယုတ္တိတန်သည်။ သူတို့ပြောသည်က သူတို့အနေဖြင့် သဘာဝအနေဖြင့် ဝတ်မှုန်ကူးခြင်းအကြောင်းကို လေ့လာနေကာ ဒလက်မဲ့ပန်ကာ၏ လေများက သဘာဝလေနှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် စမ်းသပ်သည့် ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည့်တိုင် အခုရေဆယ်ခု မှာယူရန်က မလိုအပ်ပေ။

တိရိစ္ဆာန်မွေးမြူရေးနှင့် ကုသရေးဗီဒီယိုက “သားပေါက်လေးများကို အအေးပေးသည်ဟု အကြောင်းပြချက် အသုံးပြုကာ ဝယ်ခဲ့သည်။ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသားပေါက်လေးများသည် အအေးပတ်ကာ သေသွားကြတော့သည်။ ”

....

တဖန် ကျန်းရွေ့ချင်သည် ဖုန်းယွီသူ့ကို ထပ်အသုံးချလိမ့်မှန်း သိရှိသွားသည်။ သူသည် ဖုန်းယွီ၏ လက်ဆောင်ကို လက်မခံလျှင်တောင် သူ့၏လူများက ဖုန်းယွီသူ့ရုံးခန်းကို ယူလာသည့် အရာများကို ဝယ်ယူကြဆဲဖြစ်သည်။

ယင်းက ယွမ်သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်တန် လျှပ်စစ်ပန်ကာဖြစ်ပါက ကျန်းရွေ့ချင်သည် ထိုဝယ်ယူမှု လျှောက်လွှာများအတွက် အတည်ပြုရန် စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုဒလက်မဲ့ပန်ကာများကို တစ်ခုလျှင် ၅၈၈ယွမ်နှုန်းဖြင့် ရောင်းချနေသည်။ ယင်းက ပန်ကာတစ်ခုသာဖြစ်ကာ ရွှေမှပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူကဖုန်းယွီကို သူ့ရုံးခန်းကိုလာရန် ပြောလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဖုန်းပေါ်တွင် သူ့အား မြေပဲတစ်ဆံတောင် သူ့ရုံးခန်းကို မယူလာခဲ့ရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ကျန်းရွေ့ချင်ရုံး လာရာလမ်းတွင် လေတချွန်ချွန်ဖြင့် ညိမ်ညိမ်သာ လျှောက်လာလေသည်။ နယ်စပ်အနီးနားတွင်ရှိသော ဘင်းမြို့တော်တွင် ဒလက်မဲ့ပန်ကာများကို ရောင်းချနိုင်သည် ဆိုကတည်းက အခြားသောမြို့များတွင် ရောင်းချရန်လည်း ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်တော့ပေ။

တရုတ်လူမျိုးများသည် တုပပြီး နှိုင်းယှဉ်ရတာကို နှစ်သက်ကြပေသည်။ သင့်၏အိမ်တွင် အသစ်တစ်ခုခုရှိပါက ကျွနုပ်တို့၏ ငွေရေးကြေးရေး အခြေအနေသည်လည်း အတူတူဖြစ်ပါက ထိုအခါ ကျွနုပ်အနေဖြင့်လည်း ထိုပစ္စည်းကို ရရပေမည်။ သင့်အနေဖြင့် ကာလာတီဗီတစ်လုံးကို ဝယ်နိုင်သည်လော။ အဲ့ဒါဆိုငါလည်း ဝယ်နိုင်သည်ပင်။ ရေခဲသေတ္တာအသစ်တစ်လုံး ဝယ်နိုင်သည်လော။ ငါလည်းတစ်လုံး ဝယ်နိုင်သည်ပင်။ ငါ့၏ရေခဲသေတ္တာသည် သင့်တွင်ရှိသော ရေခဲသေတ္တာနှင့် အတူတူ သို့မဟုတ် ပိုတောင်ကောင်းရပေမည်။

