← Chapters

ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 127 Ch. 4.1415

ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 127 Ch. 4.1415

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် အလွန်မြင့်သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိနေတာတော့ မဟုတ်။ မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၄ နဲ့ အဆင့်၅၌ ရှိနေကြသည်။ သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် တုံ့ဆိုင်းမှုနှင့် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ကောင်းကင်၌ တောက်ပနေသော လကို ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်ဖြင့် ရံဖန်ရံခါ ကြည့်နေ၏။

လူနှစ်​​ယောက်​ ထွက်​လာသည်​နှင့်​ တပြိုင်​နက်​ ဓားရှည်​များကို တိုက်​ရိုက်​ ပစ်​ထုတ်ကာ လုရွှမ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်​ကြသည်​။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ခွန်အားက မညံ့သလို အရည်အချင်းလည်း မညံ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ရဲ့ အမြင်အရတော့ လိုချင်စရာတွေ အများကြီး ရှိ​နေပါသေးသည်။

ဒီလူနှစ်ယောက်ဟာ သူ့ဆီကနေ လုယက်ချင်တာကြောင့် လုယက်ခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်ပြီ။ လုရွှမ် ဓားစွမ်းအင် တစ်ချက်သာ ပြန်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဓားတစ်ချက် ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ လက်များကို ဆန့်လျက်သားပုံစံအတိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ပြင်းထန်စွာ လူးလိမ့်နေပြီး နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေကာ လုရွှမ်ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အဆင့်မြင့် မျှော်စင် နယ်ပယ်က လူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်ဘူးဆိုရင် လုရွှမ် ဒီလောက်အထိ အံ့သြမည်မဟုတ်။ သူအခုပုံစံက သူ့ဓားချက်ကို ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးသွားသလိုပင်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်များ ကျိုးသွားသော နေရာတွင် သွေးစီးတာတွေ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအခိုက် လုရွှမ်လည်း နောက်ကျောမှ မှောင်မိုက်သော လေတစ်ခု တိုးလာသလို ခဏတာမျှ သူ့နောက်ကျောမှာ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လူနှစ်ယောက်ရဲ့လက်တွေ ကျိုးသွားပေမယ့် လက်တစ်ဖက်က တကယ်ပဲ ပြန်ပေါက်လာသည်။ လက်တစ်ဖက်လုံးက သွေးရောင်လို နီရဲနေကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများကတော့ အရောင်မရှိသော အစိတ်အပိုင်းလို ဖြစ်နေသည်။

ငွေရောင်လရောင်၏ အောက်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ပို၍ပင် ပြာနှမ်းသွား၏။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားကြသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေ ပွင့်လာပြီး တခဏချင်းမှာပဲ လုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရ၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့မျက်လုံးတွေက မြို့တံခါးမှာ မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အဖိုးအိုနဲ့ အတူတူပါပဲ။ တစ်ဖက်က အဖြူနဲ့ နောက်တစ်ထက်က အနက်ရောင်။

သို့သော် အဘိုးအိုက လူသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားရသော်လည်း ဤလူနှစ်ဦး၏ ရောင်ဝါကတော့ ထူးဆန်းပြီး လူသားမဟုတ်တော့တာ သေချာသည်။

ထူးဆန်းတဲ့ အသံများက လူနှစ်ယောက်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများကို တစ်ခုခုက ကိုက်စားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိသော်လည်း သူ့နောက်ကျောဘက်က အေးစက်နေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤအရာသည် သူ့အတွက် အန္တရာယ် ရှိသည်။ မဟုတ်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အခုလို တုံ့ပြန်လိမ့်မည် မဟုတ်။

လုရွှမ် ကောင်းကင်မီးဘောလုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ လူနှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးရှို့ပစ်သည်။ လောင်ကျွမ်းသွားသော်လည်း လူနှစ်ယောက်သာ မီးလောင်နေသည့် အတိုင်းပင် မရပ်တန့်သွားပေ။

နှစ်ယောက်သားရဲ့ အနီးသို့ ပြေးသွားတဲ့အခါ ကောင်းကင်မီးအောက်တွင် ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါအလွှာတစ်ခု ရှိနေတာကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရ​လေသည်။ ကောင်းကင်မီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အရာကို ယခုအချိန်အထိ ရှာမတွေ့ဖူးတာမို့ အံ့သြမိသွားသည်။

လုရွှမ် ကောင်းကင်မီးကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရဲ့ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားက ကောင်းကင်လက်နက်ပေါ်တွင် တဝဲလည်လည် ရှိနေပြီး တခဏချင်း လင်းလက်နေသော အလင်းရောင်က ငွေလရောင်အောက်အား ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

အတားအဆီး များစွာမရှိတဲ့ ဟောက်သံနှင့်အတူ ချင်ထျန်းဓားသည် ထိုနှစ်ယောက်အား နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် စိတ်ပူထားတဲ့အတိုင်း အဲဒီလူ​တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မပေါက်ကွဲသေးဘဲ နှစ်ခြမ်းခွဲခံလိုက်ရ၏။ အရင်လိုပဲ ဒီလူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဝက်လောက်က လုံးဝအဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကတော့ တစ်ခုခုကြောင့် နီရဲနေသည်။

ထို့နောက် အလောင်းတစ်ဝက်က ကြီးထွားလာပြီး ကျန်တစ်ဝက်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် ထျန်းယွမ်နတ်မီးလုံးကြောင့် ကောင်းကင်က လရောင်တောက်တောက်များ ဤဘီလူးကောင်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လရောင် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤနှစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးမြင့်လာသည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသော် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခွန်အားသည် 30% ကျော် တိုးလာခဲ့သည်။

