ခွန်အားတိုးတက်ပြီ

လူများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ အပါအဝင် လူတစ်စုသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့နောက်တွင် လုရွှမ်၏ ကောင်းကင်လက်နက်က သားရဲအသွင်သဏ္ဌာန် တူသော ဝိညာဉ်အုပ်စုတစ်စုကို ပြန်လည် တွန်းလှန်​နေခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပုံများသည် တွင်းနံရံတွေနောက်၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။

နတ်မီးလုံးသည် လုရွှမ်ရဲ့ စူးရှသော မျက်လုံးများထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လျက်ရှိသည်။ ထျန်းယွမ်နတ်မီးလုံးရဲ့ အလင်းရောင်က သူ့ဝန်းကျင်၌ လင်းလက်တောက်ပနေပြီး သားရဲပုံသဏ္ဌာန် စိတ်ဝိညာဉ်များကို တစ်​ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထုတ်ဖော် ပြသလာသည်။

ဤဝိညာဉ်များ မိမိကိုယ်မိမိ ဟုတ်လှပြီဟု တွေးနေချိန်တွင် လုရွှမ်က ဓားစွမ်းအင်ကို ခုနစ်ချက်ဆက်တိုက် တိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်ခဲ့သည်။ တချို့အော်သံများက စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်သွားကာ လေထဲမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဤသားရဲပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်များ တစ်ဖန်ပေါ် လာသောအခါ လုရွှမ်ကို ကြည့်နေသော ၎င်းတို့မျက်လုံးများက ရွှင်မြူးမှုနှင့် မုန်းတီးမှု အပြည့် မဟုတ်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်နဲ့ ဖြစ်လာသည်။

သူတို့မွေးလာတာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ။ ဒီလူက သူတို့ကို သရဲခြောက်လာနေတာပဲ။ ဒီလိုလူသားမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူးလေ။ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာကလည်း ကြောက်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။

ကွဲအက်သွားသော ဝိညာဉ်များသည် အပိုင်းအစများ အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်ဖြစ်သွား၏။ အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့သည် အရိုးရှင်းဆုံး အနီရောင်ဆံပင်များ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ယခုလို သားရဲအသွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရနိုင်ခွင့် ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

“ငါတို့နားကို မချဉ်းကပ်ချင်နဲ့... ငါက သလင်းကျောက်တုံးတချို့ကို ယူပြီး ထွက်သွားချင်ရုံပဲ... မင်းတို့ရဲ့အသက်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး... မင်းတို့ မတရားသေသွားတာ ကိုယ်ချင်းစာတယ် အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးပြီး လူဝင်စားခွင့် ပေးလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတွေ ဆက်မလုပ်နဲ့တော့... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်က ပိုပိုပြီး ကြမ်းတမ်းလာမယ်... နောက်ဆုံးမှာ မင်းတို့ကို သုတ်သင်ပစ်လိမ့်မယ်... အဲဒီသလင်းကျောက်တုံးတွေ အများကြီးက မင်းတို့ လေ့ကျင့်ဖို့ လုံလောက်တယ်မလား”

လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ရှောင်ထွက်သွား၏။ သူသာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာ မရှောင်နိုင်ခဲ့ပါက ဤကန်ချက်ကြောင့် သေချာပေါက် ထိသွားလောက်ပြီ။ သူစကားပြောနေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထိုသားရဲအသွင်သဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်များက သူ့အပေါ် ခုန်တက်လာသည်။

လုရွှမ်ပင် အလွန်အရှက် ကွဲသွားတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

လုရွှမ်စိတ်က ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်လာတာကြောင့် မျက်ခုံးတွေ ကျုံ့သွား၏။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲသော ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေတာ မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

၎င်းသည် လူသားအသွင်အပြင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နည်းနည်းတော့ ကြည့်ရဆိုးလေသည်။ ပုံစံက လူသားနှင့် မိစ္ဆာသားရဲ ပေါင်းစပ်ထားသလိုပင်။ ပြီးတော့ သူ့မျက်လုံးထဲက မုန်းစရာကောင်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ အလင်းတန်းတွေက လုရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ နာကျင်စေ၏။

ယခင်က ပိတ်ကန်လာသော ခြေဖဝါးသည် လူ့ခြေဖဝါးနှင့် တူသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် အမွေးအမှင်များနှင့် အမှိုက်များ ဖုံးအုပ်ထားကာ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ဝက်ခြေထောက် အတိုင်းပင်။

လုရွှမ် ကျိန်ဆဲပြီး သူ့ဓားနဲ့ တိုက်ရိုက် လွှဲခုတ်လိုက်သည်။ သူအစက အဲဒီလိုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း ယခုတော့ ချီထျန်းပု ခြေလှမ်းတွေကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုခဲ့သည်။

လူသားဝိညာဉ်သည် လုရွှမ်ရဲ့ ကောင်းကင်လက်နက်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်သလဲ သိသာထင်ရှားစွာ သိသော်လည်း လုရွှမ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ အထူးသဖြင့် ခြေဖဝါးလှုပ်ရှားမှုက လေထက် မြန်​နေသည်။

လုရွှမ်က ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ထက်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်က မီးတောက်တစ်ခု လျှံတက်လာပြီး သူ့ကို မီးလောင်နေတဲ့ လူအဖြစ်သို့ ပြောင်းပစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်က လေ့ကျင့်မှုနှင့် ယခင်လေ့ကျင့်မှုများရဲ့ အနှစ်ချုပ်က သူ့အား မသိလိုက်ဘဲ ခွန်အားတစ်ခု တိုးတက်စေခဲ့မယ်လို့ လုရွှမ် ကိုယ်တိုင်လည်း မမျှော်လင့်ထားပေ။

“ဒါက ဆယ်ခုမြောက် ဘဝတံခါးပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုပဲ ဖြစ်မယ်... အခုခဏလေးမှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်က အသင့်တော်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို အလိုအလျောက် လုပ်​ပြီးသွားပြီ...”

