ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ လာနေတယ်

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူသားအုပ်စုနှင့် မိစ္ဆာသားရဲတို့သည် စတင်၍ သလင်းကျောက်များကို တူးဖော်ခဲ့ရာတွင် ထိုသလင်းကျောက်များက အလွန်အဆင့်မြင့်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလာရသည်။

ဤနေရာ၌ ခဏလောက် တူးနိုင်လျှင်ပင် အရန်ရရှိတာတွေက အပြင်ကထက် တန်ဖိုး အလွန်ကြီးမားကြောင်း လုရွှမ်လည်း ခန့်မှန်းလာနိုင်ခဲ့သည်။

အဲ့ဒီမှတော့ ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ၊ ဆက်တူးရုံပဲပေါ့။

လုရွှမ်သည် ချင်ထျန်းဓားကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လူသားများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်လက်နက် ဖြစ်သည်။ တကယ်ကြီး နတ်မီးနယ်ပယ် ကိုးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေ၏။ ဘုန်းကြီးတစ်ပါး၏လက်မှ ထုတ်ယူခြင်းခံခဲ့ရသည်။

တန်းရွှမ်းယွမ်၏ အမြင်တွင် ယနေ့ခေတ် သားရဲများသည် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အသုံးပြုမည့်အစား လက်နက်များကို စတင် အသုံးပြုလာကြသော်လည်း လက်နက်များအပေါ် နားလည်မှုမှာ လူသားများထက် အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းဆဲ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လက်နက်များက ထိုကဲ့သို့သော နတ်လက်နက်များ ကြားတွင် အလွန်ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်ကြောင်းနဲ့ လက်နက်များကြားမှ ခြားနားချက်ကို သိရှိသူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးတစ်​လေသာ ရှိသည်။ ထိုလူများ၏ အပြုအမူများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤကောင်းကင်လက်နက်က မည်မျှ အဖိုးတန်ကြောင်း ပြောပြနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်က ဒါကိုထုတ်ယူဖို့အထိ တတ်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ရဲ့ နောက်ခံဟာ အရင်က ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလာလေသည်။

လူသားများ၏ အမြင်တွင် လုရွှမ်ဟူသော ထိုမိစ္ဆာသားရဲသည် အမှန်တကယ်ပင် သူတို့တွေ အိပ်မက်မမက်ဖူးသော ကောင်းကင်လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား​ပေသည်။ အားလုံးက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ ကြည့်နေကြသလို ကွမ်းနင်လည်း ထိတ်လန့်သွားကာ လုရွှမ်ရဲ့ ယခင်က စကားတွေဟာ သူ့စိတ်ထဲ ပိုပို၍ မသေချာသလို ဖြစ်လာသည်။

သူတကယ်ပဲ လူသားလား?

မြောက်ဖက်ဒေသက လူသားတွေက ဒီလိုပဲ အရမ်းရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ကြတာလား။

အထူးသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းပြီးကတည်းက လူသားများစွာသည် သားရဲများ၏ ကစားစရာများအဖြစ်သာ သူ မြင်ခဲ့ရသည်။ လူသားတွေ ကျင့်​ကြံနေတဲ့ ဒီကျင့်စဥ်တွေဟာ ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ပဲ ပြောလို့ရသည်။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်က လုံးဝကို မတူပေ။

ဒီလူက လူသားပဲလား။ သူတို့ကို လှည့်စားချင်နေတာလား။

လုရွှမ်ရဲ့ဓားကို ယူဖို့ စဉ်းစားနေချိန်မှာ သူ မသိခဲ့တာက ယခင်မျှတတဲ့ ရွေးချယ်မှုကနေ သွေဖည်သွားခဲ့ပြီ ဆိုတာပါပဲ။ သဘာဝအတိုင်း မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုတာကိုလည်း သူ မသိခဲ့ပေ။

“ဒီလုရွှမ်ကိုသတ်ပြီး သူ့ရဲ့ကောင်းကင်လက်နက်ကို ပေါက်ကွဲပစ်ရမယ်... ဒီကောင်က မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...အမြတ်ရဖို့ ငါ လူတွေအများကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီးပြီ... သူ့ကို အရှင်ထားနေလို့ ဘာမှမထူးဘူး”