ဒီအချိန်က သန်းခေါင်ကျော်လောက် ရှိပြီ။

လုရွှမ် သူ့နောက်ကျောဘက်မှ အနီရောင်နေရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကောင်းကင်မှ ဖြာကျလာသော ငွေလရောင်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းသွားသည်။ ထိုအခါ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်​ပေ၏။

တကယ်တော့ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မြူမှုန်တွေလို လွင့်မျောနေတဲ့ လရောင်က ချည်ဘောလုံးတွေလိုပါပဲ။ လုရွှမ်ရဲ့စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးခုန်သံ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ​တော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထင်းခြောက်ကို မီးထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင် နေရောင်က ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ထိမှန်ကာ ချက်ချင်းပင် မီးလောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုစဥ် ကောင်းကင်တွင် ငွေရောင်မီးရောင်များကလည်း လင်းထိန်သွားကာ ကောင်းကင်မီးကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေသည့်နှယ် နဂါးငွေ့တန်းကြီး ဖြစ်သွားသည်။

လုရွှမ်၏ အနီရောင် နေအလင်းရောင်ကလည်း တောက်ပနေဆဲပင်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းသည် ငွေလကဲ့သို့ ချည်မျှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလောင်းတွေဆီ ဝင်ရောက်နေသော ငွေရောင် အလင်းတန်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

အ​လောင်း​တွေဆီက အက်ကွဲသံနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ တရဆက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ အနီရောင် နေ၏ အလင်းရောင်နှင့် ငွေလ၏ အလင်းရောင်တို့ကြား ကွဲအက်​ပြီးရင်း ကွဲအက်ကာ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

လုရွှမ် ညည်းညူရင်း သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာသည်။ ငွေလရဲ့ စွမ်းအားက အလွန်တန်ခိုးကြီး၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

လုရွှမ်၏ လက်တစ်ဖက်သည် ယခုအခါ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော်လည်း နေနီကို ကိုင်မြှောက်ထားကာ ငွေလကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့အောင် ဖြစ်လာသည်။

ဒါကိုလည်း သူကောင်းကောင်း သိပါ၏။ ဘီလူးအုပ်စုနှစ်စုလုံး လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့အထိ ထိန်းထားနိုင်သရွေ့တော့ လုံလောက်ပါ​ပြီ။

ဝုန်းကနဲ အသံနဲ့အတူ လုရွှမ်ရဲ့ ဒူးတစ်ဖက်က မြေပြင်ကို ထိသွားရာ မာကျောသော ကျောက်ပြားချပ်ကြီးတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဦးခေါင်းအထက်က အနီရောင် နေရောင်က်ု အလွန်အမင်း ထိန်းထားသောကြောင့် သူ့ခေါင်းကိုပင် ငုံ့ထားနေရ၏။

သူ့ပံ့ပိုးမှုဖြင့် အနီရောင်နေရောင်မှ အလင်းရောင်သည် ဘီလူးနှစ်ကောင်ကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မီး၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် ဘီလူးနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများမှာ မီးလောင် ပြာကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။

ငွေလရောင်က တားထား​လို့သာ မဟုတ်ရင် ကောင်းကင် မီးက အရမ်းပြင်းတော့ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လောင်ကျွမ်းသွားစေလိမ့်မယ်။

အခု လရောင်နှင့် နေရောင်က စစ်သူရဲနှစ်ယောက်နှင့် တူနေပြီ။

လုရွှမ်မျက်လုံးများမှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်နေရဆဲ။ ထူးဆန်းသော လရောင်သည် ပံ့ပိုးပေး​နေသောကြောင့် လရောင် အောင်မြင်ပြီးသည်နှင့် ဘီလူးနှစ်ကောင်အတွက် ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမယ် ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိပါသည်။

သူ့အချိန်ကုန်နေသရွေ့ ညဘက်ရောက်ပြီး အနီးနားက တည်းခိုခန်းတွေ ပိတ်သွားရင်တော့ သူဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။ လုရွှမ် သူ့သွားတွေကို အံကြိတ်ကာ သူ့မျက်လုံးတွေက သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မှ မီးသည် အလောင်းအားလုံးကို ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းစေပြီဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ပြီး ဆွဲငင်အားမရှိသလို လရောင်ကလည်း အားလျော့သွားသည်။

လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ် သူ့အစွမ်းကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး မီးလင်းနေသည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။

ညသည် နက်သော်လည်း လက တောက်ပနေဆဲ။ ညည်းတွားသော လေသည် လူသတ်ငွေ့ အပြည့်နှင့်။

ရုတ်တရက် တဲအိမ်ရှေ့က မီးရောင်တွေက အဝါရောင် တောက်တောက်ကနေ နီညိုရောင်ပြောင်းသွား၏။ မျှော်ကြည့်လိုက်တော့ သန်းခေါင် ကျော်နေပြီဆိုတာ မြင်လိုက်ရကာ တည်းခိုခန်း အိမ်တံခါးက ပိတ်ခါနီးနေပြီ။

သူသည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားပြီး တံခါးပေါက်မှ အက်ကွဲရာထဲမှ ပြေးဝင်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ပတ်ပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်ခင် ဓားတစ်ချောင်းက သူ့ရင်ဘတ်ကို ချိန်ထားလေပြီ။

"ကောင်လေး... မင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာတွေရှိလား"

ထိုဆိုင်ရှင်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာနှင့် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်နေသည်။

All Chapters