လုရွှမ်သည် ဤဆယ်ခုမြောက် ဘဝတံခါးက သူ့ကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်စေခဲ့တာ တွေ့လာရသည်။ သူ့စိတ်တွေ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ တခြားသားရဲပုံစံ ဝိညာဉ်တွေကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အဲဒီဝိညာဉ်တွေက တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ရှောင်ထွက်သွားကာ တကယ်ပဲ လူသားအမည်ခံ ဝိညာဉ်ကို စတေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤသားရဲအသွင် သဏ္ဌာန်ရှိသော ဝိညာဉ်များသည် ကြီးစိုးသော အသိစိတ်များ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကံကောင်းခြင်းများကို ရှာကြံကာ မကောင်းမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယခုအရှေ့က ဤလူသားဟာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လုရွှမ် နောက်ပြန်လှည့် ကြည့်လိုက်တော့ လူသားရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ မီးလောင်ပြာကျသွားတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ တချို့စိတ်ဝိညာဉ်များက ပျောက်ကွယ်သွားပြီမလို့ လောလောဆယ်တွင် အမီလိုက်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြတာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုရွှမ်လည်း အမြန်ပြန် လှည့်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် ပြန်ရောက်လာတာ မြင်လိုက်ရတော့မှ လူသားတွေနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေခမျာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွား​ကြသည်။

ငှက်အိုကြီး: “သခင်... အဆင်ပြေရဲ့လား”

ယခင်က လူသားတို့သည် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က လုရွှမ်ကို သူ့သခင်ဟု ခေါ်တာတွေ့ရတော့ မနာလို ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ မမက်မောတော့ပေ။

သူ့ရဲ့ဒုတိယစွမ်းရည်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်လေ။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ယခုအချိန်လေးပဲ တန်ခိုးကြီးနေမယ်လို့ မဆိုလိုပါ။ သူ၏ အနာဂတ် အလားအလာများမှာ အကန့်အသတ်မရှိပေ။

ဒီလိုလူက မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်ဟေ လူသားဖြစ်စေ အနှောက်အယှက်မ​ပေးဘဲ ရန်ငြိုးမဖွဲ့မိတာကမှ အကောင်းဆုံးပင်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ အဆင်ပြေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒုက္ခက ပိုကြီးလာမှာကို ကြောက်ရတယ်”

လုရွှမ် အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို လူတိုင်းက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ နားထောင်နေရသည်။ တကယ်ပဲ သူ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ တိရစ္ဆာန်ပုံစံ ဝိညာဉ် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိပြီး ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်တဲ့ လူသားနီးပါး ဝိညာဥ်ကလည်း ရှိနေပြန်သည်။

တကယ်လို့သာ သူတို့သာဆိုရင် သေမှာ သေချာ၏။

အရင်က ဆံပင်နီတွေက သူတို့အတွက် အဆိုးဆုံးဆိုတာ သိသာထင်ရှားပါ၏။ ပြီးတော့ သားရဲအသွင် သဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ပေါ်လာတယ်၊ ခုတော့ လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေပါ ရှိနေပြီဆိုတော့ သူတို့ ကောင်းကောင်း စဥ်းစားထားသင့်တာက နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာပါပဲ။

အသက်ရှင်လျက် ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလဲ။

လုရွှမ်သည် လူတိုင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှင်သန်လိုပါက သူ့တစ်ယောက်တည်းကို အားကိုးရန်က မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ တစ်လ အချိန်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ရှင်သန်ချင်ဖို့က အရမ်းခက်လိမ့်မည်။

“မင်းတို့ ဒီနံပါတ်ရှစ် သလင်းကျောက်တွင်းကို အရင်က စူးစမ်းဖူးတယ်ထင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား”

လုရွှမ်သည် တန်းရွှမ်းယွမ်၊ ကွမ်းနင်နဲ့ တခြားသူတွေကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ဂူထဲက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိချင်ရင် ဂူနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးဖို့ လိုတာကြောင့် အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ကွမ်းနင်သည် သလင်းသိုက်များအားလုံး အပါအဝင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ဘယ်နေရာမှာ ဘာရှိသလဲ၊ ဘယ်တွင်းက အမှိုက်ဖြစ်လာသလဲ၊ ဘယ်မှာ တူးဖြစ်သလဲ၊ ဘယ်ကို သွားရတာတော့ အပျော်ဆုံး ဆိုတာတွေကအစ ပါဝင်၏။

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကွမ်းနင် အလုပ်လုပ်တာက မဆိုးပေ။ လုရွှမ်သည် ဤအရာများ အားလုံးကို သူ့စိတ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်ကာ ၎င်းတို့ကို စတင်ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာ​တော့သည်။

အရပ်မျက်နှာနဲ့ သေခြင်းတံခါး ရှိကာ ပြီးပြည့်စုံသော ဖွဲ့စည်းမှု မရှိပေ။ သို့သော် ရှင်သန်နိုင်တဲ့ လမ်းတစ်လမ်းကတော့ သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။

ဤသည်ကား ကောင်းကင်လမ်းမှန် ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။ တောက်ကျင့်စဥ်လမ်း ငါးဆယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ လေးဆယ့်ကိုးလမ်း။

ဘယ်လိုနေရာမှာမဆို မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းများ အမြဲ ရှိနေတတ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤသလင်းကျောက်တွင်းဟာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်ရှိသူများလည်း ရှင်သန်နိုင်မည် မဟုတ်။