တစ်ပြားမှမတန်

ရှစ်ထျန်းယွင်သည် အစမှ စတင်ကာ အလယ်မြို့ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖူထူမြို့၌ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့သည်။ အရည်အချင်း ရှိတဲ့သူတွေဟာ အပြင်မထွက်ရင် အပြင်မှာ အရည်အချင်း ရှိတဲ့သူတွေက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် တန်ခိုးကြီးသော သခင်ကို မစော်ကားစေလိုသောကြောင့် ဝေးလံသောအရပ်၌ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ရပြီး သားသမီးများကိုလည်း အခြားအရပ်၌ မနေစေလိုပေ။ ဒါက မိသားစုကို ထိခိုက်နစ်နာ​စေတာမျိုးလည်း မရှိဘူး မဟုတ်လား။

ဤနှစ်များ တစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကြီးမားသော အာရုံစူးစိုက်မှု၊ စွမ်းအားများနှင့်အတူ သိုင်းပညာကို ကလေးများထံ လွှဲအပ်လေ့ကျင့်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ကလေးများအားလုံးက ဤမျှဂုဏ်ယူ၍ ဟန်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့။

ဤသေးငယ်သော နေရာ၌ သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဘုရင်ဖြစ်လာပြီး ကြီးစိုးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် အငယ်တန်းများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအထိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကလဲ့စားချေလိုသော အတွေးများကို ဖိနှိပ်ကာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်များကို စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့မြေးလေး။ သူ့အချစ်ဆုံး မြေးလေး ရှစ်လျန်းဖန်က သူ့ကို လူရှေ့သူရှေ့မှာ ပါးရိုက်လာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

ရှစ်လျန်းဖန်ရဲ့ နယ်ပယ်က ပိုမြင့်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အရည်အချင်းက စဥ်းစားစရာ ရှိသည်။ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အတွက် သူတို့လျှောက်လှမ်းတဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းဟာ အလွန်ခိုင်မာပြီး သူတို့ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နေရမည်။

မဟုတ်ရင် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို တိုက်ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ထိတ်လန့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကို မသိမီက ၎င်းကို အမှန်တကယ် တွေ့ကြုံဖူးသော်လည်း ဤကလေးများက ဘာမှ နားမလည်သေးပေ။

လုရွှမ် ကောင်းကင်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြေလျှော့ကာ ခဏအကြာတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

"ဆယ်စက္ကန့် ကုန်သွားပြီ... အခု ငါ လှုပ်ရှားတော့မယ်... မင်း ငါ့ဓားကို တားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..."

လုရွှမ် ဓားကို ရုတ်တရက် ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး သူက သိုလှောင်ကွင်းထဲက နတ်ဓားတစ်ချောင်းကိုသာ ထုတ်လိုက်လေ၏။

ရှစ်လျန်းဖန်ခမျာ သူ့မျက်နှာမှာ ဒေါသထွက်နေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ဟစ်အော်လာသည်။

"မပြီးသေးဘူးလား! မင်းငါ့ကို မတိုက်ရင် မင်းကိုငါ တိုက်မယ်"

လုရွှမ်: "လူငယ်လေး... ရန်သူနဲ့တွေ့တဲ့အခါ စိတ်အေးအေးထားဖို့ ဘယ်သူကမှ သင်မပေးဖူးဘူးလား... ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ သဘောထားတွေကို နားမထောင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရမ်းတော်နေ​ပြီလို့ ထင်​​နေတာလား"

ရှစ်လျန်းဖန်: "ဟမ့် ဒါမင်းရဲ့ကွန်ဖူးလား...ပါးစပ်ဖွာလိုက်တာ! ကယောင်ကတမ်း​တွေ လာမလုပ်နဲ့ ဒီသခင်ငယ်လေးက အရမ်းအေးဆေးပြီးသား... ဓားချက် ထုတ်စမ်းပါ!"

