အချစ်ရေး နောက်တစ်ဆင့်

လီနသည် ဇာတ်ကားထဲမှ ထိုအမျိုးသား သူ့အမျိုးသမီး၏ အဝတ်ချွတ်သည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ အော်လိုက်တော့၏။ သူမက မျက်လုံးအစုံကို မြန်မြန် ပိတ်လိုက်တော့၏။

“ဖုန်းယွီ ဘာလို့ ဒီလို ဇာတ်ကားတွေ ကြည့်နေရတာလဲ။”

“ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ။ ဒါက အနုပညာလက်ရာမြောက်တဲ့ ဇာတ်ကားပဲ။ ဒီလို ဇာတ်ကားမျိုးက အတွဲတွေကြားမှာ ကြည့်လို့ အကောင်းဆုံး ဇာတ်ကားမျိုးပဲ။ လူအများစုက ဒီလို ရုပ်ရှင်မျိုး မကြည့်နိုင်ဘူး။”

ဖုန်းယွီသည် ဇာတ်ကားထဲက အမျိုးသားအတိုင်း လက်များဖြင့် စတင် ပွတ်သပ်လိုက်တော့၏။

“နင်ဘာလုပ်တာလဲ။ အမ်......”

လီနသည် ခေါင်းမော့လိုက်ကာ ဖုန်းယွီကို ဆူလိုက်ချင်သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီသည် သူမကို အကြင်နာ ပေးလိုက်တော့၏။

လီနသည် အကြင်နာကြောင့် အသက်ရှုရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် မူးနောက်နောက် ဖြစ်သွားကာ ထူးဆန်းသည့်ခံစားချက်မျိုး ရလာတော့၏။

ဖုန်းယွီသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လီန၏ လည်ပင်းကို နမ်းလိုက်တော့၏။ လီနသည် ရှက်သွေးဖြာသွား၏။ သူမ၏ မျက်နှာနီ လည်ပင်မှာ နီမြန်းသွားပြီ ဖြစ်၏။

သူမက အသက်ပြင်းပြင်း ရှုရှိုက်နေ၏။

“ဖုန်းယွီ။ မရဘူးလေ။ ငါတို့တွေက လက်မှ မထပ်ရသေးတာ။ ငါတို့တွေ လက်ထပ်ပြီးမှ ဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ ရမှာလေ....”

“ကိုယ့်ကို မယုံဘူးလား။ မင်းကို သေချာပေါက် ကိုယ်လက်ထပ်မှာ။”

“ငါ ယုံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့....”

“အဲ့တာဆို အရာရာက အဆင်ပြေပြီလေ။ မိန်းမကောင်း တစ်ယောက် အဖြစ် ဖြစ်ပေးနော်။”

တဖန် ဖုန်းယွီသည် လီနကို စကားပြောတာ ရပ်လိုက်ပြန်သည်။

ဖုန်းယွီ၏ လက်က လီန၏ ခါးကို ကိုင်ထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်က ရေချိုးဝတ်စုံ၏ ကြိုးကို ရျာနေတော့၏။

တီဗွီထဲမှ ညည်းသံသည်လည်း ကျယ်လောင်လာ၏။ လီနကိုယ့် အပူချိန်သည်လည်း မြင့်တက်လာပေ၏။

ဖုန်းယွီ၏ ခေါင်းသည် လီန၏ ရင်ဖက်ထဲကို မြှပ်ဝင်သွားကာ သူမ၏ နိုးသီးတစ်ဖက်ကို ဆုပ်နေတော့၏။ လီန၏ နောက်ကျောသည်လည်း ကော့နေတော့၏။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ခံစားမှုမျိုးအား အရင်က တခါမျှ မခံစားဘူးပေ။ သူမက ဖုန်းယွီကို ရပ်ရန်တောင် မေ့လျော့နေတော့၏။

“မဟုတ်ဘူး... အဲ့နားကို သွားမထိနဲ့....”