ဒလက်မဲ့ပန်ကာများသည် ဈေးကြီးသည်လော။ သူတို့သည် တောင်းဆိုစွာ တင်သွင်းလိုက်ပါက အစိုးရအနေဖြင့် အရာအားလုံးအတွက် ပေးချေမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းရွေ့ချင်က ဖုန်းယွီသူ့ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာသည့်အချိန်တွင် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဖုန်းယွီက အဖြူထည်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မြို့တော်ဝန်ကျန်း ဘာကြောင့် ကျွန်တော်ကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ”

ကျန်းရွေ့ချင်က ဖုန်းယွီကို လက်ညိုးထိုးပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဖုန်းယွီ မင်းရဲ့ကုမ္မဏီက သေးတာမဟုတ်ဘူး။ ဘင်းမြို့တော်တွင်သာမက လုံကျန်းပြည်နယ်တွင်မှာတောင် မင်းရဲ့ကုမ္မဏီက အအောင်မြင်ဆုံး ပုဂ္ဂလိကပိုင် ကုမ္မဏီတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့စီးပွားရေးကို အာရုံစိုက်ပြီးတော့ မင်းရဲ့ထုတ်ကုန်တွေပဲ ရောင်းပါကွာ။ ဘာကြောင့် ငါ့ရုံးခန်းမှာ မင်းရဲ့ထုတ်ကုန်တွေကို လာပြီးကြော်ငြာနေရတာလဲ။ ”

ဖုန်းယွီက စိတ်ပျက်သည့် လေသံတစ်သံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မြို့တော်ဝန်ကျန်း မြို့တော်ဝန်က ကျွန်တော်ကို စွပ်စွဲနေတာပဲ။ ကြည့်ပါအုံး ယမန်နှစ်က အဲယားကွန်းအများစုကို ငြင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒီနှစ်မှာတော့ ဌာနများစွာက နွေရာသီမှာ အဲ့ဒီအဲယားကွန်းကြောင့် ပိုပြီးတော့ လုပ်ငန်းတွင်ကျယ်လာတယ်လို့ အစီရင်ခံ တင်ကြတယ်။ အချို့အိုမင်းနေတဲ့ အရာရှိဆိုရင် ယမန်နှစ်က အပူရှပ်သွားသေးတယ်။ ပြီးတာနဲ့ မြို့တော်ကို သူ့ရဲ့ရုံးခန်းကို အေးဖို့အတွက် ဘက်ဂျက်တောင်းခဲ့ရတယ်။ ”

“မြို့ တော်ဝန် တွက်ချက်ကြည့်ရဲ့လား။ အဲယားကွန်းတစ်ခုက တပ်ဆင်ခ အပါအဝင်မှ အနည်းဆုံး ယွမ်တစ်သောင်းလောက်ပဲလိုတာ။ တစ်လတစ်လကုန်တဲ့ လျှပ်စစ်ဘေကလည်း နည်းတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဘင်းမြို့တော်မှာ စက်ရုံတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါတွေကလည်း လျှပ်စစ်အများကြီး အသုံးပြုကြတယ်လေ။ ပြည်နယ်ရုံးကတောင်မှ လျှပ်စစ်သုံးစွဲဖို့ကိုတောင်မှ ကန့်သတ်ထားတယ်။ အခြားအစိုးရ ဌာနတွေကိုတောင် မပြောနဲ့ ပြည်နယ်အစိုးရ ရုံးမှာတောင်မှ လျှပ်စစ်သုံးစွဲမှုကို ကန့်သတ်ထားတယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ ဒလက်မဲ့ပန်ကာက ထိုက်ဟွကုန်သွယ်ရေးရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ။ အန္တရာယ်ကင်းတယ်။ လျှပ်စစ်အား သက်သာတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတယ်။ ဆူညံသံမရှိဘူး။ အဆင့်မြင့် နည်းပညာပစ္စည်း။ လှပပြီးတော့ ဈေးချိုတယ်။ ကျွန်တော်က မြို့တော်ဝန်ကို စမ်းကြည့်ဖို့အတွက် နမူနာပစ္စည်းတစ်ခု ပေးချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်ဝန်က မလိုအပ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီပန်ကာက အရင်က ပြန်ယူသွားခဲ့ပြီးပြီ။ ဘယ်လိုကြောင့် မြို့တော်ဝန်က ရုံးခန်းမှာ ကျွန်တော်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကြော်ငြာတယ်လို့ ပြောနိုင်ရတာလဲ။ ”