လုရွှမ်လည်း အပိုစကားများ ပြောရန် ပျင်းလွန်းသဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သင်ကြားမရသော လူကို လေ့ကျင့်​​ပေးရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ လက်ထဲ၌ နတ်လက်နက်ကို ကိုင်ထားပြီး ရှစ်လျန်းဖန်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင် ဆင်းသက်လာသည်ဟု မဆိုဘဲ ခေါင်းဖြတ်ပြီဟု တေးဆိုသော လေသံသည် နတ်ဓားကို အရှိန်လျှော့၍ သာမန်လူများ၏ မျက်စိဖြင့် ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဓားသိုင်းမျိုးလဲ။

ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ကြည့်လိုက်ရင် ဓားသိုင်း ပညာရှင်တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စကားစမြည် ပြော​နေပြီး နေရာတိုင်းကို မေးခွန်းတွေ ထုတ်နေကြ၏။

ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားတယ် မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါနဲ့ ရှစ်လျန်းဖန်ကလည်း နတ်ဓား ခုတ်လိုက်တာကို ဘာလို့ မလှုပ်မယှက် ကြည့်နေတာလဲ။

အရှေ့ဆုံးက ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ကျားသည် ရှစ်လျန်းဖန်ရဲ့ ပါးပြင်တွေ အကုန်လုံး တွန့်လိမ်နေတာကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ရှစ်လျန်းဖန်က ဘယ်လိုမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူးလား။ ရှစ်လျန်းဖန်မှာ ပြန်တိုက်ချင်ပေမယ့် လုံးဝ ပြန်မတိုက်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သူ့ကိုကြည်ရုံဖြင့် အရိပ်အမြွက် နားလည်နိုင်သည်။

ရှစ်လျန်းဖန်သည် လုရွှမ်၏ ရှည်လျားသော ဓားရှည်ကို ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူက ဓားလမ်းစဥ်အပေါ် နားလည်ကြောင်း သဘာဝကျကျ ပြောပြနိုင်သည်။ လုရွှမ်သည် ဓားသွားလမ်းစဥ်တွင် တခြားလူများထက် ဝေးကွာသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများကို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချနိုင်တာ ထင်ရှားသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက သူ့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရန်သူသည် ကောင်းကင်မြေကြီးတွင် ရှိနေသည်၊ နားလည်မှုမရှိပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆီက သော့ခတ်မှုဖြင့်သာ အဆုံးစီရင် ခံရနိုင်သည်။

ဤဓားစွမ်းအင်မျိုးဟာ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာ နားလည်နိုင်သော ဓားနယ်ပယ်တစ်ခုပင်။ ယခု လုရွှမ်က နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၁၀ ၌သာ ရှိနေသော်ငြား ၎င်းကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် မြေးဖြစ်သူ ရှစ်လျန်းဖန်ရဲ့ လက်ရှိလုပ်ဆောင်မှုသည် ဟာသတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှစ်ထျန်းယွင် နားလည်နေပါပြီ။ သူ့ရင်ထဲက ဆုံးရှုံးမှုက ပိုလို့တောင် ကြီးမားသွားသည်။

ရှစ်လျန်းဖန်ဟာ ​​ထောင့်တစ်နေရာမှာ နေထိုင်ပြီး မာနကြီးနေတယ်ဆိုတာ သိလာစေနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါ၏။ အဘိုးဖြစ်သူ အနေဖြင့် ရှစ်လျန်းဖန်တစ်ယောက် ပညာရှင်တွေ အားလုံးရဲ့ အပြင်မှာ ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မာနကြီးတာတွေ ရပ်တန့်ပါစေလို့ပင် ဆုတောင်းနေရပါပြီ။

လုရွှမ်၏ နတ်ဓားသည် ရှစ်လျန်းဖန်၏ နဖူးသို့ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသွားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ရှစ်လျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်မယှက်သာ။ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ့အမူအရာသာ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာအရောင်က အဖြူမှ အနီသို့ပြောင်းသည်။ အနီမှ အနက်သို့ပါ ပြောင်းသွားသည်။ ထို့နောက် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာ၏။