“လှုပ်တာကို ရပ်လိုက်”

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းယွီက လီနပြောသည်ကို နားထောင်မည်လော။ သူက လီန၏ ပေါင်ကို ကားလိုက်ပြီးနောက် သေးငယ်သည့် ဘောင်းဘီ ဖုံးထားသည့် သူမ ကိုယ်ပိုင်နေရာကို ကြည့်လိုက်တော့၏။

“ကြည့်တာကို ရပ်လိုက်။”

လီနသည် သူမ၏ ပစ္စည်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကာလိုက်ကာ အခြားတစ်ဖက်က သူမ၏ ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာကို ကာထားသည်။

“မင်းက အရမ်းလှတာပဲ။”

ဖုန်းယွီက ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဖုန်းယွီ ဒီနေရာမှာတော့ မလုပ်နဲ့”

လီနက လေသံ ဖျော့ဖျော့ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သူမအနေဖြင့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းယွီကို တန်ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဖုန်းယွီသည် အိပ်ခန်းထဲရှိ ခုတင်ပေါ်ကို ခေါ်သွားလိုက်ကာ အနမ်းဆက်ခြွေနေ၏။

ဖုန်းယွီ၏ လက်များက လီန၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်နေကာ သူမ၏ ချောမွေ့သည့် အသားအရေကို ခံစားနေ၏။ လီနသည် သူမ၏ ပေါင်များကို အသုံးပြုပြီး သူ့လက်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီ၏ ပွတ်သပ်နေသည့် လက်များက ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိပေ။

လီနသည် သူမ၏ ခါးကို တခုခုက ဖိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမက ကြိုးစားပြီး ထွက်သွားချင်သော်ငြား သူမ မလုပ်နိုင်ပေ။

ဖုန်းယွီက လီနပေါ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကားအောင် လုပ်ပြီးနောက်

“နန.. ကိုယ်မင်းကို ချစ်တယ်......”

“အား......”

ဘာလို့ ဒီမိန်းကလေးက ငါ့ကို ကိုက်တာလဲ။

ဖုန်းယွီသည် လှုပ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် လီန သူ့ကို ကိုက်တာကို စောင့်လိုက်၏။ သူသည် လီနကို တစ်ဖန် ပြန်နမ်း၏ ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် လှုပ်ရှားသည်။ လီနသည် မည်သို့ မည်ပုံ လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။ သူမက ဖုန်းယွီကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်သာ ဖတ်လိုက်ပြီးနော

“အရမ်းနာတယ်။ အရမ်းမကြမ်းနဲ့နော်။”

.........

နံနက်ခင်း နေရောင်က အခန်းတွင်းသို့ ဝင်လာ၏။ ပြီးနောက် တစ်ပိုင်း ဗလာ ဖြစ်နေသည့် အတွဲက ခုတင်ပေါ်တွင် အိပ်နေ၏။ ထိုအမျိုးသားသည် သူ့မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်နှာထပ်၌ အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာ၏။

ယမန်နေ့က ဖုန်းယွီ၏ အစီအစဉ်သည် အောင်မြင်ခဲ့၏။ ယင်းက လီန၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် သူတို့သည် တစ်ကြိမ်သာ လုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီသည် ကျေနပ်နေ၏။

ဖုန်းယွီသည် ထိုကဲ့သို့ အတူနေရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူအောင်မြင်ခဲ့၏။

ဖုန်းယွီသည် အိပ်ပျော်နေသည့် လီနကို ကြည့်နေ၏။

ယမန်နေ့ညက လီနသည် ပွင့်လန်းလာသည့် ပန်းလေးတစ်ပွင့်နယ် လှပပေ၏။ သူမသည် အရင်ကထက် ပိုတောင် လှပနေဆဲ ဖြစ်၏။

လီန၏ ခေါင်းက ဖုန်းယွီ၏ ရင်ဖက်ပေါ်တွင်ရှီနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်က ဖုန်းယွီက စနောက်နေပုံပေါ်သည်။ ပြီးနောက် သူက နိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီသည် စောင်ကို ဖယ်လိုက်၏။ ယမန်နေ့ညက လီနသည် ဖုန်းယွီကို မီးများ စေခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် လီန၏ သဘာဝ အလှကိုတောင် ကောင်းကောင်း မြင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။

ပြားချပ်နေသော ဗိုက်နှင့် ရှည်လျားသော ခြေအစုံတွင် သူမ၏ ခြေတစ်ချောင်းက ဖုန်းယွီကို ခွထားသည်။ ဖုန်းယွီသည် သူ့လက်ဖြင့် နူးညံ့နေသည့် သူမ အသားအရေကို ပွတ်သပ်ခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

ဖုန်းယွီသည် သူမ၏ ရင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းခြင်း နှိပ်နှပ်ပေးလိုက်၏။ ယင်းက နူးညံ့ပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းပေသည်။ ဖုန်းယွီသည် ထိုခံစားချက်ကို နှစ်သက်ပေ၏။ လီနက တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို ထနေသည်ဟု ခံစားရသည့်အတွက် သူမက လှည့်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ၏ လက်က အောက်ကို ဆင်းသွားပြီး တစ်ခုခုကို စတင်ရှာတော့၏။

