နားမလည်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြကုန်၏။

"အမလေး...အဲဒီလူက တကယ်တော့ လုရွှမ်လား? စိတ်ကူး​​တောင် မယဉ်မိဘူး!"

"ဒီလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ပါရမီရှင် စာရင်းမှာပါတဲ့ လုရွှမ် ဖြစ်​​နေတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး"

တချို့သောလူများ၏ မျက်နှာများက မည်းတူးသွားကာ တချို့ကတော့ အပြစ်ရှိစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ယခင်လှောင်ပြောင် စကားများ ပျံ့နှံ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထွက်သွားကြသည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ လုရွှမ်၏ အမြင်အာရုံ နယ်ပယ်ရှေ့တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို အခင်းအကျင်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ အလယ်တံခါးက ပွင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်ရုံနဲ့ အတွင်းအပြင် လှပတဲ့ ရှုခင်းတွေနဲ့ ထူးထူးခြားခြား ပုံစံတွေကို မြင်တွေ့ရမှာပဲ ဖြစ်သည်။ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သမုဒ္ဒရာထဲ၌ ကျင်လည်နေသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လွှမ်းခြုံသွားတာကို ခံစားရ၏။

"သခင်လေးလုရွှမ်.. ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ..."

လုရွှမ်ဘက်ကလည်း လက်ဟန်ပြရင်း နှစ်ယောက်သား ခြံဝင်းထဲ အတူတူ ဆင်းပြီး အိမ်ရှေ့ခန်း တစ်ခုတွင် ရပ်လိုက်သည်။

ခန်းမရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေပြီ။ သူသည် မုတ်ဆိတ်မွေးဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ နီရဲနေ၏။ ဟွာလင့်ထံမှ ဓားပျံစာကို လက်ခံရရှိတုန်းက လုရွှမ်ရဲ့ အထောက်အထားကို သိလိုက်ရသောကြောင့် သူ့ကိုဒီမှာ စောင့်နေခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီး၏ နောက်တွင် အဘိုးကြီးနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော မိန်းမပျိုလေး တစ်တန်းရှိကာ အဘိုးကြီး၏ အမွေဆက်ခံသူများပဲ ဖြစ်ပေမည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်... ဒါက ငါတို့ ဖူထူမြို့ရဲ့သခင် ရှစ်ထျန်းယွင်... သခင်ရှစ်ပါ!"

လုရွှမ်လည်း သူ့လက်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး လေးစားမှုပြဖို့ ရှေ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အငယ်တန်းလုရွှမ် အကြီးအကဲကို ဂါဝရပြုပါတယ်..."

ရှစ်ထျန်းယွင်: "ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး... သခင်လေးလုရွှမ်က ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားတော့ ငါ့ရှစ်မိသားစုက ဂုဏ်ကျက်သရေ အပြည့် ရှိသွားပါပြီ!"

လူနှစ်ယောက်ရဲ့ နယ်ပယ်ကြားက ကွာဟမှုက အတော်လေး ကြီးမားပေမယ့် လုရွှမ်က သူ့ကို ညင်သာတဲ့ လက်အမူအရာဖြင့် အရိုအသေပေးလာသည်။ ရှစ်ထျန်းယွင်မှာ လုရွှမ်သည် လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး၏ ပါရမီရှင်စာရင်းတွင် ပါဝင်နေနိုင်ပြီဟု ယူဆခဲ့ဖူးသည်။

ပါရမီရှင်များသည် ခွန်အားစာရင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ပင်ကိုယ်ဂုဏ်ရှိခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မကြုံစဖူးသော အခွင့်အရေးကို တွေ့ကြုံရပြီး ကြီးကျယ်သော အမွေကို ရရှိပါက ခွန်အားသည် သဘာဝအားဖြင့် များစွာ တိုးတက်လာမည်။

ဒါပေမဲ့ အရည်အချင်းကကော။ မြေကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အမှန်တကယ် အပြည့်အ၀ သရုပ်ပြနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးရှိပြီး ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို တန်ဖိုးမထားတဲ့အတွက် လူတိုင်းအတွက် ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးသွားလဲ မသိတော့ပေ။