လုရွှမ် တခစ်ခစ်ရယ်ကာ ခေါင်းယမ်းရင်း နတ်ဓားကို ဖယ်၍ အသက်ပြန်ရှူလိုက်သည်။ ထိုစဥ် ရှစ်လျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် တက်လာ၏။ ပထမတော့ လူတွေက သူတော့ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်နေပြီး ပြိုင်ပွဲကို အနိုင်ယူချင်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရှစ်လျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မှားယွင်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ပျံသန်းနေတာ မြင်လိုက်ကြရသည်။ သူဟာ အမှန်တကယ်ပင် လေထဲတွင် လူးလိမ့်နေကာ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံနေရတာ ထင်ရှားသည်။

တချို့သောလူများက ရှစ်လျန်းဖန်အား လှောင်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ရယ်မောနေကြသည်။ မိသားစုကြီးတွင် အုပ်စုကွဲများစွာရှိတာကြောင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောတာတွေကမလွတ်နိုင်ချေ။

လုရွှမ်ကတော့ မျောက်ပြဇာတ်ကို စိတ်မဝင်စား။

ရှစ်လျန်းဖန်: "လုရွှမ် မင်း အခုနက ဘယ်လို နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို သုံးခဲ့တာလဲ... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး... အဲဒီဓားကို ထည့်မတွက်ဘူး"

သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားချိန်တွင် ရှစ်ထျန်းယွင်က အရှေ့ရောက်လာသည်။ ရှစ်ထျန်းယွင်ဆီက လူသတ်ဒေါသကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတာကြောင့် ရှစ်လျန်းဖန်အသံက ကျယ်လာ၏။ သူ့မြေး၏ ပါးပြင်များသည် သွေးများနီရဲနေတာမြင်တော့ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လုရွှမ်ကို သတ်ပစ်ချင်သည်။

သူ့ထက်အရင် သူ့မြေးက လှုပ်ရှားပြီးပြီ။ သို့သော် လုရွှမ်က မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။

"ရပ်လိုက်စမ်း!!"

ရှစ်ထျန်းယွင် အော်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ အလွန်ဒေါသ ထွက်နေကြောင်း ပြသလာသည်။

ရှစ်လျန်းဖန် အဘိုးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ထား​သေးသည်။ သူသည် လူသတ်ရန် ကြံရွယ်ကာ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှု အစမှ အဆုံးထိ အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။

ရှစ်လျန်းဖန်၏ နတ်ဓားသည် လုရွှမ်ဦးခေါင်း နောက်ကို ထိလုနီးနီးဖြစ်နေပြီ။ ဤအကွာအဝေးက သူဓားဖြင့် ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်တာဟာ ဟန်ဆောင်ထားသော ဤကောင်လေးက သူ့ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေ၏။

"ဟားဟား!"

ခဏတာတောင် ထိန်းမနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိသည်။

"လုရွှမ် ငရဲသွားပေတော့!"

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရှစ်လျန်းဖန်ရဲ့ မူလက ထုတ်လွှတ်ထားသော ဂုဏ်အသရေများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူသတ် အငွေ့အသက်တွေနဲ့အတူ ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဘယ်လို လှုပ်ရှားသွားလဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရတာမို့ အားလုံးက လုရွှမ်ကိုသာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လုရွှမ်က လက်တစ်ဖက်ကို မြင့်တင်လိုက်ပြီး ရှစ်လျန်းဖန်၏ ဓားအစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သူ့လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ကောင်းကင်ကဓားကို ကိုင်ထားသလိုမျိုးပင်။

ရှစ်လျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ တွန့်လိမ်နေပြီး သိသိသာသာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းထွက်နိုင်သော်လည်း လေထဲတွင် အေးခဲနေသကဲ့သို့ အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လုရွှမ်သည် တောင်ကြီးလိုမျိုး မလှုပ်မယှက် ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။ လက်တစ်ဖက်လုံးက မည်းမှောင်နေပြီး တခြားလက်တစ်ဖက်နှင့် လုံးဝ မတူ။

၎င်းက လက်ပတ်အကာနဲ့ တူပေမယ့် မတိုင်ခင်က ဘယ်သူမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ကြပါဘူး။ လုရွှမ် နောက်စေ့ကို ဘယ်လိုလှည့်သွားမှန်းလည်း မသိလိုက်ကြ။