ယမန်နေ့ညက ဖုန်းယွီသည် အကာအကွယ် ပစ္စည်းများ ဆောင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူအသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ယခုအကြိမ်သည် သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူက လီနကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားစေလို၏။

ထိုခေတ်အခါက ကွန်ဒုံးများသည် အလွန်ထူပေ၏။ ထို့ပြင် လူများစွာကလည်း ကွန်ဒုံးတွင် အသုံးပြုထားသည့် ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်ကာ အလဂျစ် ရှကြပေ၏။ နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်ကား လီန၏ စိတ်ချရသည့် ကာလ ဖြစ်နေသည်ဟု ဖုန်းယွီ သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီန၏ ကိုယ်ထဲတွင် ဖုန်းယွီ၏ စွန့်ပစ်ထားသည့်အရာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကာ ယင်းက ဖုန်းယွီ၏ လက်ချောင်းများအတွက် ချောဆီများ အဖြစ် ဖြစ်စေ၏။

လီနသည် ရုတ်တရက် ထူးခြားသည့် ခံစားချက်မျိုးခံလိုက်ရသည်။ သူမက အိပ်မက်အကြောင်း တွေးမိလိုက်သည့် အချိန်တွင် ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ ဘာလို့ ငါ့အိပ်မက်ထဲမှာလဲ ဖုန်းယွီနဲ့ ထပ်လုပ်နေရတာလဲ။

သူမ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည့် အခါ ခန်းစီးများက အတော်လေး ကွဲပြားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ။

ဖုန်းယွီ၏ တိုက်ခန်းပင်။ လီနသည် ရုတ်တရက် ဖုန်းယွီ၏ နေရာတွင် ညအိပ်ခဲ့မှန်း သတိရသွားသည်။

သူမသည် ဖုန်းယွီနှင့် လိင်မှုကိစ္စပြီးခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီက အဘယ်တွက် သူမကို ထိုသို့ လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ရသနည်း။ သူတို့သည် လက်တောင် မထပ်ရသေးပေ။ လီနသည် ဝေခွဲရခက်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေကာ ငိုသာ ပစ်လိုက်ချင်တော့၏။

ဖုန်းယွီက လီန ထလာတာကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အနမ်းပေးလိုက်သည်။

လီနသည် ဒေါသမီး တောက်လောင်သွားကာ သူမ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖုန်းယွီပါးကို ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော ဖုန်းယွီက သူမ လက်ကို ဖမ်းမိလို်ကသည်။ ပြီးနောက် သူလက်က တင်းတင်း ကိုင်ထားလိုက်၏။

လီနက ဖုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမ၏ ဒေါသမီးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက ရုန်းကန်နေတာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်သွားကာ ဖုန်းယွီကို နေရာအနှံ့ ထိခွင့် ပေးလိုက်တော့၏။

ဖုန်းယွီသည် လီနကို လှည့်လိုက်ပြီးနောက် သူပြန်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် သူမက ထပ်လုပ်လု နီးပါး ပြင်လိုက်သည်။

လီနသည် တစ်ဖန် ရှက်သွေးဖြာလာတော့သည်။ သူမအနေဖြင့် နိုးလာပြီးနောက် ဖုန်းယွီ ဤသို့ ပြန်လုပ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ရှင် မနေ့ညကတည်းက အစစအရာရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာမလား။”

လီနက ညှင်ညှင်သာသာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီက လီနကို စိတ်ပါပါ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ

“အဲတာက စီစဉ်ထားမထား အရေးမှ မကြီးတာ။ ကိစ္စတွေ အကုန် ဖြစ်ပြီးသွားပြီပဲ။ ဒီအတွက် ကိုယ်တာဝန်ယူမှာပေါ့။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဖုန်းယွီက ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ လီနက ဖုန်းယွီ ရပ်တန့်ပြီဟု တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံ ထိုးသွင်းလိုက်ပြန်၏။

“အား......”

“နန ကိုယ်တို့တွေ မနေ့တုန်းက စိတ်တိုင်းကျ မပျော်ခဲ့ရဘူးလေ။ အခု ထပ်လုပ်ရအောင်။”

ဖုန်းယွီက ဟာသ အဖြစ် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူ.... ဘယ်သူက မပျော်တာလဲ...... အို.....”

လီနသည် ဖုန်းယွီကို ထပ်မံ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်ပြန်သည်။သူမ၏ ခြေထောက်များသည်လည်း ထောင်နေတော့သည်။ သူမက ဖုန်းယွီ၏ စီးချက်အတိုင်း စတင် လှုပ်ရှားတော့၏။