မှန်ကန်သောပုဂ္ဂိုလ်၊ မြင့်မြတ်သောသခင်နှင့်တွေ့ဆုံသော်လည်း နောက်ခံ အင်အားမရှိတတ်။

ရှစ်ထျန်းယွင်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝသည်။ သူက တစ်ဖက်သားကို ကောင်းစွာ အသိပေးတတ်သူ ဖြစ်၏။ အရည်အချင်းကို အပြည့်အဝ ပြသလိုပါက အခွင့်အလမ်းများ၊ နာမည်ကြီးဆရာများ၊ နောက်ခံများ၊ အရင်းအမြစ်များ စသည်ဖြင့် အားလုံးက မရှိမဖြစ်ပင်။

ထို့ကြောင့် အဓိပါရမီရှင်များ စာရင်းတွင် ပါ၀င်သူများသည် အထီးကျန်ဆန်ပြီး ကမ္ဘာကို ဓားတစ်လတ်ဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ဒုတိယ ပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် ပါဝင်သူများမှာ အမှန်တကယ် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

တခြားသူများကို အကြီးအကဲဟု ခေါ်ကာ ဂါဝရပြုရန် အစပြုသော ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဟာ အသိပညာ၊ အသိဉာဏ်ရှိ၊ နှိမ့်ချတတ်ပြီး ကြင်နာတတ်သူဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

လုရွှမ်သည် အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကို ရယူကာ အခြားသူများနှင့် လုံးဝ ခြားနားသော လမ်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြောင့် ဘယ်သူမှ ထင်ထားမိမည် မဟုတ်ပေ။

သူဟာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးပြီး ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဆူးထူသော လမ်းကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

"ဟမ့်!"

ပျော့ပျောင်းသော နှာချေမှုတ်သံသည် လေထုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ စိတ်အားထက်သန်မှုက ခဏလောက် ငြိမ်သက်သွားပြီး မြင်ကွင်းက ခဏတာ အလွန်ရှက်စရာ ကောင်းသွားသည်။

လုရွှမ် သူ့မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ရှစ်ထျန်းယွင်ရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်က လှုပ်ယမ်းနေတာ တွေ့လိုက်ရပြီး ရှစ်ထျန်းယွင်ရဲ့ မကျေနပ်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေနှင့် လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

"လုရွှမ်!! မင်းက အခု ငါ့အိမ်ကို လာပြီး ငါ့ဝမ်းကွဲကို သတ်လိုက်တယ်... သခင်လေးငါတို့က မင်းကို ဧည့်ခံဖို့ ဖိတ်လိုက်တာကို ဟာဟား မင်းက ဟန်ဆောင်နေသေးတာပဲ... မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းကို အကြီးအကဲတွေကို အဲ့လိုလေးစားပေးရမယ်လို့ သင်ပေးခဲ့တာလား"

လူငယ်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မာနကြီးသော အကြည့်က တောက်ပလျက် ရှိသည်။ သူ့မျက်လုံးများက လုရွှမ်ကို တင်းမာစွာကြည့်ကာ သူ့အငွေ့အသက်များက မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၈ တွင် ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

လုရွှမ် မှုန်ကုပ်ကုပ်လေး ပြုံး၏။ ဒီလူက ဒီလိုမျိုး အဆင့်အထိ အောင်မြင်နေပြီဆိုတော့ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူနေတာ မဆန်းပေ။

"မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ" လုရွှမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောသည်။

"ရှစ်လျန်းဖန်!"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး "မင်း ငါ့ဓားတစ်ချက်ကို ခံယူကြည့်... မင်း တားနိုင်ရင် ငါမင်းကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်မယ်။ မင်း မတားနိုင်ရင်တော့ လူကြီးတွေ စကားပြောနေတဲ့ အချိန်မှာ ကလေးတွေက ဘေးမှာပဲ သွားကစားရလိမ့်မယ်"

ရှစ်လျန်းဖန်ရဲ့ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် နီရဲလာပြီး ဒေါသတကြီး ​ပြန်အော်လာတော့သည်။