လုရွှမ်ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်နဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အရာအားလုံးအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံခံစားနိုင်နေပြီ။ ထိုလူများ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒကို ချက်ချင်း ခံစားနိုင်သော်လည်း အဆိုးရွားဆုံးမှာ ကွမ်းနင် ဖြစ်​နေသည်။

လုရွှမ်: ‘ဟမ့်...စမ်းကြည့်လိုက်လေ လုပ်ကြံချင်တာ ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ကြံနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့’

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် လှောင်ရယ်လိုက်မိ၏။ ငှက်အိုကြီးကို အမိန့်ပေးကာ တူးဖော်မှုအပေါ်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူသည် သလင်းကျောက်များစွာ လိုအပ်သော်လည်း အလွန်အကျွံ မသုံးဝံ့သေးချေ။

ဤနေရာတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် တူးဖော်ပြီးနောက် စိမ်းပြာရောင် သလင်းကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အပြာရောင် သလင်းကျောက်နဲ့ ခရမ်းရောင်လို မဟုတ်သော်လည်း တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် ဝမ်းသာအားရ စတင်တူးဖော်ခဲ့ရာ လူသားများအားလုံး ၎င်းတို့၏ သွားများ ယားယံလာကာ မုန်းတီးလာ​တော့သည်။ ဒီကိုရောက်ပြီးနောက် စိမ်းပြာရောင် သလင်းတွေကို တူးဖော်မိဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် အများစုဟာ အဝါရောင် သလင်းကျောက်တွေနဲ့ အစိမ်းရောင်တွေသာ။ မဆိုးပေမယ့် စိမ်းပြာရောင်သလင်းကျောက်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် ကွာဟချက်က ချက်ချင်း သိသာလာပါသည်။

အူတူတူလေးကတော့ သလင်းကျောက်တွေ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း စိတ်ထဲမထားချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမအိမ်မှာက အများကြီး ရှိတယ်လေ။ သို့သော် လုရွှမ်ဓားအောက်မှ သလင်းကျောက်များ ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ လွန်စွာပျော်ရွှင်နေပြီး အခြားလူသားများက သေတော့မလို ဒေါသထွက်လာကြ၏။

သူတို့ကို စိတ်ဆိုးပြီး သေသွားအောင် တမင်လုပ်နေတာလား။

လုရွှမ်ကလည်း အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေတာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူရရှိသော သလင်းကျောက်များရဲ့ အရည်အသွေးက အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

လုရွှမ်ဟာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို လျစ်လျူရှုထား၏။ သူ နားမလည်ချင်သလို အရှုပ်ထွေးဆုံးကတော့ လူ့သဘောသဘာဝပင်။ အထူးသဖြင့် ကြီးမားသော အကျိုးစီးပွားများနှင့် ပတ်သက်နေချိန် ဖြစ်သည်။

တန်းရွှမ်းယွမ်သည် သလင်းကျောက်များဆီသို့ ချဥ်းကပ်လာသည်။ သူက လုရွှမ်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူသားများ လုရွှမ်ကို ရန်စရန် ကြံစည်လာမည်ကို စိုးရိမ်​နေသည်။

လူသားအုပ်စုသည် ကျောက်နံရံကို ခုတ်ထစ်သံမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အသံမှာ အူတူတူ မင်းသမီးလေး၏ သလင်းကျောက်ကို ရေတွက်သံများသာ ရှိသည်။ သူမက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြီးငွေ့လာပြီးနောက် သလင်းကျောက်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ လူသားအမျိုးသမီး တစ်ဦးကို ကြည့်နေလိုက်၏။

သူမနှင့် လူသားတို့ကြား ခြားနားချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သဘာဝအတိုင်း သူမ ဘာမှ မခံစားရသော်လည်း လူသားမလေးမှာတော့ ၎င်းကို မြင်သောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

လုရွှမ် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

“လူတွေကို အကြည့်နဲ့ မတော်တဆ သွားမခုတ်နဲ့... သူတို့ ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်”

မင်းသမီးလေးက လုရွှမ်ကို အံကြိတ်ကာ ပြန်ကြည့်လေ၏။

“ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်မနေနဲ့!”

ဤသလင်းတွင်းထဲ၌ တစ်နေကုန် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ငှက်အိုကြီးကလည်း တစ်လျှောက်လုံး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲအာရုံစိုက်နေ၏။ ထို့အတူ လုရွှမ်ကလည်း သလင်းကျောက်ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်နေပုံရသော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို သတိပြုမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မင်းသမီးလေးက လုရွှမ်စကားကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားကာ ကုတင်တစ်လုံး ဆွဲချပြီး တက်အိပ်နေလိုက်လေသည်။ သူမအမူအရာက လူသားများကို အလွန်စိတ်ရှုပ်သွားစေ၏။

လုရွှမ်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးနေသော်လည်း ဤအူတူတူလေးကို ဂရုစိုက်ရန် ငှက်အိုကြီးကို အမိန့်ပေးထားလိုက်သည်။ ထိုစဥ် ရုတ်​တရက်​ ​လေတိုက်​သံ​လေးက သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေကို ပျက်​ပြယ်​သွားစေလေသည်။

လူတိုင်းရဲ့ အမူအရာများက ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်​နေခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နူးညံ့နွေးထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေသော်လည်း ယခုလို အလုံပိတ်ထားသော တွင်းတစ်ခုထဲ၌ လေတိုက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

စွမ်းအားများကို သုံးလိုက်တာမျိုး မရှိပါက လေပွေတိုက်ခတ်တာမျိုး မရှိနိုင်။ ယခုမူကား သက်ရှိသားရဲများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲအားလုံးက ဒီနေရာမှာ ရှိနေကြသည်လေ။

ဒါဆိုရင်တော့ ထူးထူးခြားခြား အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာနေပြီ။

လုရွှမ်သည် တစ်နေ့တာအတွက် ရိတ်သိမ်းချိန်ကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ဆပြီးတဲ့အခါ ဒါတွေက မိစ္ဆာသားရဲ မင်းသမီးလေး ပေးသော သလင်းကျောက်တုံး ကဲ့သို့ မကောင်းတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လေသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံနဲ့အတူ တိုက်ခတ်လာ၏။ လေရဲ့ ဟောက်သံနှင့်အတူ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော တန်းရွှမ်းယွမ်ရဲ့ အစောင့်သည် သနားစရာကောင်းသော အော်သံကို လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ခဏအတွင်း လေသံဆီက အဖမ်းခံလိုက်ရာ လေထဲ၌ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

တန်းရွှမ်းယွမ် လန့်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့အစောင့်တွေဟာ တွင်းဝအပြင်ဘက်မှာ လဲကျနေတာကို သိလိုက်ရသည်။ ဒီလူတွေ ဘယ်လို ပြောင်းသွားတယ် ဆိုတာ သူ လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ဟမ့် လူသားတွေက တကယ့်ကို စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းနေတာပဲ။

တန်းရွှမ်းယွမ် တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲပြီး လုရွှမ် အနားကို အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ဟမ့် ဒီလူသားတွေက တကယ် စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... အစ်ကိုလု ငါတို့ သတိထားရမယ်”

လုရွှမ် ရယ်လိုက်သည်။ လူသားများသည် ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် အခြားသူများကို ကြံစည်ရန် အလိုလို တွက်ချက်တတ်သေးသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အရင်က သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသားတွေထဲက တစ်ယောက်မှ မလှုပ်မယှက်ဘဲ သူတို့ဟာ မိစ္ဆာသားရဲများရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ်သာ နေရာပြောင်းခဲ့သည်။ မိစ္ဆာသားရဲ အစောင့်များကို အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ခိုင်းခဲ့၏။

သို့ဖြင့်လျှင် သဘာဝအားဖြင့် မကောင်းသောလေများ ရောက်လာသောအခါ အပြင်ဘက်တွင် ရှိသော သူများက ကံအဆိုးဆုံး ဖြစ်သွား​ပေ​သည်။ အစောက ဖြစ်ရပ်မှန်များအရ အစောင့်အားကို လေပွေက တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးသွားကြောင်း သက်သေပြသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ချင်းစီကို ကယ်တင်ရန် မစဥ်းစားထားပေ။ သူသည် အစောင့်၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုမြင်ထားပြီးပြီ။ သူဟာ ရန်သူကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ၎င်းဟာ လေဖြူတစ်ခု ဖြစ်နေတာလည်း မြင်လိုက်ရသည်။