ကျန်းရွေ့ချင်က ပြောစရာစကား မဲ့သွားသည်။ ယွမ်ခြောက်ရာ ပန်ကာတစ်ခုသည် ဈေးချိုသည်ဟု စဉ်းစား၍ ရနိုင်သည်လော။ ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူကဖုန်းယွီကို အပြစ်မတင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာက သူ့၏လူကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော် ယင်းသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ အရင်က သူ့၏ရုံးခန်းကို ထုတ်ကုန်အသစ် အမြဲတမ်း ယူလာသည့် ဖုန်းယွီကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ကောင်းပြီ။ အဲ့ဒါက လျှပ်စစ်ပန်ကာပဲ။ မင်းကအဲ့ဒါကို အဲယားကွန်းတစ်ခုထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ဆိုနေတာ။ ငါကြားတာတစ်ခုက မင်းကကွမ်တုံးပြည်နယ်မှာ ရေနွေးငွေ့စက်နဲ့ ဒလက်မဲ့ပန်ကာတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် စက်ရုံတစ်ခု တည်ဆောက်နေတယ် မဟုတ်လား။ ”

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီနည်းလမ်းက ကျွန်တော်ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို ပြည်ပနဲ့ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွေကို ဖြန့်ဖြူးတဲ့နေရာမှာ ပိုလွယ်ကူသွားမှာပါ။ ”

“အဲ့ဒါဆိုရင် စာချုပ်အခြေအနေကရော။ အခွန်တွေက ကွမ်တုံးပြည်နယ် အစိုးရဆီကို သွားမှာလား။ ”

ယင်းက ကျန်းရွေ့ချင် ဖော်ထုတ်ချင်နေသည့် အရာဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟွကုန်သွယ်ရေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်၏ သက်သေက ငွေရှာနိုင်ခြင်းဖြစ်ကာ ထိုကုန်သွယ်ရေး ကုမ္မဏီက ဘင်းမြို့တော်တွင် အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ပုဂ္ဂလိကကုမ္မဏီ ဖြစ်သည်။ ထိုအခွန်များ ကွမ်တုံးပြည်နယ်သို့ စီးဆင်းသွားသည့်အခါ ကျန်းရွေ့ချင် သေချာပေါက် မူးတော့မည်ပင်။

“မြို့တော်ဝန်ကျန်း စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲ့ဒီဘက်အခြမ်းက ထုတ်လုပ်ရေး တစ်ခုထဲပါပဲ။ ပြီးတော့ ရောင်းတာက ထိုက်ဟွကုန်သွယ်ရေးရဲ့ အကောင့်ကနေ တစ်ဆင့်ပါ။ အခွန်အများစုကို ဘင်းမြို့တော်ရဲ့ အစိုးရဆီကို ရောက်မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးက မြင့်တင်လာပြီးတော့ အရောင်းကလည်း တိုးတက်လာမှာပါ။ ဒီနှစ်ရမဲ့အခွန်က ယမန်နှစ်ထက် ပိုများပါလိမ့်မယ်။ ”

ကျန်းရွေ့ချင်က ခေါင်းညိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ငါကြားတာကတော့ စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီက ကျင်းလင်မှာ ဒုတိယမော်တော်ဆိုင်ကယ် စက်ရုံကို တည်ဆောက်မယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား။ ”

ကျန်းရွေ့ချင်က စိတ်ပူသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသာ အခြားသောပြည်နယ်များတွင် စက်ရုံများကို တည်ဆောက်ခဲ့ပါက သူရရှိသည့် အရာများအားလုံးသည် ဘင်းမြို့တော်မှ အခြားသော ဒေသများသို့ ပြောင်းသွားမည်လော။ ဘင်းမြို့တော်၏ ပထဝီဝင် လမ်းကြောင်းသည် ကောင်းသည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဘင်းမြို့တော်သာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဗဟိုဖြစ်သည့် ကျင်းလင်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိပါက စီးပွားရေး တိုးတက်မှုသည် မြန်ဆန်မည်ပင်။

“အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ စက်ရုံတွေအများကြီး တည်ဆောက်သွားမှာပါ။ ကျင်းလင်မှာရှိတဲ့ စက်ရုံက အစပါ။ ကျွန်တော်တို့တွေက မော်တော်ဆိုင်ကယ် ထုတ်လုပ်ရေးကို ငါးနှစ်အတွင်း အစီးရေ တစ်သန်းမှ ဆယ်နှစ်အတွင်း အစီးရေ နှစ်သန်းအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဘင်းမြို့တော်က ဒီလောက်ပဲကြီးတာပါ။ စက်ရုံတွေအကုန်လုံးကို ဒီမှာပဲတည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ”

ကျန်းရွေ့ချင်က ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီသည် ကောင်းကောင်း လည်ပတ်သည့်အခါ သူပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အနေဖြင့် စက်ရုံအသစ်များ တည်ဆောက်သည့်အခါ ငွေထပ်မံ ရင်းနှီးမြုပ်နှံပါက အစိုးရ၏ ရှယ်ယာများသည် လျော့ချခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဘင်းမြို့တော်သည် စက်ယန္တရားကုမ္မဏီ၏ အဓိကရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ပြီးနောက် သူတို့အနေဖြင့် ကုမ္မဏီထဲကို ငွေများစွာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံရန်လည်း လိုပေသေးသည်။ အခြားသော နိုင်ငံပိုင် ကုမ္မဏီများသည်လည်း မပျော်ရွှင်ကြပေ။ ဖုန်းယွီသည် စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုပြီး ပုဂ္ဂလိကပိုင် ကုမ္မဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူစိတ်မပူပေ။

ပြည်သူများသည် သူ့ကို စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီအား ဖုန်းမိသားစုကို ပေးလိုက်ခြင်းအတွက် သူ့ကိုသာ အပြစ်တင်ကြမည်ပင်။

“ဖုန်းယွီ ငါ့ကိုအရိုးသားဆုံးပြော။ မင်းစက်ယန္တရား ကုမ္မဏီကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်အဖြစ် ပြောင်းဖို့ကြိုးစားနေတာလား။ ”

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ကုမ္မဏီကို ဝယ်ချင်ရင်တောင်မှ မြို့တော်က ရောင်းမှာမဟုတ်ဘဲ။ ”

ဖုန်းယွီသည် ထိုအကြောင်းကို အရင်က တွေးပြီးဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ဘင်းမြို့တော်ဘီယာကို နိုင်ငံခြားပိုင် ကုမ္မဏီတစ်ခုက ဝယ်ခဲ့ကာ တရုတ်နိုင်ငံသားများ ကြားထဲတွင် ခါးသီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေသည်။

ဖုန်းယွီသည် ကုမ္မဏီကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်အဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ရှယ်ယာများကိုသာ ထိန်းချုပ်ချင်သည်။ မြို့တော်အနေနှင့် ကုမ္မဏီ၏ ရှယ်ယာအချို့ကို ရယူချင်ပါကလည်း သူစိတ်ထဲထားမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကုမ္မဏီ၏ ရှယ်ယာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် မြို့တော်အစိုးရအနေဖြင့် စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို ခက်ခဲအောင် လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် အစိုးရနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိရန်လိုအပ်ပြီး ကျန်းရွေ့ချင်နှင့်လည်း အဆက်အသွယ်ကောင်း ဆက်ရှိထားရမည်ပင်။

ကျန်းရွေ့ချင်သည် ဖုန်းယွီဆီမှ အဖြေရလိုက်ပြီး စက်ယန္တရား ကုမ္မဏီ၏ ကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် ဖုန်းယွီက ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းရွေ့ချင်သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင်ရပ်လျှက် ဖုန်းယွီထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် အတွေးများစွာ တွေးနေတော့သည်။ ဖုန်းယွီသည် တစ်မြို့လုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်လော။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝူကျီကန်းက သူ့ကို ပေဂျာမှ မက်ဆေ့တစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။ ခမဲသာ ဤနေရာသို့ တစ်ဖန်ရောက်ရှိနေပြီပင်။

____