"မင်းက ဒီသခင်ငယ်ရှေ့မှာ အတင့်ရဲနေတာပဲ!! ကောင်းပြီ မင်းရဲ့ဓားကို ငါတား​ပြမယ် ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ဂုဏ်သတင်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ရှိလား ဆိုတာလည်း ငါကြည့်ရဦးမယ်... ဟမ့် မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်တဲ့အခါ ဘယ်လောက် ဂုဏ်ယူနိုင်လဲဆိုတာ ငါပြမယ်!!"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ရှစ်ထျန်းယွင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှစ်ထျန်းယွင်: "မိတ်ဆွေလေးကို ဟာသလုပ်မိသွားပြီ... ငါတို့ အသက်ကြီးလာပြီလေ ငါတို့စကားတွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဟားဟား၊ ငှက်ကလေးက အတောင်တွေ မာကျောသွားပြီလို့ သူ့မိဘတွေနဲ့ ဝေးရာကို ပျံနိုင်မယ်လို့ တွေးထားပေမယ့် ကောင်းကင်ကြီးဆိုတာ ဘယ်လောက်မြင့်လဲ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ...မဟုတ်ဘူးလား?... မိတ်ဆွေလေးက ​ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါ!"

ရှစ်လျန်းဖန်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အမြွက်နှင့်အတူ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ပိုဆိုးတာက သူ လုံးဝ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင်ပင် ရှိနေသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများက လူတိုင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသယောင် ရှိ၏။ တပည့်အတော်များများက မကျေနပ်ကြသလို တချို့ကလည်း ရယ်မောကြပြီး တချို့ကတော့ မကျေနပ်ကြချေ။

ရှစ်မိသားစု တစ်ချိန်လုံးက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေမယ်လို့ လုရွှမ်လည်း မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ ထိုစဥ် ရှစ်လျန်းဖန်က ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားပြီး။

"လုရွှမ် ငါ မင်းကို ကွင်းထဲမှာ စောင့်နေမယ်!"

လုရွှမ်: "ဓားတစ်ချောင်းအတွက် မင်း အထူးနေရာ ရှာစရာ မလိုပါဘူး... ဒီမှာပဲ ချမယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မတော်တဆ ထိခိုက်​စေမှာ မဟုတ်ဘူး.... ပန်းပင်တွေ၊ အပင်တွေကိုလည်း ငါ မထိခိုက်စေချင်ဘူး"

လုရွှမ်လည်း လေထဲပျံတက်ပြီး ချင်ထျန်းဓားကို အနောက်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းကို ပြင်ဆင်ချိန် ဆယ်စက္ကန့်လောက် ပေးမယ်... မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ငါ လှုပ်ရှားမယ်"

"ဟမ့် ငါ ပြင်ဆင်စရာ မလိုဘူး.. လာစမ်းပါ!"

ရှစ်မိသားစုဝင် အားလုံး လေထဲ ပျံသန်းလာကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားက တိုက်ပွဲကို နီးနီးကပ်ကပ် သို့မဟုတ် အကွာအဝေး တစ်ခုကနေ ကြည့်နေကြသည်။

ရှစ်လျန်းဖန်က ဘယ်သူလဲ?

သူသည် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တက်သွားသော အကြီးအကဲများကို အမြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သာမန်လူများကို လုံးဝပင် ဂရုမစိုက်။

နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၁၀ပဲ ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က ပါရမီမြင့်မားသော်လည်း နယ်ပယ်၏ ဖိအားအောက်တွင် ဘာအရည်အချင်းကို ထုတ်ပြနိုင်မှာလဲ။

ရှစ်ထျန်းယွင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ့တပည့်များရဲ့ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ မာနကြီးကာ မာန်မာန အပြည့်ဖြင့် လုရွှမ်ကို အထင်အမြင်သေးကာ ကြည့်နေလေသည်။

က​လေး​တွေကတော့ တကယ်​ကို စိတ်​ညစ်​​စရာ ကောင်းနေကြပြီ။

သူ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုရွှမ်အား လူကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းမှာ လုရွှမ်နှင့် သူငယ်ချင်းကောင်း ဖြစ်လိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ သူရဲ့တတိယ မြေးမလေး သေဆုံးသွားကြောင်း တခြားသူတွေဆီကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် သိခဲ့ရတာပါပဲ။ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေ မပြောနဲ့ သူ့သားသမီးတွေကတင် အရမ်းများပြီး ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ။